
Eigendom van ... (deel 1)
Ik ben een goed uitziende
man, slank, sportief, donker haar en 38 jaar oud. Ik heb al jarenlang een
fantasie die ik nu kortelings tot uitvoering heb gebracht: namelijk volledig
naakt in de bossen gaan lopen. De voorbijgaande jaren bleef het bij af en toe
eens in een bosje, vlug een paar honderd meter naakt te gaan lopen. Onlangs
ontdekte ik, geheel toevallig, een plek waar ik eindelijk mijn fantasie tot
werkelijkheid kon brengen. Het was een stuk bos waar niemand komt wandelen. Ideaal
dus voor mijn fantasie! Meestal rij ik met de wagen tot op een parking in het
bos op zo’n 5 km van mijn stukje bos. Als ik dan bij
mijn stukje bos ben aangekomen trek ik mijn sportkledij, sportbroekje en T-shirt,
uit en verstop die samen met mijn portefeuille, sleutels en gsm in een struik
die zich daarvoor uitstekend leent. Ik ben natuurlijk zoals de meeste moderne
mannen, die ofwel hun schaamharen trimmen of volledig scheren, volledig
geschoren. Daarna ga ik volledig naakt, met alleen mijn sportschoenen aan, een
toertje van een 6-tal km lopen. Heerlijk zo naakt lopen!
Ondertussen was ik al zo’n 10-tal keren zo gaan lopen. Zoals ik ook vandaag van
plan was. Toen ik aangekomen was bij de struik trok ik m’n
broekje, ik had natuurlijk geen slip aan, en T-shirt uit en verborg ze samen
met mijn portefeuille, sleutels en gsm in de struik. Daarna heerlijk naakt
lopen gedurende een 40-tal min.
Toen ik terugkwam bij de
struik en mijn spullen wou nemen bleken die verdwenen te zijn! Shit! Dat mijn
kledij en sleutels verdwenen waren betekende dat ik volledig naakt en te voet naar
huis moest en dat was zo’n 20 km ver. Trouwens wie had
mijn spullen gepikt? Op dat moment hoorde ik een takje kraken. Ik was direct op
mijn hoede en verborg mij achter de struik. Hier was nog iemand! Waarschijnlijk
de dief.
“Je moet je niet wegsteken
hoor, we hebben je gezien!” riep een meisjesstem.
We? Dus ze waren met
meerderen!
“Hallo, hoor je me!” riep dezelfde
stem. Ik richtte me gedeeltelijk op, ervoor zorgend dat ze alleen mijn hoofd
zagen en riep: “Wat zijn dat voor streken iemand anders spullen te jatten!”
Op dit moment kwamen er 3
meisjes van ongeveer 17 – 18 jaar tevoorschijn. De rosharige kwam naar voor en
zei: “En wat voor streken zijn dat om naakt rond te lopen? Is dat niet
strafbaar en openbare zedenschennis?”
“Ach, voor die ene keer,
ik had er gewoon goesting in. Kom geef
me nu maar mijn kledij terug en dan zwijgen we erover.”
De rosse lachte even en herhaalde:
“Voor die ene keer?” Ze wenkte nu de zwartharige die een laptop bij zich had! De
zwartharige opende de laptop, zette die aan, kwam tot bij de struik en draaide die
toen om zodat ik kon meekijken. En wat ik zag beviel me totaal niet: het was
een diavoorstelling met allemaal foto’s van mij, totaal naakt lopend in het bos!
Verdorie! Ik die dacht dat ik hier veilig kon naaktlopen, was al praktisch vanaf
de eerste keren gefotografeerd door die meiden!
De rosse herhaalde nogmaals: “U zei voor die ene keer?”
Ik knikte: “Oké, wat nu? Wat
wil je voor die foto’s, ik wil best een mooi bedrag betalen zodat jullie eens
lekker de bloemetjes kunt buitenzetten.”
De rosse lachte eens. “Wij
hebben het er natuurlijk eens over gehad wat we met jou en je foto’s moesten
doen en we hebben echter besloten om wat anders te doen met jou.” Ik slikte.
“Komaan, wat wil dan als je geen geld wilt.”
De zwartharige lachte nu
ook. “Plezier maken met u en geile spelletjes doen.” Ze zag dat ik verwonderd
keek en vervolgde. “Kom maar, om te beginnen, te voorschijn, en zoals ik eens
in een SM boekje heb gelezen, met de benen in lichte spreidstand en de handen
in de nek.”
“Kom aan zeg, denk je nu
werkelijk dat ik hier naakt ga paraderen voor jullie?”
Het derde meisje, dat tot
nu toe gezwegen had zei. “Reken maar en nog veel meer dan dat ga je doen.”
Nu begon ik toch wel angst
te krijgen want zo te zien hadden die meiden dit zorgvuldig gepland. Mijn angst
werd bewaarheid toen de zwartharige vervolgde.
“Vanaf de eerste keer dat
we je naakt zagen lopen, wisten we dat je ergens uw spullen moest achterlaten
en toen we die gevonden hadden, hebben we natuurlijk uw
gsm onder handen genomen. Dat leverde opmerkelijke resultaten op. Niet alleen
telefoonnummers, maar ook de e-mail adressen die erbij stonden waren
interessant. Wat denk je dat er zal gebeuren moesten we die foto’s naar
iedereen, die op uw gsm staat, opsturen, inclusief
naar de algemene site van uw werk? Bijna het ganse dorp hier zou op de hoogte
zijn.”
Ik wist dat ze me klem
hadden en dat het moeilijk ging worden om daar onderuit te komen.
“Oké, voorlopig winnen
jullie, wat moet ik doen?”
Het derde meisje
antwoordde. “Zoals ik al zei, hier komen, spreidstand en de handen in de nek.”
Ik wist dat ik geen kant
meer uitkon en voerde het bevel uit. Wat een vernedering, zo helemaal naakt,
glad geschoren voor een drietal meisjes te staan van nauwelijks 18 jaar oud. De
rosse kwam naderbij en nam mijn ballen vast, streek over mijn lid.
“An, moet je voelen, die
kerel is zo glad geschoren, net een baby.” De zwartharige kwam naderbij en
begon ook over mijn schaamstreek en ballen te wrijven.
“Je hebt gelijk Elly, dat
worden nog leuke momenten.” Ondertussen was het derde meisje volop foto’s van
mij aan het maken, ook in close-up.
“Nu hebben we nog betere
foto’s van u dan die andere, die per slot van rekening altijd van op afstand
moesten genomen worden." An draaide zich om en vroeg aan het derde meisje.
“Zullen we nu verder gaan zoals afgesproken Nancy?”
Nancy knikte, zette het
fototoestel op een boomstam en opende haar rugzak. Ze haalde een stel
handboeien, een halsband en een gag eruit. Ik huiverde toen ik dit zag.
“Dit heb ik ook uit een SM
boekje gehaald. Omdraaien en handen op de rug, sletje.”
Ik wist, als ik mijn
handen zou laten boeien, er geen weg meer terug zou zijn. Dan was ik machteloos
en volledig aan dit trio overgeleverd. Dus probeerde ik nog.
“Komaan meiden, dit kun je
toch niet maken, want als jullie dit...”
Ik werd onderbroken door
Elly.
“An ik denk dat het tijd
wordt om die foto’s te versturen, want ons sletje heeft het nog altijd niet
begrepen dat wij nu alles bepalen.”
Ik zag dat An naar de
laptop lopen en die openen.
“Oké, oké, jullie winnen,
stop.” Ik draaide me om en deed mijn handen op de rug. Nancy kwam naderbij en
klikte de handboeien om mijn polsen.
“Zie je nu wel, dat was
toch niet moeilijk.”
Daarna deed ze de halsband
rond mijn nek en toen ze de gag nam zei ze. “Wil je nog iets kwijt slaafje,
voordat we je de mond snoeren?”
Ik zei, diep vernederd: “Aub,
denk er nog eens over na vooraleer hier mee te...”
Maar m’n
mond werd dichtgesnoerd door de gag die ze hardhandig in mijn mond stak. De
riempjes werden stevig aan getrokken en vastgemaakt.
Daar stond ik dan: Naakt,
geschoren, vastgebonden, met halsband zoals bij de hondjes en bovenal niet meer
in staat om ook maar één woord te zeggen. Nu werden er in verschillende
posities tientallen foto’s van mij gemaakt. Om het fotoboek compleet te maken
grapte Elly. Ik besefte dat met dit materiaal, ik nog moeilijk aan hun
spelletjes onderuit kon komen, want als daar ooit één foto van op het werk of
ergens anders zou verschijnen, kon ik mijn biezen wel pakken. Toen dit tot mij
doordrong werd ik bang en wist dat ik alles zou moeten doen wat die meiden mij vroegen of dat het anders wel verkeerd kon aflopen. Toen ze
na een halfuur mij in verschillende compromitterende houdingen hadden gefotografeerd
zei Nancy.
“Ik denk dat het voor nu
wel goed is, we hebben er een paar tientallen mooie foto’s bij.”
Ik mocht rechtkomen in de
gehurkte houding waarin ik mij juist bevond. Ik was al blij dat dit voorbij
was, maar wat ging er nu komen?
Elly zei: “Oké slaafje, nu
mag je van ons nog eens uw rondje lopen en daarna kom je maar naar uw auto op
de parking. Wij zullen daar ook zijn, tot straks.”
“Wacht eens even.” zei An
en ze begon mijn lid te strelen. Hoewel ik niet in the mood
was, stond hij even later stijf rechtop. Daarop nam ze een stevige
elastiek en deed die rond mijn stijve penis en ballen. “Zo, die zal wel lekker
stijf blijven tijdens het lopen. Ik denk dat je nog nooit gaan lopen bent met zo’n stijve.”
Ik kon mijn oren niet
geloven, moest ik dan geboeid, met een stijve lul en een gag in de mond, nog
gaan lopen? Blijkbaar wel want Elly zei.
“Ik zou maar maken dat ik
vertrek, want we geven je een uur en dan zijn we weg en dan zie je maar hoe je
in die toestand thuiskomt.”
Ik liet het me geen twee
keer zeggen en vertrok in looppas.
Het was moeilijk lopen met
die knevel in de mond, je kreeg bijna geen lucht. Met die handen gebonden op de
rug was het ook moeilijk je evenwicht te houden tijdens het springen over
boomstronkjes en zo. Maar die stijve lul waarvan de
voorhuid naar achter was getrokken voelde wel heerlijk aan in de wind. Na mijn
toertje van 6 km, moest ik nu nog de 2 km naar mijn wagen afleggen, maar dit
was gevaarlijker want op dit pad waren wel geregeld wandelaars en fietsers. Het
was een hele opgave om halvelings verdoken langs het pad op te letten of er
iemand afkwam. Wat zouden die niet denken al ze me zo zagen? Gelukkig was het
kalm en kwam ik niemand tegen, een meevaller. Maar ik besefte dat, als ik dit
nog zou moeten doen, ik niet altijd zo veel geluk zou hebben. Op de parking
stonden drie auto’s. Voorzichtig naderde ik m’n auto
en zag dat de meiden erin zaten.
Toen ze me zagen stapte An
uit en streelde over mijn lul.
“Hopelijk vond je het
heerlijk want dit zul je in de toekomst nog mogen doen.” Daarop verwijderde ze de elastiek en de knevel.
“Zwijgen of je krijgt hem
er terug in.” Daarop werden de handboeien afgedaan en kreeg ik mijn T-shirt
terug. Geen sportbroekje en ook de halsband bleef aan.
“Stap achter het stuur en
rij naar huis.” commandeerde An.
Ik woonde in het enige
flatgebouw dat het dorp rijk was. Vier hoog, te midden in de groene zone, net
buiten het centrum.
Toen we ongeveer op een
500 m van het flatgebouw waren zei Nancy.
“Stop hier maar, we nemen
hier de auto over. Jij naar buiten en zie maar dat je thuis geraakt. Wij zullen
op je wachten bij u thuis, doei.”
An opende de deur en deed
teken met haar hoofd dat ik naar buiten moest. Totaal overstuurd stapte ik uit,
mij niet direct realiserend dat ik, op mijn T-shirt na, volledig naakt was. Ik
dacht. Wat doen ze nu, mij hier naakt achter te laten, maar het was al te laat,
de auto reed vliegensvlug verder. Hier stond ik dan. Vlug de struiken in en dan
via andere struikjes en bomen tot bij het flatgebouw. In de hal was er gelukkig
niemand. Ik drukte op de bel van mijn flat, maar niemand antwoordde. De
krengen, dan maar op verschillende knoppen drukken tot er iemand toch opendeed.
Toen de zoemer klonk deed ik vlug de deur open en glipte naar binnen. Het
gevaarlijkste gedeelte om gezien te worden was voorbij. Ik nam de trap omdat
bijna niemand die nam en ik dus minder kans had om gezien te worden. Op de
vierde verdieping slaakte ik een zucht van verlichting en belde bij mij aan. Elly
deed open en maakte een gebaar dat ik binnen mocht.
“Zo slaafje, je bent er. Van
nu af aan zullen er een paar zaken veranderen zoals je waarschijnlijk al zult
vermoeden. We hebben een paar regels opgesteld waar je moet aan houden. Als je
dit niet doet zullen we je, als het de eerste maal is gewoon straffen. Als je
dan nog eens een overtreding maakt zullen de foto’s naar één persoon worden gestuurd.
Gebeurd het dan nog eens, sturen we de foto’s naar een tweede persoon en zo
verder tot iedereen ze heeft. Dit is de lijst met de regels.” zei An en gaf me
een blad. Ik las het blad en besefte dat ze mij volledig in de macht hadden.
ALTIJD volledig kaal en gladgeschoren
zijn.
VERBODEN ondergoed te
dragen.
ALTIJD volledig naakt rondlopen thuis en/of op bevel van uw Meesteressen.
Je zal
An, Elly en Nancy vanaf nu aanspreken met Meesteres of Mevrouw.
Iedere dag zal je een kledijvoorschrift
krijgen.
GEEN recht meer op
kredietkaarten en dergelijke.
Je krijgt wekelijks zakgeld
om in uw directe behoeften te voorzien.
Uw Meesteressen kunnen
onbeperkt extra regels opleggen.
Ik ga akkoord met het
overzetten van mijn financiën naar de gezamenlijke rekening van An, Elly en
Nancy, die mij zullen onderhouden zolang ik hun wensen uitvoer.
Plaats : ............................
Datum : ............................
Gelezen en goedgekeurd
Handtekening
Wat er verder gebeurt en hoe alles zich verder
ontwikkeld lezen jullie morgen en verdere afleveringen.
Dank je Djang
Liefs
My

Alle verhalen van deze auteur.
18-01-2011