Mijn
dagboek.
Dit zijn de eerste pagina die ik mijn
dagboek schrijf. Een dagboek waar je al je waar gebeurde en grootste geheimen
aan toevertrouwt.
Maar er is één klein detail dat ik u, als
lieve lezer, niet mag achter houden. Een geheim dat geen geheim mag zijn. De
waarheid die niet bestaat.
Ik lieg altijd.
Lief dagboek, ik heb besloten je vol te
schijven. Wie weet kan ik later mijn memoires uitgeven en levert het wat op.
Waarom denk ik dat mijn memoires graag gelezen zullen worden? Ik ben namelijk
een hoer. Zodoende maak ik wel het nodige mee. Bovendien ben ik een hoer in Brussel.
Ik denk dat er heel wat mensen zijn die graag mijn belevenissen met de Brusselse
heren (...) met mij willen delen. Bijvoorbeeld vandaag.
Het huis werd opgebeld door een
hotemetoot van een of ander Zuid-Amerikaans land. Of er in een bekend Brussels Hotel twee meisjes geregeld konden worden. Nou, wie
denk je dat Madame regelde? Juist ja, mij! Gelukkig was Sylvia vrij om met mij
mee te gaan. Als er twee meisjes worden gevraagd, dan wil de klant al snel
hebben dat we het met elkaar doen. Vandaar dat ik blij was dat Sylvia met mij
mee moest; zij heeft mij ingewijd in het vak. Ik doe dit werk nog niet zo heel
erg lang, moet je weten.
Maar goed, we arriveerden ongeveer een
half uurtje te vroeg in het hotel. Sylvia kende de receptionist van vorige klanten.
We konden op zijn kosten wat gaan drinken in de bar, omdat de diplomaat nog
niet binnen was. Tja, receptiemedewerkers van hotels kunnen maar beter met ons
bevriend blijven. Hoeren komen toch wel binnen omdat de klanten dat nu eenmaal
willen. En als ze ons goed behandelen, dan zorgen we dat hotel geen slechte
naam krijgt. Ook aan de bar kregen we een eersteklas behandeling en Sylvia en
ik hadden het over koetjes en kalfjes. Een poosje later kwam die Zuid-Amerikaan
ons ophalen. Hij wist natuurlijk niet wie we waren. Na een praatje met de
barman, werd hij aan ons voorgesteld. We hadden het allang in de gaten: deze
man wist hoe het moest. In verrassend goed Nederlands opperde hij het idee om
het drankje boven op zijn kamer voort te zetten. Natuurlijk gingen wij hiermee akkoord;
de klant is koning...
In de lift vroeg hij ons, nu wat
strenger, of we wat inniger tegen elkaar aan konden staan. Nu was ik daar wel
blij mee. Kon ik eindelijk weer eens Sylvia liefkozen. Achteraf bekeken ben ik
misschien iets te gretig geweest, want ik zoende mijn collega meteen plat op de
bek. Maar ja het zij zo, en trouwens ik heb er geen klachten over gehoord. Toen
de lift bij de juiste etage aankwam, waren Sylvia en ik diep in een stevige
tongpartij verwikkeld. De diplomaat, Marco was zijn naam, zat ondertussen al
flink over zijn gebolde gulp te wrijven. Het waren niet zozeer de
openschuivende deuren die ons attendeerden op het feit dat we er waren. Het was
meer de verbaasde uitroep van een Engelse gaste, waaruit we opmaakte dat de
deuren openstonden. Terwijl we uitstapten, keek zij ons met een verwijtende
blik aan. Toen ik echter mijn onschuldigste hoofd opzette en haar lief aankeek,
knipoogde die teef naar me. De hypocrisie! Ik wed dat
ik bij haar nog wat kan verdienen ook. Ja, zo zit de wereld wel in elkaar, lief
dagboek. De één is nog een stoerdere moraalridder dan de ander, maar als puntje
bij paaltje komt...
In Marco zijn hotelkamer moesten we
eerst nog even door gaan met elkaar te zoenen. Sylvia heeft een stel heerlijke pramen,
dus je begrijpt wel dat ik deze lesbische intimiteit niet zo heel erg vond.
Terwijl onze tongen in elkaar verstrengelden, ontdeed ik haar langzaam van haar
blouse. Sylvia had een heerlijk leren bovenstukje aangedaan, waarbij haar stevige,
handvolle borsten eigenwijs naar buiten staken. Terwijl ik dit schrijf, voel ik
nog steeds haar harde tepel langs de binnenkant van mijn hand schuiven. Haar
huid is lichtbruin en het lijkt wel of ze de hele dag rozenparfum zit te
spuiten. Maar dit is haar lichaamsgeur. Marco had blijkbaar wel in de gaten dat
Sylvia en ik het goed met elkaar kunnen vinden. Hij liet ons behoorlijk lang
gaan. Zelf zat hij stil en onopvallend in een stoel zachtjes zijn pik te
masseren.
Als Sylvia en ik vrij worden gelaten in
het voorspel, dan krijgt de klant dat ook dubbel terug. Na het zoenen, begonnen
we ons nogal heftig op te geilen. We deden dat door bij elkaar met de
venusheuvel over onze benen te schuren. Het ritmische onderlijf van mijn
collega sabbat welhaast over mijn bovenbeen. Zelf kan ik er ook wat van. Om
mijzelf nog wat meer op te winden, stopte ik mijn neus in die heerlijke
geurplekjes van die lieve Sylvia. Als eerste raakte zij mijn clitoris aan. We
zagen vanuit onze ooghoeken dat Marco hierop reageerde. Hij veerde op en zijn
halfslappe lul was ineens tot een lekker maatje
gestegen. Met een gebaar van spijt, haalde Sylvia haar wijsvinger nog even door
mijn kut en gebaarde toen dat we aan onze klant
moesten beginnen.
Zelf had ik daar niet zoveel problemen
mee. De penis van die man zag er goed uit en ik verheugde me stilletjes op een
stevige beurt. Geroutineerd en goed op elkaar ingespeeld, knielden Sylvia en ik
voor de lul van de klant. Om en om gaven we de speer een
ferme wasbeurt. Niet dat het nodig was, want de lul
was goed schoon. Ja, die welgestelde Zuid-Amerikanen zorgden wel goed voor
elkaar. Dat weet ik van Sylvia; ook zij komt uit die contreien. Alsof we het
hadden afgesproken, maakte ik de broek van Marco los en begon samen met mijn
collega-hoer aan een flinke pijpbeurt. Hoe vaak ik mij er niet over heb
verbaasd, ik weet het niet; maar Sylvia kan een gemiddelde mannenpik tot aan de
ballen in haar mond nemen. En als ze een goede dag heeft, dan propt ze de ballen
er ook nog in. En zonder één keer te kokhalzen bah. Die vrouw is ongelooflijk
en ik hoop nog lang met haar samen te mogen werken.
In tegenstelling tot mijzelf, vond Marco
de pijpbeurt niet zo bijzonder. Al snel sommeerde hij Sylvia
te stoppen en mij zijn kleren uit te doen. Zo gezegd, zo gedaan. Door ervaring
kan ik een man van zijn kleren ontdoen, zonder dat zijn opwinding verdwijnt.
Integendeel; meestal worden ze er alleen maar heter van. Zo ook nu. Nauwelijks
had ik zijn broek en boxershort uitgedaan of hij pompte Sylvia vanachter in
haar doosje. Gelukkig was die nog een beetje nattig van onze geilpartij, want
anders had zijn gebonk haar nogal zeer gedaan. Voldaan keek ik naar het beest
dat we in de man hadden losgemaakt. De staaf zag ik langs de randen van de hoerenkut schuiven. Ik moet eerlijk bekennen dat ik daar
ook een beetje geil van werd. Met de gedachte dat ik me bij dit beest ook wel
nat moest houden, zocht ik een goed plaatsje op en vingerde me op het geile
tafereel.
Mijn clitoris zwelt nu nog op als ik er
weer aan denk. Zijn ballen kletsten tegen de billen van het mooie delletje,
terwijl hij haar in een ijzeren greep leek vast te hebben. Deze man nam, in de
meest letterlijke zin van het woord, een vrouw en niets anders. Diep en hard
stootte hij zijn geslachtsorgaan in het schijnbare tere lijfje. Schijnbaar
teer, want mijn collega moedigde hem alleen maar aan om nog dieper te gaan. Ze
hield haar kontje telkens in de meest voordelige houding; zo kon ze het meeste
uit de pomppartij halen. De man werd er zichtbaar wilder door. Als dat zo
doorging, dan zou het werk er snel op zitten. Maar Marco bleek ook niet de eerste
de beste te zijn.
Hij hield opeen op en haalde zijn lul uit de drijfnatte spleet. Vervolgens knakte hij zijn
paal wat en bleef een tijdje zo staan. Hij gebood ons niets te zeggen of te
doen. Het leek wel of iemand de video stil had gezet, alles in die kamer stond
stil.
Maar niet lang daarna konden we verder. Marco
verontschuldigde zich; hij had het niet zover mogen laten komen. Maar wij
hadden hem, zeker voor een begin, wel erg opgewonden. Ik knikte en zei dat het
allemaal wel goed zat en dirigeerde hem naar de bank. Daar lag Sylvia wat ongeïnteresseerd
met haar pruim te spelen. Als een volleerd meesteres, speelde ik dat ik haar
met mijn voet in de juiste positie dwong. Gedwee volgde Sylvia mijn
aanwijzingen en dit had effect op de sterk vermagerde pik van onze klant.
Direct was het leven in de lans terug en ik geleidde de knots naar het hete
gaatje van mijn lenige vriendin en collega. Met een zucht liet Marco zich in
haar schuiven. Ook Sylvia kreunde gemeend. Ze lag met haar kanaal recht omhoog,
zodat er een uiterste penetratie plaatsvond. Het kippenvel liep over mijn
lichaam omhoog, zo mooi was dat om te zien. Maar we wisten alle drie dat
niemand het in deze houding lang zou volhouden. Marco kon zich niet afzetten, Sylvia
lag bijna dubbelgevouwen en ik, ik werd er gewoonweg te geil van. Ik besloot
daarom maar het initiatief te nemen. Lief dagboek, ik kan je zeggen dat mijn
beide tegenspelers daar gelukkig mee waren.
Als in één handeling, rolde ik Sylvia
van het bankje en zette Marco halfliggend neer. Zijn pik was nog drijfnat van Sylvia's vocht. Aangezien mijn vagina wat groter is dan die
van Sylvia en aangezien ik net zo nat was als zij, besloot ik de slijmerige
stengel dan maar in mijn nauwere kontgat te schuiven. Pijn, wat is pijn? Ik
vraag het me nog steeds af. Een auto-ongeluk, dat doet pijn. Een pik in je hol,
dat is een prikkeling. Het geheim is dat je uw benen wijd moet houden voor een
volledige ontspanning. Dus zette ik me op het stevige mannenlijf van de
diplomaat en gaf Sylvia een 'ronde mond'. Voor ons is dat het teken dat ze de
pik in mijn kont en niet in mijn kut moet steken.
Goed, er was een prikkeling. Maar na
twee keer schuiven was het weg en ik voelde slechts de
aangename penetratie in mijn reserveschachtje. Ik vind het heerlijk om met mijn
klitje over een gespierde mannenbuik te schuiven, terwijl ik in mijn bilnaadje
wordt genomen. Lief dagboek, soms denk ik weleens als ik als man ter wereld was
gekomen, dat ik subiet een ruige nicht zou zijn geweest. Maar blij toe dat ik
een meisje ben, want dan kunnen we ook nog eens kiezen. Bovendien kan je de
mannenwereld naar je hand zetten.
Enfin, Sylvia zat ondertussen ook niet stil.
Ze ging in het zicht van Marco zich klaar zitten vingeren. Ze spreidde haar
benen uitdagend. De rondingen van de onderkant van haar lichaam werden lief
onderbroken door de glooiende schaamlipjes. En door het lieflijke tafereel zag
hij de hand van de hoer als een razende tekeer gaan. Ik verwisselde van plaats.
Waarom? Ik weet het niet. Het vorige standje was goed en lekker genoeg. Volgens
mij ook voor Marco en Sylvia. Ik vraag mij af of andere mensen ook zonder reden
van standje verwisselen. Maar ach, zulke zielenroerselen zal ik wel nooit in
het echt met iemand bespreken. Zelfs niet met Sylvia. Het nieuwe standje was
voor haar aanleiding wat meer aandacht aan mij te besteden. Aan de gesprongen
adertjes in haar ogen zag ik dat ze al meerdere keren was klaargekomen. Ik zat
nu met mijn rug naar de klant, dus Sylvia had vrij spel over mijn kut en klit. En dat deed ze fantastisch. Ik kreeg een klein
orgasme, waarbij ik Marco de bank indrukte. De enorme spanning zorgde ervoor
dat hij een knalharde scheet liet. Het kutvocht dat
rijkelijk uit mijn spleet in zijn bilnaad sijpelde, maakte de ruft nog wat erger door het als een waterscheet te laten
klinken. Hoewel ik net klaar was met het hoogtepunt, schoten we alle drie in
een hysterische lachbui. Ja dagboek, zelf met klanten kun je tegenwoordig nog
lachen.
Toch gingen we al snel over tot de orde
van de dag. Sylvia en ik hadden allebei wat hoogtepuntjes gekend en we moesten
ook ons uurtarief in de gaten houden. Marco was wel een aardige peer, maar het
moest niet te gek worden. Nadat Sylvia en ik elkaar veelbetekenend hadden
aangekeken, togen we aan de arbeid. Mijn collega hield mijn aarsgat open en
raakte telkens de schuivende lat aan onder begeleiding van perverse woordjes.
En dat had succes, de man begon harder te pompen en maakte zich klaar voor zijn
grote finale. Om het voor mezelf nog wat interessanter te maken en om de klant
nog meer waar voor zijn geld te geven, vroeg ik hem of hij me wilde spanken. Nou dagboek, dat was zeker niet tegen dovemansoren
gezegd. Hij deed het trouwens heel goed. Elk klapje kwam onverwacht, maar was
in perfecte harmonie met het stoten. Ook werden ze, zoals het hoort, steeds
harder. Bij elk klapje werd de prikkelgrens een stukje naar boven verlegd. O
dagboek, ik kan zeggen dat het lang geleden is dat een man me zo lekker heeft
getikt. Zelfs Sylvia, een specialiste op het gebied van spankin, knikte
goedkeurend. Ze schuurde van opwinding zelfs met haar onderlijf tegen de man
zijn zij. De opgewonden reacties van de hoeren liet de man zichzelf verliezen.
Ik vroeg aan hem hoe hij wilde klaarkomen: in mijn reet, mijn kut of over mij heen. Hij hijgde. Ik heb een man nog nooit
een man zo lief en geil tegelijk horen hijgen. Maar hij wilde in ieder geval
over ons allebei spuiten. Toen hij dat zei, kwam zijn laatste woord er als een
vrouwengilletje uit. Ik begreep dat het zaad al zijn ballen had verlaten. Dus
moesten we snel zijn.
Ik schoof me ogenblikkelijk van hem af
en ging voor hem op mijn knieën zitten. Blijkbaar had Sylvia niet opgelet, want
ze begreep eerst niet wat ik op de grond deed. Ze volgde echter vliegensvlug
mijn voorbeeld toen ze de eerste druppels uit zijn buis zag lopen.
O Lief dagboek, die Marco spoot niet;
het zaad stroomde er gewoon uit. Een constante stroom van roomwit en dik vocht
verliet zijn lichaam en stroomde over onze hoerenlijven. Marco stond doodstil
en prevelde een meisjesnaam. Wellicht was dat zijn vrouw. Wij vonden dat niet
erg, dat hoort tenslotte bij het vak. Het leek wel of
zijn buis bleef lopen. Toen er eindelijk een einde aan kwam, viel de man
uitgeput op het bankje neer. Hij wees naar de douche en naar het tafeltje naast
het bed. Daarop lag het dubbele van het afgesproken bedrag. Sylvia en ik liepen
allebei naar de badkamer om ons te verschonen. Sylvia merkte op dat zij best
nog wel een beurt kon gebruiken; ze was weer zo geil als een pakje "...
voor moeders die weten wat ze doen ...". Met het geld dat er lag, hoefden
we die avond niet meer te werken. Dus besloten we ons niet te wassen, maar
meteen naar mijn huis te rijden.
Ik lig nu in je te schrijven. Naast me
slaapt Sylvia. We hebben de hele nacht geneukt en gelikt in de geur en in het
opgedroogde zaad van Marco, onze klant van vandaag. Lief dagboek, ik blijf jouw
pagina’s beschrijven. Wie weet kan ik later mijn memoires uitgeven en levert
het wat op. Waarom denk ik dat mijn memoires graag gelezen zullen worden?
Ik ben namelijk een hoer. En ik zou niet
anders willen.
Tot morgen,
Evelien
Dank u Evelien
Liefs
My
18-03-2010