Scharrelen met Anita

 

In het midden van de jaren zestig bestonden er nog dorpen in de regio waar ik woonde.

En dus was het mogelijk om te scharrelen met Anita, een meisje uit een naburig dorp. Vandaag de dag trekken ze blijkbaar voor ze thuis vertrekken al een condoom aan. Toen was dat nog maar alleen een stevige onderbroek. Het duurde dan maanden voor dat scharrelen op een redelijk niveau begon te komen en pas nadat er een ring aan de vinger zat kon het er al eens behoorlijk hevig aan toe gaan.

Maar het was ondenkbaar dat je de eerste de beste avond een stevige wip maakte. Daarin had je uiteraard wel zin. Maar, pas na de eerste ring uitte zich dat bij een partijtje vrijen in een harde paal in je broek en een natte plek in de lakens de volgende morgen.

 

Nu waren de ouders van Anita op zondagmiddag meestal ergens naar toe wat betekende dat Anita en ik dan het rijk alleen hadden.

Maar, zij voelde zich op die zondagmiddagen steevast niet lekker en ging dan op de divan in de woonkamer liggen. Ik zat daar bij tot het tijd werd naar huis te gaan. Ik heb me later vaak de vraag gesteld of ze zich werkelijk beroerd voelde of dat ik eigenlijk uitgenodigd werd bij haar te komen liggen om tot daden over te gaan. Behoorlijk frustrerend was het in elk geval. Want hoe je het ook aan pakte. Ze kon je altijd voor domme kloot uitschelden als ze zin had. Dat zit gewoon in de vrouwelijke genen ingebakken denk ik. En zal de dag van vandaag nog wel ongeveer gelijk lopen.

 

Achteraf raakte ik ervan overtuigd dat het laatste van toepassing moet zijn geweest. Ze moet me in dat geval wel een enorme zak gevonden hebben, hoewel ze zelf ook niet direct tot handtastelijkheden overging. Later hoorde ik van een oude dorpsvriend dat Anita intussen door haar echtgenoot betrapt was toen ze met een buurman in het echtelijk bed een nummertje aan het maken was en toen wist ik het vrijwel zeker. Anita had een zondagse geilheid die ik verzuimde te behandelen.

 

Jaren later zocht ik in het restaurant van een warenhuis een vrij tafeltje. Dat was er niet, maar in een hoek werd slechts één stoel in beslag genomen door een vrouw die in een tijdschrift zat te lezen. Ik liep naar haar toe en stelde de klassieke vraag of de overige zitplaatsen nog vrij waren. Ze keek op en op hetzelfde moment kwam bij ons beiden de verrassing van de herkenning; Ik keek naar mijn vroegere vrijster.

“Anita”!?

“Val nu dood zeg!” Zei ze zonder het te menen en een brede glimlach trok over haar gezicht.

Ze was nu 46 jaar, maar zou op straat nog door menige geile bink nagekeken worden. Ze ging even staan en dat was voldoende om te kunnen constateren dat haar benen onder haar korte leren rokje bij mannelijke begeleiders schokkende gevoelens in hun kruis konden opwekken. Haar bloesje toonde overduidelijk de aanwezigheid van twee weliswaar rijpe, maar desondanks stevige borsten.

 

Natuurlijk kwamen we over eerdere tijden te spreken. Ik dacht. Nu wil ik het absoluut zeker weten hoe dat zat met die zondagmiddagen.

"Zeg eens eerlijk, was je dan echt niet lekker?"

"Maar Désirè” zei ze.

"Ik hoopte elke keer dat je eens wat ging doen. Waarom dacht je dat ik meestal een plaid over me heen legde? Ik lag me daaronder klaar te wrijven omdat mijnheer het niet kon opbrengen zijn thermometer te gebruiken om bij mij de inwendige koorts op te nemen..."

"Ik heb dus een groot aantal keren een lekkere wip voorbij laten gaan," antwoordde ik.

"Dat mag je wel zeggen", grijnsde Anita en het was geen toeval dat een vrouwenbeen onder het tafeltje langs die van mij schuurde.

Om kort te gaan. Ze bleek in een flatje in de binnenstad te wonen. Anita aanvaardde mijn aanbod haar daarnaar toe te rijden met zichtbaar genoegen.

In de auto deed ze geen enkele moeite die korte rok, die omhoog geschoven was bij het instappen naar beneden te trekken.

 

Toen we binnen waren ging ze tegen me aan staan en begon me te zoenen. Nee, geen vrijblijvende kusjes zoals je die krijgt van je schoonzusters op je verjaardag, maar meteen tongetje naar binnen. Tegelijkertijd duwde ze haar bekken tegen me aan. Ze moet overduidelijk mijn paal op oorlogssterkte gevoeld hebben.

"Oei? Oei! Waarde heer". Zei ze zachtjes. "Ik ben in groot gevaar geloof ik... Ik ga eerst koffie zetten, goed"?

Ze lachte en duwde zich nog eens stevig tegen me aan.

 

Met tegenzin liet ik haar los en volgde haar naar de keuken. Terwijl ze met het koffiezetapparaat in de weer was ging ik achter haar staan en liet mijn handen langs haar dijen naar haar kruis glijden. Anita kreunde toen ik haar kutje bevingerde.

Ze spreidde haar benen een beetje en sloot haar ogen. Ik had het niet meer en maakte mijn broek los. Het was nog een hele toer mijn harde leuter naar buiten te krijgen, maar eenmaal bevrijd zocht hij zijn weg tussen haar benen. Ik schoof de rand van haar broekje opzij en voelde dat haar kut droop van het geil. Ze boog wat voorover en ik kon zonder enige moeite haar kletsnatte kut binnenglijden.

"Wil mevrouw veel of weinig room in haar koffie?"fluisterde ik in haar oor.

"Een kop vol, geile bink", stamelde Anita.

De opwinding was zo groot dat ik veel te snel naar mijn zin klaar kwam. Nu kon ik dus eindelijk doen wat ik vroeger niet durfde; mijn zaadvoorraad in haar kut achterlaten.

 

"Nou, dat was wat je noemt een vluggertje". Zuchtte Anita.

"Ik hoop niet dat je nu al je kruit verschoten hebt..."

Neen, dat had ik niet. Na de koffie deden we op de bank wat ik in verloren tijden verzuimde: neuken. Ik bedoel echt ruw, hard neuken.

Anita was onverzadigbaar en kwam een aantal keren snel achter elkaar klaar. Ik kreeg nauwelijks tijd weer op te laden en toen we tenslotte uitgenaaid waren stond ik met knikkende knieën naast de bank. Anita lag deze keer ook uitgeteld na te genieten, terwijl het geil over haar dijen op het leer drupte.

 

Het zal niemand verbazen dat ik in de maanden daarna de "schade" ruimschoots heb ingehaald.

 

Hagar.

 

Bedankt Hagar.

Liefs

 

      My

Terug naar de lijst.

 

Alle verhaaltjes van de auteur

20-04-2010