Wat niet weet niet deert.

 

Vigo Aldeno ligt op zijn rug op bed nog uit te hijgen en na te genieten. Zijn pik is half stijf en drijfnat van de sappen van zijn vrouw. Zijn eikel is vuurrood en klopt nog na. Maria Aldeno heeft hem zojuist bereden als een vurige amazone, zo heftig dat hij zelf nauwelijks nog kon bewegen onder haar. Het was weer net als toen ze elkaar net kenden, zo intens.

Hij hoort de douche lopen en denkt na over de afgelopen maanden. Maria was zich anders gaan gedragen, ze was vrolijker, wilde meer seks, in allerlei verschillende standjes. Hij vroeg zich af hoe dat kwam; was het gewoon een nieuwe opleving in haar leven, na toch wat saaie jaren, of speelde er iets anders?

Okay, ze ging vaker uit met vriendinnen en met hun buurvrouw, die heerlijke Beneli. En hij was wel eens een avond of soms zelfs een nacht weg voor zijn werk, maar dan waren de kinderen toch thuis?

 

Natuurlijk had hij wel eens gehoord van vrouwen die een seksuele opleving krijgen in hun huwelijk door af en toe vreemd te gaan, maar de gedachte daaraan verwierp hij snel. Hoewel? Zelf was hij eens in de fout gegaan met een vrouwelijke collega tijdens een trip naar het buitenland, maar dat stelde niets voor, bovendien hadden ze beiden te veel gedronken. En in zijn relatie voordat hij Maria leerde kennen, was vreemd gaan meer regel dan uitzondering geweest. Maar die relatie was lang niet zo intens als met Maria.

Hij had zich wel af en toe afgetrokken met zijn gedachten bij die fraaie Beneli of zomaar een vrouw die hij tegen gekomen was. En hij droomde wel eens van een trio of zelfs meer. Het leek hem geil zijn vrouw met een ander bezig te zien, het maakt niet uit of het een man of een vrouw zou zijn.

 

Vigo probeerde de volgende dagen af en toe voorzichtig wat reacties uit te lokken, maar Maria reageerde neutraal. Wat ze deed als ze met vriendinnen uitging (hapje eten, café of soms disco). Wat ze in de disco deed (beetje drinken, soms dansen met elkaar en weer naar huis als het eigenlijk echt begon daar, want haar leeftijd ging toch meespelen). Een paar dagen later besloot hij het over een andere boeg te gooien en vertelde dat hij op zakenreizen wel eens in een moeilijke situatie kwam wat vrouwen betreft, maar zich wel kon beheersen. Maria schrok, bloosde, maar herstelde zich snel.

“Ach, wat niet weet, dat niet deert,” zei ze nonchalant.

Die opmerking kwam als een bevrijding voor hem.

Die ochtend zou hij thuis werken, terwijl Maria de hele dag naar een seminar voor haar werk was, de kinderen zouden overblijven op school. De avond ervoor hadden ze weer heerlijke wilde seks gehad en dat had Vigo opnieuw gestimuleerd om de kansen die hij kreeg maar eens te gaan benutten. Was ze vreemd gegaan of niet. 

“Wat niet weet niet deert.”

 

Hij zette een volle pot koffie en ging de krant halen uit de postbus beneden. Toen hij terug kwam op hun etage, stond Beneli voor de lift te wachten.

“Morgen buurvrouw, ook een dagje thuis?” Vroeg hij schalks.

“O, dat ben ik wel vaker hoor,” antwoordde ze met een klein knipoogje erbij.

“Wel dan kunnen we zo wel even een tas koffie drinken,” reageerde hij ad rem.

“Ben over tien minuten bij je, even een boodschapje doen,” zei Beneli en ze stapte zonder hem verder aan te kijken de lift.

Vigo stond versteld van zijn alerte reactie, zo was hij normaal niet, maar de afgelopen weken hadden hun uitwerking kennelijk niet gemist. Hij verkleedde zich snel in trainingsbroek en een T-shirt met korte mouwen. Hij poetste zijn tanden en ging op de bank wachten tot Beneli zich zou melden.

De tien minuten werden een kwartier, twintig minuten, hij werd er nerveus van en liep naar het raam om te kijken of hij haar zag. Voor het eerst sinds vele jaren, voelde hij zowaar vlinders in zijn buik. Hij liep terug naar de keuken en schonk voor zichzelf alvast maar een kop koffie in, toen de bel ging. Hij wist hoe snel hij de deur moest openen, waarna een stralend lachende Beneli naar binnen huppelt. Ze ziet er prachtig uit in een wijd uitlopende donderblauwe rok tot net boven de knie en een lichtblauwe blouse, met korte mouwen. De kleuren staken fraai af tegen haar melkchocolade kleurige huid van haar gezicht en haar armen en benen.

 

“Lekker, ik ruik koffie,” zegt ze, terwijl ze op de bank ploft en haar benen over elkaar slaat. Vigo haalt snel de koffie en gaat schuin tegenover zitten, genietend van haar mooie volle dijen. Als ze voorover buigt om het kopje te pakken, kan hij even snel in haar decolleté kijken, want de bovenste twee knoopjes van de blouse staan open. Hij kan het niet goed zien, maar hij heeft het sterke vermoeden dat ze geen beha aan heeft. Hij heeft haar ooit wel eens topless op het stadsstrand zien liggen en kan zich de stevige lichtbruine borsten met de grote donkerbruine tepels maar al te goed herinneren. Beneli kijkt hem uitdagend aan met brutale ogen onder die grote bos bruine krullende haren. Hij voelt zich als een puber van 16 voor zijn eerste afspraakje en weet geen woord uit te brengen. Beneli begint wat te babbelen over werk en andere trivialiteiten en dat brengt hem weer wat tot zijn positieven. Hij wordt wat rustiger en vraagt wat zij en Maria zo al doen als ze wel eens gaan stappen. Ach, het gebruikelijke, zegt ze nonchalant, wat eten, wat drinken, soms een disco, maar Maria gaat meestal eerder naar huis. Zijzelf blijft soms wat langer, “en dan maak ik er soms wel wat moois van”, zegt ze er lachend achteraan.

 

Vigo voelt de spanning tussen hen stijgen en vraagt of ze nog koffie wil. Nadat hij het tweede kopje voor haar heeft neergezet, gaat hij naast haar zitten. Van dichtbij ziet hij dat er tussen het derde en vierde knoopje van de blouse ruimte is ontstaat en krijgt hij de bevestiging dat ze inderdaad geen beha aan heeft. Ook ziet hij van dichtbij dat haar harde tepels strak staan tegen de lichtblauwe stof; er begint iets te knellen in zijn broek. Beneli draait haar gezicht naar hem toe.

“Waar wachten we eigenlijk op?”

Ze maakt haar bedoelingen meteen duidelijk door haar blouse helemaal los te knopen. Haar prachtige borsten staan parmantig naar voren, de tepels zijn inderdaad keihard en nog donkerder dan in zijn herinnering. Vigo trekt zijn T-shirt over zijn hoofd en staat op.

“Kom mee,” zegt hij en pakt een hand om haar naar de slaapkamer te leiden. Beneli trekt de rits van haar rok los en laat de donkerblauwe stof over haar ronde heupen naar de grond glijden. Ze was op alles voorbereid, ziet Vigo, want ze draagt ook geen slipje. Haar venusheuvel is helemaal onbedekt en langs haar spleetje ziet hij twee smalle schaamlipjes iets naar buiten steken. Hij staat nog onhandig met zijn broek te worstelen als Beneli hem een duw geeft waardoor hij op zijn rug op bed valt. Lachend trekt ze zijn laatste resten textiel over zijn voeten en ploft boven op hem. Haar buik drukt op zijn volle erectie en haar handen pakken zijn hoofd om hem makkelijker vol op zijn mond te zoenen.

 

Ze draait met haar onderbuik rondjes over zijn buik en streelt zijn borst en zijn heupen. Vigo pakt haar mooie ronde billen en begint die te kneden, hij voelt haar stevige borsten tegen zijn bovenlichaam draaien; hij wordt gek.

Beneli merkt snel dat hij uiterst opgewonden is en fluistert dat ze haast zal maken. Ze wipt haar kont omhoog, pakt zijn pik beet en schuift dan naar onderen. Hij glijdt soepel naar binnen, want ook zij is behoorlijk nat geworden van alle opwinding. Even blijven ze stil op elkaar liggen, zijn kloppende pik in haar natte kut, dan richt ze zich op en begint op en neer te bewegen. Ze steunt met haar handen op zijn borst en haar borsten wippen ritmisch mee met haar bewegingen. Alleen al daarvan wordt Vigo nog gekker, hier had alleen maar van kunnen dromen. Dit houdt hij geen minuten meer vol. Hij schaamt zich een beetje dat hij zo snel al zou komen, maar Beneli merkt het.

“Laat je gaan,” fluistert ze, “kom maar, ik wil je hete zaad wel voelen stromen.”

Hij probeert zich zo goed mogelijk in te houden, maar het lukt niet. Zijn ballen knijpen zich samen, zijn eikel begint heftig te kloppen dan ontlaadt alle spanning zich in haar spleet. Zes, zeven, acht keer vliegen de klodders sperma richting Beneli’s baarmoeder.

Zij blijft maar doorgaan met bewegen, zodanig dat zijn schacht langs haar klitje schuurt. Ze laat zich op het vallen zodat ze nog beter met haar knopje tegen hem aan kan wrijven. Net zo lang en heftig totdat ze ook tot een orgasme komt en dat is niet zo stil als bij Vigo, want Beneli slaak een kreet en blijft zuchten en steunen tot zij helemaal op is. Alles bij elkaar was het wel een beetje snel gegaan.

 

Vigo excuseert zich daarvoor, maar als ze na het douchen weer op de bank zitten, vertelt Beneli, dat ze al een tijdje geen man meer gevoeld had, was er gewoon niet van gekomen. “Doen we het de volgende keer wat rustiger aan,” zegt ze veel betekenend.

Zo, zo dat belooft wat, denkt Vigo en hij bekent dat hij hier wel eens van gedroomd had en ook dat hij zich wel eens had afgetrokken met haar in gedachten. Zelfs wel eens toen Maria naast hem lag te slapen, zodat hij het heel stil en rustig moest doen, wat wel moeite kosten. “Dat had echt niet gehoeven hoor,” zegt Beneli en ze vertelt hem het verhaal van Maria en haar. Dat zijn vrouw had genoten van die lesbische ervaring en dat zij beiden heerlijk klaar gekomen waren.

“Dat lieve mooie vrouwtje van jou is veel stouter dan je denkt hoor,” zegt ze er ondeugend bij. Vigo kijkt haar verbaasd aan, zoveel openheid had hij niet verwacht, maar aan de andere kant is hij er wel blij mee, dat maakt het voor hem gemakkelijker zijn wensen met Maria te bespreken.

Beneli belooft hem niets aan Maria te zeggen, maar hij moet zijn wetenschap ook niet direct uitbuiten, vraagt ze hem indringend.

 

Hagar

 

Dank u Hagar

Liefs

        My

Terug naar de lijst

 

Alle verhaaltjes van de auteur

18-04-2010