Zwembad sluiten;
Dit is een vervolg op Zwembad sluiten dat ook te lezen is bij
Lesbisch.
Hier de laatste regels van Zwembad sluiten:
Zei de schepen met
opengevallen mond. “Mag ik?” vroeg ze en voelde aan het water. Dat moet wel
plezant zijn om daar in te springen.” Liet ze zich ontvallen. “Geen enkel
probleem.” Sprak Paul. “Ik ben er wel niet op voorzien.” Zei ze met spijt in
haar stem. “U kan zich daar omkleden, het is te zeggen uitkleden en gewoon
zwemmen in de kleren waarin je geboren bent. Geen nood ik verdwijn wel naar de
woonkamer mevrouw.” Probeerde Paul de schepen gerust te stellen. “Geen mevrouw
nu, noem me maar My en u hoeft niet weg te gaan. Is dit verhaal wel ten einde?
Ik denk van wel. De stop werd niet uit getrokken door My.
We gaan nu verder.
My trok haar zijdeachtig kleedje over haar zwartharige hoofdje. Meer had ze niet aan. Mooi kontje. Geen gram vet teveel. Haar ietwat kleine borsten zagen er wel stevig uit. Ze wipten zelf wat op toen My naar het water liep.
“Wacht, ik heb geen zwembroek aan!” riep Paul.
“Ik ook niet.” Lachte My haar hagelwitte tanden bloot.
Paul voelde zich hier niet op zijn gemak. Ergens had hij te veel respect voor My om zich naakt aan haar te tonen. Hij wachtte het moment af dat ze van hem wegzwom om in het water te springen.
My keek nog achterom maar was te laat. Ze zwommen enkel baantjes ver van mekaar.
My genoot met volle tuigen. Het was de eerste keer dat ze naakt zwom. My zwom de schoolslag. Telkens ze haar frêle benen optrok, dus naar haar prachtig kontje, spoot er warm water in haar kutje, dat automatisch openging bij elke vloedgolf. Dat voelde zo heerlijk aan dat ze even van de wereld was. Telkens ze haar armen introk kwamen haar kleine borsten boven water. Ze was helemaal weg. De schepen van ruimtelijke ordening wist even niet waar ze was.
Paul bleef nog wat in het rond zwemmen.
Op een gegeven moment zwom hij in de breedte.
Om een zwembad proper te houden, het water althans, was er een pomp die water opzoog om te filteren en gefilterd water terug in het bassin te brengen.
Een kleine onoplettendheid van Paul kon zware gevolgen hebben. Beide pompen hadden een buis die in de zijmuur stak Weliswaar gelijk met de steentjes. Normaal kan men zich daar niet aan kwetsen. Paul zwom recht naar de buis die het water opzoog met een geweldige kracht.
Aan die muur aangekomen wou Paul uit het water springen.
Helaas werd zijn penis in de buis meegezogen. Paul voelde dat hij er zelf niet uitkom. “Help” riep hij wel vier keer.
Pas dan kwam My terug onder de levende, verliet ze het sprookjesbos. Toen drong het tot haar door dat Paul in problemen zat. Snel zwom ze er naartoe.
“Ik zit vast!”riep Paul. Toen My vlak bij Paul kwam zag ze wat er fout ging.
“Zal ik helpen?” vroeg ze.
“Spring uit het water en druk op de rode knop dan stopt de pomp.” Gaf Paul bevel aan zijn charmante gaste.
De pompen stopten onmiddellijk. De penis werd niet verder in de buis gezogen. My sprong terug in het water. Om beter te kunnen zien wat er juist mis was dook ze onder water. Ze zag het euvel. Heel langzaam schoof ze de penis uit de buis. Paul slaakte een diepe zucht. Hij liet zich drijven op het water. My zwom dicht bij hem. Zijn licht gekwetste penis stak boven water.
“Wat een kanjer,”dacht My. Ze voelde iets kriebelen in haar vlak buikje. Ze kon haar ogen niet van deze grote stijve penis houden.
“Doet het pijn?” vroeg ze onder de indruk van het gebeuren.
“Als je een idee hebt om de pijn te verzachten, graag.” Zei Paul. Voorzichtig likte My over de hele penis. Om dan wat later de penis in haar mond te nemen. Haar tong plaagde zijn paarse eikel. Dan nam ze de lul tot de helft in haar opensperde mond. Hij kon er maar net in. Toch zoog ze hem af in een gretig tempo. Dan nam ze de grote knots in haar kleine hand. Zachtjes trok ze er aan, liet ze haar hand op en neer gaan.
My stond nu recht. Daardoor kon Paul gemakkelijk een vinger in haar kutje steken. Op het tempo waarmee zij hem aftrok liet hij de vinger het kutje neuken. Lang kon dat niet blijven duren. Ze stapten uit het water en gingen in kleedkamer op de bank liggen.
Hier nam de schepen van ruimtelijk ordening het heft in handen, letterlijk en figuurlijk. Zei beval Paul op zijn rug te gaan liggen. Ze ging boven hem zitten. Haar grotje was niet alleen nat van het water. Ze nam de kloppende paal in haar frêle hand en begeleide die naar haar gretig kutje. Langzaam liet ze zich zakken. Paul liet het gebeuren.
My wou het tempo op te drijven maar Paul kreunde van de pijn. Er was dan toch meer schade dan eerst gedacht.
My stapte van Paul af.
“Dat moeten we later verder zetten.” Zei ze met ontgoocheling in haar stem.
“Sorry.” Excuseerde Paul zich.
“Maar dat moet toch verzorgt worden” zei My op een meelevende toon.
“Ik bel wel even naar een vriend die verpleger is.” Probeerde Paul haar gerust te stellen. Om Paul toe te laten dit met zijn vriend onder vier ogen te bespreken nam My afscheid.
Dank u Rik
Liefs
My
10-02-2010