Ik stond alleen in de hal. Door de open deur hoorde ik het geroezemoes in de kerk. Mijn familie, vrienden, mijn aanstaande echtgenoot, ze zaten allemaal op mij te wachten. Laat ze nog maar even wachten dacht ik, en keek langs mijn lichaam, dat in feestelijke witte kant was gehuld, naar beneden. Ik streek met mijn handen over mijn borsten, die door het gebaleinde lijfje omhoog en tegen elkaar werden gedrukt. In gedachten zag ik, hoe mijn nieuwe man er vanavond zijn handen overheen zou laten dwalen. De parelen knoopjes zou losmaken, mijn borsten onthullen en de tepels in zijn mond zou nemen. Een beleefd kuchje deed me omdraaien, de predikant, gekomen om te zien wat me ophield. Hij bloosde licht, verward door het feit dat hij me betrapte terwijl ik mezelf in zijn kerk zo onbeschaamd betastte.

“Bent u klaar?” vroeg hij fluisterend.

Hij was jong. Grote, bruine, ernstige ogen op de mijne gefixeerd. Grote handen frunnikten aan de garneersels van zijn toga. Ik draaide me om en keek hem recht aan, mijn handen nog op mijn borsten. Hij keek me aandachtig aan, gefascineerd, bijna angstig. Ik hield zijn blik gevangen, testte hem, wilde zien hoe lang ik deze stilte kon laten voortduren. In de kerk begon een klein kind te jengelen.

“Bijna, er is nog één ding. Misschien kunt u me ermee helpen?”

“Natuurlijk, wat is er?”

Ik had nog net de tijd om “dit” te fluisteren voordat mijn mond op de zijne belandde. Mijn vingers woelden door zijn nekhaar en trokken zijn hoofd tegen me aan. Heel even verstijfde hij van schrik, en daarna namen zijn dierlijke instincten het over. Zijn tong boorde zich net zo heftig in mijn mond als de mijne bezit van zijn mond had genomen. Zelfs door zijn toga heen voelde ik zijn erectie, groot en heet. Hij is al stijf vanaf het moment dat hij binnenkwam en mij zag, dacht ik. Zijn handen waren op mijn borsten, mijn billen, drukten mij tegen hem aan. Het was alsof hij me helemaal wilde verzwelgen, stukjes als vers brood van me af bijten en ze in zijn mond stoppen. Ik wilde mijn handen in zijn kleren duwen, de pik aanraken die ik tegen mijn buik voelde persen, maar ik kon de zoom van de toga niet vinden. Ik legde mijn hand er dus maar overheen, kneep hem door de lagen stof, hard en snel. Een zachte kreun, als een teken van overgave, ontsnapte aan zijn mond.

Hij scheen even de controle over zijn ledematen te verliezen, en toen zijn handen verslapten knielde ik voor hem neer. Mijn sleep spreidde zich uit tot een poel van witte kant. Nu kon ik onder zijn toga komen. Ik schoof zijn rits naar beneden en legde eindelijk mijn hand op zijn pik. Brandend heet, gezwollen van verlangen. Ik probeerde mijn hoofd onder het ambtsgewaad te krijgen om zijn prachtige staaf in mijn mond te nemen, maar mijn predikantenvriend had een ander idee. Hij liet zich bijna boven op me vallen, knielde neer en duwde me achterover tegen de stenen. Nu was het mijn beurt om mijn rokken opzij te doen. Hij wilde zijn pik zo wanhopig graag in me duwen, dat hij niet eens stopte om mijn slipje uit te doen. Hij trok het naar een kant en schoof met één stoot bij me binnen. Enthousiast als ik was, glibberig van opwinding, snakte ik naar adem door de kracht waarmee hij me had gepenetreerd. Met één hand hield hij mijn hoofd achterover, vingers verstrengelden zich door mijn haar, en hij kuste me alsof zijn tong me net zo neukte als zijn staaf. Zijn andere hand greep mijn schouder, steunde me om zijn stoten op te vangen.Mijn naakte dijen boven de witte kousen drukten tegen de koude vloertegels.

Hij neukte me hard, diep en snel. Het eind van zijn pik raakte met iedere stoot het diepste punt van mijn schoot, en zijn lichaam beukte tegen mijn klit. Het genot was bijna pijn, zo groot was zijn staaf en zo genadeloos waren zijn stoten. Ik voelde dat niets hem nu nog kon tegenhouden tot hij was klaargekomen. Ik keek omhoog en zag achter hem rijen van gezangboeken op de planken. Ik dacht aan de mensen die binnen geduldig wachtte tot we ons bij hen zoude voegen. Terwijl ik mijn middelvinger in zijn anus stak, verbeeldde ik me dat mijn bruidegom ons zou komen zoeken en ons hier zou zien. Ik op mijn rug op de vloer, mijn witte jurk uitgespreid in het stof en de predikant die me als een wild dier neukte.

Hij drukte zijn gezicht tegen mijn borst om zijn kreet te smoren toen hij klaarkwam, waarbij zijn hele lichaam beefde op het moment dat zijn stoten overgingen in oncontroleerbare krampen. Ik werd overvallen door mijn eigen orgasme, golven die me binnenstebuiten keerden, terwijl ik het gezicht van mijn bruidegom voor me zag. Schrik en afschuw gemengd met opwinding bij de aanblik van mij, terwijl ik op de vloer werd geneukt.

“Anja?” De bekende stem deed me opschrikken.

“Wakker worden, we zijn er bijna.”

De geamuseerde ogen van mijn stiefzus My keken via de achteruitkijkspiegel naar mij. Mijn schoonbroer ging geërgerd recht zitten waarbij hij mijn hoofd van zijn schouder duwde.

”Sorry, heb ik lang geslapen?”

“Bijna een uur. We zaten op de snelweg in een file, maar nu gaan we rechtdoor naar de kerk.”

Mijn verwanten wisten dat er maar één manier was om op mijn aanwezigheid bij huwelijken te kunnen rekenen. Door me erheen te rijden en vervolgens weer thuis te brengen. Dat had voor mij het voordeel dat ik het nooit nuchter hoefde te doorstaan.Mijn gevoelens over huwelijken waren namelijk nogal ambivalent. Aan de ene kant was daar het ondraaglijke rondje beleefde conversatie met mensen die je alleen op huwelijken en begrafenissen zag. Met wie je niets gemeen had, behalve op zijn best een achternaam.

Aan de andere kant, zoals mijn droom me zojuist zo levendig had helpen herinneren, was er iets per¬vers sexy aan een huwelijk. Misschien kwam het door de maagdelijke bruid die verwachtte door haar bruidegom in verrukking te worden gebracht. Of misschien was het dat ene kernpunt van het huwelijk waardoor het twee mensen officieel is toegestaan elkaar wezenloos te neuken. Het enige punt waar je nooit rechtstreeks over moet praten, en toch iedereen kent. Wat het ook was, het was niet de eerste keer dat ik een verhitte droom had onderweg naar het huwelijk van een nicht.

Terwijl My langzamer ging rijden, op zoek naar een parkeerplaatsje op de smalle weg die naar de dorpskerk voerde, probeerde ik de kreukels uit mijn roomwitte pakje te strijken. Koert, haar man, borstelde de schouder van zijn jasje waar ik met mijn hoofd tegenaan had gelegen. Hij zag er ongemakkelijk uit. Innerlijk trok ik een gezicht, vroeg me af hoeveel ik van het vunzige karakter van mijn droom had verraden. Koert was aardig, maar och, hij was aardig, dat was het dan. Soms leek mijn stiefzus, die twee jaar jonger was dan ik, tien jaar ouder. We waren inderdaad te laat. De bruid, onze nicht, stond al voor de stoep te wachten, terwijl wij ons onder de citroenbomen door over het pad van het kerkhof haastten. We glimlachten verontschuldigend naar haar en glipten de donkere kerk binnen.

Ik was als eerste binnen en knipperde even met mijn ogen om ze na de lentezon aan de duisternis te laten wennen. De hoofden van de aanwezigen waren omgedraaid, ze verwachtten de bruid. Plots bevond ik me om de verkeerde reden in het middelpunt van de belangstelling. Ik voelde mijn wangen warm worden terwijl ik op de eerste de beste kerkbank neerplofte op het moment dat het orgel aan de eerste maten van de bruidsmars begon.

“Wat een opluchting,” mompelde een diepe stem aan mijn linkerkant. “Heel even dacht ik dat jij op het punt stond met mijn oude vriend Rudy te trouwen.” Geschrokken draaide ik mijn hoofd om en keek in een paar geamuseerde lichtbruine ogen.

“Wat bedoel je met opluchting?” Fluisterde ik terug. “Je oude vriend Rudy zou het een stuk slechter kunnen treffen dan met mij!”

“Sst…, niet zo snel in de verdediging.” De spreker legde een kalmerende hand op mijn knie. “Ik bedoelde wat een opluchting dat ik niet de rest van mijn leven hoef te proberen om niet verliefd te worden op de vrouw van mijn beste vriend.” Ik was sprakeloos.

Toen Esmeralda langsliep in een warreling van ivoorkleurig satijn, was ik in staat mijn verwarring te verbergen en die warme hand van mijn knie te schudden door net als ieder ander op te staan. De hand gleed onwillig weg, terwijl mijn buurman ook opstond en zijn ogen op het altaar richtte. Hij was groot. Ik ben bepaald geen dwerg, met mijn een meter tweeënzeventig op mijn sokken, maar zijn schouder kwam even hoog als mijn wang. Hij had lange, slanke bruine handen met vierkante vingertoppen. Met zijn blik nog steeds naar voren gericht, opende hij zijn gezangenboek, hield het laag en naar rechts zodat ik het ook kon lezen. Toen ik het zag, herinnerde ik me mijn droom en voelde vanbinnen een steek. Voor ik me kon bedenken, pakte ik het boek met mijn linkerhand, zodat onze vingers elkaar raakten. Hij trok ze niet terug.

“We zijn hier bijeen in het aanzien van God om getuige te zijn van het huwelijk van Rudy en Esmeralda.”

Ik niet. Ik was alle redenen om hier te zijn vergeten, behalve om die vingers aan te raken. Die drie vierkante centimeter van mijn huid die werden geëlektrificeerd door het contact met hem, waren de enige rede die ertoe deed. Ik wist dat voor hem hetzelfde gold, deze lange, gebruinde vreemdeling. Ik wist dat hij me, door de manier waarop hij het boek perfect stilhield, geen enkel excuus gaf mijn vin­gers te laten wegglippen. Het eerste gezang werd aangeheven. “Daal neer, o, hemelse liefde...”

Zijn zangstem was net zo diep als zijn gefluister. Mijn schouder raakte zijn arm en ik voelde de vibratie in zijn borst. De volgende zin werd door vrouwen alleen gezongen. “0, Heilige Geest, kom naderbij, in mijn hart, en laat het door Uw heilige vlam ontwaken.” Ik zweer dat hij mijn gedachten kon lezen. Dat hij geen noot miste en ik voelde dat zijn hand mijn vingers greep. Aan het eind van het gezang ging iedereen weer zitten voor de preek. Ik geloof dat het over God ging, die wil dat we elkaar liefhebben. Of zoiets. Om je de waarheid te zeggen, ik heb er geen woord van gehoord.

De grote basstem had mijn hand stevig vast en ik smolt vanbinnen in sneltempo. Die vingers bewogen zich verrukkelijk langzaam over mijn hand. De geringste verandering van druk stuurde elektrische stroompjes naar mijn keel, mijn tepels, mijn… Sst…Anja! Moeder! O, God! Met deze aanbidding, om die rede, moest ik nu net hier terecht komen. Niet te verwonderen dat Hij… Ik zal de rest van mijn profane ideeën over Zijn... Goed, ik zwijg!

We keken beiden zo aandachtig naar de predikant dat hij moet hebben gedacht dat er een paar nieu­we bekeerden voor hem zaten. Ik waagde het niet nog eens in zijn bruine ogen te kijken. De hele kerk zou afbranden als het circuit werd gesloten. We stonden op, we zongen, we gingen weer zitten, we luisterden, we deelden in de reacties. Ondertussen bleef die hand aldoor op de mijn, bewoog nauwelijks, kwelde me. Hij bedreef de liefde met mijn hele lichaam door me alleen met zijn hand aan te raken. Of de woorden - Hemelse ervaring - hier op hun plaats staan laat ik aan de lezers over.

Tegen de tijd dat het gelukkige paar langs ons, op weg naar de uitgang van de kerk liep, was ik van top tot teen opgewonden. Als hij me had opgetild op de kerkbank had gelegd en mij in het bijzijn van iedereen had geneukt had ik geen weerstand geboden. We volgden de anderen naar buiten, het zonlicht in. Bij de deur staarden we de jonge bruidsjonker stom aan toen hij zijn hand uitstak. “Het gezangenboek?” Vroeg hij. “Of wilt u het als aandenken houden?” Ik deed mijn hand naar beneden toen mijn begeleider hem het boek overhandigde. Onze dekking was weg.

Als dansers, die alleen op zichzelf geconcentreerd zijn wanneer de muziek eindigt en de lichten aangaan, strompelden we onhandig naar buiten. We raakten elkaar niet meer aan maar werden door die onzichtbare magnetische stroom bijeengehouden. We stapten op het gras en keken elkaar voor het eerst eens aandachtig aan. Hij was slank en zongebruind. Zijn donkere haar was schijnbaar al jaren niet geknipt en waaierde als leeuwenmanen om zijn granieten kop. Nu zou ik hem vergelijken met een iets slankere, jongere en grotere versie van Mel Gibson toen hij Bravehaert speelde. Hij stak zijn handen in de zakken van een chocoladekleurig linnen pak en staarde me openlijk aan.

“Wel aardig,” mompelde hij.

“Zelf ben je ook niet bepaald moeders mooiste,” antwoordde ik, wensend dat ik zo zelfverzekerd overkwam als ik probeerde te doen voorkomen. Hij vertrok een wenkbrauw. “Heel vriendelijk van je dat te zeggen…” Hij stond op het punt nog iets toe te voegen. Maar, de getuige verscheen naast hem en begon hem met een hand op zijn arm weg te duwen. “Johan, we hebben je in het huis nodig,” zei hij vastberaden. “Ga je omkleden, Johan?” hoorde ik hem vragen toen ze wegliepen.

Johan. Ik wist nu tenminste zijn naam. Hij keek mij over zijn schouder treurig aan terwijl hij werd weggeleid, de blik van een puppy die noodgedwongen zijn baasje volgt. Vertederend. Felicitaties, foto’s en steeds dezelfde vragen van tantes en ooms over mijn carrière en huwelijkse staat rolden over me heen terwijl ik daar als verdoofd stond. Ik gaf de autorit de schuld, maar ik wist dat de echte reden de herinnering aan die hand was. Johan ’s hand. Uiteindelijk bereikten we het huis waar de receptie in een feesttent in de tuin werd gehouden. Ik kreeg het eerste troostende glas champagne te pakken. Ik ving in de verte een glimp op van Johan. Als een van de vrienden van de bruidegom had hij bepaalde taken, Onder andere wijn inschenken en oudere verwanten naar een zitplaats leiden.

Een paar keer betrapte ik hem erop dat hij zo doordringend naar me keek dat mijn nekhaartjes overeind gingen staan. Verbeeldde ik het me of probeerde hij een paar keer naar me toe te komen, waarbij hij door de getuige werd onderschept. Werd ik tegen Johan in bescherming genomen, of andersom, vroeg ik me af.

Ten slotte werd ons verzocht plaats te nemen voor de koffietafel. Ik ging tussen de jonge bruidsjonker en een van Esmeralda’s oude schoolvriendinnen zitten. Ik keek zoekend rond naar Johan, maar zag hem nergens. Ach, dacht ik, het heeft toch geen zin me er druk over te maken. Na vandaag zal ik hem toch niet meer zien.
Ik draaide me om naar de bruidsjonker en zag dat Johan hem hardhandig overeind trok. “Jij moet naast je oom Bernard gaan zitten,” zei hij tegen hem zonder een weerwoord te verwachten. “Hij heeft iemand nodig die een beetje op hem let.” En het volgende moment ging hij naast me op de lege plaats zitten.

Van binnen trok alles samen ik legde mijn handen plat op tafel om mezelf overeind te houden.
“Het heeft geen zin je met de tafelschikking te belasten als je niet eens je eigen plaats kunt kiezen,” zei hij opgewekt en reikte naar mijn glas. “Zo, waar waren we gebleven?”
Ik had nog nooit iemand ontmoet die in het openbaar zo schaamteloos flirtte als Johan tijdens die maaltijd. Het waren niet de gewone dingen als suggestief eten of het per ongeluk aanraken van onze handen bij het doorgeven van het zout. In feite raakten we elkaar nauwelijks aan. Het lag meer aan zijn ogen en de manier waarop hij tegen me praatte.
“Hoe was je reis hiernaartoe?” liet hij klinken als; “Hoe zou je het vinden om door mij te worden geneukt?”
Toen de maaltijd was afgelopen ontstond er enige drukte in de feesttent.

Mensen ruimden de tafel, de band arriveerde en in de verte zag ik de getuige zijn best doen Johan’s aandacht te trekken met een dwingende - kom-nu-hier - blik.
“Ik geloof dat je - meubel-verhuis-kwaliteiten - worden aangesproken,” zei ik tegen hem. Johan keek over zijn schouder en ving de blik van de getuige. Terwijl hij dat deed stak hij zijn hand onder de tafel en raakte me aan. Een vinger streek over de bovenkant van mijn dij naar waar de rand van mijn kous begon, die hij door mijn rok heen kon voelen. Alsof er niets was gebeurd keek hij mij weer aan.
“Je hebt gelijk.” Ik wilde hem ter plekke kussen en ik wist dat hij dat in mijn ogen kon lezen, maar hij stond op en liep weg naar het kleine podium.

Ik trof een groep jongere familieleden en hun vrienden bij de drankentafel. Terwijl de instrumenten werden opgesteld dronken we wat en maakten elkaar aan het lachen.
De muziek begon, een swingband, Esmeralda’s keuze, en het gelukkige paar leidde ons naar de dansvloer. Ze konden werkelijk fantastisch swingen. Hoewel Esmeralda nog steeds haar lange jurk droeg zwaaide haar nieuwe echtgenoot haar over zijn schouder en draaide haar op armlengte in het rond.
Geen wonder dat ze deze band had gekozen! De pianist en de bassist gaven een straffe beat ten beste, ondersteund door een groepje koperblazers dat al spelend rondliep. De zangeres stond op een zeer verleidelijke manier te zingen en ze zag er in haar strakke lovertjesjurk, die wel opgeschilderd leek, oogverblindend uit.

Gelukkig konden zelfs degenen die helemaal niet konden dansen zich op deze muziek bewegen en binnen de kortste keren hopste iedereen enthousiast in het rond. Hierdoor, en door mijn toch al opgewonden staat, brak het zweet me algauw uit. Ik voelde het langs mijn rug druppelen. Zo verhit botste ik bijna tegen Johan. Hij ving me keurig in zijn armen en gebruikte mijn verbazing om me tegen zich aan te trekken, niet hard, maar wel stevig. Zijn rechterhand pakte mijn hand en we dansten dicht tegen elkaar aan, zonder een maat van de muziek te missen. Zijn andere hand lag tegen mijn onderrug en hield me losjes vast zodat mijn heupen met de muziek mee konden bewegen. Dicht genoeg om te voelen dat hij net zo opgewonden was als ik.

Hij was een goede danser. Hij kende niet meer passen dan ik maar zijn hele lichaam bewoog soepel mee op de maat van de muziek. Hij leidde me met een natuurlijke gratie. Ik hoefde alleen maar mijn dijen tegen de zijn te drukken waarna mijn voeten vanzelf zijn passen volgden. Mijn hoofd hing iets achterover zodat ik hem kon blijven aankijken, en mijn gezicht was vlak bij het zijn. Als hij zich iets naar voren boog zouden we elkaar kunnen kussen.
En weer waren die handen, zonder zich over mijn huid te bewegen, zo uiterst veelbelovend.
“Ik weet wat jij wil," zeiden ze. “Wanneer de tijd komt zal jouw genot en het mijne buiten elke proportie zijn.”
Ik dwong hem zijn hand op mijn rug te bewegen, naar mijn billen, of naar de voorkant, naar de aanzet van mijn borsten. Ik kronkelde praktisch als een reptiel over de dansvloer. Althans voor zover dat kon zonder ophouden met dansen.
De saxofoon jammerde vol passie een solo en ondertussen hielden Johan ’s ogen mij gevangen, mij tartend om weg te kijken.
Het nummer eindigde met een uitbarsting van lawaai en daarna speelde de band een rustiger stuk.
 

Sommige mensen verlieten de dansvloer om iets te drinken te halen. Wij bleven, maakten gebruik van het kalmere nummer om echt dicht tegen elkaar aan te dansen. Ik wreef mijn buik opzettelijk tegen de voorkant van zijn broek, waar ik zo’n harde, hete erectie voelde dat ik dacht dat hij ter plekke zou klaarkomen. Hij streek met zijn duim over mijn onderrug en vond de juiste plaats die mijn knieën deed verslappen.
“Anja.” Het was Koert. Zijn timing was weer eens net zo waardeloos als gewoonlijk. “Hoelang wil je nog blijven?”
“Wat denk je van voorgoed?” Wilde ik zeggen, maar ik hield mijn mond. Koert had aangeboden nuchter te blijven en terug te rijden, dus verveelde hij zich kennelijk nu al en hij wilde naar huis naar zijn tuinboeken. Als je hem zo bekeek, zou je nooit zeggen dat hij nog geen dertig was.
“We hebben nog een tamelijk lange rit voor de boeg dus ik wil wel dadelijk vertrekken. Over twintig minuten, goed?”
Ik knikte hulpeloos. Ik zou het waarschijnlijk wel tot een halfuur kunnen rekken, maar wat had het voor zin?

Ik zou hoe dan ook in Koert zijn auto belanden en terugrijden naar het huis van mijn zus, weg van deze man die ik al zijn kleren wilde uittrekken en overal likken.
Terwijl Koert zich een weg door de menigte baande keek Johan naar mijn verslagen gezicht.
“Blijf je niet logeren?” vroeg hij. Ik schudde vertwijfeld mijn hoofd.
“Nee, mijn zwager rijdt me straks naar het huis van mijn zus. Ik heb nog maar twintig minuten.”
Hij zei geen woord en hij liet mijn hand niet los. Hij draaide zich alleen snel om, liep haastig van de dansvloer weg en trok mij achter zich aan. We liepen de feesttent uit en hij sloeg meteen rechtsaf, weg van de lichten in de tuin, de duisternis in. Ik kon geen hand voor ogen zien. Op een haartje na misten we verscheidene scheerlijnen en bloembedden.

Johan stopte in de schaduw van een kleine boom, drukte mijn rug tegen de stam en kuste me eindelijk. Hij had zijn handen aan weerskanten van mijn gezicht geplaatst, omvatte het als een schaal waaruit hij dronk. Zijn lippen waren vol, zacht en hij bedekte er mijn hele mond mee terwijl zijn tong tussen mijn uiteen geweken lippen drong en over de mijn wreef. Ik smolt. Ik hield me aan zijn armen vast om niet voorover te vallen. Hij likte mijn tanden en mijn lippen, ongehaast en lui. Zijn mond was zo warm en nat. Hij kuste mijn kin, hals, en ik voelde kleine steekjes van genot tussen mijn benen.
Zonder omhaal trok hij de bovenkant van mijn lijfje naar beneden omvatte mijn borsten en likte ze waar ze boven mijn beha uitstaken.

Ik woelde met mijn vingers door zijn haar. Hij rook schoon, naar babyshampoo. Vanuit de feesttent hoorde ik de muziek, een bezielde saxofoon speelde de eerste maten van “Summertime”.
Hij haakte zijn duimen in de cups van mijn beha en trok ze naar beneden zodat mijn tepels werden ontbloot. Teder liet hij zijn tong een voor een over mijn tepels spelen, waarna hij er zacht in beet. Ik was zo nat dat ik de kanten teddy tussen mijn benen drijfnat voelde worden. Terwijl hij scherp aan een tepel zoog, drukte Johan zijn hand op de voorkant van mijn rok tegen mijn klit en bewerkte hem door de stof heen met zijn vinger en duim. Ik kreunde zacht.
“Summertime...” klonk de hese stem van de zangeres uit de tent, “... and the living is easy.”
Johan ’s lange, slanke vingers wreven me door mijn rok heen. Soepele, ongehaaste strelingen die mijn benen deden trillen. Ik klemde me ter ondersteuning aan zijn schouders vast. Hij keek me nu recht aan, streek met zijn andere hand over mijn tepels. Alleen zijn handpalm raakte me aan toen hij zich langzaam heen en weer bewoog. Ik boog mijn hoofd naar voren, mijn mond vond de zijne en kuste hem gretig.Hij trok mijn rok omhoog, duwde me zacht terug zodat ik weer tegen de boom leunde. De teddy sloot met drukkertjes tussen mijn benen en hij trok ze met een dwingende hand open. Ik voelde de kille avondbries door mijn schaamhaar, over mijn vochtige geslacht.
 

Zijn duim duwde mijn klit van de ene naar de andere kant en vervolgens stak hij drie vingers bij me naar binnen. Ik was nu zó nat dat mijn sappen over zijn hand stroomden. Zijn ogen hypnotiseerden me tussen de kussen door. Zijn hand gleed in en uit me waarbij zijn vingers mijn kut opende en zijn knokkels me nog verder openduwden. Met zijn andere hand knoopte hij zijn gulp los en onthulde de erectie waar ik op de dansvloer tegenaan had gewreven.
Hij was lang, iets gebogen, met een grote kop. Zelfs in het halfdonker zag ik een druppel vocht op de top glinsteren. Ik stak mijn hand uit en pakte hem, trok hem naar me toe. Nu was het Johan ’s beurt om te kreunen terwijl ik de voorhuid op en neer, met volle vuist, over zijn eikel bewoog. Ik pakte zijn lip tussen mijn tanden en beet, niet hard, alleen maar om milde pijn toe te voegen aan het genot dat hij onderging.

Hij trok zijn hand van me weg en legde hem over mijn vingers rond zijn pik. Ik voelde mijn kleverige vocht op zijn vingers. Hij leidde zijn pik naar mijn ingang en duwde de dikke, gladde kop naar binnen zodat hij net de opening vulde.
Toen nam hij mijn handen, drukte ze naar mijn rug en tegen de ruwe bast van de boom. Een ogenblik bleef hij heel stil staan, kuste me niet eens, zijn pik maar net binnen in me en keek me recht in mijn ogen. Een laatste kans om neen te zeggen. God wat hou ik van hem, alleen nog maar om die ene seconde.
Toen gleed hij, met het woord glijden in zijn meest glijdende, glibberige betekenis. Hij gleed; hard, buigzaam en glad. Sterk, dwingend, dringend en teder naar binnen. Langzaam, onhoudbaar, beheerst en toch door niets te stoppen tot hij me volledig vulde. Ik voelde hem, vast geklonken, niet te verwijderen, gelast en samen gesmolten in de hoogoven van ons zijn.

Ik voelde zijn schaamhaar hard tegen mijn klit geperst dat mij nog harder deed verlangen naar de eruptie van zijn gloeiende alles verterende lava. Ik wilde gezuiverd worden door het vuur van zijn magma. Klaar gemaakt voor…
En ik huilde zonder geluid. Ik weende, zielsgelukkig en hartverscheurend. Stil en gelaten om mijn onontkoombare bestemming als vrouw. Het lot waar ik voor geschapen ben, de oerfunctie van elke vrouw die ik altijd had gehaat. Wat ik nooit wilde, voor niets zou laten gebeuren.
De ongerepte aarde, als Goddelijk geschenk in drievoud, verpakt in een sterrenhemel die bedrukt mocht worden met miljoenen Gigolo, en versierd met miljarden kanten Hoeri. Nooit! Niets zou mij ooit overtuigen.
En nu? Ik wilde. Punt.

Angstig voor mijzelf en zijn reactie smoorde ik mijn oeverloos verlangen in een onverstaanbare kreun.
Het was genoeg, hij was de efficiëntie ten top. Ik was al zo lang zó opgewonden dat ik meteen kwam. Gespietst op zijn lange pik, tegen de boom gedrukt, terwijl de huwelijksgasten in de tent dansten en het meisje zong, “One of these mornings, you”re gonna rise up sin- ging...”
Johan hield zich bewegingloos toen de krampen van mijn orgasme zijn pik knepen en mijn lichaam hulpeloos verkrampte. Hij sloeg mijn gezicht gade toen ik erin slaagde niet hardop te schreeuwen.
Pas toen ik mijn ogen weer opende en hem aankeek begon hij me met langzame, afgemeten stoten te neuken. Zijn staaf schoof diep in me, ik voelde zijn linnen broek tegen mijn dijen en buik. De dikke kop van zijn pik schuurde op en neer langs de binnenkant van mijn vagina.
 

Johan schoof zijn handen onder mijn naakte dijen en tilde me op waarna ik mijn benen om zijn middel sloeg. Mijn gewicht steunde op hem en tegen de boomstam. Ik bewoog op en neer op zijn paal. Zijn middelvinger streelde me achter de ingang van mijn kut waar zijn pik in en uit gleed, glibberig van mijn sappen. Ik voelde zijn bewegingen dringender worden en zijn opwinding wond me nog meer op. Ik voelde zijn natte vinger bij de ingang van mijn anus, zacht drukkend en toen duwde hij hem erin. Bevochtigd door mijn eigen sappen gleed de vinger helemaal naar binnen. Ik was vol, voor en achter. Iedere stoot wreef hij nu zowel tegen zijn eigen vinger als tegen mijn vaginawand. Hoe langer hij door ging hoe meer ik me op zijn bewegingen en formaat instelde. Hij neukte mij niet, ik liet mij niet pakken. We gaven toe aan ons wederzijds verlangen, het oerritueel tussen man en vrouw. Een rite waar beide naar verlanden en moesten ondergaan. We beleefden het simultaan tot aan het uiterst denkbare genot. Een genot zo diep en heftig, omdat de natuur het in als zijn egoïsme, had ingebouwd om zijn eigen voortbestaan te bestendigen.
 

Toen hij kwam, met heftige stoten pompend, voelde ik zelf weer een orgasme opwellen. Kut en anus trokken tegelijkertijd samen en een kreet ontsnapte mij, nauwelijks onderdrukt door Johan ’s mond op mijn lippen.
Terwijl ik mijn voeten weer onvast op de grond plaatste en we hijgend stilstonden, nog steeds verenigd, legde Johan zacht een vinger op mijn lippen.
“Hush little baby, don”t you cry”, klonken de laatste maten van het lied door het dunne canvas van de tent. We glimlachten allebei.
Johan boog zijn hoofd en kuste me weer, zachter ditmaal. Ook ik wou meer.
In de verte hoorde ik iemand roepen.
“Anja?” Het was mijn stiefzus.
“Shit!” fluisterde ik en keek rond om te zien waar de stem vandaan kwam. Een gestalte liep door de tuin in onze richting. Het was Koert.
Johan glipte uit me en ik trok mijn rok naar beneden. Ik liep in het donker zo snel mogelijk weg en trok onder¬tussen mijn lijfje over mijn borsten.

Toen ik de hoek van de tent om kwam botste ik tegen de zangeres aan die net door de tentflap naar buiten kwam met haar glinsterende sandaaltjes in haar hand.
Ze keek me verbaasd aan, zag mijn wanordelijke kleren en schonk me een begrijpende grijns. Voor het eerst bloosde ik onder de begrijpende blik van een andere vrouw. Ze wende zich erg bruusk weg.
Terwijl ik naar de voor¬kant van de tent liep waarbij ik de zoekactie ontweek die Koert had opgezet zag ik dat ze naar een busje liep.
Er was iets minder glamour aan haar; wat was het? Toen ze de lichten van de parkeerplaats bereikte zag ik het, ze had tuinklompen aangetrokken om de modderige tuin over te steken. Maar er was nog iets subtiel veranderd in haar houding dat niets met klompen te maken had.

Ik was niet voorbereid op de geschrokken blikken die me begroette toen ik de tent binnenging om mijn handtas te zoeken. We waren toch niet boven de muziek uit te horen geweest?
My overhandigde me mijn tas en stuurde me meteen weer naar buiten.
“Kom mee,” siste ze, “voor Esmeralda ’s moeder je in deze toestand ziet.”
“Wat voor toestand?” Ik was vastbesloten me er zo brutaal mogelijk doorheen te slaan.
“Laten we zeggen dat je de volgende keer beter geen roomkleurig pakje aan kunt trekken,” antwoordde ze en gooide me bijna op de achterbank van de auto. Koert had de motor al gestart en hij had een gezicht als een donderbui. Ik besloot me niet te verontschuldigen voor het oponthoud.
Toen de auto van de parkeerplaats reed slaagde ik erin mijn jasje uit te trekken en het te onderzoeken. De rug vertoonde groene strepen van de boom. Ze zagen eruit als grasvlekken. Eigenlijk ironisch dacht ik, innerlijk grinnikend. Geen wonder dat Koert zich zo geërgerd gedroeg.
Terwijl we de hoofdweg naar Mechelen op draaiden, bedacht ik me plotseling dat ik niet eens afscheid had genomen. Ik vond het bijzonder spijtig, voelde mij ellendig. Even had ik aandrang om mijzelf te betreuren, de hemelsluizen open te zetten.
En toch… Ik troostte mijzelf.
Ik hunkerde nu naar hetgeen ik altijd verafschuwd had.
Binnen een paar dagen zou ik mijzelf raadplegen. Met die gedachte kon ik vrede nemen en mij neervlijen in de warme schoot van My. Mijn Doni was gewekt.

Ik draaide de sleutel om en liep opgewekt mijn eigen flat binnen. In de gang schopte ik mijn schoenen uit en liet mijn tenen in het hoogpolige kleed van de huiskamer wegzinken. De grote openslaande deuren die naar het balkon leidden zwaaiden bijna als in een sprookje van zichzelf open om mijn zus uit te zwaaien toen ze wegreed. Na het wegwaaien van de bezinnen damp geurden de geraniums als vanouds. Thuis. Ik was blij eindelijk thuis te zijn.

My had mijn schandalige gedrag erg amusant gevonden, maar Koert was tijdens de lange rit en de lunch van vandaag tamelijk ijzig geweest. Hij had zich gedragen alsof ik een nest jonge hondjes had gemarteld in plaats van te genieten van een snelle wip achter de tent. Ik plofte neer op de bank en stak mijn hand uit naar het antwoordapparaat. “Hallo, Anja, met Tania. Ben je thuis? Hallo? 0, nou, bel me even wanneer je terug bent.” Mijn beste vriendin, zo te horen nog steeds in de put door een onlangs verbroken relatie. Ik nam me voor haar terug te bellen zodra ik een kop thee had gedronken, en drukte op de knop voor het volgende bericht.

 “Waar ben je, sexy griet? Ik heb je flat in de gaten gehouden en je was er niet. Ik wilde je bekijken terwijl je jezelf achter de gordijnen in je slaapkamer uitkleedde. Je weet hoe ik ervan geniet om in je tuin te staan en me af te trekken terwijl ik je zie douchen. Ik wil zien hoe je uw tieten inzeept en me verbeelden dat het mijn zaad is. Maar je bent er niet, dus zal ik naar huis moeten gaan om me af te rukken bij de foto’s die ik van je heb genomen terwijl je naakt door je flat liep en dacht dat niemand je kon zien.” De hese stem en het Mechelse accent vertelden me dat het Guido was.

Ik weet niet meer precies hoe we met dit telefoonseks gedoe zijn begonnen, maar we doen het al ruim een jaar zo nu en dan. Hij is vaak voor zijn werk in het buitenland, dit was de eerste keer sinds drie maanden dat ik wat van hem hoorde. Maar af en toe komt er zo’n bericht als dit. Dan sluit ik mijn ogen, zie ik hem voor me terwijl ik luister. Een grote man met een geschoren hoofd en een gespierd lichaam met prachtig ontworpen tatoeages.Ik pakte de draadloze telefoon en toetste zijn nummer. “Hallo, bedankt voor je belletje, Guido De Witte” Het was natuurlijk zijn antwoordapparaat. Zelfs als hij thuis was nam hij zelden op wanneer ik belde. Soms vroeg ik me af of hij het leuk vond om mijn berichten op te nemen en ze later af te luisteren. Ik liep naar het raam en keek onder het praten uit over Mechelen, genietend van de strook rode lucht van de zonsondergang boven de stad, met in de verte de St. Rombouts toren en het stadium van KV Mechelen.

“Welkom thuis, zeeman,” fluisterde ik langzaam in zijn telefoon. “Ik heb je gemist tijdens je afwezigheid. In feite was ik zo eenzaam dat ik iedere avond een andere man mee naar bed heb genomen, maar wanneer ik klaarkwam, deed ik mijn ogen altijd dicht en dacht aan jou. Nu je terug bent ga ik een bad nemen om al hun sperma van me af te wassen. Terwijl ik de zeepbubbels over mijn borsten wrijf, verbeeld ik me dat jouw pik ertussen glijdt.” Ik hing op en liet het bad vollopen. Ik had wat spierpijn na de acties van de vorige avond en een lang, heet, naar lavendel geurend bad was precies waar ik naar verlangde. Ik wierp het groengevlekte pakje in een hoek, en glimlachte voor me heen toen ik me voorstelde wat de stomerij ervan zou denken. 

In het bad, keek ik bewonderend langs mijn lichaam naar beneden. Mijn volle borsten deinden zachtjes in het water en daaronder wiegde het koperkleurige schaamhaar als zeewier op een rotsblok. Ik bewoog mijn hand loom over mijn glibberige borsten, dacht aan de koele avondlucht en de streling van Johan’s hand. ‘k Huiverde, beefde zelfs, bij de herinnering aan onze heftige ontmoeting. Ik had me erbij neergelegd dat Johan uit mijn leven verdwenen was. Uiteindelijk hadden we niet eens afscheid van genomen, laat staan dat we telefoonnummers hadden gewisseld. Ik wist niet waar hij woonde of wat hij deed, niet eens zijn achternaam. Toch zou ik de eerste paar dagen dat hartstochtelijke samenzijn niet vergeten. Mijn hand bewoog naar beneden waar mijn schaamhaar in het water was uitgespreid, en ik woelde er met een vinger doorheen waarna ik mezelf zacht streelde. Te ontspannen om naar een orgasme te verlangen, maar een warme gloed van genot verspreidde zich in mijn buik. Op het moment dat ik uit het bad kwam ging de telefoon. Waarschijnlijk Tania, dacht ik, en zonder de zeepresten van me af te wrijven liep ik druipend naar de huiskamer om de telefoon op te nemen.

 “Zo, sexy griet, je bent teruggekomen bij je ware meester.” Het was Guido. “Vertel me wat je op dit moment doet.”

“Ik ben naakt en drijfnat, wat doe jij?”

“Ik denk aan jouw lichaam,” mompelde hij, “en ik heb een stijve die op het punt staat te exploderen.”

Terwijl hij sprak, liep ik naar de slaapkamer. “Ik kijk naar mezelf in de spiegel, ben nat en glanzend, en er zitten hier en daar een paar schuimvlokken. Ik strijk met mijn hand over mijn borsten, waardoor mijn tepels overeind gaan staan.”

“Neem je tepel tussen je vinger en duim, knijp erin. Hard, zoals ik hem zou knijpen.”

Ik deed wat hij had gezegd, verbeelde me dat zijn ruwe vingers in mijn tepel knepen terwijl ik mezelf gadesloeg in de lange passpiegel. Hij hoorde dat ik mijn adem inhield.

“Dat is goed, nu ondersteun je uw borst met je hand en duw je hem omhoog naar je mond. Neem je tepel in je mond.”

Ik boog mijn hoofd en nam mijn tepel tussen mijn lippen, zoog er hard aan, zodat hij het vochtige geluid via de telefoon kon horen. Hij kreunde een beetje, als een dier.

“Bijt erin, gebruik je tanden.”

En terwijl ik dat deed, dacht ik aan zijn grote handen die mijn schouders op het bed drukten waarna zijn kale hoofd over mijn lichaam bewoog. “Ik schuif mijn hand tussen mijn benen...” zei ik, maar hij onderbrak me.

“Wacht! Ga naar je raam. Open de gordijnen.”

Ik liep naar het slaapkamerraam en schoof de gordijnen een eindje open. Mijn slaapkamer heeft uitzicht op mijn eigen daktuin. Om naar binnen te kijken zou je op mijn balkon moeten staan, wat precies was wat Guido deed. Een lichtbundel scheen over hem heen terwijl hij tegen de balustrade leunde, zijn mobiele telefoon in zijn ene hand, terwijl hij met zijn andere hand zijn erectie streelde.

“Zo, kleine griet, doe je die deuren nog open om de grote Boze wolf binnen te laten?” gromde hij in de telefoon, zijn ogen in de schaduw.

Ik drukte mijn naakte lichaam tegen het koude vensterglas, genietend van de kilte tegen mijn naakte borsten.

“Nee, ik geloof niet dat ik dat doe, nog niet.”

In plaats daarvan wreef ik mezelf tegen het glas, mijn borsten schoven omhoog en omlaag, de tepels stijf van kou en genot. Om hem te plagen bracht ik mijn vrije hand naar mijn mond, zoog op alle vingers om ze te bevochtigen en stak hem tussen mijn benen.

Ik duwde mijn heupen naar voren en spreidde mijn dijen, perste mijn poesje tegen het raam, gebruikte mijn vingers om de lippen vaneen te duwen, om ervoor te zorgen dat Guido het beste zicht had op wat ik deed. Ik hield me open en gebruikte mijn vinger om mezelf op te wrijven, snel heen en weer over mijn klit die al gezwollen was.

Guido bewoog zich naar het raam.

“Laat me binnen, voor er een van je buren de politie belt.”

Maar ik genoot veel te veel van mezelf om dat te doen.

“Nog niet, je zult jezelf moeten gedragen en alleen maar van de peepshow genieten.” Ik liet een vinger in en uit mijn kut glijden.

Hij boog zijn hoofd en likte het glas waar mijn borsten nog steeds tegenaan gedrukt waren. Daarna drukte hij zijn hele lichaam tegen het glas. Het voelde vreemd sexy om naakt te zijn en toch zijn lichaam niet te voelen. Ik knielde neer, opende mijn mond en zoog aan het glas waar zijn erectie tegenaan perste. Hij snakte naar adem. Ik stapte achteruit, mezelf nog steeds vingerend, terwijl hij zijn gulp losknoopte en zijn van opwinding stijve pik onthulde. Zijn vuist schoof in de volle lengte heen en weer.

“Dat is goed, jij trekt je af terwijl je naar de show kijkt.”

Ik draaide mijn rug naar het glas, boog me voorover en keek tussen mijn benen door naar hem op. Ik voelde een golf van macht door me heen gaan. Hij stond buiten naar me te kijken, terwijl ik wist hoe graag hij aan deze kant van het glas zou willen zijn, en dat alles wat ik deed dat verlangen alleen maar versterkte.

“Kijk ernaar! Zie je hoe nat ik ben? Zou je uw pik daar graag in willen duwen in plaats van jezelf op te wrijven, daarbuiten in de kou?”

Met mijn vrije hand vingerde ik mezelf speels, slechts één vinger glipte in en uit. Ik zag mezelf weerspiegeld in het raam, mijn bleke lichaam tegen Guido’s donkere gestalte. Mijn lange, slanke benen eindigden in de zachte ronding van mijn billen, en daartussen verdween mijn vinger in de beschaduwde opening van mijn kut. Daarboven zwaaiden mijn borsten, de tepels stijf, en mijn haar hing vochtig rond mijn gezicht. Het bleke vlees van zijn erectie was duidelijk zichtbaar tegen de achtergrond van mijn achterste, dat naar hem was gekeerd. Ik voelde een golf van opwinding in het besef dat ik keek naar wat hij zag en tegelijkertijd zijn reactie daarop kon zien.

“Jij kreng. Als ik binnen ben ga ik je zo hard neuken...” Hij verloor zijn zelfbeheersing. Zijn gezicht vertrok van opwinding en ik wist dat het niet lang meer zou duren voor hij zijn zaad tegen het glas van mijn slaapkamerraam zou spuiten. Die gedachte wond me op, ik voelde me een vrouw in een echte peepshow, die haar sexy bewegingen uitvoerde, terwijl vreemden zichzelf in het donker achter glas zaten te betasten. Ik duwde mijn vinger bij mezelf naar binnen, wetend dat Guido duidelijk kon zien wat ik deed. Ik zag dat hij me gadesloeg, gebiologeerd, terwijl ik hem in en uit me pompte en mijn duim mijn klit bewerkte.

“0 ja,” gromde hij, zichzelf nu trager strelend om zijn orgasme uit te stellen. “Dat is het, neuk jezelf, kleine hoer. Laat het me allemaal zien. Dat wil je toch, is het niet?”

Ik voelde mijn orgasme komen, als een grote golf op het punt te breken.

“Ik wil mezelf afrukken terwijl ik je zie klaarkomen,” zei Guido ’s stem in mijn oor, en ik kwam, stootte in mezelf en schreeuwde het uit in de telefoon. Met nog steeds bevende benen leunde ik tegen het bed om mezelf in evenwicht te houden. Toen draaide ik me om naar Guido. Hij was weg. Even vreesde ik dat hij op mijn balkon was gezien en de benen had genomen. Ik hoorde een geluid in de huiskamer en herinnerde het me weer. Voor ik in het bad stapte had ik de openslaande deur dichtgedaan, maar niet afgesloten. Tegen de tijd dat ik de huiskamer binnenkwam was hij al halverwege in de kamer.

“Zo, peepshowmeisje, je wilde me daarbuiten in de kou laten wachten, nietwaar?” Zijn stem klonk zacht, maar desondanks een beetje dreigend. Ik bleef stilstaan, genietend van de manier waarop de rollen waren omgedraaid. Nu was hij degene die de leiding had, en hij wist het. Plotseling was mijn kamer, zo vaak een veilige en vredige haven, getransformeerd in een decor voor deze man en zijn macht om me aan zijn wil over te geven. 

Kom hier,” beval hij. Ik liep naar hem toe en bleef voor hem staan.

“Draai je om, ik wil je neuken.”

Ik draaide me om, hij zette me klem tegen de rug van de bank en duwde me naar voren zodat ik er half overheen werd gebogen. Ik hoorde het rubbertje tegen zijn paal kletsen.

“Tijd voor een echte pik, showmeisje,” fluisterde hij in mijn oor, waarbij zijn eeltige hand mijn billen vaneen duwde en hij ongeduldig mijn ingang zocht, nog vochtig en geprikkeld door mijn eigen hand. Ik hield me vast aan de bank toen hij in me stootte, zijn arm rond de voorkant van mijn schouders om me stil te houden.
Ik voelde hoe de metalen knopen van zijn gulp, ijskoud van de avondlucht, met elke stoot tegen mijn achterste werden gedrukt. Hij gebruikte zijn benen in hun ruwe jeans om de mijn uit elkaar te houden en mijn naakte voeten, nog vochtig, werden tegen de zijkanten van zijn laarzen geperst. Zijn stoppelwangen schuurden tegen mijn nek terwijl hij mijn rug tegen zich aan trok.
“Dat is toch wat je wilt, is het niet, showmeisje?” Fluisterde hij in mijn oor, “een man die je goed en hard neukt.” Hij legde zijn vrije hand tussen mij en de bank en duwde tegen mijn kut. Het ritme van zijn stoten wreef me tegen zijn vinger. Ik jammerde van genot.

“Ik wed dat je hier graag publiek bij zou willen hebben, is het niet, peepshowmeisje?” Hij legde zijn hand tussen mijn schouderbladen en duwde me nog verder naar beneden zodat ik bijna dubbel gebogen over de bank hing. Hij hield me in die houding terwijl hij steeds harder en dieper in me pompte waarbij ik vooraan tegen zijn vingers werd gedrukt.
“Je wilt graag dat iemand ziet hoe ik je als een hond neuk!”

Mijn orgasme overviel me, bevend en trillend en was genoeg om ook hem naar zijn climax te voeren. Met nog enkele harde stoten spoot hij zijn sperma bij me binnen, grommend bij elke stoot.
We stortten neer waar we stonden, drijfnat en uitgeput. Achteloos veegde hij met zijn harde, droge hand het zweet van mijn rug. Geleidelijk werd onze ademhaling weer normaal en hij stond op waarbij hij uit me gleed toen hij achteruit stapte. Ik huiverde van de plotselinge kou.

“Tja, dat krijg je ervan als je zonder kleren rondloopt.” Hij grinnikte en liet het sperma uit het condoom over mijn heuveltje lopen.
Ik ging terug naar de badkamer om het sperma af te vegen en in de slaapkamer een ochtendjas te pakken. Toen ik terugkeerde had Guido een fles wijn te voorschijn gehaald, al gekoeld op het balkon, en twee glazen uit mijn keuken. We gingen op de bank liggen, naast elkaar, en dronken koude wijn, moeiteloos overgaand in onze bekende intimiteit.
Terwijl we praatten streek Guido nonchalant met een hand over mijn naakte benen. Hij was pas gisteravond teruggekeerd van zijn werk in Australië, dus hadden we beiden allerlei nieuwtjes te vertellen en hij had te veel last van jetlag om al te gaan slapen.
Ik had Guido een paar jaar geleden op een feest ontmoet en mijn eerste indruk van hem was dat hij een onverdraaglijke arrogante zak was, een houding die ik zowel irritant vond als fascinerend. Hij was groot, knap, vol zelfvertrouwen en werkte als stuntman in films. Het grootste deel van de avond heb ik geprobeerd hem een toontje lager te laten zingen, maar hij bleef zoals hij was. Anderen op de party kregen schoon genoeg van ons obsessieve gehakketak of werden bang door onze scherpe woorden.
Tegen vier uur in de ochtend waren we alleen overgebleven en de stand was nog steeds gelijk. Hij stond op en ik was verbaasd een steek van teleurstelling te voelen omdat hij wegging, maar in plaats daarvan haalde hij een muntstuk uit de zak van zijn jeans.
“Kop of munt?” vroeg hij.

“Kop,” antwoordde ik, en hij gooide het muntstuk op.

“Munt. “Dan wordt het mijn huis.”

Dat uitgestreken gezicht van de man, Ik kon het gewoon niet weerstaan.

“Goed, maar ik verwacht een warm ontbijt.”

Hij zat die avond vol verhalen over bijna-rampen bij de filmopnamen in Australië. Over zijn vrije tijd die hij op het strand had doorgebracht met zonnebaden en zwemmen in het warme, blauwe water. Verhalen over de mensen met wie hij had gewerkt. Ik had enkelen van zijn vrienden ontmoet en het waren niet het soort mensen aan wie je een waagstuk zou willen voorstellen, althans iets gevaarlijks, tenzij je het hen wilde zien doen.
Hun idee van een grapje uithalen was een explosieve lading in je broek stoppen of midden in de nacht vanaf het dak van een hotel met twintig verdiepingen "abseilen" op je raam kloppen en “roomservice” roepen. Op je huwelijksochtend.
Ik had zelf ook een heleboel nieuwtjes. Sinds de laatste keer dat ik Guido had gezien was ik me Tania een zelfstandige dienstverlening voor gehandicapten gestart. Onze specialiteit was sociale diensten tegen elkaar uit te spelen zodat de gehandicapte een maximum aan hulp kon krijgen. Vorige week hadden we een nieuwe bron aangeboord waardoor de gehandicapte persoonlijk kon instaan voor de hulp die hij wou. Wat ons betrof was de moloch die nu zijn slaven uitbuitte en die de gehandicapte als een noodzakelijk kwaad beschouwde voor een groot stuk aan de kant gezet. Guido wilde weten waar ik net van was thuisgekomen en het onderwerp veranderde in huwelijken.

“Ik haat ze. Ik heb zoveel neven, nichten, tantes en ooms dat ik mijn halve jeugd bij trouwerijen heb doorgebracht, gekleed in een of ander apenpakje. Nu zijn ze allemaal gescheiden en vraag ik me af waarom ik dat allemaal heb moeten doorstaan. Ik wens iedereen veel geluk toe, maar ik kan er het nut niet van inzien.”
Tot mijn verbazing hoorde ik mezelf het instituut huwelijk verdedigen.

“Maar als je die houding aanneemt kun je net zo goed alles opgeven voor je eraan begint. Ik vind dat als twee mensen bereid zijn in het openbaar kenbaar te maken dat ze er hun uiterste best voor gaan doen, je op zijn minst kunt komen opdagen…"

"…en hun drank opdrinken,” eindigde Guido voor mij.

"Ja, bijvoorbeeld. Je krijgt bovendien meestal een goed feest. Hoe dan ook, als kind ging ik nooit naar trouwerijen. Pas op mijn achttiende ging ik voor het eerst naar een huwelijksfeest.”

“En...?” Guido ging achterover liggen, zijn benen om de mijn geslagen en zijn ogen dicht. Hij had kennelijk behoefte aan een verhaaltje voor het slapengaan, dus begon ik er een te vertellen.

“Ik was net van school af en mijn beste vriendin ging die zomer trouwen. Ik was eerste bruidsmeisje, lange perzikkleurige, satijnen jurk, de hele mikmak. Het was een echt dorpshuwelijk. 's Middags een kerkelijke ceremonie en 's avonds feest in de plaatselijke parochiezaal.
Haar ouders waren gescheiden en haar moeder was verhuisd, dus kreeg ik het als oudste bruidsmeisje op mijn bordje om alles te organiseren, een dj te huren en de gastenlijst samen te stellen, het hele gedoe.
Het was zoiets als het eindexamenfeest, al onze vrienden waren er, alle ouders, broers en zussen. Een paar maanden later ging de helft van hen op kot studeren. Dit was de laatste keer dat ze allemaal bij elkaar zouden zijn.”
“Hm…m…” Moedigde Guido me aan, zijn ruwe hand streek zacht over mijn benen en buik.

“En wat gebeurde er bij dat huwelijk?”
"Wel, het grappige was dat ze sinds de lagere school een van mijn beste vriendinnen was, maar ik kon het ook erg goed met haar vader vinden. Hij flirtte altijd met me. Het was geweldig! Op school werd ik omringd door puisterige jongens en plots kreeg ik al die aandacht van een knappe boer. Ik vond het heerlijk.”

“Hoe zag hij eruit?” vroeg Guido, terwijl zijn hand over mijn lichaam dwaalde.

Ik deed mijn ogen dicht. “Hij had een prachtig, ruig gezicht. Je zag gewoon dat hij tussen zijn twintigste en dertigste werkelijk heel knap was geweest, maar door het buiten werken en te veel drinken was zijn gezicht verweerd en gerimpeld. Hij had verbazingwekkend zwart haar dat hij met gel achterover kamde, in een soort jaren vijftig stijl. Ik dacht altijd; als Willy Somers een boer was geweest, zou hij er op zijn vijfenveertigste zo hebben uitgezien. Zijn schouders waren zo breed dat hij soms moest zijwaarts draaien om door een deur heen te komen.
Hoe dan ook. Ik kom op de ochtend van het huwelijk aan, en voor het eerst zie ik hem in zijn pak. Ik had hem nog nooit eerder een pak zien dragen. Hij zag er fantastisch uit zo’n grote, krachtige man in een perfect zwart pak, wit overhemd, gepoetste schoenen, alles erop en eraan. Ik keek naar hem en dacht: O, God, ik ben verliefd op de vader van mijn beste vriendin. Wat raar.
Omdat haar moeder er niet was, bleef ik natuurlijk naast hem zitten en deed de hele dag alles samen met hem. Ineens, na al die jongens, was ik daar met een echte man naast me. En we waren ook beiden echt emotioneel omdat Julie ging trouwen. Ik denk dat we allebei een beetje het gevoel hadden dat we haar kwijtraakten, dus bleven we bij elkaar.
Tot 's avonds had ik een heleboel dingen te doen, het buffet uitstallen, kaarsen ronddragen, de kelner wegwijs maken, oma's voorstellen en zo…
En plots waren al de toespraken gehouden, de taart aangesneden en ik dacht: 0ef! Nu kan ik me ontspannen.
De dj zette een plaat van Frank Sinatra op zodat alle ouders opstonden en Julie ’s vader keek me aan en vroeg als een echte heer: "Wil je dansen?"
Dus dansten we op die Sinatra -song, echt keurig, met zijn hand in mijn middel. Ineens bedacht ik, voelde ik, hij ziet me niet als alleen maar Julie ’s vriendin. Ik kan hier dus echt iets aan doen. Ik keek hem aan en hij keek mij op dezelfde manier aan. Maar ik wist niet wat ik moest doen. Ik bedoel, hij was vijfenveertig. Hij zou me echt niet vragen mee naar buiten te gaan om op de parkeerplaats te vrijen, toch? Dus gingen we weer zitten, speelden een beetje met onze drankjes en keken elkaar krampachtig niet aan. Uiteindelijk stond ik op om naar het toilet te gaan, gewoon uit verwarring.
Ik liep het zaaltje uit en ineens stond hij vlak achter me, hij was me gevolgd. We stonden op die gang en keken elkaar alleen maar aan. Dus dacht ik, als ik nu niets doe zal er nooit iets gebeuren. Ik pakte zijn hand en hief mijn mond naar hem op. Maar hij fluisterde, "niet hier."

Hij trok me door een andere deur en toen waren we in een donkere kamer.
Zodra de deur achter ons dicht was trok hij me naar zich toe en begon me heftig te zoenen. Hij kon geweldig zoenen in vergelijking met al die tieners. Ik had nooit geweten dat er zoiets bestond en hij was vol zelfvertrouwen. Hij had zijn arm om me heen, hield me stevig tegen zich aan en zijn ene hand kneedde mijn achterwerk. Zijn tong was overal, over mijn lippen, rondom mijn tong. Ik kon mijn armen niet eens voor de helft om hem heen slaan zo groot en breed was hij. Dus hield ik me maar zo’n beetje aan zijn jasje vast.
We waren enigszins onvast ter been, alle twee een beetje aangeschoten. We keken om ons heen en als bij wonder stonden er twee biljarttafels in het vertrek. Dus tilde hij me op alsof ik helemaal niets woog en zette me op de rand van één ervan.
Toen begon hij mijn lijfje open te knopen. Het was sensationeel! Hij had enorme boerenhanden die ik altijd bezig had gezien met grote machines, maar hij was zo teder met die knoopjes. Daar kon hij mee naar een circus.
Hij opende mijn lijfje en keek alleen maar naar mijn borsten door mijn kanten beha. Door de manier waarop hij alleen maar keek raakte ik zo opgewonden! Alsof ik het meest sexy wezen was dat hij ooit had gezien. Toen begon hij door de kant heen op mijn tepels te zuigen en kneedde ze met zijn grote handen.
Ik slaagde erin zijn riem los te maken en zijn rits te openen. Zijn pik was groot natuurlijk, zoals de rest van hem en ik begon hem te masturberen. Nogal onhandig maar hij begreep de hint. Hij stak zijn grote handen onder mijn rok, trok mijn slipje naar beneden en liet het gewoon op de vloer vallen. Een van zijn vingers bewerkte zacht de ingang van mijn poesje. Ik was echt nat, maar die vinger was het grootste ding dat ooit had geprobeerd bij me binnen te dringen dus moest hij behoorlijk hard duwen om binnen te komen. Terwijl hij langzaam in en uit me bewoog, fluisterde hij.

"Wil je het?" En ik fluisterde terug, "ja."
Dus drukte hij die grote pik tegen me aan en drong binnen, heel langzaam, maar toch hard. Het was verrukkelijk, niet pijnlijk, maar alsof ik werd opgerekt en gevuld. Hij hield mijn heupen vast, ik hield me vast aan zijn schouders. Iedere stoot ging hij voluit en diep, daardoor drukte hij onrechtreeks op mijn middenrif en maakte ik ongewild kleine geluidjes. "Ik doe je toch geen pijn?" vroeg hij, en ik zei, “nee, ik heb nog nooit zoiets lekkers gevoeld."
Na een tijdje stoten bleef hij stil in mij zitten en concentreerde zich op mijn tepels, zalig gewoon, ik voelde me compleet gevuld door zijn pik, fantastisch. Hij zei dat ik moest gaan liggen en legde me achterover op de biljarttafel, mijn heupen op de rand en nog steeds gevuld door zijn pik.
Toen begon hij in en uit me te bewegen, eerst langzaam. Omdat ik achterover lag was ik totaal open gerekt, mijn klit helemaal ontbloot en hij begon mijn vriendje met zijn vinger te wrijven terwijl hij me neukte. Ik zag hoe hij me neukte en naar me keek, mijn benen wijd uiteen en mijn lijfje open geknoopt. De blik in zijn ogen was pure wellust. Ik voelde de opwinding in me groeien als een boot die naar een waterval wordt gesleurd in het besef dat hij elk moment over de rand zou vallen. Ik was gewoon overweldigd door al die nieuwe gevoelens, zijn grote pik die diep in me stootte, zijn vinger die me steeds sneller wreef. Het bootje ging over de rand en ik was verloren, weggedragen op de stroom.
Pas een paar ogenblikken later besefte ik dat hij zijn hand over mijn mond had geslagen omdat ik had geschreeuwd. Toen trok hij zich plotseling uit me terug en kwam klaar, over mijn gezicht, mijn borsten, mijn haar, overal.”

Ik bleef even stilliggen, genietend van de herinnering. Ik rook bijna nog de scherpe geur van zijn sperma en voelde het haast plakkerig op mijn wang.

“Weet je, soms slaag je er nog steeds in me te choqueren,” zei Guido.
Ik deed mijn ogen open en zag dat hij me gefascineerd gadesloeg. Zijn pik was weer stijf, stak uit zijn jeans als een plant uit de grond.

“Ik weet het,” antwoordde ik, “dat vind je juist zo fijn aan me.”
Ik glipte van de bank, ging tussen zijn benen zitten, stak mijn hoofd naar voren en nam zijn pik in mijn mond. Hij was zo dik dat ik mijn lippen zo ver mogelijk vaneen moest doen waarna ik de kop een paar keer in en uit mijn mond zoog, genietend van de warme zachtheid en de vage geur van mijn eigen smaak op hem.
Toen hief ik me op om zijn overhemd open te maken en de brede bijna haarloze borst te onthullen, versierd met tatoeages van over de hele wereld die hij op zijn reizen had verzameld.
Ik nam een slokje van de koude witte wijn en in plaats van het door te slikken sloot ik mijn mond over zijn tepel zodat de koude vloeistof over zijn borst stroomde. Hij knipperde even met zijn ogen, maar niet van ongenoegen. Ik schonk een beetje wijn rechtstreeks uit het glas op zijn borst en trok er met mijn tong sporen in over zijn buik. Daarna trok ik zijn jeans naar beneden en uit.
Zoals gewoonlijk droeg hij geen ondergoed.
Ik nam een slok koude wijn en gebruikte het om een nat spoor over zijn dij te trekken, pas daarna nam ik zijn pik in mijn mond. De plotselinge temperatuurdaling liet hem in mijn mond springen. Ik bewoog mijn lippen over zijn hele lengte heen en weer en greep de basis van de staaf met mijn hand. Guido kreunde, zijn hoofd achterover, ogen dicht, zijn handen in mijn haar. Ik zoog zacht, streelde de gladde kop met mijn tong. Ik zoog het rubbertje eerst in mijn mond en pijpte het dan over zijn paal.

Guido nam een slok wijn en trok mijn hoofd naar zijn gezicht. Toen hij me kuste spoot hem de wijn in mijn mond. Een krachtige stoot vloeistof alsof hij in mijn mond klaarkwam. Tegelijkertijd goot hij het restje wijn uit zijn glas over mijn borsten. Ik snakte naar adem door de kou. Hij trok me hoger op zodat hij mijn borsten met zijn handen bijeen kon drukken en de wijn eraf likken, de tepels met zijn ruwe vingers kon strelen.
Daarna liet hij me weer zakken, zodanig dat hij mijn natte borsten aan weerszijden van zijn pik kon kussen. Hij drukte ze weer bijeen en pompte zijn paal ertussen heen en weer. Guido keek naar beneden naar zichzelf waar hij mijn borsten neukte en kreunde.

“Ik geniet hiervan. Je ziet er zo smerig uit wanneer we dit doen. Als ik niet voorzichtig ben kom ik over je gezicht klaar, zoals de vader van je vriendin.”

Ik schoof omhoog, ging schrijlings op hem zitten en gleed soepel over zijn natte, glibberige staaf. Ik voelde de harde kop tegen mijn binnenste schaamlippen terwijl ik op het ritme van zijn stoten op en neer deinde. Mijn klit wreef tegen zijn lichaam terwijl ik hem bereed terwijl mijn handen steunden op de bank achter hem om mijn evenwicht te bewaren.
Ik voelde hoe mijn orgasme werd opgebouwd, een dwingende samentrekking diep vanbinnen. Ik begon hem sneller te berijden, bepaalde mijn eigen ritme. Ik pompte mijn heupen tegen de zijn, bijna alsof ik mezelf in hem dreef, alsof ik degene met de pik was. Ik pakte zijn polsen hield zijn handen tegen de rug van de bank en keek naar zijn gezicht. Het was vertrokken, zijn ogen half gesloten en zijn lippen vaneen. Ik verbeeldde me dat ik hem neukte, mijn enorme paal in hem stootte, hem tot een orgasme bracht door zó diep in hem te dringen dat het bijna pijn deed. Ik verbeeldde me dat ik mijn sperma in hem spoot zoals hij daar lag, hulpeloos van genot.
Terwijl ik me dat verbeeldde voelde ik mijn orgasme in mijn klit beginnen en naar buiten exploderen, mijn hele lichaam bonkte tegen hem aan, mijn kut trok samen rond Guido ’s pik.
Toen de contracties verminderden en ik mijn adem terugkreeg, legde hij me op mijn rug op de bank, nog steeds in me. Nu begon hij zijn eigen ritme. Ik was zo nat dat ik soppende geluidjes hoorde terwijl hij in en uit me pompte.
“Hoor je dat?” fluisterde ik.
“0 ja,” antwoordde hij, en keek me aan.
De toenemende snelheid van zijn stoten vertelde me dat hij op het punt stond klaar te komen. Toen hij de controle verloor en in me klaarkwam kraste ik met mijn vingernagels over zijn ruggengraat.

We lagen naast elkaar op de bank, drijfnat van het zweet en te uitgeput om ons te bewegen. Guido legde een zware arm over me heen en neuzelde zijn gezicht in mijn hals. Hij huiverde toen ik met een vinger langs zijn flank streek.
“Fijn dat je weer terug bent,” mompelde ik.
“Goed om weer terug te zijn,” bromde hij terwijl we in slaap vielen.

 

Guido trok een gezicht. Hoe meer kledingstukken ik uit de kleerkast rukte, voor de spiegel tegen mijn lichaam hield en afkeurde, des te meer vertelde zijn blik me.
“Echt iets voor jou, om weer naar een huwelijk te gaan, terwijl je een week met me mee zou kunnen gaan.”
In feite was het meer dan eens bij me opgekomen om met Guido mee naar Schotland te reizen waar hij rotsen zou gaan beklimmen.
Hoewel we niet wat je noemt “een relatie” hadden, kenden we elkaar lang genoeg om ontspannen bij elkaar te kunnen zijn. Guido was niet het soort man van je dromen met wie je zou willen proberen iets op te bouwen, in geen miljoen jaar. We deden niet of we elkaar trouw waren en wanneer een van ons ver van huis aan het werk was, bleef de ander niet thuis zitten kwijnen.
Hij wist echter hoe hij zich moest amuseren en ervoor te zorgen dat ik het ook naar mijn zin had. Het idee van dagen¬ en nachtenlang op de rotsen en in bed met Guido was een aantrekkelijke gedachte.
Het probleem was dat Dirk, de bruidegom, me nooit zou vergeven. Ik had afgesproken samen met Tania te reizen en zij zou het me niet in dank afnemen als ze de lange reis alleen zou moeten slapen. Beter gezegd, ik wilde niet dat ze alleen naar een feest zou gaan waar ze alleen Dirk kende, met wie ze onlangs een heimelijke affaire had ver¬broken. Bovendien, een huwelijk is een huwelijk en ik zou op zijn minst in een echt Oostenrijkse vesting sloten vol champagne te drinken krijgen. In het besef hoe Guido over huwelijken dacht nam ik niet eens de moeite hem te vragen of hij met mij mee wilde gaan.
Toen Guido me uiteindelijk op Nekkerspoel afzette met een vrolijke, “en blijf met je handen van de vader van de bruid af!” had ik nog maar vijf minuten over voor de trein zou vertrekken.

In Brussel Zuid zat Tania al in ons compartiment, schoenen uit, een geopende fles Jenever op de plank.
“Ik vond dat ik maar vast een beetje in de stemming moest komen,” zei ze.
Kijkend naar de aanslag die ze al op de fles had gepleegd, vermoedde ik dat ze waarschijnlijk al behoorlijk in de juiste stemming was. Misschien had die hele kwestie met Dirk haar dieper geraakt dan ze toegaf.
Tania en ik kende elkaar al meer dan tien jaar en we hadden maar weinig geheimen voor elkaar. Ik had haar nooit verteld dat ik op een avond zonder het te vragen haar auto had geleend, en zij had me nooit verteld dat ze een wip had gemaakt met mijn eerste serieuze vriendje. Afgezien daarvan hadden we samen gehuild en nog vaker, gelachen om vele avontuurtjes.

Ik greep de fles en het andere tandenpoetsglas met als doel te voorkomen dat ze zich helemaal bedronk. Niemand wil een slaapcoupé met een huilerige dronkaard delen, zelfs niet als ze je beste vriendin is. Ik wilde ook niet dat Tania dronken op het feest zou verschijnen, de bruid apart zou nemen en fluisteren, “Je mag hem hebben. Hij is trouwens toch waardeloos.” Dat zou precies haar stijl zijn.
“En? Wat ben je morgen van plan?” vroeg ik luchtig. “Er voor de ogen van het gelukkig paar met Dirk 's vader vandoor gaan?”
“Eigenlijk,” zei ze, zogenaamd serieus, “dacht ik eraan seks met de bruid te beoefenen... tegen een boom achter de feesttent.” We lachten allebei.
“Zorg er dan maar voor dat je geen roomkleurig pakje draagt,” waarschuwde ik haar. Tania glimlachte een bitter lachje, sloeg een groot glas Jenever achterover en hield het daarna op om zich te laten bijschenken. Ik schonk een zo klein mogelijk bodempje in.
“Kom op,” moedigde ik haar aan, “vertel me wat voor een zak hij was.”
“0, dat is hij niet," verzuchtte ze, “het is alleen... ik bedoel. Ik heb nooit gedacht dat we iets langdurigs zouden hebben. Maar, het zou fijn zijn als hij me als een vriendin zou behandelen. Sinds we het uitmaakten heeft hij nauwelijks een woord tegen me gezegd.”
"Slecht geweten?” opperde ik.
Tania knikte cynisch. “Dat is het, denk ik. Als hij mij als de ondeugende verleidster ziet, kan hij doen alsof het niet zijn schuld was dat hij zijn verloofde bedonderde. Ach, je kent me. Ik leen weleens meer iemands vriendje. Hoe is het met jou? Ga je nog met Guido om?”

De trein vertrok en begon aan zijn lange rit naar het Oosten. Terwijl hij knarsend en kreunend door Brussel reed, deden we ons te goed aan de fles Jenever en werden steeds vrolijker. Tegen twee uur, ergens voorbij Luik, was Tania half in slaap, languit op het onderste bed, blonde haren over haar gezicht gevallen.
“Wat ik wil, is een kop koffie. Een lekker kopje koffie. Zou dat niet heerlijk zijn?”
Ik moest toegeven dat ik zelf ook trek had in een kop koffie, mijn mond was uitgedroogd van bijna een halve fles Jenever. Het was echter duidelijk dat Tania, zelfs al zou ze erin slagen naar de bar te lopen, nooit zou worden bediend. Dus pakte ik mijn portemonnee en verliet het compartiment.
De trein denderde door een verlaten deel van het Westen van Duitsland. Met een vooruitgestoken hand, klaar om steun te zoeken als we een bocht maakten, scharrelde ik door de smalle gang, genietend van de frisse lucht die door de open ramen kwam. In de lounge zaten nog een paar mensen te drinken, een echtpaar en een paar mannen alleen of in paren. De serveerster keek op van haar tijdschrift.
“Goedenavond,” en ik deed waarschijnlijk te nadrukkelijk mijn best niet dronken te klinken. “Zou ik misschien een pot koffie kunnen krijgen. Voor twee personen.”

Ik ging bij het dichtstbijzijnde tafeltje zitten terwijl zij in de keuken verdween. De man aan het volgende tafeltje zat met grote belangstelling naar buiten te kijken, alsof hij duidelijk wilde maken dat hij me niet had aangestaard. Hij had zandkleurig haar en lichte sproeten en zijn gespierde onderarmen rustten op de tafel aan weerszijden van een plastic glas Jenever. Ik zag zijn lichtblauwe ogen weerspiegeld in het donkere raam. Hij keek naar mij, toen weer weg.
“Orion de jager,” zei ik rechtstreeks tegen hem.
“Pardon?”
“Orion” herhaalde ik. “Die drie sterren vormen zijn riem, met het afhangende zwaard, en die twee zijn schouders.” Hij leek verbaasd dat ik iets tegen hem had gezegd, maar plezierig verbaasd.
“Is dat zo?” Hij had een licht Oostenrijks accent, waarvoor ik altijd meteen smelt.
Ik verhuisde naar de lege plaats aan zijn tafeltje en wees naar de sterrenlucht. “En dat is Sirius.”
“De hondenster?”
“Dat is Orions jachthond.”
Hij glimlachte de meest onweerstaanbare glimlach. Ik stak hem mijn hand toe.
“Anja Boogaerts. Compartiment A9.” Hij glimlachte weer en pakte mijn hand.
“Herman Shörhentoph Compartiment A11.” Hij gaf me een hand die stevig maar ontspannen was en liet me net langzaam genoeg los.
“Dus je bent de buurjongen.”
De serveerster kwam met mijn blad, twee potten koffie en biscuitjes. Hij keek geamuseerd.
“Wat?” vroeg ik hem, toen de serveerster wegliep.
“Jij bent dus een Vlaamse, neem ik aan? ‘s Morgens een lekker kopje koffie?”
Ik stond op met mijn blad.
“Hm, ik was van plan de aardige buurvrouw te spelen en je voor de koffie uit te nodigen, maar ik vermoed dat dit te Vlaams voor je is?”
Hij grinnikte. De toon was gezet.

Toen we voor A9 stonden hoorde ik Tania ’s dronken gesnurk.
“Het lijkt me beter dat ik deze keer de gastvrouw zal spelen,” zei hij zacht. Hij glipte weg om de conducteur van de slaapwagon te zoeken die zijn deur moest openen.
Ik tuurde in ons compartiment en zag Tania nog steeds languit als een bewuste¬loze op het onderste bed liggen. Herman keerde terug met de conducteur.
"Nu u toch hier bent,” zei ik liefjes, “ik geloof dat u de verbindingsdeur niet hebt ontsloten.”
De conducteur keek enigszins verward. Hij herinnerde zich niet dat we samen hadden geboekt. Herman keek ook een beetje verward, maar toen de conducteur hem aankeek voor een bevestiging, knikte hij langzaam.
“Als u hem nu kunt openen, zou het fijn zijn,” zei hij. De conducteur zwichtte voor onze gezamenlijke charmes. Terwijl hij door de gang wegliep, hield Herman de deur van zijn compartiment met een theatraal gebaar open. Met het blad nog steeds in mijn handen ging ik naar binnen.
Via het raam zag ik dat Herman de deur achter zich dichtdeed, afsloot en zich naar me omdraaide. Ik zette het blad op de plank bij het raam, maar draaide me niet om. Herman kwam achter me staan, dichtbij, maar zonder me aan te raken, keek in mijn ogen die gereflecteerd werden door de donkere nachtlucht. Ik voelde me heerlijk opgewonden bij het vooruitzicht. Er zou iets gebeuren en ik wachtte om erachter te komen wat dat was.

Hij zette zijn handen op de plank aan weerszijden van mijn lichaam, nog steeds zonder me aan te raken, en boog zijn hoofd zodat ik zijn adem net onder mijn linkeroor voelde. Hij blies zacht in mijn nek, wreef toen zijn lippen tegen mijn huid. Er schoot een rilling van verrukking door me heen en ik boog mijn hoofd naar voren zodat hij beter bij mijn nek kon. Ik voelde zijn lippen weer die nu met meer vertrouwen over mijn huid streken en afzakten naar mijn sleutelbeen. Toen likte hij mijn nek en liet een vochtig spoor na dat koud werd in de nachtlucht.
Herman streek met zijn warme hand langs mijn nek om mijn haar opzij te duwen en plantte kussen langs mijn ruggengraat. Hoewel ik naar beneden keek zag ik straatlantaarns voorbijflitsen.
Ik had het gevoel alsof ik een heimelijk presentje uitpakte, dit onverwachte intermezzo, deze warme vriendelijke man helemaal alleen voor mij, terwijl de rest van de wereld sliep.
Moeiteloos vond hij de rits op mijn rug en trok hem naar beneden zodat de bandjes van mijn schouders vielen en de koele nachtlucht mijn bovenlichaam kippenvel bezorgde.
Hij keek me weer aan, terwijl zijn warme handen zich rond mijn middel sloten. Ik voelde zijn duimen op mijn onderrug en zijn vingertoppen rustten aan weerskanten van mijn navel. Zacht draaide hij me om. Tijdens deze beweging stapte ik uit mijn jurk en stond op enkele centimeters van hem af, in mijn ondergoed.

Hij kuste de zijkant van mijn hals, zijn tong streek teder langs mijn sleutelbeen naar de aanzet van mijn oksel. Verrukkelijke huiveringen schoten door mijn armen naar mijn buik. Hij boog zich nog meer en likte de zijkant van mijn borst, zijn tong streek langs de rand van mijn kanten beha, verder omlaag, langs de onderkant van mijn ribben. Terwijl ik mijn handen op zijn schouders liet rusten, pakte hij mijn heupen steviger vast en tilde me op. Ik deed mijn hoofd omlaag, toen hij me op de rand van het bovenste bed zette, zodat ik op hem neerkeek. Zijn handen streelden mijn dijen, mijn kuiten, mijn enkels, waarbij hij me bleef aankijken, alsof hij me wilde opdrinken.
Hij pakte mijn enkels steviger vast en hief mijn voeten naar zijn gezicht, waarna hij mijn grote tenen in zijn mond nam. Toen hij erop zoog, spoelde er een golf van genot over me heen.
Ik zou mijn hoofd wel achterover hebben gebogen, maar ik zat gevangen tussen het bed en de bovenkant van het compartiment, mijn schouders drukten tegen het plafond, armen uitgestrekt om mezelf te steunen. Ik voelde me verrukkelijk gevangen, niet in staat weg te schuiven van zijn vragende mond die mijn tenen verkende, mijn wreven, zacht zuigend en bijtend, waarbij zoveel signalen van verbazing door mijn benen schoten dat ik dacht alleen al door zijn tong op mijn voeten klaar te komen.

Het ritmische geratel van de trein door het donkere platteland versterkte alleen maar het beven van mijn lichaam toen de opwinding het van me overnam.
Plotseling duwde hij mijn enkels vaneen, zodat mijn benen wijd werden gespreid. Hij drukte zijn hoofd in mijn schoot en zoog en neuzelde door mijn dunne witte tanga aan mijn poesje, dat al drijfnat was door de opwinding. Nu zat ik echt gevangen, mijn benen tegen de rand van het bed gedrukt en mijn handen tegen het plafond om mijn evenwicht te bewaren. Zijn tong drukte hard tegen mijn klit, wreef tergend langzaam van de ene naar de andere kant en dwaalde vervolgens af naar mijn speeltje achter de glanzende tanga. Met mijn hoofd naar voren gebogen, vanwege het lage plafond, was mijn gezicht nauwelijks meer dan dertig centimeter vanwaar zijn tong mijn schaamlippen verkende. Ik zag elk detail van zijn natte mond, zijn volle lippen door de dunne stof zuigend aan mijn klit, zijn blauwe ogen gesluierd door lange, blonde wimpers.
Hij stopte even en keek me met zijn lichtblauwe ogen als stukjes zomerlucht, aan. Zijn mond en kin waren nat van mijn sappen.
“God,” mompelde hij met zijn Oostenrijkse tongval, “je smaakt gewoon verrukkelijk.” Hij reikte zijn lippen omhoog en kuste me, onze eerste kus vol op de mond.

Ik proefde mezelf scherp en muskusachtig op zijn lippen. Toen boog hij zijn hoofd weer, trok mijn tanga met zijn tanden opzij. Zo zagen we alle twee mijn poesje, glanzend en gezwollen van opwinding.
Nog langzamer, misschien wel in het besef dat ik alles zag wat hij deed, likte hij me met lange, stevige streken. De nachtlucht door het open raam trok een koud spoor achter zijn warme tong.
Ik wilde schreeuwen van genot, maar ik was bang Tania in het aangrenzende compartiment te wekken. Herman hield me op de rand van een orgasme, trillend van genot. Hij leek me te plagen, weigerde zijn likken te versnellen om me tot mijn climax te brengen.
Ik verlangde ernaar dat hij zijn vingers in me stootte, wetend dat ik meteen zou komen, maar zijn handen bleven op mijn wreven, verhoogden mijn opwinding met zachte krasjes langs mijn voetzolen. Zijn tong ging meedogenloos verder met het breken van mijn weerstand, soms plat op mijn klit, dan weer zacht likkend langs de rand van mijn poesje, en nu ging hij traag naar de rimpelige rand van mijn anus. Ik had het gevoel te drijven, mijn lichaam hulpeloos zwalpend op de warme stromen.
Ten slotte begon Herman mijn klit te likken, steeds sneller. Al mijn opwinding was samengebald in mijn buik. Ik deed mijn ogen dicht en begon te beven. Herman sloot zijn mond over mijn geslacht, zoog ritmisch aan mijn klit, tot zijn tongpunt in me drong. Ik dacht dat ik in zijn mond zou klaarkomen, alsof hij het orgasme diep uit mijn binnenste zoog. Ik deed mijn ogen open toen ik kwam. Ik zag dat hij naar me keek, zijn blauwe ogen glansden verheugd.
Herman tilde me naar beneden en liet me, nog steeds wiebelig, op het onderste bed plaatsnemen. Zijn ogen twinkelden.
“Wel, ik denk dat de koffie op temperatuur is,” zei hij zacht. “Zal ik de gastvrouw zijn?”

Ik sloeg hem gade terwijl hij twee kopjes lauwe koffie inschonk, zijn schouderbladen bewogen soepel onder zijn witte overhemd en zijn heupen wiegden mee op de bewegingen van de trein.
"Suiker?” vroeg hij. Ik schudde mijn hoofd, niet in staat te praten, nog steeds nagenietend van het overweldigende genot dat hij me had bezorgd. Hij gaf me een kopje en ging naast me zitten.
“Waar heb je dat geleerd?” mompelde ik zwakjes.
“0, ik schenk al koffie in vanaf het moment dat ik kan lopen,” antwoordde hij, met nog steeds die twinkeling in zijn blauwe ogen.
"Niet de koffie, gek.”
“0, dat andere.” Hij glimlachte een beetje triest. “Zeven jaar huwelijk, weet je wel. Dan ben je geconcentreerder...”
“… bij een vrouw die je zomaar in de trein ontmoet,” maakte ik de zin voor hem af.
“Dat is duidelijk het geval,” antwoordde hij.
Ik moest toegeven dat hij gelijk had. Hij was zeker op mij geconcentreerd. Ik besloot niet te vragen of het huwelijk nog bestond. Dat was zijn zaak, niet de mijne.
Herman pakte het lege kopje van me aan en zette het netjes terug op het blad.
“Wat keurig,” mompelde ik.
"Natuurlijk,” antwoordde hij, en draaide zijn gezicht naar me toe. “Ik ben de buurjongen, weet je nog?”

Met dezelfde vastbeslotenheid waarmee hij zijn tong net met zo’n dodelijk effect had gebruikt, begon hij zich uit te kleden. Knoopje voor knoopje maakte hij het schone overhemd open en onthulde een gespierde borst en een lichte, blonde beharing. In gedachten zag ik hem thuis, zonder overhemd, terwijl hij het met dezelfde ongehaaste concentratie stond te strijken. Hij trok het overhemd uit en liet het op de vloer vallen, niet achteloos, maar zoals je iemand een handschoen zou toewerpen om een uitdaging aan te gaan.
Dit was geen stripshow, eerder een verklaring van zijn bedoeling, zoals een sporter in de krijgskunst zich voorbereidt op een gevecht; gedeeltelijk geconcentreerd op geest en lichaam, gedeeltelijk op het uitzenden van een boodschap naar de tegenstander.
“Ik kan het me permitteren er de tijd voor te nemen,” leek hij te zeggen. “Ik wil er volledig op voorbereid zijn.”
Ik was gehypnotiseerd. Om de beurt steunde hij zijn schoen op de hak en knoopte de veters los en deed ze tegelijk met de sokken uit. Toen, zonder zijn blik van me af te wenden, gespte hij zijn riem los, knoopte zijn broek open en liet hem afzakken. Terwijl hij eruit stapte, zag ik zijn erectie tegen zijn witte boxershort prangen. Groot. Mijn maag maakte een buiteling bij de gedachte eraan.

Nog steeds gezeten op het onderste bed, stak ik mijn hand omhoog, pakte de tailleband van zijn short en trok hem langzaam naar beneden, waarbij ik de stevigheid van zijn billen voelde. Zijn pik sprong vrij, een druppeltje vocht glinsterde al op de kop. Steun zoekend aan de rand van het bovenste bed, stapte Herman uit zijn ondergoed en stond volkomen naakt voor me. Hij was prachtig, gespierd, maar niet overdreven, beheerst zonder zelfbewust te zijn.
En daar, rijzend uit een nest blonde krullen, bijna zo hoog als zijn navel, strekte zijn pik zich naar me uit.
Ik legde er mijn hand onder, streelde de zijdeachtige warmte en stak er mijn tong naar uit, maar Herman hield me tegen met zijn hand tegen mijn wang.
"Neen,” fluisterde hij, “ik wil binnen in je zijn. Is dat goed?”
“Lijkt me heerlijk,” fluisterde ik terug.
Met een snelle beweging rukte hij mijn beha en drijfnatte tanga uit en ging naast me liggen. Zijn blauwe ogen waren vlak bij de mijne terwijl hij me kuste met een intensiteit die me de adem benam. Ik rolde achterover, trok hem over me heen, voelde zijn warmte over mijn hele lengte en sloeg mijn benen om hem heen. Zijn donzige haartjes wreven over mijn dijen. Een paar sproeten versierden zijn brede schouders. Zijn handen vonden mijn borsten en kneedden ze, zijn vingers knepen en rolden mijn tepels tot ik hardop kreunde. Toen voelde ik zijn vingers binnen in me, eindelijk, die me oprekten.

Zijn paal gleed moeiteloos in mij terwijl hij zijn vingers gebruikte om me open te houden tot de kop binnen was. Hij was groot, maar ik was zo nat van zijn mond dat hij naar binnen gleed, centimeter voor centimeter. Geleidelijk drong hij dieper door, gebruikte zijn handen om mijn billen te ondersteunen. Ondertussen bleef hij me kussen, duwde zijn tong op dezelfde genadeloze manier in mijn mond als zijn pik mijn kut binnendrong. Ik snakte naar adem in zijn mond door de grootte ervan. Ik was volledig gevuld, en toch bleef hij steeds dieper in me doordringen. Ik trok mijn benen op in een poging mezelf nog meer te openen. Hij greep mijn enkels en duwde mijn voeten omhoog naar mijn schouders, vouwde me bijna dubbel. Hij hief zich op, keek op me neer naar waar zijn paal nog steeds dieper binnendrong. Mijn nieuwe positie gaf hem meer ruimte om dat te doen. Ik keek ook naar beneden en zag mezelf zo strak rond zijn pik geklemd dat mijn klit tegen zijn middel wreef. Die aanblik was ongelooflijk opwindend. Ik voelde mijn orgasme ontstaan, mijn spieren probeerden zich rond zijn vooruitstekende schacht samen te trekken, die al zo stijf was dat iedere golf mijn opwinding alleen maar verhevigde. Ik greep zijn billen, trok hem in me zodat hij met iedere kramp dieper gleed, en ten slotte, toen ik een intense climax bereikte, was hij helemaal in me.

Hij richtte zijn bewegingen naar de golven die me overspoelden en pompte zacht. Hij wiegde zijn heupen tegen me aan zodat ik de kop van zijn pik diep binnen in me voelde en mijn klit met iedere stoot tegen hem aan wreef. Het gebeurde met zoveel beheerste kracht dat in plaats van weg te sterven, de golven van mijn orgasme bleven rollen. Waarbij mijn zeebodem op zijn ritme werd gestimuleerd om steeds nieuwe golven van geil te laten stranden op het rollende zand van mijn strand. Zijn eigen opwinding groeide, zijn heupen bewogen sneller en heftiger. Zijn zelfbeheersing ontglipte hem ten slotte terwijl hij in me pompte. Ik sloeg mijn benen om zijn nek, trok hem naar me toe en zag de opwinding zijn ogen vertroebelen.
“Dat is goed,” fluisterde ik in zijn oor, “kom, kom in me. Kom nu.”
Zijn hele lichaam verkrampte, en met een huivering voelde ik dat hij zijn sperma in me loosde. Zijn beven bezorgde me twee of drie naschokken en toen lag hij zwaar hijgend en uitgeput op mijn borst. We bleven een paar ogenblikken liggen, hoorden onze ademhaling weer terugkeren naar normaal, en het regelmatige geratel van de wielen op de rails.
Plotseling verkrampt door de kleine ruimte probeerde ik van houding te veranderen en hij hief zich op en uit me. Ik gleed onder hem vandaan en strekte me naast hem uit.
Buiten stonden de sterren bewegingloos in de lucht boven het voorbijschietende landschap.
De trein reed in cadans en het gestage tempo liet zelfs mijn sterren doven.

Verdwaasd en uitgeput lag ik naar het donker te staren, probeerde mezelf weer in de werkelijkheid te plaatsen na een hazenslaapje.
Herman lag stil naast me, zijn gelijkmatige ademhaling gaf aan dat ook hij sliep. Het anonieme slaapcompartiment leek onze hartstochtelijke ontmoeting te weerkaatsen. Het was zo duidelijk ontworpen voor de praktische zakenman - het sobere decor, de smalle bedden - en toch maakte diezelfde anonimiteit het gemakkelijk voor Herman en mij om zonder enige formaliteit te neuken. Ik vroeg me af hoeveel anderen, op ditzelfde moment, en net als ik met een volmaakte vreemde, de gesteven witte lakens met hun zweet en hun sappen verkreukelden en bevlekten.
Hier was ik. Wakker en genietend van een ongelooflijk erotische ervaring, terwijl ik zou moeten slapen, uitrusten voor het huwelijk van morgen.
 

Het huwelijk van morgen!

Met een schok besefte ik dat Tania en ik over een paar uur zouden worden gewekt met een klop op de deur en een koud ontbijt, dat ik niet lang daarna wakker en presentabel op Dirk’s huwelijk moest verschijnen. Als ik geluk had zou ik nu een uiltje kunnen knappen en voorkomen dat ik tijdens de ceremonie in slaap zou vallen. Ik keek naar Herman. Zijn lippen waren licht vaneen en hij had een vredige uitdrukking op zijn gezicht, hij was diep in slaap. Ik stond zacht op, trok het laken over hem heen en deed het licht uit. Daarna verzamelde ik mijn kleren en glipte door de verbindingsdeur naar ons eigen compartiment. 

Tania lag nog bijna net zoals ik haar had achtergelaten, ogen gesloten een arm over haar hoofd geslagen, mascara enigszins doorgelopen, blonde lokken over haar gezicht en kussen verspreid. Ik had het ineens koud en opende mijn tas op zoek naar een nachthemd. Ik was onhandig bezig het over mijn hoofd te trekken toen Tania’s stem, schor door de Jenever en de slaap, me deed opschrikken. "0, lekker, eindelijk koffie.” Ik keek haar verward aan. Koffie? Koffie? Och ja! De koffie die ik een paar uur geleden ging halen, die ik in feite met Herman had gedeeld. Voor Tania was de koffie waarschijnlijk het laatste dat ze zich herinnerde. Op dat mo­ment glimlachte ze met de charme van een dronkaard en vroeg: “Heb ik lang geslapen?”

“Uren,” zei ik. “In feite hebben we eeuwen geleden koffie gedronken.”

Achterdocht flitste in haar ogen. “Dat herinner ik me niet.” Ze vroeg zich af waarom ik over de koffie loog dat wist ik zeker. Soms kenden we elkaar veel te goed.

"Niet jij en ik,” verklaarde ik. “Maar ik en de man uit het com­partiment hiernaast. We ontmoetten elkaar bij het buffet, en toen we terugkwamen lag jij te slapen, dus hebben we...”

Nu was ze helemaal wakker, ging rechtop zitten en keek me scherp aan. Zoals ik al zei, soms kent ze me veel te goed, en ze weet echt wel dat het me geen twee uur kost om een kop koffie te drinken. Haar neusvleugels trilden.

“En is die aftershave die ik ruik van de vreemde in de trein? Was het de moeite waard in ruil voor mijn kop koffie?”

Ik knikte en voelde dat ik bloosde. Er was haast niets wat ik voor Tania kon verbergen, maar naakt te worden betrapt, terwijl ik stilletjes terugkeerde van een heimelijke ontmoeting, gaf me het gevoel een tiener te zijn.

“Vooruit dan, vertel me alles!” Triomfeerde Tania “Als ik geen koffie krijg, wil ik alle details. Hoe groot was zijn pik?”

Net iets voor haar om meteen tot de kern te komen. Ik wees met mijn handen. Ze keek ongelovig, besloot dat ik niet overdreef en floot, diep onder de indruk. Daarna stond ze op. Ik keek haar stom aan.

“Waar ga je heen?”

“Ik ga kijken,” verklaarde ze, waarna ze de hendel van de verbindingsdeur greep en weg liep.  

Even bleef ik met open mond zitten. Waarom had ik het Tania verteld? Ik had beter moeten weten. Onder normale omstandigheden kan ze zich schandalig gedragen. In haar huidige alcoholverdoving, nog steeds gekwetst door Dirk’s aanstaande huwelijk, waren er geen rem­mingen voor wat ze zou gaan doen. Ik verwachtte dat Herman een schreeuw zou geven wanneer hij de indringer in zijn com­partiment zag. Na een paar seconden, toen er geen schreeuw kwam, opende ik de verbindingsdeur op een kier en gluurde naar binnen. Herman lag nog steeds uitgestrekt op het onderste bed, zoals ik hem had achtergelaten. Tania boog zich over hem heen, trok het laken langzaam van hem af om hem niet te wekken. Het maanlicht scheen op de gespierde, naakte gestalte en wierp schaduwen over hem heen. Zijn ene hand lag op het laken naast hem, de vingers licht gekruld, en de andere rustte vlak boven zijn navel, rijzend en dalend met zijn ademhaling. Zijn schaamhaar lag vochtig gekruld tegen zijn huid, en zijn pik lag ontspannen op zijn dij, nog steeds zichtbaar vochtig van onze gezamenlijke sappen. 

Tania staarde op hem neer als een hongerige reiziger die net een feestdis heeft ontdekt. Ik wilde haar bij hem vandaan trekken, maar ik was te bang dat Herman wakker zou worden en schrikken. Ik sloeg Tania gebiologeerd gade terwijl ze haar hand uitstak en met een vingertop over de hele lengte van zijn pik streek. Even ging er een rilling door hem heen, maar hij werd niet wakker. Tania glimlachte en likte aan haar vinger, streek toen weer van de basis naar de kop over hem heen. Alsjeblieft, dacht ik, laat haar alsjeblieft nu ophouden en naar ons compar­timent terugkomen.

Maar Tania stopte natuurlijk niet. Door de kier van de deur zag ik dat ze hem teder streelde, waarbij die gigantische pik weer begon te zwellen en zich van zijn dij verhief zonder dat zijn ademhaling ook maar een ogenblik stokte. Nu ziet ze zijn volle lengte en komt tevredengesteld terug, dacht ik, hoopte ik. Maar het was een ijdele hoop.Tania knielde voor het bed en nam het eind van zijn pik in haar mond. Haar lippen schoven eromheen en toen zoog ze hem voor een derde naar binnen voor haar mond helemaal vol was. Nu bewoog Herman. Hij rolde zijn hoofd naar achteren en een zacht geluidje van genot ontsnapte aan zijn vaneen geweken lippen. Zijn ogen waren nog steeds gesloten, maar voor hoelang? Tania’s blonde haar viel over zijn borst en buik. Ik zag haar billen deinen terwijl ze hem zoog en ik voelde een vreemde onrust. Reageerde mijn lichaam alweer? Nu? Net nadat…

Ergens voelde ik me verontrust bij de gedachte aan mijn beste vriendin met deze man die me net had geneukt, terwijl hij nog naar mij smaakte. Het leek zo ongelooflijk intiem. We hadden in het verleden vele dingen gedeeld, maar nooit een man. Althans niet dezelfde nacht. Het was waar, we hadden dezelfde smaak en op ons lijstje kwamen een paar dezelfde namen voor, maar we hadden het altijd een beetje discreet gehouden. Dus aanvankelijk wilde ik de deur dichtdoen en niet lan­ger meer kijken. Maar ik deed het niet, ik bleef kijken. Ik wilde het niet toegeven, maar het idee van een man met Tania te delen wond me ongelooflijk op. Maar niet alleen dat…

Net toen ik dacht dat Herman toch onmogelijk langer kon blijven slapen, stond Tania op. Er ging een golf van verlichting door me heen, ze had gezien wat ze wilde en had er genoeg van. In plaats daarvan trok ze haar T-shirt over haar hoofd, liet haar jeans zakken en boog zich naakt voorover om haar handelingen te hervaten.

“Tania!” fluisterde ik dringend, omdat ik haar dolgraag weg wilde hebben voordat Herman besefte dat dit meer was dan een prettige droom. Te laat. Zijn oogleden knipperden, en hij keek op naar de naakte vreemde die zijn paal in haar mond had. Tania trok haar mond van zijn stijve pik, glimlachte haar charmantste glimlach, en gaf hem een hand.

“Hallo, ik ben Tania,” zei ze alsof ze elkaar net op een cocktailparty hadden ontmoet. “Ik ben een vriendin van Anja.”

Herman gaf haar kalm een hand “Ik ben Herman.” Hij volgde Tania’s blik naar waar ik verbijsterd stond toe te kijken.

“Wel, Anja?” Vroeg hij met een glimlachje, “doe je nog met ons mee, of niet?”

Voor ik tijd had om na te denken, weg te rennen, of iets dat elk verstandig persoon zou hebben gedaan stapte ik naar voren en deed de deur achter me dicht.

Tania bewoog haar mond weer naar zijn pik en hij strekte een hand naar me uit.

“Wel,” fluisterde hij naar me, “ik geloof dat je vriendin nu weet hoe jouw poesje smaakt. Wil jij dat van haar proeven?”

Gehoorzaam knielde ik achter Tania. Toen ik haar geslacht naderde, bereikte de scherpe geur mijn neusgaten en ik voelde het water in mijn mond lopen. Ik opende mijn lippen, onzeker over hoe ik moest beginnen.

“Kom op, niet zo verlegen,” moedigde Herman me aan. “Heb je dan niets van me geleerd?” Ik herinnerde me hoe hij me was gaan likken, langzaam en plagend, en ik liet mijn tong langs Tania’s gleuf strijken naar waar haar klit was genesteld. Ik voelde een huivering door haar heen lopen. Ze smaakte ziltig en vol. 

Ik wist hoe het voelde voor haar, denkend aan hoe Herman me met zijn tong op dezelfde manier had gelikt. Terwijl ik haar likte, lange streken omhoog en naar beneden, voelde ik bijna elke streek in mijn eigen poesje. Ik likte naar voren over het knopje, dan terug naar de gevoelige huid erachter. Rillingen van genot volgden mijn tong, maar ik leidde haar kennelijk niet af van het genot dat ze Herman gaf. Zijn hand streelde afwezig mijn rug en iedere lik van Tania’s tong echode in de elektriciteit van zijn vingertoppen op mijn rug. Door zijn aanraking wist ik wat zij voor hem deed, een lange, stevige streek betekende dat ze hem dieper in haar mond nam. Lichte bewegingen van zijn vingers weerspiegelden een licht likken over de gevoelige kop van zijn pik. Ik likte in dit afwisselende ritme Tania’s geslacht waarbij ik me voorstelde wat zij voelde, met mijn mond van achteren, zijn paal van voren. Toen ik meer zelfvertrouwen kreeg, gebruikte ik mijn kennis van hoe het moest voelen, en begon de leiding te nemen. Ik ploegde mijn tong brutaal in Tania’s poesje, voelde de vochtige ribbels van binnen en likte vervolgens plagend haar klit met een snel ritme. De aanraking van Herman en de geluiden van genot die hij voortbracht, maakten dat ik wist ik dat Tania op mijn leiding reageerde, stevig als ik stevig likte, licht wanneer ik licht likte. Ik voelde een golf van opwinding in het besef dat ik dit orkest leidde. 

Ik wist dat Tania ook steeds meer opgewonden raakte, haar geslacht was heet en gezwollen, haar sappen dropen over haar schaamhaar. Mijn gezicht was er glibberig van geworden, mijn tong zo nat alsof ik wijn had gedronken. Ik verhevigde mijn likken, stak een vinger diep in haar en bewoog hem op het ritme van mijn mond, mijn vinger vond instinctief haar meest gevoeligste plekje. Ze kreunde zacht, het geluid gesmoord door haar eigen zuigen. Een ogenblik later voelde ik dat Herman een vinger tussen mijn billen stak en vervolgens in mijn kut. Nu was het circuit gesloten, iedere impuls van ons gemeenschappelijk ritme werd meteen beantwoord door vingers en mond, samen werkten we elkaar naar een climax.

Het was Tania wier stem de eerste kreet van overgave gaf. Terwijl haar kut mijn vinger in golven van ontlading greep. Terwijl ik haar orgasme voelde, en mijn wrijvende vinger door de vin­ger van Herman in mijn kut werd beantwoord, werd ik door een orgasme overvallen. Bijna tegelijkertijd hoorde ik Herman met een schreeuw van verrukking klaarkomen. We zonken in een hoop op elkaar, Tania en ik op de vloer en Herman lag nog steeds op de bank. Ik deed een ogenlik uitgeput mijn ogen dicht.

Toen ik ze opende, schoot de grijze lucht langs het raam en een waterig licht vulde het compartiment. Tania stond over me heen, haar hand op mijn schouder.

“Anja!” fluisterde ze dringend. “Kom op! Het is zes uur.”

Ik knipperde verbouwereerd met mijn ogen, vroeg me een ogenblik af waarom ik zo koud en stijf was. Toen ik me herinnerde waar ik was, besefte ik waarom ze me zo graag wakker wilde hebben. Over een paar minuten zou er op de deur worden geklopt en twee ontbijtjes zouden op ons staan te wachten. Daarna was ‘t tijd om ons aan te kleden voor Dirk’s huwelijk, uit de trein te stappen en naar het kasteel te gaan waar het allemaal zou gebeuren. Ik giechelde terwijl ik mijn pijnlijke ledematen dwong op te staan.

“Wat is er?” vroeg Tania, terwijl ze me door de verbindingsdeur trok en hem achter me dichtdeed.

“Ik vroeg me af of Dirk ’s bruid net zo 'n goede nacht heeft gehad als wij.”

Tania begon ook te giechelen, terwijl ze met een handdoek in de weer was bij het wasbakje.

"Andrea niet. Ze is een brave meid. Ze zal een paar drankjes hebben gedronken en vroeg naar bed zijn gegaan, zodat haar ogen op de foto’s niet al te gezwollen zullen zijn.”

Om een of andere reden was dit buitengewoon lachwekkend, en toen de serveerster met ons ontbijt kwam, lagen we slap van het lachen.

Op de een of andere manier, vraag me niet hoe, stapten Tania en ik op het perron van Landeck enigszins presentabel uit de trein. In minder dan een uur hadden we ons bij het wasbakje gewassen, genoeg make-up aangebracht om ons gebrek aan slaap te maskeren, de croissants verorbert, de muesli met yoghurt gegeten, koffie gedronken ("Eindelijk koffie!" had Tania uitgeroepen, waarop we weer de slappe lach kregen. Je had er waarschijnlijk bij moeten zijn), en zelfs beslist wat we zouden aantrekken.
Tania zag er oogverblindend uit in een knalrode jurk die bij haar nagels paste.
"Als ik zal worden afgeschilderd als een gevaarlijke vrouw, dan kan ik me er net zo goed naar kleden."
Ik had kop of munt gegooid, zoals Guido vierentwintig uur eerder had gedaan en was uitgekomen op het zijden broekpak, een bijzonder goede keus, aangezien ik er mijn losse zijden slipje onder kon dragen. Ik was eerlijk gezegd nogal gekneusd door de heftige attenties van Herman, en mijn gebruikelijke tanga zou enigszins ongemakkelijk zijn geweest.
Wat we alle twee wilden was een warme hap en heel veel koffie. In plaats daarvan moesten we de minibus zien te vinden die Dirk had geregeld om gasten van het station te halen en af te zetten bij de romantische maar onbereikbare omgeving die hij voor zijn huwelijk had gekozen. We waren niet de enigen die met de nachttrein waren gekomen en een klein groepje Bruggelingen verzamelde zich voor het station in de Bahnhofstr. Er waren enkele mensen die ik herkende, maar niemand die ik goed kende, iets waar ik dankbaar voor was. Ik had niet zo een behoefte aan een goed gesprek.

De minibus reed precies op tijd voor, bestuurd door Dirk 's jongste broer, Mark. Ik merkte dat Tania uitgeput was, normaal gesproken zou ze met Mark hebben geflirt, alleen voor de lol. Nu ging ze zonder hem een blik waardig te gunnen naast hem zitten, ondanks het feit dat hij een jongere, knappere versie was van de man die haar recentelijk had gedumpt. Hoe dan ook, hij was nogal van haar onder de indruk, maar ze besteedde er geen aandacht aan, bromde naar hem dat hij ergens onderweg bij een koffieshop moest stoppen en toen ze van een grote, sterke kop koffie was voorzien, zonk ze in een naar cappuccino geurende hoop van blond haar en kreukelig fluweel ineen.

Ik had een plaatsje achterin gevonden waar ik van het uitzicht kon genieten en met niemand hoefde te praten, terwijl ik mijzelf een dutje beloofde tussen de ceremonie en het feest 's avonds. Zodra we de buitenwijken van Landeck eenmaal achter ons hadden, was het landschap verbluffend mooi. Om te beginnen reden we door een heuvelachtig gebied met uitgestrekte bossen aan weerskanten van de kronkelige weg. Toen we hoger klommen, werden de Alpenweiden kaler, met hier en daar wat schapen en een koe. Er dreven witte wolken in de blauwe lucht: het beloofde voor Dirk en Andrea een schitterende maar winderige zomerdag te worden.
Ergens in mijn achterhoofd zat me iets dwars. Ik wilde het liever geen naam geven, maar als ik me niet op het landschap concentreerde, of op Marks achterhoofd, dook het steeds weer op.

Ik kon het nog niet helemaal bevatten dat Tania en ik gisteravond een heel nieuwe dimensie aan onze vriendschap hadden toegevoegd. Het leek nog steeds alsof ik het had gedroomd, maar ik wist dat het was gebeurd en dat zij het ook wist. Wat betekende het voor onze vriendschap? Was ze in verlegenheid gebracht? Was dat de reden waarom ze speelde dat ze "een te grote kater had" om ook maar een woord met iemand te wisselen? En hoe voelde ik me eronder? Tja…Goede vraag. Persoonlijk? Wauw! Ik moest zelfs niet aan haar intimiteit denken. Alleen al het weten dat… Deed de vlinders dansen. Herman? Die had de beurt van zijn leven gekregen. Maar Tania? Hoe stond zij hier tegenover? Blijkbaar met dezelfde verwarrende vragen en antwoorden. Maar wat voelde ze?
Ik wist dat we er op een gegeven moment over moesten praten, maar het was niet een gesprek waar ik me heel erg op verheugde. Ik was bang dat we ons nooit meer volkomen met elkaar op ons gemak zouden voelen. Hoe opwindend de afgelopen nacht ook was geweest, het was het niet waard er een goede vriendin door te verliezen. Het zou een veelbewogen weekend worden.
Ik glimlachte voor me heen en bedacht dat Guido 's klimpartij waarschijnlijk net zo enerverend was als mijn treinreis was geweest.

De minibus draaide een scherpe bocht om en het Vest kwam aan de andere kant van een steile vallei in zicht.
Het werd onmiddellijk duidelijk waarom Dirk het nodig had gevonden ons voor het huwelijk allemaal naar niemandsland te laten komen. Het Gasthof Bergheil was fantastisch. Een wirwar aan granieten gebouwen en bijgebouwen vormden een groot witgeschilderd gebouw met tientallen ramen die op Alpenweiden uitkeken die zich voor ons uitstrekten. Een kerkje en een tiental huizen met stallingen vormden het dorp Beden dat een zeldzame omwalling had als van een versterkte burcht. Onze weg daalde af naar de vallei, waardoor het Gasthof binnen de omwalling nog groter leek. Het Gasthof was duidelijk de kern van het versterkte dorp. Iedereen staarde vol ontzag omhoog, zelfs Tania mompelde: "Wauw"!
"Het is geweldig, vind je niet?" Zei Mark, die nog steeds geen blik van haar kreeg. Hij had natuurlijk gelijk. Toen we via een boogbruggetje de rivier overstaken en aan onze klim naar de poort begonnen, hadden we het gevoel dat we ons op een filmset bevonden. Ik verwachtte bijna Guido en zijn roekeloze vrienden te zien die van de kantelen gingen tuimelen.

Mark bracht de minibus met een schok tot stilstand op het grind voor de hoofdingang, en we stapten allemaal uit. De zon verwarmde de lucht, en de bloembedden langs de paden gaven een tere geur aan de frisse bries. Het was onmogelijk om je hier niet te ontspannen.
Ik glimlachte blij naar Tania, die haar blond lokken naar achteren zwaaide en naar me grinnikte. Als ze zich nog steeds druk maakte om Dirk, gaf ze een goede show weg.
Cateraars renden rond met witte tafelkleden, bloemstukken, en potige jongemannen waren bezig schragentafels op het gazon te plaatsen. Ik voelde me een beetje verloren terwijl ik daar met mijn bagage stond. Het Gasthof was in gebruik als hotel, maar onze kamers zouden pas vanaf twee uur beschikbaar zijn. We hadden nog twee uur vol te maken voor de ceremonie zou beginnen en het verlangen naar een stevig ontbijt keerde terug. Ik keek zoekend rond naar Mark of Dirk. In plaats daarvan dook Tania naast me op en greep mijn tas.

"Kom mee, de tassen naar de receptie en we maken een babbeltje met de cateraars. Ze zetten echt niet al die tafels neer zonder de hulp van boterham met spek en eieren."
Opgelucht volgde ik haar naar de donkere ingang en liet mijn tas door de portier wegbrengen. Als Tania al bedenkingen had over gisteravond, stonden ze in ieder geval niet tussen ons in. Mijn humeur verbeterde. Ik zag haar neusvleugels trillen toen ze de geur opsnoof van iets dat werd gebakken.
"Deze kant," fluisterde ze, en ik volgde haar door de gang in de richting van de rammelende pannen.
Ze stormde een lichte, bewasemde keuken binnen, zoals alleen Tania dat kan, die onweerstaanbaar rook. De hoofdcateraar pikte haar verhaal, dat we de jongens hielpen de tafels op te zetten met gerede twijfel. We waren uiteindelijk geen van beiden gekleed voor dat werk.
"We zijn Jochem 's Vlaamse nichtjes," voegde Tania er liefjes aan toe.
De cateraar, nog steeds zonder glimlach, knikte met zijn hoofd naar de pannen spek en eieren en de mand broodjes.
"Neem die dan maar mee naar de jongens," antwoordde hij zonder op te houden met zijn hakwerk.
Tania pakte de mand en glimlachte charmant. Terwijl ik de deur voor haar openhield om het naar buiten te dragen, ving ik een glimp van een glimlach van onze weldoener op. Hij was misschien niet erg toeschietelijk geweest, maar zijn ochtend was opgevrolijkt.
"Hoe wist je dat er een jongen bij is die Jochem heet?' Fluisterde ik, terwijl Tania langs de receptiebalie beende en het zonlicht in stapte.
"0, dit is Oostenrijk," zei ze achteloos. "Er moet gewoon een Jochem bij zijn." We grepen elk een broodje, een bord spek met eieren en Tania riep de jongens naderbij voor hun ontbijt.
Ik wist niet wat ze aantrekkelijker vonden, de geur van spek of de aanblik van Tania in haar knalrode jurk. Zij knapte ook op van hun aandacht, weer bijna haar oude zelf. Ik begon me minder bezorgd te voelen of we onze vriendschap in gevaar hadden gebracht. Tania was ontspannen en plaagde de tafelopzetters niet bepaald als een vrouw die ergens mee zat.
Waarschijnlijk, dacht ik, was gisteravond net het zetje geweest dat ze nodig had om Dirk op zijn huwelijk onder ogen te komen. Ik was te vermoeid om te flirten en liep met mijn ontbijt een eindje verder de wal op.

De omringende Alpenweiden waren groots en erg zorgvuldig onderhouden. Op een deel stond het gras klaar om te hooien, op een ander deel lag het te drogen en in de verte was een familie aan het keren. Als bewoner van het Gasthof moest je jezelf werkelijk heer en meester van dit alles hebben gevoeld wanneer je stond uit te kijken over het dal. Hoewel de moderne tijd iets van de robuustheid had weggenomen, had het gebouw nog steeds een antieke, onverwoestbare uitstraling. Een lichte bries uit de vallei deed mijn kleding bewegen, blies dwars door de dunne zijde tegen mijn huid, maar de zon was warm genoeg om me een plezierige huivering te bezorgen.
Ik deed mijn ogen dicht, probeerde me te concentreren op de wind tegen mijn huid, de geuren van het hooi, de smaak van het spek en de stilte. Het ontbreken van achtergrondlawaai was een van de dingen van het platteland die ik het meest waardeerde. Het was natuurlijk niet louter stilte. Ik hoorde Tania met de jongens kletsen en de levendige geluiden van de voorbereidingen die voor het feest werden getroffen.
Verderop hoorde ik vogels, alsof ze zo blij waren dat ze leefden en ze hun hart uit hun lijf konden zingen. Een houtduif koerde in het bos achter het Gasthof, ergens blafte een hond en op de weg beneden kondigde een laag gegrom de nadering van een motor aan.

Ik opende mijn ogen en zag hem de heuvel op rijden. Als tiener, en niet in staat me een auto te permitteren, was ik overal naartoe gegaan op een verschrikkelijk oude 125 cc, die elk moment uit elkaar dreigde te vallen. Nu was een auto onmisbaar voor mijn werk, maar ik hunkerde nog steeds naar de kick van twee wielen en beloofde mezelf steeds dat ik er op een dag een zou kopen, gewoon voor de lol. Ik maakte mezelf belachelijk bij mijn vrienden, omdat ik bij elke voorbijrazende motor op de weg mijn hoofd omdraaide.
De rode flits kwam dichterbij, over de brug en recht op het Gasthof af. Stilletjes hoopte ik dat hij hier voor het huwelijk kwam. Misschien kon ik de bestuurder overhalen mij een ritje te laten maken. Het zou betekenen dat ik me met de champagne moest inhouden, maar het zou de moeite waard zijn. Ik keek kritisch naar de rijkunst van de motorrijder in de hoop dat ik het beter zou doen, maar ik kon hem niet op fouten betrappen.
Wie hij ook was, hij gebruikte alle snelheid en kracht die in de motor zat en hij leek het aan te kunnen. Tegen de tijd dat de motor op het grindpad onder me tot stilstand kwam, voelde ik alleen pure afgunst.
De gelukkige eigenaar van de Ducati 900SS (ik zei al dat mijn vrienden me uitlachten) zette hem op de standaard en stapte af. Tania dook naast me op.

"Weet je wat, jij neemt de motor en ik de berijder."

Ze kende me maar al te goed. Ze was echter geen martelaar: de gestalte in het strakke leren pak was groot, mannelijk en bewoog zich soepel voor iemand die waarschijnlijk kilometers lang gespannen tegen de wind in had gereden.

"Ja, maar wacht even tot hij zijn helm af zet," fluisterde ik terug. "Je weet nooit wat er onder de helm zit."

"Ik kan hem altijd vragen of hij hem voor vanavond weer wil opzetten," antwoordde Tania.

Ik dacht net verheugd dat Tania weer in vorm was, toen de berijder zijn helm afzette en we zijn gezicht te zien kregen.

Het was Johan.
 

Mijn gezicht moet boekdelen hebben gesproken.
"Gaat het wel met je?" Vroeg Tania, oprecht bezorgt. "Ken je hem?"
"Ken ik hem?" Zei ik schor. "Het is Johan. Johan van Esmeralda 's huwelijk."
Tania keek verbaasd. "Mijnheer Van Achter De Feesttent?" Haar stem klonk ongelovig. "Hier? Wat is hij, een soort huwelijksgroupie?"
Ik kon het zelf nauwelijks geloven. Hoewel ik nooit had gedacht hem nog eens te ontmoeten had ik wel over hem gedroomd. Die lichtbruine ogen hadden tijdens verscheidene nachtelijke avonturen in de mijn gekeken. Dromen waaruit ik bezweet en met wild kloppend hart was ontwaakt. En nu stond hij hier in levende lijve.
Ik staarde hem aan, probeerde mezelf wijs te maken dat hij het niet was. Misschien had hij een broer? Uiteindelijk waren we er niet aan toe gekomen onze familie te bespreken.
Begrijp me niet verkeerd. Het was niet dat ik hem niet weer wilde zien. Ik wou niets liever. Om de paar dagen had ik me erop betrapt dat ik fantastische scenario's verzon, waarbij Esmeralda om een of andere reden al haar verre familieleden uitnodigde voor een gelegenheid waar ik Johan, als Rudi 's beste vriend, ook aantrof. Maar hier?

Ik raakte in paniek. Stel dat hij net deed of hij me niet kende? Dat zou veel erger zijn dan hem nooit meer zien. Vooral nu Tania er bij was. Ik had Tania het hele verhaal verteld, blij dat ik haar nu eens uitroepen kon ontlokken als "Nee!" En. "Dat meen je niet!" (Zoals ik altijd deed bij het horen van haar avonturen.) Erger nog, stel dat hij hier was om iemand anders te begeleiden?
Mijn eigen reactie verbaasde me. Ik had er geen idee van dat Johan een dergelijk diepe indruk op me had gemaakt tot ik met zijn aanwezigheid werd geconfronteerd. Gelukkig, dacht ik, heb ik hem het eerst gezien, voor hij wist dat ik hier was en heb ik de kans mijn tactiek te beramen.
Het beste dat ik kon doen, bedacht ik, was het Cool te spelen, niet vermijden hem tegen het lijf te lopen en hem de eerste zet te laten doen. Dat wil zeggen, dacht ik, laat de bal aan zijn kant; doe net of je hem niet hebt gezien tot hij jou ziet. En terwijl ik dat bedacht, keek hij op, zag mijn gezicht en begon breed te glimlachen.
0, mijn God! Jammerde ik vanbinnen toen hij de heuvel op kwam en in mijn richting liep. In zijn leren pak zag hij er nog geweldiger uit dan ik me hem herinnerde. Ik keek naar Tania voor morele steun, maar ze was verdwenen, had zich tactvol teruggetrokken naar het stelletje tafelopzetters en het blad met broodjes en eieren.

Het volgende moment stond hij pal voor me en keek met diezelfde schaamteloze glimlach op me neer die de afgelopen maanden ontelbare keren onverwacht in mijn herinnering was opgekomen. Al mijn plannen om Cool te blijven waren verdwenen: ik dacht er alleen aan mijn mond dicht te houden. We stonden elkaar in een akelige stilte aan te gapen. Ten slotte scheen hij zijn zelfvertrouwen terug te krijgen.
"Hallo, leuk je hier te zien," zei hij. Vervolgens glimlachte hij weer en al mijn twijfels smolten weg. Het was duidelijk dat hij net zo blij was mij te zien als ik hem.
Toen kuste hij me.

Ik dacht dat ik me had herinnerd hoe zalig zijn kussen voelde, maar ik had me slechts een flauwe afspiegeling herinnerd. Er was geen enkele terughouding, geen onhandigheid, maar ook geen enkele zelfbewuste techniek. Johan legde zijn hele zelve, al zijn verlangen naar mij, alle reactie die hij van me kreeg in deze kus. Het was alsof onze monden een nieuwe taal uitvonden, een taal van gevoelens, van energiestromen, waarbij alles wat we sinds onze eerste ontmoeting hadden gedacht en gedroomd werd gedeeld. Het voelde alsof mijn lichaam werd buitengesloten vanaf het punt waar onze monden elkaar raakten, alsof de kus het punt was waarom wij, en met ons het hele universum, draaide.
Na een paar uur, (oké,) seconden, hielden we op met kussen en keken elkaar weer aan. Ik weet zeker dat hij grijnsde als een gek; echt, zeker weten.
"En," vroeg hij alsof we elkaar bij de kassa van de supermarkt waren tegengekomen, "hoe is het met jou?"
"Prima," brabbelde ik. "Hoe gaat het met jou?"
"Niet slecht, helemaal niet slecht." En hij kuste me weer.
Mijn hele lichaam werd gek, mijn huid tintelde, mijn poesje klopte van verwachting, mijn handen schoven om zijn middel, voelden de koele gladheid van het leren pak, hielden hem tegen me aan. Het enige waaraan ik kon denken, als je het denken kunt noemen, was me ergens met Johan terugtrekken, het liefst iets meer afgezonderd dan de vorige keer.
Hij moet ongeveer hetzelfde hebben gedacht, want hij liet me lang genoeg los om te vragen: "Heb je hier een kamer?"
"Ja," fluisterde ik. "Maar ik kan er pas om twee uur terecht."
"Jammer." Hij sprak ons beider gedachten uit.
We keken om ons heen naar een plekje dat niet zo in het zicht was, en toen we ons blik vingen, lachten we.
"Jammer," mompelde ik, "ook geen feesttent te bekennen."

Hoewel het nog meer dan een uur duurde voor de ceremonie zou beginnen, begonnen de gasten zich op het gazon voor het Gasthof te verzamelen. Ik ving een blik op van Dirk in zijn fraaie kostuum, die iemand begroette die eruitzag als een tante. Tania stond nog steeds met de jongens te praten, en ik zag dat Dirk nerveus in haar richting keek. Goed, dat zou hem leren net te doen of zij hem had verleid, terwijl het in werkelijkheid andersom was geweest. Het werd echter steeds drukker en er leek geen kans te bestaan om voor twee uur onze onafgemaakte zaken af te maken. Drie van onze oude studievrienden kwamen slenterend onze kant op de wal op en ik stelde mezelf in op uren wachten.
De pektorens waren onze redding.
Terwijl de naderende gasten achter een hoek uit het zicht verdwenen, pakte Johan mijn hand en trok me in een pektoren. Giechelend als kinderen slopen we weg alsof we in een doolhof waren en bleven uit het zicht van de anderen, tot ons pad bij een verborgen uitvalsdeur ophield.
"Het is een uitvalsdeur" vertelde ik hem.
Hij keek niet-begrijpend.
"Een verborgen deur" legde ik hem uit, "om vanuit de vesting weg te sluipen en een uitval te doen zonder de hoofdpoort te gebruiken."
De deur kwam uit in een greppel. Hij was ongeveer drie meter diep, met steile grasranden en de bodem was droog maar stoffig. Johan keek me aan.
"Geen denken aan," zei ik vastberaden. "Heb je er enig idee van wat het me heeft gekost om dat roomkleurige pakje te laten stomen?"
Tot mijn verbazing bloosde hij. "Sorry," mompelde hij.
We keken om naar het Gasthof. We waren erin geslaagd enige afstand tussen ons en de gasten te scheppen, flarden van hun gesprekken zweefden op de wind naar ons toe, maar iemand die onze kant op keek zou ons duidelijk kunnen zien. Onze chaperonnes waren ver weg, maar onontkoombaar. We gingen, nog steeds hand in hand, op een stenen bank zitten, en staarden naar het uitzicht.

Mijn hand brandde in de zijn, een vuur dat verhit bloed door mijn aderen zond. Zijn vingertoppen trokken patronen op mijn dij, hun warmte drong door de dunne zijde heen en liet opwindende vlammetjes achter. Ik voelde dat ik tussen mijn benen nat werd, de dunne zijde van mijn slipje raakte doordrenkt.
We keken nog steeds uit over de vallei, naar de weg die zich aan de overkant tegen de heuvel omlaag wond. Auto's die meer huwelijksgasten aanvoerden, reden eroverheen, over de steile boogbrug voor ze beneden uit het zicht verdwenen waar we ze op het grind van de oprit tot stilstand hoorden komen.
Johan trok zijn hand los van de mijne en schoof hem over mijn dij tot zijn vingertoppen verborgen lagen in de smalle opening tussen mijn benen. Langzaam begon hij ze in grote achten te strelen.
Het materiaal van mijn pak was zo dun dat het bijna leek of hij mijn naakte huid streelde. De zijde verhevigde als het ware zijn aanraking, fungeerde als een glijmiddel, waardoor zijn vingers over me heen gleden en elke zenuw deden ontwaken. Ik greep de scherpe rand van de stenen bank tot ze in mijn handpalmen sneed, en probeerde mijn reactie te beheersen.
Terwijl ik mijn ogen op de groene heuvel tegenover me gefixeerd hield, voelde ik Johan 's vingers steeds hoger over mijn dijen kruipen. Ze waren verkennend op weg naar mijn poesje, zonden elektrische schokjes van opwinding uit die mijn klit genotvolle rillingen bezorgden. Een deel van me, smeekte hem voort te maken, mijn kut was al vochtig en verlangde naar zijn aanraking; het andere deel hoopte dat dit eeuwig zou duren, dit trage proces dat elke vierkante centimeter tere huid tussen mijn benen in beslag nam. Johan zei niets toen zijn hand zich langzaam, langzaam naar mijn kern bewoog.
De enige geluiden kwamen van de vogels, het geronk van de auto's die het Gasthof naderden en de flarden van lachen en gesprekken die de wind in onze richting blies.

Johan 's vingertoppen bereikten de rand van mijn slipje en behielden hun ritme, zijde wreef nu over zijde. De enige frictie werd veroorzaakt door mijn natte slipje dat door mijn sappen tegen mijn lichaam plakte. Ondanks de dubbele laag was het materiaal zo dun dat zijn vingers elke plooi en gleuf van mijn poesje natrokken, zijn streken waren licht maar zeker. Ik voelde me als een kunstwerk dat onder de handen van een meester handwerksman tot leven werd gebracht, een beeld misschien, een blok marmer dat vervormd werd tot een levende vorm.
Van achteren zou iedereen die onze kant op keek denken dat er twee mensen naast elkaar zaten, misschien nieuwtjes uitwisselden of gewoon van het uitzicht zaten te genieten.
In feite vrijde Johan zo grondig met me alsof ik naakt op mijn rug lag, zijn zoekende hand was nu dwingender, duwde de zijde in de drijfnatte snee, trok de natte stof strak over mijn klit en drukte er met zijn duim tegenaan. Mijn benen trilden. Opwinding maakte mijn lichaam slap. Ik beet op mijn lip om niet met een schreeuw te verraden hoe heerlijk het voelde. Ik legde een hand op het koele leer van zijn dij.

Johan duwde twee vingers in de natte ingang van mijn kut, het losse slipje volgde zijn duwen, dun genoeg om naar binnen te worden geduwd. Iedere keer dat hij naar binnen stootte, werd de stof strak over de rest van me getrokken, drukte hard tegen mijn knopje en vormde een smal koord dat tegen mijn anus trok. De stof was nu drijfnat, droop bijna van mijn sappen. Maar zijn duim bleef over mijn klit strelen, het ritme zond golven van genot door mijn buik, steeds sneller. Iedere stoot van zijn hand veroorzaakte een samentrekken waardoor zijn vingers werden gegrepen terwijl mijn climax steeds naderbij kwam. Ik wist dat ik er bijna was; ik voelde mijn heupen instinctief op Johan 's bewegingen reageren, wiegend tegen de druk van zijn hand.
Toen mijn orgasme losbrak, draaide ik me naar hem toe, zag dat hij naar me keek, zijn goudbruine ogen waren op me gericht, een glimlach glansde erin terwijl hij mijn gezicht gadesloeg, genietend van mijn genot. Gelukkig, toen hij zag dat ik mijn controle verloor op het moment dat zijn vingers me vakkundig over de rand duwden, het diepe water van seksuele losbandigheid in. Ik beefde toen de naschokken me overspoelde, en hij bleef me strelen, langzamer nu, voerde me zachtjes terug aan land, tot hij ten slotte mijn hand weer pakte en er zacht in kneep.

"Goed?" Fluisterde hij, bijna verlegen.
"Beter dan goed," fluisterde ik terug. Hij kneep harder in mijn hand.
"En" vroeg ik, "doe je dit alleen op huwelijken?"
"0, neen," verzekerde hij me serieus."Ook op bar mitswa's en op verjaardagsfeestjes van eenentwintigjarigen." Hij kuste me weer, een snelle, stevige kus.
"Hoe laat begint dit trouwens?" Vroeg hij.
Ik keek op mijn horloge, zag dat mijn pols nog steeds een beetje beefde. "Over tien minuten," antwoordde ik, plotseling paniekerig.
Ik keek naar beneden. Ja hoor, het kruis van mijn dunne lange broek vertoonde een donkere, natte vlek, glinsterend in de zon.
"Shit!" Riep ik uit.
Johan, mijn blik volgend, trok een schuldig gezicht.
"Denk je dat het op tijd droog is?" Vroeg hij hoopvol.
"Niet zonder een vlek achter te laten."
Hij boog zich voorover, stak zijn hoofd in mijn schoot en zoog hard aan de stof.
"Hm…," zei hij, terwijl hij zijn hoofd hief, "verrukkelijk."

Nog een snelle kus en ik proefde een vage smaak van mijn geslacht op zijn lippen.
"Laat de wind erbij, en het zal ongeveer droog zijn voordat we naar binnen moeten."
Ongeveer. Ik was nauwelijks droog toen we terugliepen naar het Gasthof, maar mijn opwinding was althans niet meer zichtbaar voor de wereld. Johan en ik slenterden naar de lange rij die voor de grote eiken deuren stond te wachten, die nu opengingen. Tania dook voor ons op.
"Tania, dit is Johan," stelde ik hen kalm aan elkaar voor. "Johan, mijn vriendin Tania."
"Hallo," zei Tania, en gaf Johan een hand.
Ik voelde me weer nerveus worden. Wat dacht ze? Keurde ze hem goed? Ik herinnerde me nog een studentenvriendje dat ik met grote opwinding aan Tania had voorgesteld. Toen ik haar later apart had en vroeg: "Wel? Wat vind je van hem?" keek ze me oprecht verbaasd aan.
"Anja," vroeg ze domweg, "waarom...?" De afschuwelijke waarheid was dat ik geen goed antwoord had.
"Omdat hij er was," leek op een of andere manier niet te voldoen.
Nu, terwijl ze Johan een hand gaf, was ze een en al vriendelijkheid. Ik keek naar hem op, en probeerde hem door haar ogen te zien. Dat donkere haar dat naar voren viel, bijna in zijn ogen. Een opvallend levendig gezicht, enigszins gebruind, opgevrolijkt door een glimlach. Lichtbruine ogen en lange, donkere wimpers. Een lichamelijke gratie die je zelden bij zo een grote man ziet, zonder een spoor van een kromme rug.
Toen ik hem plotseling zo duidelijk zag, hield ik mijn adem in toen zijn schoonheid me bij verrassing opviel.
"Heel leuk je te ontmoeten, Johan," zei Tania, met de nadruk voor mij op "heel leuk."
"Leuk jou te ontmoeten," antwoordde hij, "maar ik geloof dat we beter naar binnen kunnen gaan." De meeste gasten waren al in de gelambriseerde hal beland.
"Hm…" beaamde Tania terwijl ze naar binnen ging, "maar misschien wil je eerst iets gemakkelijker" aantrekken."
Toen de ceremoniemeester ons in het oog kreeg, keek Johan beschaamd naar zijn leren pak. "Shit."
Het werd binnen in het vertrek al stil. Haastig worstelde Johan met zijn ritsen en hees zich uit het leren pak. Eronder was zijn kostuum zo verkreukeld als te verwachten was.
"Ik had het willen strijken als ik de tijd had gehad," mompelde hij verward.
"Vast wel," zei ik.
Ondertussen hoorde ik de mensen naar hun plaats schuifelen voor de ceremonie en ik wilde niet verdacht laat binnenkomen. Ik duwde het leren pak in de handen van de ceremoniemeester. Te verbaasd om het niet aan te nemen, stond hij ermee in zijn armen.
"We halen het later op," fluisterde ik hem toe en trok Johan mee naar de rij zitplaatsen.
 

De huwelijksceremonie van Dirk en Andrea begon alleraardigst. De bruid had met succes modern en kleurige traditional onderdelen in een ivoorkleurig pak met hoed en sluier samengevoegd. Neefjes en nichtjes lazen gedichten voor en een fanfare, waarin Dirk op school had meegespeeld, bracht een liefdeslied ten gehore, dat om je de waarheid te zeggen afschuwelijk was, maar we glimlachten en knikten allemaal welwillend. Er was een moment waarop ons werd gevraagd of we een goede reden hadden waarom dit paar niet door een huwelijk verenigd zou moeten worden, en ik ving Tania ‘s blik. Ze keek me ondeugend aan en stak haar tong in haar wang. Ik schudde van het lachen.

“Wat is er?” vroeg Johan, die mijn hand nog steeds stevig vast had. Ik kon alleen mijn hoofd schudden. 

Toen we de bruid en bruidegom naar buiten volgden, naar het gazon, speelde de fanfare een ander afgrijselijk sentimenteel Tirools lied. We liepen in een lange rij langs het gelukkige paar, feliciteerden, gaven handjes en kusten wangen. Tania kuste Andrea hartelijk en pakte toen Dirk ’s hand. Hij trok haar naar zich toe voor een omhelzing, een tedere kus op de wang, niet ongepast voor een oude vriendin, maar voor Tania betekende het iets anders. Ik zag dat de spanning van haar schouders viel en haar vrije hand klopte in een zwijgend antwoord op zijn rug. Terwijl Johan Andrea ’s wang met die verrukkelijke lippen beroerde, mompelde Dirk in mijn oor.

"Wie is die vriend van je?”

“Vertel ik je later wel,” mompelde ik terug.

Johan en ik begaven ons instinctief in de juiste richting van een blad champagne. Ik strekte mijn hand uit naar de troostende, koe ronding van het glas, toen een flits van rood achter de ser­veerster mijn blik ving. Johan ‘s motor. Ik aarzelde: als ik een glas Champagne nam, zouden het er ongetwijfeld twee worden, en als ik er twee op had, zou ik nooit in staat zijn die heerlijke rode machine te berijden. Johan, glas al in de hand, glimlachte zelfgenoegzaam toen hij mijn blik volgde.

“Een schoonheid, nietwaar?” Ik knikte.

“Zin in een ritje?” vroeg hij.

Gelukkig had hij een reservehelm bij en binnen de kortste keren snorde hij met mij achterop richting poort. Ik klemde me stevig vast rond zijn middel, mijn handen grepen hem door het koele leer heen. Toen we de weg langs de vest op draaiden, blies de wind door mijn dunne kleding. Maar het kon me niet schelen. Ik had niet alleen een excuus om Johan in het openbaar stevig vast te houden, maar ik was weer terug op twee wielen, racend in het zonlicht, overhellend bij iedere bocht in de weg. Johan was ook een goede rijder. We reden keihard, zwaaiden door de bochten van de heuvels, maar ik voelde me volkomen veilig. Toen we de top bereikten, keek ik over zijn schouder naar de volgende vallei diep beneden ons en had de neiging hardop te lachen. Zelfs een open sportwagen geeft je niet het gevoel dat je op een motor ervaart, de wind die langs je raast, de geuren van het platteland, de manier waarop de machine zich naar de con­touren van de weg voegt, als een masseur die zijn handen tegen je schouderblad drukt.

Johan stopte bij een hek dat naar een weiland voerde, schoof zijn vizier omhoog en glimlachte naar me.

“Goed, hè?” vroeg hij. Ik stapte af en grinnikte terug.

“Fantastisch. Mag ik een keertje?”

Hij keek bedenkelijk, niet de reactie die hij had verwacht, vermoed ik. Hij zwaaide zijn been over de motor heen en tilde hem op de standaard.

“Kom op, ik rij al sinds mijn zestiende.”

Hij leek voor een dilemma te staan. Nadenkend zette hij zijn helm af.

“Je bent er niet echt op gekleed,” maakte hij bezwaar.

“Ik zou jouw leren pak kunnen lenen,” drong ik aan.

Hij keek naar beneden alsof hij in verwarring was.

“Het punt is,” zei hij onwillig, “dat hij eigenlijk niet van mij is."Ik heb hem voor het weekend geleend.”

Dus daarom was hij zo terughoudend.

“Dat is nou wat ik een vriend noem. Iemand die je op een zonnig weekend als dit zijn Ducati leent.”

Hij keek geamuseerd. “Dat is het niet helemaal.”

“Hoezo, hebben ze er meer dan een?” vroeg ik.

“Meer dan een?” Nu lachte hij openlijk. “Ze hebben er meer dan jij en ik in ons leven in puin zouden kunnen rijden.”

Nu was ik in verwarring. Was deze vriend een of andere rijke playboy die motoren verzamelde zodat zijn vrienden ze konden berijden? Johan kreeg medelijden met me.

“Ik heb hem van Ducati geleend. Ik ben motor­journalist. Ik hoef ze alleen te vertellen dat er misschien een krantenartikeltje in zit en ze brengen er een naar mijn huis.”

Ik kon mijn oren niet geloven. Deze man kreeg ze niet alleen betaald om op motoren te rijden. Maar ook als hij niet aan het werk was mocht hij gratis op de nieuwste machine rijden! Wat kon een man zich nog meer wensen? 

“Dus nu begrijp je waarom ik je niet op de openbare weg kan laten rijden,” mompelde Johan in mijn oor.

Hij begon me rond mijn hals te kussen, maar ik liet me niet afleiden.

“Goed, laten we dan iets anders zoeken, zodat ik daar kan rijden. Er moet hier toch ergens een parkeerplaats zijn.” Hij zuchtte.

“Die is er niet, in geen kilometers in de omtrek. Dat zeg ik niet zomaar. Onderweg hiernaartoe was ik op zoek naar benzine, maar dat is hier onvindbaar.”

Hij leek na te denken, zich af te vragen of hij iets moest zeggen, maar in plaats daarvan trok hij me in zijn armen en begon me te kussen, zijn handen streelden mijn rug en armen door de dunne zijde heen. Weer had ik het gevoel dat zijn tong mijn hele lichaam raakte, rillingen van genot liepen langs mijn armen en benen en resoneerden in mijn buik. Ik kon mijn handen alleen over zijn leren pak laten dwalen, te dichtbij om de rits te vinden en dichter bij de warme huid eronder te komen. Zijn handen gleden over mijn billen en hielden ze stevig vast, tilden me bijna op. Ik voelde mijn opwinding al groeien. 

“Waarom gaan we niet terug naar het hotel? Je kamer zou nu klaar moeten zijn.”

Hij keek verbaasd.

“Mijn kamer? Heb jij geen kamer gekregen?”

“Ach ja, natuurlijk,” antwoordde ik. Alle gasten hadden zelf een kamer geboekt, dat hoorde bij de uitnodiging. Zo hadden Dirk en Andrea zich deze Oostenrijkse vesting kunnen permitteren.

“Wel, waarom kunnen we dan niet naar jouw kamer gaan?” drong hij aan.

Ik twijfelde een ogenblik. Hij was hier dus toch met iemand anders. Daarom had hij me buiten het zicht van de andere gasten getrokken om me te kussen. Zijn vrouw, of wat dan ook, wachtte in het vest op hem. Vernedering en afwijzing golfden als een koude rivier door me heen.

“Ik heb een tweepersoonskamer. Ik deel hem met Tania. Wat is het probleem met jouw kamer?” Als er iemand anders was wilde ik het nu weten.

Hij keek geschrokken.

“Het punt is dat ik geen kamer heb. Ik geloof dat ik erop gokte dat ik de jouwe met je kon delen.”

Ik bekeek hem aandachtig. Was dit een of andere belachelijke poging iets te verhullen, of meende hij het?

“Hoe is het je gelukt geen kamer te boeken? Stond er op jouw uitnodiging niet dat je er een moest boeken? Je hebt Andrea ’s moeder toch niet verteld dat je van plan was de mijne te delen? Zij wist dat ik hem al met iemand deelde.”

Nu had Johan het echt moeilijk. Hij zag er ellendig uit, alsof hij op dit moment liever ergens anders wilde zijn.

“Dit zal niet goed overkomen,” mompelde hij, “maar ik heb nooit een uitnodiging gekregen."Ik ben niet echt uitgenodigd. Ik... eh... ben alleen gekomen omdat ik wist dat jij er zou zijn.” 

Ik staarde hem aan. Als dit een leugen was, was de schaamteloosheid verbazingwekkend.

“Daarom heb ik ook de motor geleend,” vervolgde hij.

“Ik heb iedereen over jou uitgehoord, en het enige dat Esmeralda zich kon herinneren was een of ander familiefeest toen ze een kind was. Ze zei dat jij op je motor verscheen, helemaal onder de olie, en dat ieder ander op zijn paasbest was. Ik dacht dat je misschien, als je nog steeds dol op motoren was... eh... dat ik je zou kunnen overhalen om hierop met mij terug te reizen.”

Ik was sprakeloos.

“Stom, ik weet het.” Hij keek nu naar zijn voeten. “Ik bedoel, je hebt waarschijnlijk vrachtladingen bagage bij je en... och, ik wist niet eens of je hier alleen zou zijn. Het spijt me; je zult me wel een volslagen idioot vinden.”

“Maar, je weet niet eens waar ik woon.” Ik kon niets anders bedenken.

“In Mechelen, toch?” Johan keek me weer aan, als een man die al zijn kaarten op tafel had gelegd en niets meer te verliezen had.

Stilte. Alleen schel vogelgezang. Ik bedacht dat ik deze man nauwelijks kende. Was hij een leugenaar? Een gek? Of had hij me werkelijk zo graag weer willen ontmoeten?

“Laat me dit even op een rijtje zetten. Je was niet voor dit huwelijk uitgenodigd, maar je bent binnengedrongen omdat je wist dat ik er zou zijn. Je gokte erop dat ik alleen was en zó blij je weer te zien dat ik je zou vragen de kamer te delen waarop jij gokte dat ik hem had geboekt.” Zelfs ik vond het klinken als iets uit “Beschuldigde sta op.”

“Je hebt zelfs een Ducati geleend en bent helemaal hierheen gereden, weer gokkend dat ik onder de indruk zou zijn en met jou op de motor naar Mechelen zou terugrijden in plaats van het comfortabele slaapcompartiment dat ik al heb geboekt.”

“Ja,” zei Johan schor, waarbij hij eruitzag als een ondeugende schooljongen in het kantoor van het schoolhoofd.

“En je verwacht van me dat ik dat geloof?” vroeg ik streng.

“Nee, natuurlijk niet,” zei hij. “Daarom heb ik het je niet verteld. Ik kon toch niet weten of je me al of niet aan een kruisverhoor zou onderwerpen?”

Ik lachte. Wat moest ik anders doen? Als Johan een gek was, was hij de aantrekkelijkste gek die ik ooit zou ontmoeten, en als hij een stalker was, was hij een stalker met een Ducati. Er viel nog maar één zinnig ding te doen.

“Goed dan, ik ga met je mee terug naar Mechelen. Maar onder twee voorwaarden. Eén, we zorgen ervoor dat ik een behoorlijk leren pak krijg en twee, we stoppen op een afgelegen plaats waar ik de motor mag berijden. Afgesproken?”

Het was Johan 's beurt om ongelovig te kijken.

“Na dit alles ga je ermee akkoord?”

“Vooruit, neem een besluit Johan. Ik dacht dat dit was wat jij wilde.”

Hij kuste me ten antwoord en begon aan de fietstassen te frunniken.

“Ik hoop dat voorwaarde nummer één geen probleem zal zijn,” zei hij, waarna hij een leren pak te voorschijn haalde, dat een kleinere uitgave was van dat van hem.

“Goed hoor, je hebt op de gok een leren pak gekocht in de hoop dat het me zou passen,” zei ik sarcastisch.

“Geleend, niet gekocht,” verbeterde Johan me, en hield het tegen, waarna ik alleen kon vaststellen dat hij een heel goede kijk had gehad op mijn maten. 

We stopten weer op het grind op het moment dat de mensen naar binnen druppelden voor het middagmaal. Dat broodje met spek en eieren leek al een lange tijd geleden, en na alle opwinding was ik uitgehongerd, maar ik had het gevoel dat we ons gezicht moesten wassen om het vuil van de weg te verwijderen. In het damestoilet ontmoette ik Tania, die me had gedekt bij mijn Champagne- drinkverplichtingen, en ondeugend twinkelende ogen had.

"Ergens in een greppel geneukt?" Informeerde ze.

"Nee, maar we hebben een kamerprobleem."

Toen ik het uitlegde was ze net zo verbaasd als ik was geweest, maar Tania is te verstandig om een vriendschappelijk advies te geven wanneer ze weet dat het toch in de wind zal worden geslagen, en beloofde dat we er na het eten wel iets op zouden vinden. Toen kreeg ik een afschuwelijke gedachte.

"Het is toch geen zittend diner?" vroeg ik "want dan zal Johan geen plaats hebben. Hij is niet eens uitgenodigd."

Nu giechelde Tania ongelovig. "0, Anja heeft haar hart verloren aan de indringer in het leren pak,' zong ze dronken op de wijs van een zelfverzonnen liedje. "Zo romantisch, net als Marlon Brando in The Wild One."

Aangezien ik van ons beiden diegene was die nuchter was, voelde ik me geroepen op een volwassen manier te reageren.

"Rot op." Zei ik toen we het toilet verlieten. 

We hadden geluk, het was een zittend diner, maar met een buffet waar je jezelf moest bedienen en je eigen zitplaats moest zoeken, dus rolde Johan er onopvallend doorheen. Ik zag dat Dirk nieuwsgierig naar hem keek, maar als bruidegom had hij het te druk om naar me toe te komen en vragen te stellen. Tania had aan weerszijden een jongeman, maar ik kende haar goed genoeg om te weten dat ze alleen maar voor de lol zat te flirten, niet uit interesse. Ik keek het vertrek rond, meestal wist ik precies de man te ontdekken voor wie Tania zou gaan, maar hier waren een paar mogelijkheden. Ergens wilde ik dat ze er met iemand vandoor zou gaan, zodat ik onze kamer tot mijn beschikking had, maar ik wist dat ze waarschijnlijk op zoek was naar een eenmalige wip, al was het alleen maar om haar ego op Dirk 's bruiloft op te krikken. Ze zouden misschien wel weer vrede sluiten, maar het bleef een moeilijk moment voor een ex- geliefde. 

Het was vreemd om naast Johan te zitten en uiterlijk op een paar te lijken terwijl we zo weinig over elkaar wisten. Ik wilde hem allerlei dingen vragen, maar ik wist dat het vreemd zou lijken wanneer ik deze man naar zijn werk zou vragen en waar hij woonde, terwijl hij hier werd verondersteld mijn partner te zijn. Normaal gesproken neem je geen oppervlakkige kennis mee naar een huwelijksfeest. Ik pikte hier en daar wat op wanneer hij met andere mensen sprak. Toen er studievrienden naar me toe kwamen om een praatje te maken, stelde ik Johan aan hen voor en liet hem hun vragen beantwoorden.

Hij werkte als freelancerjournalist, schreef voor elke krant of tijdschrift die hem wilde betalen. Hij woonde in Mechelen bij het Vrijbroek park. Hij bracht het er goed van af, en retourneerde de vragen naar de mensen die ze stelden, zodat ze niet merkten hoe weinig hij over mij wist. Ik voelde me een spion die probeerde zich op de achtergrond te houden om niet te worden ontdekt. Ik luisterde gespannen naar Johan ’s antwoorden en zorgde ervoor dat onze verhalen klopten. Hij was erg goed en hij loog niet daadwerkelijk. Zelfs niet wanneer mensen hem vroegen hoe we elkaar hadden ontmoet. (Door middel van Anja ’s nicht) en hoelang we al samen waren. (Niet zo lang... nog steeds niet genoeg van elkaar, toch, liefje?) Ik voelde me in een namaak­wereld waar we net deden of we een stel waren en samen naar de bruiloft waren gekomen zoals normale paren doen.

“Zijn jullie samen op de motor gekomen?” vroeg iemand me.

“0, nee,” antwoordde ik snel, “Johan was aan het werk, dus ben ik met de trein gekomen en hij heeft zich hier bij me gevoegd." Maar we gaan terug op de motor.” Ik ving Johan ‘s glimlach naar mij. 

Sinds de universiteit, waar ik zoveel van mijn vrienden de mist in had zien gaan vanwege slechte relaties, had ik me afzijdig gehouden van te veel betrokkenheid. Iemand als Guido was voor mij perfect, een goede vriend, maar geen banden en van beide kanten geen verwachtingen. Een van de redenen waarom mensen zoveel interesse voor Johan toonden, was dat ze me waarschijnlijk nooit aan iemand gekoppeld hadden gezien met wie het serieus was, serieus genoeg om hem mee te nemen naar een huwelijksfeest. Ik voelde me een bedrieger, maar ik genoot er ook van een paar te spelen. Vreemd, dat gevoel kende ik nog niet. Weten dat je niet alleen bent, dat er een andere helft van jou... Stop! Anja; daar kom je aan dat witte bord met de rode streep. Tot hier en…

Maar, misschien toch iets korter bij komen. Wie weet staat er “alleen plaatselijk verkeer”. Verd… het is juist dat zinnetje dat mij altijd stoorde. En toch… Hoe zou het er aan de andere kant van de heuvel uit zien? Hm… Hoe zou het zijn, vroeg ik me af om iemand te hebben die… bah… Anja! Hou op! En toch maakte ik de zin af. Hoe zou het zijn om iemand te hebben die zou zeggen.

“Wat zullen we als huwelijkscadeau geven, schat?” Ik giechelde om de gedachte alleen al.

Het was ook vreemd om nuchter aan een huwelijksdiner te zitten. Normaal gesproken zou ik op een half lege maag op zijn minst een paar glazen Champagne achter mijn kiezen hebben, en het hele gedoe in een alcoholische waas doorstaan. Ik stond erom bekend dat ik, wanneer ik naar een bijzonder traumatische bruiloft moest, een heupfles met cognac bij me had en onaanspreekbaar was voor de ceremonie voorbij was. Deze keer dronk ik alleen wijn bij het eten en ik lag op drankgebied achter bij de andere gasten. Voor de eerste keer sinds mijn tienerjaren was ik in staat naar de toespraken te luisteren en te merken wie er om welke stukken lachte.

Tania, nu al zo dronken als een tor, lachte vooral hard toen Dirk ‘s getuige verhalen vertelde uit zijn duistere verleden en ik wist niet of ze lachte omdat zij erbij betrokken was geweest of omdat ze de scenario’s te ongeloofwaardig vond. Toen de toespraken achter de rug waren en het feest een waar drinkgelag begon te worden, keek ik naar Tania en besefte dat ze niet in staat was om over de kamerboekingen te onderhandelen. Ik stond er alleen voor, en nadat ik Johan had toegefluisterd dat ik ging kijken of onze kamers klaar waren, glipte ik weg. 

Zoals ik al had gevreesd waren alle kamers volgeboekt. De receptioniste luisterde meelevend naar mijn verhaal, er stond een vergissing op het formulier en “tweepersoons” had “tweepersoons met extra bed” moeten zijn, maar ze zei dat ze niets had. Wat moesten we doen? We konden niet eens wegglippen op zoek naar een pensionnetje tot Johan weer nuchter was. Bovendien was er die avond een feest dat ik niet wilde missen. Zouden we er op kunnen gokken dat Tania iets voor zichzelf zou regelen? Dat ze niet ieder moment haar tandenborstel zou komen zoeken? Terwijl ik besluiteloos bij de balie bleef staan, kwam Mark naar me toe.

“Alles goed, Anja?” vroeg hij opgewekt.

“Niet helemaal,” antwoordde ik.

Hij vatte het als zijn verantwoordelijkheid op om voor het onderkomen van de gasten te zorgen en luisterde naar mijn verklaring, waarbij hij bekommerd op zijn lip beet. Hij was echt een schat.

“Tja, ik weet dat alles is volgeboekt,” beaamde hij, “maar ik weet ook dat niet alle mensen van plan zijn te blijven slapen."Een paar Oostenrijkse familieleden rijden na het avondfeest naar huis. Eens even kijken...”

Hij boog zich over de balie en bekeek de boekingen.

“Oom Moritz en tante Christina,” riep hij triomfantelijk uit. “Zij vroegen me net hoe vroeg ze konden vertrekken en ze zijn van plan voor de aanvang van het feest hun bagage in te pakken, zodat hun kamer voor vannacht vrij zal zijn.” Hij glimlachte naar de receptioniste. “Jij kunt de lakens vast wel laten verschonen, is het niet?”

Ik weet niet of het Marks charme was of opluchting dat haar probleem was opgelost. Maar ze zei dat het helemaal geen probleem zou zijn. Dat ze ervoor zou zorgen dat het tijdens het feest zou worden gedaan. 

Ik ging terug naar Johan. Hij stond met iemand te praten die hem vertelde over haar jeugdige heldendaden als motorkoerierster in de Tweede Wereldoorlog. Grappig hoe de aanblik van twee motorrijders alle andere aanwezigen lijkt uit te wissen.

“Het waren van die machtige grote dingen. Niet te vergelijken met de motoren van tegenwoordig. Als hij omviel moest ik een of andere aardige man vragen me te helpen hem overeind te zetten. Ik herinner me dat ik hem een keer op een landweggetje naast een greppel had geparkeerd, toen ik mijn boodschap had afgeleverd en terugkwam was hij weg! In de greppel gegleden. Verdomd, er was in geen kilometers omtrek iemand in de buurt, en ik wist dat ik hem er niet uit kon tillen. De greppel was bijna anderhalve meter diep!

"Weet je wat ik deed?” Johan schudde zijn hoofd, pakte mijn hand en kneep erin.

“Ik reed hem eruit!” Ze schudde van het lachen.

“Ik keek om me heen, er kwam niets aan, dus sprong ik erop, startte hem en reed zo die greppel uit! 0, o, wat zat ik onder de modder toen ik terugkwam op de basis. Maar, ik kon ze niet vertellen waarom. Als zij wisten wat er was gebeurd, zouden ze me vast mijn motor afnemen en me een vrachtauto toewijzen.”

“Ik geloof dat we een kamer voor vannacht krijgen,” mompelde ik tegen Johan toen onze verhalenvertelster even was afgeleid.

“Geweldig. Kunnen we er nu heen?” vroeg hij, zijn goudbruine ogen op de mijne gevestigd.

“Neen. Hij is voor ons, maar pas na het feest.”

Onze ogen voerden een zwijgend gesprek. Zouden we ooit ergens alleen zijn? Zouden we ooit in staat zijn ons samen te ontspannen, onze kleren uit te trekken, op een bed te liggen en er de tijd voor te nemen? We begonnen ons een stel tieners te voelen, die heimelijk aan elkaar friemelden terwijl de volwassenen even niet keken. Het is waar, de roekeloze drang van onze eerste ontmoeting had de spanning verhoogd; maar nu kregen we beiden het idee dat er misschien meer tussen ons was. Toch wachtte ons nog een gedwongen, frustrerende wachttijd. Er was echter niets aan te doen. Tot vanavond moesten we het gelukkige paar spelen. Misschien zouden we tussen het diner en het feest ergens een rustig plekje kunnen vinden om te praten. Johan ging op zoek naar een fles en Tania kwam bij me om te vragen hoe het ging. 

“Maak je maar niet druk over de kamer,” zei ik, “ze hebben iets voor ons gevonden.”

“0, goed. Goed, goed, goed.” Ze was verschrikkelijk dronken.

“Voel je dus niet verplicht tegenover mij om de nacht in het bed van een ander door te brengen,” voegde ik eraan toe.

Ze trok een zogenaamd teleurgesteld gezicht.

“Ik had het niet erg gevonden als ik je ermee had kunnen helpen.”

“Heb je al iemand in gedachten?” drong ik aan. Ze trok weer een gezicht.

Johan kwam terug met een fles Champagne.

“Daar ben je goed in, is het niet?” vroeg ik, terwijl ik de fles pakte en nog een glas voor mezelf inschonk. “Dring je vaak op huwelijksfeesten binnen?”

“Heel vaak,” antwoordde hij droog.

“Wij hebben het toch ook eens gedaan?” sliste Tania, terwijl ze naar de alcohol greep die ze duidelijk niet meer nodig had.

“Herinner je nog dat hotel in Kortrijk?”

Het was waar. Als student waren we een keer op weg om bij een vriendin te gaan eten, toen Tania ontdekte dat ze sigaretten nodig had. We gingen naar het dichtstbijzijnde hotel, waar we naar de bar werden verwezen. Daar ontdekten we dat er een huwelijksreceptie in volle gang was en obers boden iedereen roze Champagne aan. We waren niet zo mooi aangekleed als de meeste andere mensen, maar we pasten goed bij de jongere gasten, en tegen de tijd dat Tania haar stinkstokken had gekocht, had ik een glas in de hand en vormde het middelpunt van het feest. We zijn helemaal niet meer naar dat etentje gegaan, het spijt me het te moeten zeggen, maar we bleven uren op die receptie. We gingen pas weg toen Tania, die een of andere knul naar buiten had gesleept voor een vrijpartijtje, in de rivier viel en gered moest worden door de bruidegom die in vol ornaat was. Ik geloof dat hij ook nog een baron was.

Die avond vormde eigenlijk de basis voor onze vriendschap; ze vergat nooit dat ik was gebleven om haar thuis te brengen en af te drogen, in plaats van in het donker weg te sluipen om de verwarring te ontlopen. Dit was het verhaal dat Tania aan Johan vertelde, hoewel het veel langer en spannender werd door de manier waarop ze het vertelde, waarbij ze mijn heldenrol in het geheel sterk overdreef, alsof ik door het water had gewaad in plaats van op de kant te blijven en haar mijn jas te lenen. Goeie, ouwe Tania, ze weet hoe ze je tegenover een man moet opwaarderen. Ik kende het verhaal natuurlijk al, en ik had meer belangstelling voor Mark, die net was binnengekomen en iemand leek te zoeken. Hij kwam naar me toe en vertelde me weer over de kamer van oom Moritz. Waarom was hij zo attent? 

Maar natuurlijk, zodra Tania haar blauwe ogen op hem richtte en hem een van haar laserblikken schonk, werd alles duidelijk. Eenmaal bevrijd van de last van het Dirkgedoe, had ze Mark ‘s jeugdige charmes ontdekt en zijn openlijke adoratie. Zelfs zonder de bijkomende voldoening, van met Dirk ‘s broer naar bed te gaan, had ze het slechter kunnen treffen. Ik voelde dat dit het tactische moment was om weg te gaan, dus stond ik op en Johan volgde me naar buiten.

Zoals ik had gehoopt, hadden vele gasten zich even teruggetrokken om te rusten of zich te verkleden. De tuin was bijna verlaten, en we vonden moeiteloos een bankje met een schitterend uitzicht op de heuvels. Voor het eerst waren Johan en ik alleen en in staat om alleen maar te praten, ons verlangen op een laag pitje door de belofte van wat er later die avond zou volgen. We praatten over zijn baan, mijn baan, ons wijk in Mechelen, films, muziek. Alle normale dingen waarover een jongen en een meisje geacht worden te praten, gewoonlijk voor ze clandestiene seks in de buitenlucht hebben, maar beter laat dan nooit.

Het enige waar we niet over praatten was Johan ‘s aanwezigheid hier, alleen om mij te zien. Dat was zo vreemd, zo griezelig. Misschien was het een verhaal dat hij had verzonnen om iets anders te verhullen, maar, stel dat het waar was? Als hij, na die ene ontmoeting op het huwelijk van Esmeralda, hierheen was gekomen om mij te zien, het hele eind naar Oostenrijk had gereden met het risico te worden afgewezen, om vervolgens weer naar huis te rijden... was het vleiend, ja, maar tevens indrukwekkend. Of was het alleen een goed excuus voor een lange rit op een fraaie motor? Daar wilde ik nu niet over nadenken.

De zon scheen steeds lager in de tuin terwijl wij praatten. Het was gemakkelijk om met Johan te praten; slim, grappig, maar niet bang om serieus te zijn. Binnen de kortste keren hadden we het over moeilijker zaken als familie en politiek. We keken naar de prachtige, rode ondergaande zon, maar hadden niet de neiging in beweging te komen, tot de avondbries me deed huiveren. Het was Johan die meteen reageerde.

“Kom op, je krijgt het koud. Laten we naar binnen gaan en warm worden.”

Toen we terugliepen naar het vest sloeg hij heel soepel een arm om me heen. Het was niet te geloven dat ik hem voor vandaag nog maar één keer had ontmoet. Omdat we geen kamer hadden om ons terug te trekken, slenterden we de hal binnen. Onder de galerij waren instrumenten en een drumstel opgezet, en de tafels waren aan de kant gezet om ruimte te maken voor de dansers.

“Het lijkt erop dat er een band komt,” zei ik tegen Johan.

“Ja, ik zie het.”

Op dat moment verscheen er een vrouw in een zwart broekpak op de galerij, die vervolgens de trap af liep die naar het podium leidde. Toen ze opkeek, zag ze Johan en mij, en glimlachte stilletjes. Ik herkende de zangeres van het huwelijksfeest van Esmeralda.

“Het is dezelfde band!” zei ik.

“Dat klopt,” zei Johan, en hij sloeg een arm om me heen. “Hoe dacht je dat ik jou had gevonden?” Op dat moment kwam de zangeres naar ons toe.

“Hallo, Johan,” begroette ze hem. Zelfs zonder de make-up en de jurk was ze een waanzinnig aantrekkelijke vrouw.

“Hallo, Lorena,” zei Johan. “Dit is Anja.” Het was de eerste keer dat ik hem mijn naam hoorde uitspreken.

“Hallo, Anja.” Ze stak haar hand uit.

“Hallo.” Ik gaf haar een hand. Hij was koel en glad, de nagels perfect gemanicuurd. Ik voelde me een slons naast haar. Ze leek lief naar mij te glimlachen, maar persoonlijke voelde ik haar onder onze handdruk in een ijssculptuur veranderen.

“Ik zie jullie later wel,” zei ze, en liep weg. “Ik moet die knullen een soundcheck laten doen voordat de gasten arriveren.”

Ik was volkomen verslagen. Johan kende dus kennelijk de zangeres. Maar hoe had zij geweten dat ik hier zou zijn? En wat had hij haar over mij verteld? Dit alles, plus het feit dat ik me naast haar slonzig en gewoontjes voelde. Dat zij zo ijzig lief was maakte dat ik me onzeker voelde. Alsof hij mijn gedachten las, sloeg Johan zijn andere arm ook om me heen, “Lorena en ik zijn oude schoolvrienden. Rudy ontmoette Esmeralda voor het eerst toen ik hem meenam naar een van haar optredens. Daarom wilde Esmeralda de band op haar huwelijksfeest. Zoals alle oude vrienden die nooit met elkaar zullen slapen, hebben we erg weinig geheimen voor elkaar.”

Ik ontspande me een beetje. Zelfs als hij het alleen maar zei om me te kalmeren, was het feit dat hij mijn ongemak had gezien een goed teken. Ze hadden blijkbaar nooit met elkaar geslapen. Maar, of ze niet meer dan “vrienden” waren was voor mij nog de vraag. We maakten ons uit de voeten terwijl de band aan de soundcheck begon, omdat Johan zei dat als we bleven, het door de combinatie van zelfbewustzijn en opschepperij twee keer zo lang zou duren.

“Maar het barpersoneel is er al,” protesteerde ik, terwijl hij me naar de deur voerde.

“Die tellen niet mee,” zei Johan vastberaden. “Op een huwelijksfeest zitten de band en het barpersoneel in hetzelfde schuitje. Ze worden allemaal als bedienden behandeld, althans dat zegt Lorena altijd.”

Ik kon me niet voorstellen dat iemand Lorena als een bediende zou behandelen, zelfs niet wanneer ze op tuinklompen door de modder baggerde. We kwamen Tania tegen die met een zelfgenoegzaam gezicht de trap af kwam, met een verbaasd kijkende Mark achter zich aan. Ze had er kennelijk geen gras over laten groeien.

“Willen jullie onze kamer gebruiken om je op te frissen?” bood ze aan. “Wij wilden net naar de nachtegalen gaan luisteren.”

Tania kennende was dat kennelijk een eufemisme voor iets dat de jonge Mark zich in zijn wildste fantasieën niet had kunnen voorstellen. Ik nam de kans echter met beide handen aan, en pakte de sleutel die ze voor me ophield.

“Jullie hebben een halfuur,” zei ze ten afscheid.

We sloten de deur achter ons af, eindelijk alleen, hoe kort ook. Ik kon het gewoon niet geloven en stond verloren in het midden van de kamer.

Johan was besluitvaardiger. Hij pauzeerde alleen om de gordijnen dicht te trekken en begon me vervolgens meteen van mijn kleren te ontdoen, alsof het laatste halfuur was dat we ooit zouden hebben. Hij kuste me niet eens, maar knoopte en ritste me uit mijn kleren, trok mijn armen uit de mouwen en bandjes. Ik bleef passief staan, plotseling verlegen nu we echte privacy hadden. We kenden elkaar nauwelijks en hadden elkaar nog nooit naakt gezien. Ik liet me door hem ontkleden, bood geen weerstand en geen hulp. Juist mijn passiviteit leek hem aan te sporen. Toen ik naakt voor hem stond, deed hij een stap achteruit, alsof hij mijn lichaam in één oogopslag wilde bekijken.

“God, je ziet er fantastisch uit.”

Hij gooide zijn eigen kleren van zich af, ik kan het niet anders omschrijven, en wierp zich tegen me aan. De lange, koele vingers waren overal tegelijk en hij kuste me. Zijn mond gleed over mijn schouders, mijn borsten, mijn hals. Ik voelde zijn lange, gladde pik tegen me aan wrijven en ik werd overspoeld door diezelfde drang als we op die eerste avond in die donkere tuin hadden gevoeld. Deze keer was ik degene die zijn pik nam en hem in me duwde, zodat we weer verenigd stonden, bijeengehouden door zijn penetratie. Elkaar omklemmend om niet te vallen. Zonder die handige boom die me steunde kon ik me alleen in evenwicht houden door me aan hem vast te houden, en hij aan mij. Gedurende enkele ogenblikken bleven we zo staan, heftig, onzeker, en tegelijkertijd verdrinkend en vallend.

Johan trok zich uit me terug, duwde me tegen de muur, plaatste mijn handen aan weerszijden van een grote spiegel, zodat ik mezelf steunde. Ik zag mijn hele lengte weerspiegeld, blozend van opwinding, borsten zacht deinend en tepels gezwollen, zacht glinsterend vocht in mijn schaamhaar. Achter me trok Johan ‘s gezicht samen van opwinding. Ik zag dat zijn ene hand over mijn buik gleed, naar beneden, naar het koperkleurige haar, me openhield terwijl hij van achteren bij me binnendrong.

Terwijl hij me met één hand steunde om zijn stoten op te vangen, leunden we samen tegen de spiegelmuur. We keken naar onszelf terwijl hij me snel en heftig neukte, mijn borsten zwaaiden op het ritme van zijn stoten, zijn pik even zichtbaar waar hij in en uit me drong, glanzend van mijn sappen. Met zijn ogen halfdicht kuste hij mijn nek, nam kleine lokjes haar tussen zijn tanden en trok mijn hoofd naar zich toe.Mijn benen stonden iets uiteen en mijn rug boog om hem toegang te bieden tot mijn diepere delen. Ik voelde hem tegen mijn baarmoederhals stoten. Zijn hand was nog op mijn buik, zijn vinger wreef zacht over mijn klit, zodat ik met iedere stoot een dubbel genot voelde, heftig en subtiel. Ik was na al dat wachten zó opgewonden dat ik mijn orgasme als een vloedgolf voelde naderen. Ik zag dat ik helemaal in vervoering was, sloeg mezelf gade terwijl de verrukking bezit van me nam en zag dat het mijn opwinding alleen maar versterkte. Ik begon ritmische geluiden te maken.

Johan fluisterde: “Dat is het, kom maar, kom voor mij. Kom maar Anja. Je wilt jezelf zien klaarkomen.”

Het orgasme overspoelde me als een Tsunami. Mijn hele lichaam beefde, mijn handen gleden langs de muur naar bene­den tot Johan mijn ene hand pakte en hem vasthield. Ik zag mijn climax, mijn lichaam kromde onwillekeurig, en mijn kut trok samen rond zijn pik. Naar mij kijkend in de spiegel verhevigde hij zijn stoten, hij verloor zijn controle toen hij in me pompte, hield me vast met zijn hand, zijn ogen gevestigd op de mijn in de spiegel. Tot hij ook kwam, huiverend toen de ontlading kwam. Mijn armen gaven mee en ik boog me naar voren tegen de spiegel, genietend van het koele glas tegen mijn koortsige huid. Johan leunde een ogenblik tegen me aan, hief vervolgens zijn hoofd om het zweet weg te likken dat langs mijn rug droop.

“Mm…, ziltig,” mompelde hij. “Hebben we nog tijd voor een douche, denk je?”

“Ik kan nergens heen zonder een douche,” antwoordde ik. We wankelden naar de badkamer.

Gelukkig had Tania, na wat ze ook met Mark had uitgespookt, schone handdoeken voor ons achtergelaten.

Johan ging onder de douche staan en stak een hand naar me uit. De douche was heerlijk, heet en krachtig. Ik deed mijn ogen dicht en genoot van het gevoel toen Johan mijn haar inzeepte, zijn krachtige vingers masseerden mijn schedel en daarna spoelde hij mijn haren uit. Vervolgens zeepte hij mijn lichaam in, met lome ongehaaste bewegingen alsof hij van elke centimeter van mijn huid genoot. Ik was nog helemaal in de wolken over onze heftige neukpartij en mijn huid was zo gevoelig dat iedere aanraking als een kus aanvoelde. Ik liet mijn vingers over hem heen dwalen, genoot van mijn eerste kans hem zonder kleren te verkennen.

Hij was slank, maar niet mager, met de spieren van een man die niet sport. Maar, die niet bang is om zoiets zwaars als een motorfiets op te tillen. Een paar krulletjes bruin haar kleefden tegen het midden van zijn borst, waarna ze een lijn vormden die naar zijn pik leidde tot waar hij in een nest bruin haar lag genes­teld. Nu zijn natte haar tegen zijn schedel zat geplakt, zag hij er veel jonger en zelfs kwetsbaar uit.

Onze natte, ingezeepte lichamen glibberden tegen elkaar aan. De nieuwigheid van volledig lichaamscontact was ongelooflijk opwindend. We konden er geen genoeg van krijgen. Tot mijn verbazing voelde ik zijn pik weer zwellen terwijl hij tegen mijn glibberige buik drukte. Ik wreef mezelf opzettelijk tegen hem aan, en ik voelde zijn reactie toen hij zich als een hongerig dier tegen me oprichtte. Ik knielde neer, mijn borsten drukten licht tegen zijn pik, en ik nam het eind in mijn mond. Het water spoelde over mijn hoofd en gezicht terwijl ik zoog, en liep langs mijn lichaam en Johan ‘s benen. Hij smaakte schoon, bijna zepig, en voelde zo glad als gepolijst hout. Ik nam hem diep in mijn mond, zo diep mogelijk, tot hij bijna helemaal in me was. Het gevoel toen hij me vulde, achter in mijn keel stootte, was enorm opwindend.

Ik zoog zacht, liet mijn tong langs de onderkant gaan, en keek op naar Johan ‘s gezicht. Hij leunde half tegen de wand, zijn hand rond de douchekop om zijn evenwicht te bewaren, een uitdrukking van nieuwsgierige fascinatie op zijn gezicht. Terwijl ik aan zijn pik zoog woelde ik met mijn vingers door de haartjes op zijn ballen. Ik hief ze op en kneep ze zacht. Hij zei iets wat ik vanwege het lawaai van de douche niet verstond, zoiets als: “0, God,” of “Niet stoppen...”

Ik veranderde mijn ritme. Zoog nu langzaam zijn lengte tussen mijn lippen, drukte mijn heupen snel omhoog en omlaag, alsof ik hem neukte. Ik voelde zijn harde billen in mijn handen terwijl ik de zepige rondingen volgde. Johan ‘s ogen waren nu dicht, zijn lippen waren iets vaneen en zijn handen lagen plat tegen de tegelwand, alsof hij probeerde zich stil te houden. Ik verhevigde mijn bewegingen, voelde zijn reagerende ballen toen zijn orgasme naderde. Plotseling hoorde ik een aanhoudend kloppen op de kamerdeur. Tania ‘s stem was boven het geluid van het stromende water uit te horen.

“Anja! Anja!” riep ze. “Laat me erin; ik weet dat je er bent!” Ons halfuur was kennelijk om, maar ik ging nergens heen, niet voordat ik Johan hetzelfde genot had geschonken als hij mij. Ik voelde Johan ’s ruggengraat verstijven en stak een zeperige vinger in zijn aars. Zijn sperma explodeerde in mijn mond, hij was niet in staat zijn stoten te beheersen. Het spoot heet en ziltig in mijn keel en het droop over mijn kin, mengde zich met het warme water. Hij knielde naast me neer, kuste me, proefde zijn eigen zaad op mijn lippen en tong, het water stroomde over ons gezicht.

Tania stond nog steeds te roepen. Onwillig draaiden we de kranen dicht en trokken een zachte badjas aan. Terwijl Johan zich in de badkamer aankleedde, ontsloot ik de deur om Tania binnen te laten. Ze keek me beschuldigend aan.

“Sorry,” flapte ik eruit. “We stonden onder de douche, heb je lang staan kloppen?”

“Hmmpf,” was haar enige reactie. Johan kwam te voorschijn, zijn kleren enigszins gekreukeld, en ik nam de gelegenheid waar om weg te glippen en mezelf ook aan te kleden. 

Toen ik uit de badkamer kwam waren Tania en Johan bezig de minibar te plunderen.

“Als we het nu niet opdrinken, zal ik het later opdrinken wanneer ik het niet echt nodig heb en het morgenochtend betreuren.”

Onaanvechtbare logica, zoals gewoonlijk. Tegen de tijd dat we de eiken trap afdaalden, vormden we een lichtelijk aangeschoten trio, en de muziek was in volle gang.
Lorena was zonder enige twijfel een ster. Gewapend met een snoerloze microfoon was ze in staat haar band op het podium te laten spelen en terwijl zich onder het publiek te bewegen. Ze kon zelfs tijdens een intro of intermezzo een danspasje met een kalende grijsaard plaatsen of een puisterige tienerkop doen blozen door hem met het meisje van zijn dromen naar de dansvloer te begeleiden, waarbij ze hen fixeerde met een blik die hen als een vlinder op een speld leek te prikken.
Een of twee van degenen die nogal dronken waren, leken te geloven dat ze misschien echt een kansje bij haar maakten, maar de blik in haar ogen vertelde duidelijk dat ze dat op hun buik konden schrijven.

“Zullen we dansen?” vroeg Johan galant, en bood me zijn hand. Toen ik hem pakte, plaatste hij de andere lichtjes op mijn heup en leidde me handig door de eerste stappen. Als Lorena een oude vriendin van hem was, moest hij natuurlijk veel op haar muziek hebben gedanst. Ik ontspande me en liet mijn lichaam het zijne over de dansvloer volgen, mijn brein dwaalde terug naar onze laatste, en eerste, ontmoeting, terwijl onze dans de indruk wekte dat dit het enige contact zou zijn dat onze lichamen ooit zouden genieten.
Dansen op dezelfde band, dezelfde muziek, maar hoe anders zou ik me hebben gevoeld als ik had verwacht dat deze minuten de laatste zouden zijn die we ooit samen zouden doorbrengen. Nu had ik het gevoel alsof we elkaar al eeuwig kenden, de banden van samenzwering en hartstocht verbonden ons tot een geheel. We hadden de hele dag gedaan alsof we een paar waren, dus was het niet zo verbazingwekkend dat we ons als één geheel begonnen te voelen.
Johan trok me dichter tegen zich aan, zodat mijn wang tegen het ruwe materiaal van zijn jasje wreef en ik zijn warme adem in mijn haar voelde. Ik geloof dat ik over de betekenis ervan had moeten nadenken, zijn komst hierheen, dat ongelooflijke verhaal over de motor, maar ik dacht helemaal niet na. Ik genoot van de muziek en het gevoel van deze dans met de man van wie ik nooit had gedacht dat ik hem nog eens zou ontmoeten.

Het nummer was ten einde en Lorena sprak in haar microfoon, maar niet om het volgende nummer aan te kondigen. Ze verwelkomde “het gelukkige paar.” Alle dansende paren en drinkende gasten aan de bar applaudisseerden toen Andrea en Dirk binnenkwamen. Ik was bang dat we nog meer toespraken kregen terwijl ik alleen maar wilde dansen. Maar de band zette bijna meteen een snel nummer in en Dirk leidde zijn bruid naar het midden van de dansvloer. We weken allemaal uiteen om hun de ruimte te geven, en dat was maar goed ook. Dit was kennelijk niet hun soort muziek.
Terwijl ik Dirk zag stuntelen, werd ik herinnerd aan zijn korte periode bij een band, die destijds de “Stranded Walrus” heette. Ze waren bekender door Dirk ‘s lange blonde haar en de gehoornde helm die hij absoluut op het podium wilde dragen, dan om hun ritmische of muzikale kwaliteiten. Hij leek een poging te doen de podiumshow van de “Stranded Walrus” te doen herleven, voor zover ik het kon beoordelen. Gelukkig voor hem had Andrea enig begrip van de basispassen van een huwelijksdans en ze probeerde een soort patroon in zijn bewegingen te brengen.
Maar wat maakte het uit? Niemand gaat naar een bruiloft om te zien hoe de bruidegom kan dansen. We dansten allemaal opgewekt mee, en toen Lorena aankondigde dat de band een pauze nam, kreunden we allemaal teleurgesteld.

Mark kwam naar ons toe om te zeggen dat onze kamer op dat moment in gereedheid werd gebracht en dat ze erg hun best deden het lange wachten voor ons te compenseren. Maar voordat hij zijn zin helemaal kon afmaken, had Tania hem vastgepakt en sleepte hem naar een hoek.
Het buffet was vrijgegeven en zag er veelbelovend uit. De dansers dromden eromheen. Toen we probeerden ons erbij te voegen werden we door Dirk onderschept.

“Anja!” riep hij. “Amuseren jullie je een beetje?”
“Geweldig, bedankt, Dirk,” antwoordde ik, wetend wat er zou volgen.
Dirk richtte zijn aandacht op Johan.
“En jij bent...?”
“Johan,” kwam het snelle antwoord, met een warme glimlach en handdruk. “Het spijt me dat Anja je niet heeft verteld dat ik ook kwam. We dachten dat ik dit weekend moest werken, en toen…”
“…en toen hoefde het niet,” maakte ik het voor hem af.
Dirk leek nog meer geïntrigeerd. Hoewel we niet echt intiem bevriend waren, had hij vermoedelijk mijn nieuws pas kortgeleden van Tania gehoord, en Johan wist natuurlijk van niets. Nu was ik hier met een grote, aantrekkelijke vreemde en een berg onbeantwoorde vragen.
Was Johan een nieuwe aanwinst? Een allang bestaand geheim dat plotseling openbaar werd gemaakt? Ik wilde hem bijna de waarheid vertellen, maar dat kon ik niet, uiteindelijk was het zijn bruiloft waarop deze vreemde was binnengedrongen in de hoop mij nog eens te kunnen neuken.
Door de gedachte alleen al begon ik bijna te giechelen en Dirk ‘s kronkelende geest rook nattigheid. Ik zag zijn ogen vernauwen en ik kneep in Johan ‘s hand, terwijl ik me vermande voor de grootste leugen van mijn leven.
Een Goddelijke tussenkomst werd onze redding.

Dirk kreeg over mijn schouder iets in het oog dat ons uit zijn gedachten bande. Een uitdrukking van schrik verscheen op zijn gezicht en werd meteen onderdrukt. Ik volgde zijn blik. Op een bank achter me zat Mark met Tania boven op hem. Ze zag eruit alsof ze hem op de zitting vastpinde en hem helemaal verslond. Zijn hoofd was naar achteren gebogen, hij lag uitgestrekt onder haar, zijn handen op haar borsten alsof hij een zwakke poging deed haar van zich af te duwen.
Goeie, ouwe Tania. Wat een timing, als ze het had gepland om mij te redden had ze het niet beter kunnen doen, en de natuurlijke gerechtigheid gaf haar tevens een diepe voldoening.
“0 ja,” zei ik, me naar Dirk wendend, die nog gebiologeerd stond toe te kijken.
“Tania schijnt erg goed met je broertje over weg te kunnen. Het is lief, vind je niet?”
Hij kon geen antwoord geven.
“Uiteindelijk,” vervolgde ik genadeloos, “werd het tijd dat Tania een leuke knul voor zichzelf vond, eentje die niet rond, rommelt. Ik heb altijd gedacht dat ze beter dan dat verdiende, jij niet?”
Dirk mompelde iets onverstaanbaars en beende weg naar de bar.
Johan keek hem na.“Ik geloof dat hier een verhaal achter zit,” was het enige dat hij zei.

Toen we ten slotte met een bord eten aan tafel zaten, merkte ik op dat de band helemaal was verdwenen.
“Zo gaat het altijd, de bandleden worden op een huwelijksfeest niet als sterren behandeld, ze horen bij het personeel. Je verwacht toch ook niet dat de meisjes die de tafels dekken bij ons komen zitten eten?”
Ik had er nooit eerder over nagedacht, maar het leek me een beetje oneerlijk. De ene minuut krijgen de bandleden applaus en de volgende minuut worden ze geacht zich uit de voeten te maken.
“Hoe dan ook,” vervolgde Johan, “over het algemeen vinden ze het wel best dat het zo gaat. Het geeft ze de kans even op te houden met zich goed te gedragen.”
Ik volgde zijn wijzende vinger en ving een glimp op van de muzikanten die zich met meer flessen bier naar de galerij terugtrokken dan een normaal mens ooit met twee handen zou kunnen dragen. Ze verdwenen achter een rood, gebeeldhouwd scherm waar ze zich kennelijk konden ontspannen.

Op een of andere manier, in het besef dat er een kamer op ons wachtte, dat we de hele nacht samen achter een gesloten deur zouden doorbrengen, waren we in staat van het feest te genieten zonder enige druk om weg te rennen. Ik liet Johan zelfs lang genoeg alleen om met Dirk te dansen, waarbij ik hem stevig vasthield en hem als een stokpoppetje over de dansvloer duwde om te voorkomen dat de andere dansers gewond raakten. Hij was te zeer in gedachten om mij verder te ondervragen en keek voortdurend over mijn schouder om te zien waar Tania en Mark naartoe waren gegaan. Johan zwierde met een van de kleine bruidsmeisje over de dansvloer, en werd meteen bedolven onder een verrukte hoop kleine meisjes, die allemaal “rondgezwierd” wilden worden.
Toen ik me weer bij Johan voegde, merkte ik dat Lorena het podium verliet en de trap naar de galerij weer beklom.
“Ze is toch nog niet klaar?” riep ik boven de band uit, die gewoon door speelde.
“Maak je geen zorgen, ze zal zich gaan verkleden. Ze vertelde me dat ze zich op een chique bruiloft minstens drie keer verkleedt.”

Boven het rode scherm uit konden we net haar hoofd zien terwijl ze zich vermoedelijk uit de ene creatie in de andere werkte. Zonder haar hield de band ons bezig met snelle nummers, en algauw moest ik het opgeven.
“Ik moet even op adem komen,” riep ik, en perste me tussen de zweterige lichamen door naar een bank. Johan probeerde me te volgen, maar werd meteen weer belaagd door de bruidsmeisjes en toen ik me omdraaide om te gaan zitten zwierde hij alweer met ze rond.
Toen ik met mijn hoofd tegen de muur leunde, ving mijn oog een beweging op, een glimp van naakte huid op de galerij. Lorena verkleedt zich, dacht ik, maar iets maakte dat ik nogmaals keek. Het was inderdaad Lorena, maar ze was zich niet aan het verkleden. Achter haar donkere haar was een ander, blond hoofd. Door de ronde gaten in het opengewerkte houten scherm zag ik glimpen naakte huid, en degene die daar achter was, deed meer dan haar jurk openritsen. Ik was gefascineerd. Lorena, de afstandelijke, onbereikbare sprookjesprinses, was kennelijk druk met iets in de weer. En ze deed het tussen haar eigen optredens door, en ook nog in dezelfde ruimte.

Ik voelde me een voyeur, maar ik kon er niets aan doen. Door de verhulling die het scherm bood was de aanblik nog opwindender dan als ik haar helemaal had kunnen zien. Er bestond geen twijfel over wat daar aan de gang was, maar ze bewaarde haar kalmte op indrukwekkende wijze. Terwijl ik toekeek, steunde Lorena met een hand op het donkere hout om haar evenwicht te bewaren. Wat deed die geheimzinnige blonde met haar?
Zijn hoofd was uit het zicht verdwenen, maar ik zag flitsen van zijn huid, zichtbaar donkerder dan de hare. Het was te ver weg, en te duister om het goed te zien, maar mijn verbeelding vulde aan wat voor mijn blik verborgen bleef.
Hij was nog steeds achter haar, dacht ik. Nu knielde hij achter haar, likte hij haar, omsloten zijn handen haar prachtige ronde heupen?
Neen, zijn hoofd verscheen weer boven haar schouder, en ze draaide haar gezicht naar hem toe, een glimlach rond die vuurrode lippen.
Wat hij nu ook deed, zijn hoofd verdween uit het zicht, maakte dat ze haar hoofd van genot achteroverboog, zodat haar glanzende haar naar achteren viel, het hout bedekte en de gaatjes waarachter haar bleke huid te zien was.
Ze strekte haar lange, elegante armen boven het scherm, haar vingertoppen beroerden de gebeeldhouwde blaadjes en druiven, alsof hun koele gladheid haar net zoveel genot gaf als haar onzichtbare minnaar. Ik verbeeldde me dat hij haar volle borsten naar zijn mond hief, ze tegen elkaar drukte om een donkere gleuf te vormen waar hij zijn tong in kon duwen, op haar tepels zoog, die in mijn fantasie rozerood waren.
Of streelde hij haar al intiemer? Onder haar schaamhaar? Likkend met zijn tong om haar huiveringen van genot te bezorgen die maakten dat haar schouders schokten? Ik raakte opgewonden door de gedachte, impulsen schoten door mijn geslacht, als echo's van wat Lorena onderging.

“Alles goed?” Ik had niet eens gemerkt dat Johan naast me was komen zitten. Ik knikte, maar kon mijn ogen niet afwenden van het intrigerende tafereel op de galerij. Hij volgde mijn blik.
“Het is Lorena. Ze heeft hier iemand opgeduikeld.”
Johan zei niets, maar zijn hand rond mijn middel begon mijn buik te strelen, langzaam, luchtig, in het ritme van de bewegingen die Lorena 's hoofd maakte, die haar heimelijke genot prijsgaven. Terwijl ik gebiologeerd bleef kijken, vond zijn andere hand mijn blote onderarm en zijn duim gleed in de kneep van mijn elleboog, nam hetzelfde ritme van strelen over. De lichte liefkozing verhevigde mijn gevoel van gehypnotiseerd zijn. Mijn lichaam was niet van mij, maar een weerspiegeling wat Lorena voelde, en het enige dat ik kon doen was blijven kijken.
Als warm water dat over mijn huid spoelde, riepen Johan ’s vingers me tot leven. Niet alleen mijn geslacht, maar mijn nek, mijn voeten, alles tintelde van opwinding. Ik kon me niet bewegen, niet tot ik had gezien dat Lorena de climax van haar geheime avontuur bereikte. Het blonde hoofd verscheen half verborgen achter het hare, zijn gebruinde armen bedekten de hare terwijl hij haar kuste, versluierd achter haar donkere haar. Toen gleden zijn handen langs haar armen, rond haar slanke nek en tilden haar lange haardos op, onthulden haar witte nek en glimpen van haar lichaam door het scherm heen.
Terwijl hij haar kuste liet hij het gordijn van haar kapsel over hen beiden heen vallen, zodat beide hoofden onder de golven verdwenen. Ik zag haar armen omhooggaan, alsof ze plotseling gewichtloos waren, en ze scheen ze om de nek van haar partner te slaan. Hij penetreert haar, dacht ik, en voelde de samentrekkende reactie in mijn poesje.
Door het scherm was het onmogelijk te zien wat er precies gebeurde, maar mijn lichaam weerspiegelde het hare, mijn geest vulde de beelden aan die mijn ogen niet konden zien. Hij had haar volle heupen opgetild, zodat ze haar benen om hem heen kon slaan, de bleke om de harige donkere. Haar teentjes, met roodgelakte nagels die bij haar vingernagels pasten, drukten diep in zijn kuiten. Hij drukte haar tegen het scherm, haar zachte huid zichtbaar door de gaten, en hij neukte haar, haar vocht droop langs zijn ballen, haar borsten prangden tegen zijn borst.
Ze hief haar gezicht, haar hoofd deinde op zijn ritmische stoten. Misschien schreeuwde ze het uit, door de muziek die haar band speelde was het niet te horen. Toen werd ze slap, als na een ontlading, en haar armen gleden van de nek van haar minnaar naar beneden.
Voor het eerst was ik in staat mijn blik af te wenden, en ik zag dat Johan naar me keek. Hij zag er zo opgewonden uit als ik me voelde.

“Genoot je ervan naar haar te kijken?” vroeg hij zacht.
Ik knikte. “Jij?”
“Ik keek niet naar haar,” antwoordde hij. “Ik keek naar jou.”
Hij omvatte mijn gezicht met beide handen en kuste me krachtig.
“Laten we nu naar onze kamer gaan,” fluisterde hij.
“Zal Lorena het niet erg vinden als we haar derde jurk missen?” vroeg ik.
Hij schudde grijnzend zijn hoofd. “Nee, ze weet waarom ik hier ben,” antwoordde hij. “Trouwens, dat is gedeeltelijk door haar toedoen, is het niet?”
We renden bijna de trap op naar onze kamer. Johan ’s hand hield de mijne zo stevig vast alsof hij bang was dat ik aan zijn greep zou ontsnappen.
 

De kamer was het wachten waard geweest. In een gigantische open haard brandde een vuur, en op de schoorsteenmantel, bijna zo hoog als ik, stonden een stuk of tien aangestoken kaarsen in ijzeren kandelaars. Ze hadden absoluut extra moeite gedaan. Een kleine sofa met enigszins versleten brokaat stond op een schapenvacht voor het vuur. Op een zijtafel stond een bord met zandgebak met een fles Ettal Schaps ernaast, om ons eraan te herinneren dat we in Oostenrijk waren. Het bed, een hemelbed met donkergouden gordijnen, was niet minder fantastisch en de witlinnen lakens overdekten een stapel witte kussens.

“Wauw!” Johan was onder de indruk. “Als dit voor ons is, zou ik de bruidssuite weleens willen zien. En jij ook, is het niet, mijn kleine voyeur?” zei hij, waarna hij me optilde en naar het bed droeg.

“Jij zou de bruid en bruidegom op hun huwelijksnacht wel willen bespieden.”

Onder het praten pelde hij me uit mijn kleren, en ik plukte aan de zijne, terwijl beelden van Lorena nog door mijn hoofd tolden.

“Je zou je in de kleerkast kunnen verstoppen,” vervolgde hij, mijn zijden slipje langs mijn benen naar beneden trekkend. Daarna haakte hij behendig mijn beha los.

“Wat zou je door een kier van de deur zien? Je vriend Dirk die zijn vrouw op dezelfde manier van haar kleren ontdoet.”

Hij ging, ondertussen ook naakt, boven op me liggen. Zijn gewicht drukte me in de zachte quilt, zodat ik gevangenzat tussen de koele overtrek tegen mijn borsten en buik, en de hitte van zijn huid tegen mijn rug. Zijn handen vonden de mijne en hij strekte ze uit langs mijn hoofd tot ze de rand van het bed vonden. Zijn adem was heet in mijn oor.

“Dirk,” fluisterde hij, nauwelijks verstaanbaar, “eindelijk alleen met zijn vrouw, weet niet dat jij er bent en hen gadeslaat. Eindelijk is ze van mij, denkt hij. Ze is mijn vrouw en ik ga haar neuken. Hij drukt haar neer, wacht een ogenblik...”
Johan ’s ademhaling ging net als de mijne door de opwinding steeds sneller. Hij duwde zijn knieën tussen de mijne, dwong mijn benen uiteen.
“Wacht een ogenblik tot hij haar gaat neuken.” Terwijl hij het zei stootte Johan in me, een harde stoot tot diep in mijn binnenste. Ik slaakte een diepe zucht, gesmoord door het beddengoed tegen mijn gezicht.
Johan hield de rand van het bed vast, pompte in me alsof hij me met zijn pik op het bed wilde vastpinnen.
“Vooruit, sluit je ogen, verbeeld je dat je ze ziet. Zie je ze alle twee? Zie je dat hij haar neukt?”

Ik zag ze. Ondanks mezelf, ondanks het feit dat Dirk een oude studievriend was, ondanks mijn loyaliteit aan Tania, was mijn brein vol met beelden van Dirk en Andrea. Ik voelde Johan, opgefokt van verlangen in me pompen, terwijl zijn hand mijn klit masseerde, maar ik zag Dirk, zijn haar tegen zijn bezwete schedel geplakt, zijn stakerige, gespierde lijf over Andrea gebogen. Ik zag haar wijdbeens op het bed liggen waarbij Dirk haar armen gespreid hield en naar haar ronde borsten keek die meedeinden op het ritme van zijn stoten. Ik zag zijn pik in haar verdwijnen, er glinsterend van haar sappen uit komen om vervolgens weer naar binnen te stoten.

“Zie je ze?” Johan schreeuwde nu tegen me. “Zie je ze!”
“Ja, ja!” riep ik zo hard mogelijk, en ik zag zelfs het moment van Andrea 's orgasme waarbij ze haar ogen sloot terwijl Dirk in haar pompte.
Toen hij voelde dat ik smolt, trok Johan zich uit me terug en draaide me om, knielde over me heen op het bed en keek neer op mijn gezicht.

“Jezus,” zei hij zacht, “is er een grens waar je niet overheen gaat?”
Ik keek naar hem op. “Niet echt,” antwoordde ik.

We bleven zo een ogenblik liggen, kijkend naar elkaar, ons afvragend wat de andere het volgende moment zou gaan doen. Toen stortte hij zich weer boven op me, trok mijn heupen naar zich toe waarna hij weer in me kwam, zijn mond zoekend naar de mijne.
We lagen bijna te worstelen, rolden over elkaar heen, probeerden hem dieper in me te krijgen, probeerden in elkaars lichaam te dringen. Johan trok mijn benen zó ver uiteen dat ik dacht doormidden te breken, en ik dreef mijn nagels in zijn billen, trok hem in me terwijl hij me neukte, onze gezichten nat van elkaars speeksel, over elkaar heen glijdend. Onze kussen werden bijna beten, maar de pijn leek de opwinding alleen maar te verhogen. Ik rolde Johan op zijn rug en kwam schrijlings op hem te zitten, neukte hém voor de verandering en hij sloeg hard op mijn billen. De pijn ervan maakte dat mijn poesje van schrik samentrok, en toen kwam er een nieuw soort opwinding bij.

We hielden geen enkele positie langer dan een paar seconden vast, in wat voor hoek Johan ook lag, hij bleef me neuken en samen voerden we het tempo op. Nu waren er geen beelden van anderen meer, alleen wij samen op dat bed. Johan’s haar sloeg over mijn gezicht terwijl hij me op mijn rug trok, de greep van zijn vingers om mijn dijen toen hij mijn benen spreidde, de zurige geur van zijn zweet. Ik lag achterover tegen de stapel kussens, Johan hield zich vast aan een bedstijl terwijl hij in me pompte, en ten slotte kwamen we klaar. Drijfnat van het zweet, trillend van uitputting, en bleven stilliggen.

Johan rolde van me af, trok een verdwaald kussen onder zijn hoofd en sloeg me weer gade. Er was geen ander woord voor deze serieuze, aandachtige blik waarmee hij me al eens eerder had bekeken.

“Zie je,” zei hij, alsof dit alles verklaarde, “dit is de reden waarom ik moest komen.”
Ik wilde een grapje maken, hem uitlachen, dat hij zo wanhopig was dat hij achthonderd kilometer had gereden om een goede wip te krijgen, maar voor één keer hield ik mijn mond. Ik wist dat dit niet was wat hij bedoelde. Dus in plaats daarvan keek ik hem recht aan.

“Wat bedoel je?” vroeg ik, en hoopte dat hij niet met die onzin van, “liefde op het eerste gezicht” zou aankomen.

“Vanaf het eerste moment dat ik je zag, had ik dit gevoel over je.”
Hij sprak kalm, alsof hij het over onze eventuele gemeenschappelijke interesse voor voetballen had.
“Ik voelde geen angst in je, geen enkele terughoudendheid. Ik had het gevoel dat je ja zou zeggen op alles wat het leven je te bieden had. Maar ik wist het niet zeker.”
Zijn honingkleurige ogen keken me aan, maar hij bleef bewegingloos naast me liggen.

“Het had aan de alcohol kunnen liggen,” vervolgde hij. “Het had een ogenblik van gekte kunnen zijn voor je ervandoor ging om met een makelaar te trouwen.”

Daar zo liggend, op dat witte bed in de door kaarsen verlichte kamer, luisterend naar Johan, voelde ik me ineens opgelucht. Ik voelde me als een reiziger in een vreemd land, die in een stad komt waar volgens zeggen nog verre verwanten wonen, en dan plotseling iemand zijn naam hoort roepen. Ik had het gevoel dat iemand me had herkend.

“Het is geen romantische fantasie, of zomaar een erotische fixatie. Ik moest erachter komen. Van alle vrouwen die ik ooit heb ontmoet, was jij werkelijke de enige die niet bang voor het leven was.”

Ik legde een hand op mijn gezicht om het zweet weg te vegen en ontdekte tot mijn verbazing dat mijn wangen nat van tranen waren. Johan stak een vinger uit en veegde ze weg, en daarna trok hij me in zijn armen.

“Het is goed," fluisterde hij,”het is goed. Het is ons geheim. Ik zal het niemand vertellen. Het betekent niet dat je me iets verplicht bent. Ik moest het alleen weten.”
 

Mijn telefoon rinkelde, maar er was geen denken aan dat ik zou opnemen. Ik lag vastgebonden op bed. Geblinddoekt en naakt lag ik uitgestrekt, mijn handen vastgebonden aan de ijzeren bedstijlen, mijn benen gespreid door de touwen die mijn enkels aan het frame vasthielden.
Bij de eerste ring maakte mijn hand een onwillekeurige beweging om vervolgens door het dikke katoenen koord te worden tegengehouden, ik hoorde Johan zacht lachen.

Bijna een week geleden waren Johan en ik op zijn motor terug¬gekomen. We waren uitgeput op mijn bed gevallen en sindsdien was hij er nauwelijks uit geweest, behalve wanneer we op zijn motor reden of een van ons moest werken. Ik was ervan overtuigd dat ik er uiteindelijk genoeg van zou krijgen hem constant om me heen te hebben, maar zover was het nog niet. We ver¬baasden elkaar nog steeds.
Dat was vanavond ook gebeurd, toen Johan met een zorgvuldig ingepakt pakje met een zijden lint erom was komen aanzetten.
Ik had het geopend in de verwachting lingerie of parfum te krijgen, maar het bevatte vier stukken zacht koord en een zijden blinddoek. Johan zat me stilletjes gade te slaan.
Toen ik verward naar hem opkeek, bleef zijn gezicht uitdrukkingsloos, en hij vroeg alleen.
“Ga je ze niet proberen?”

Dus lag ik nu naar het gerinkel van de telefoon te luisteren, mijn hele lichaam gespannen terwijl ik wachtte tot het antwoordapparaat zou aanslaan. Ik wist wie het zou zijn, wie terug was van zijn klimvakantie en belde om vieze praatjes te houden, Guido.
Ik kon niet eens bij het apparaat komen om de microfoon uit te schakelen. Hoe zou Johan reageren? Hij had zeker niet de indruk gekregen dat ik voor Dirk ’s bruiloft vast met niemand omging, maar dat betekende niet dat hij verwachtte dat Guido 's stem tot in het kleinste detail zou beschrijven wat hij van plan was met me te doen.
“Wie is het?” Johan 's stem vlak bij mijn oor deed me opschrikken. Zijn hand die loom over mijn huid had gedwaald, kneep zonder waarschuwing in mijn tepel en deed me naar adem snakken.
“Het is een man, is het niet? Wil je met hem praten?” Op dat moment hoorde ik de band met een klik inschakelen.
“Zo, sexy rooie,” kwam Guido ’s schorre fluisterstem, “wat doe je? Ben je uit of ben je thuis? Alle gordijnen zijn gesloten, dat is niets voor jou...”
Ik rukte aan de touwen, wetend dat het geen zin had. Verdorie, waarom hadden we het nog niet over relaties gehad? Ik was bang dat Johan dit niet aankon, en dat ik hem misschien nooit meer zou zien.
Guido ’s zachte stem ging verder.
“Ik denk aan jou. Ben je daar, lig je op bed, speel je met jezelf? Ik zie je voor me, naakt, en mijn pik wordt hard. Heb je een man bij je? Neukt hij je nu, neem je daarom niet op?”
Ik voelde me ongelooflijk hulpeloos. Toen werd de plastic hoorn tegen mijn wang gehouden.
“Antwoord hem,” zei Johan.
“Anja?” vroeg Guido in de hoorn.
“Antwoord hem,” herhaalde Johan. “Vertel hem wat je doet.”

“Guido?” Mijn stem klonk beverig.
“Anja? Alles goed?” Guido klonk bezorgd.
“Ja, alles is prima.”
“Is er iemand bij je?”
“Ja.” Ik voelde de spanning in de krakerige stilte.
“En wat doen jullie?” Guido ’s vraag was zo zacht dat ik het amper verstond. Johan ’s adem streek heet langs mijn wang.
“Zeg het hem,” fluisterde hij.
“Ik ben hier met Johan. Ik ben geblinddoekt en ik ben naakt en hij heeft me aan het bed gebonden.”
“Wat doet hij met je?” vroeg Guido.
Bij het horen van zijn stem kon ik hem bijna ruiken, de vage geur van zweet gemengd met die scherpe geur van opwinding.
Johan ’s mond dwaalde over mijn borsten, liet een vochtig spoor achter.
“Hij likt mijn borsten,” zei ik tegen Guido. “Hij bijt in mijn ene tepel en kneedt de andere met zijn hand.”
Het wond Johan duidelijk nog meer op toen hij me dit tegen een ander hoorde zeggen. Hij zoog en likte het gevoelige plekje onder mijn oksel en zijn hand schoof naar mijn poesje.
“Hij duwt zijn vingers in mijn kut,” vertelde ik Guido, “twee, drie vingers, hij rekt me open...”
Ik had het gevoel alsof verslag uitbrengen aan Guido, aan de andere kant van de lijn, mijn enige functie was, als een soort tussenpersoon. Dit, plus het feit dat mijn benen gespreid waren vastgebonden, en de desoriëntatie door de blinddoek, veranderde mij in een opgewonden, hulpeloos object, wachtend op wat Johan vervolgens met me ging doen. Het gevoel absoluut geen controle te hebben was enorm bevrijdend. Het was alsof ik er eigenlijk niet was, niet echt deelnam, alsof ik alleen mijn lichamelijke reactie gadesloeg als antwoord op Johan ’s liefkozingen.
Niet in staat iets te zien, ervoer ik andere gevoelens met een intensiteit die ik nooit eerder had meegemaakt. Johan ’s lichaamsgeuren en de geluiden, vochtig of drukkend, door zijn geringste aanrakingen, waren intens levendig. De lichtste aanraking van zijn huid tegen de mijn was elektrisch, veroorzaakte energie¬stromen rond het contactpunt.
Zijn tong bewoog zich teder rond de randen van mijn geslacht en niets anders in de wereld was echt, en toch, tegelijkertijd, leek het of de grofheid van de woorden die ik gebruikte het anoniem en pornografische maak¬te.
“Hij likt de rand van mijn kut,” zei ik in de hoorn die op het kussen naast mijn mond lag. Ik had het gevoel alsof ik het over een ander had. Ik had kunnen zeggen, “Ze is zo nat door zijn lik¬ken dat ze haar eigen sappen naar buiten voelt druipen.”

“Open de gordijnen,” beval Guido.
Ik stopte verbaasd. Sinds ik aan mijn verslag begon was hij erg stil geweest. “Die man van je, laat hij de gordijnen openen. Ik wil hem jou zien neuken.”
Hij stond weer buiten. Terwijl ik hier uitgestrekt lag, beschreef wat er met me gebeurde, was hij aan de andere kant van het raam slechts enkele meters verwijderd, zich door mijn beschrijving verbeeldend dat hij erbij was en door wat hij al zo goed kende, mijn flat en mijn lichaam.
“Doe de gordijnen open,” zei ik tegen Johan.
Een vragende stilte waarbij hij zijn strelingen staakte.
“Hij is buiten, op het balkon. Hij zegt dat hij wil zien hoe je me neukt.”
Ik voel¬de het bed deinen toen Johan opstond. Een publiek aan de andere kant van de telefoon was één ding, maar een ongeziene luiste¬raar is weer heel iets anders dan de lichamelijke aanwezigheid van een toeschouwer. Ik vond het buitengewoon opwindend. Mijn lichaam smolt bij de gedachte aan de toekijkende Guido terwijl Johan me penetreerde.
Guido vond het kennelijk net zo opwindend, maar hoe zat het met Johan?
Wel, hier is jouw grens, Johan, dacht ik. Wat ga je doen? Ben je bereid eroverheen te gaan? Of is dit het moment dat je afhaakt?
 

De gordijnen zoefden open en ik voelde een kille luchtstroom. Johan had het gedaan. Hoewel ik Guido niet kon zien, zag ik hem in gedachten tegen de balustrade geleund staan, het licht van de slaapkamer bescheen zijn geschoren hoofd en de bleke vlek van zijn hand die zijn pik omvatte. Ik hoorde hem in de hoorn zuchten.

“0, dat is prachtig. Zoals je er wijdbeens, voor iedereen zichtbaar, bij ligt. En die man, Johan, heeft een geweldige paal, is het niet? Ik wed dat je niet kunt wachten tot hij hem in je kut schuift.”
Nu was het zijn beurt om mij verslag te doen. Geblinddoekt als ik was, zag ik mezelf door zijn ogen, machteloos op het bed liggend terwijl Johan bij me stond.
“Wat doet hij?” vroeg ik aan Guido, en kreeg alleen zijn zachte, spottende lach te horen.
“Dat is voor ons een weet en voor jou de vraag,” fluisterde hij terug.
“En trouwens, wat heeft vragen voor zin? Wat hij ook met je gaat doen, je kunt hem toch niet tegenhouden.”

De gedachte was zo opwindend dat ik het gevoel had te kunnen komen zonder dat hij me had aangeraakt. Het beeld van mezelf dat Guido ’s ogen me verschaften, was veel opwindender dan elke pornofoto die ik ooit had gezien.
Het bed deinde weer onder Johan ’s gewicht, en ik hoorde zijn stem boven mijn hoofd, maar hij raakte me nog steeds niet aan.
“Zo, nu is het jouw beurt om te worden bekeken. Jij houdt er toch van om toe te kijken, nietwaar? Laten we nu dan maar eens zien wat voor show we jouw vriend kunnen geven.”
Er klonk een lichte dreiging in zijn stem, die de verwachting van mijn kloppende geslacht alleen maar vergrootte.
“Hij wil me zien terwijl ik je neuk, toch?” fluisterde Johan, terwijl zijn duim zachte cirkels trok rond mijn klit, tot ik op de rand van een climax trilde en hem bijna om ontlading smeekte.
“Laten we eens zien of dit animerend genoeg is.”
Zonder waarschuwing ramde hij in me, zo hard dat mijn enkels aan de touwen trokken. Onmiddellijk beefde ik van een intens orgasme, alle spanning die zich in mijn lichaam had opgebouwd explodeerde, golven overspoelden mijn kut en resoneerden in mijn ledematen, nog steeds vastgehouden door de touwen.
Toen de ontladende golven mijn polsen tegen de touwen schuurden, hoorde ik Guido ’s stem, alsof hij in mijn hoofd zat.

“Je bent zo mooi als je klaarkomt, wanneer je die schacht in je voelt stoten en je niets anders kunt doen dan daar liggen en hem in je nemen...”
Terwijl zijn woorden mijn beeld vormden, voelde ik nog een climax naderen.
“Ga door,” hijgde Johan, “vertel hem wat je doet.”
“Ik kom klaar,” snikte ik in de hoorn, terwijl mijn botten vloeibaar leken te worden en mijn huid in brand stond. “Hij neukt me en ik kom klaar.”
“Dat klopt,” zei Guido zacht, “hij neukt jou maar kijkt naar mij. Hij wil zien hoeveel ik hiervan geniet. Hij zorgt ervoor dat ik elk detail kan zien, iedere centimeter die in en uit jouw natte, glibberige poesje schuift. Je hebt het goed gedaan, showmeisje, door een dubbele act voor me op te voeren.”
Ik dacht dat dit orgasme nooit meer zou ophouden. Iedere keer dat het begon af te nemen, veranderde Johan zijn ritme en voelde ik weer een piek naderen.
“0, God, ik kom nog steeds klaar,” schreeuwde ik tegen Guido, “kun je het zien? Kun je mij zien?”
“Ik zie je,” antwoordde hij, “ik zie alles van je.”
“Natuurlijk kan hij je zien,” zei Johan. “Hij ziet alles wat ik met je doe en hij rukt zich af terwijl hij toekijkt. Kom op, laten we hem een show geven die hem zal bijblijven.”
Met deze woorden stootte hij als een gek in me, hield de ijzeren bedstijlen vast zodat hij er meer kracht achter kon zetten, en ik voelde zijn climax heet en sterk in me spuiten.
Mijn poesje klopte nog van de laatste vlammen van mijn climax toen Johan zich uit me trok en van het bed stapte.
“Johan,” riep ik hulpeloos, “waar ga je naartoe? Guido?”

Maar terwijl ik zijn naam zei hoorde ik zijn telefoon uitschakelen. Wat deden ze? Lieten ze me hier zomaar liggen? Het was stil in de kamer. Uitgeput en gekweld lag ik op iets te wachten, zonder te weten wat het was. De werkelijkheid van wat we net hadden gedaan begon tot me door te dringen. Johan en Guido wisten nu van elkaars bestaan, en ze wisten veel meer over mij dan ik misschien ooit van plan was geweest hun te vertellen. Wat meer was, de omstandigheden van hun ontmoeting was volkomen buiten mij om gegaan. Ik trok aan de touwen rond mijn polsen, maar ze bleven stevig zitten.
Het bed deinde weer onder het gewicht van een tweede persoon. Opgelucht wachtte ik tot Johan me zou losmaken, maar in plaats daarvan voelde ik een zachte, warme tong langs de binnenkant van mijn dij glijden. Mijn huid leefde weer op door het gevoel, bijna te gevoelig om de lichte, koele aanraking te verdragen. Onwillekeurig spande ik me in om de strelende tong te ontwijken, maar mijn touwen hielden me stevig vast. Ik kon haast niet geloven dat Johan nog steeds met me wilde vrijen na de verhitte hartstocht die we net hadden ervaren. Langzaam voelde ik het natte pad dat de tong langs mijn dij veroorzaakte, en hij wachtte even bij de holte waar mijn schaamhaar begon.
“Ga door, ze is helemaal van jou,” kwam Johan ’s stem vanachter mijn hoofd.

Ik verstijfde ogenblikkelijk. Als dit niet Johan ’s tong was die me likte, wiens tong was het dan wel? Mijn verstand zei me dat het Guido was, uitgenodigd door Johan om van rol te wisselen, toeschouwer werd speler.
Hoe dan ook, de blinddoek bezorgde me een kwetsbaarheid die alles mogelijk maakte. Want voor zover ik wist was deze stille man een vreemde, iemand die door Johan van de straat was geplukt om op een perverse manier wraak op me te nemen.
Wie hij ook was, hij plaatste zijn mond over mijn geslacht, nog steeds sappig van Johan ’s sperma, en stootte zijn tong in me.
Mijn hele lichaam trok samen, en voor het eerst deed ik echt moeite om me van de touwen te bevrijden.
“Let maar niet op haar,” zei Johan kalm. “Ze vindt niets lekkerder dan door iemand te worden gebruikt die ze nog nooit heeft ontmoet.”
Als het Guido was speelden hij en Johan een aardig spelletje.
De mond vervolgde zijn werk, zoog aan mijn klit, de tong likte mijn schaamlippen en perste zich in en uit me.
Ik probeerde in deze golf van passie iets bekends te ontdekken, iets om me ervan te verzekeren dat dit echt Guido was, maar het enige waaraan ik kon denken was het beeld van een onbekende man van de straat, met zijn jas nog aan, die zijn gezicht tegen het sperma natte poesje van een geblinddoekte vrouw drukte.
“Zie je?” zei Johan, “ze vindt het heerlijk, de smerige slet.”
Ik kon het niet verhullen. Het vakkundige beffen van mijn weerloze lichaam, gecombineerd met het idee dat Johan me werkelijk het genot van een vreemde man bood, overweldigde me.
Zelfs mijn worstelingen tegen de touwen verhoogden alleen maar het gevoel dat ik een hulpeloos object van hun verlangens was. Ik wist dat ik op de rand van een climax was. De gedachte een orgasme te krijgen van deze man was op een of andere manier erger dan alleen maar door hem te worden gebruikt, alsof het me een laatste bewijs van mijn hoerige zwakheid gaf.
Het idee de controle over mijn lichaam op zo’n vernederende manier te verliezen, gaf de laatste draai aan de degradatie van mijn mentale beeld en dat op zich was genoeg om een orgasme te veroorzaken. Nutteloos rukkend aan mijn touwen voelde ik mijn lichaam onwillekeurig reageren en ik hoorde mijn stem schreeuwen.
“Ja, ja!.”
Johan sloot zijn mond over de mijne, kuste me heftig, dus terwijl mijn climax afnam, voelde ik twee monden op me. Alle zenuwen die van mijn mond naar mijn geslacht liepen, maakten kortsluiting door de dubbele stimulering, zonden stuiterende naschokken door me heen.
Toen waren de beide monden weg.

 
Ik lag stil en machteloos, spande mijn oren in om te weten te komen wat er vervolgens met me gedaan zou worden. De tweede man was nog steeds op het bed, maar gedurende enkele seconden zei hij noch Johan een woord.
“Jij mag kiezen,” hoorde ik Johan ineens zeggen. “Je kunt haar zo neuken, of we draaien haar om en je neukt haar van achteren.”
Het feit dat hij zo tegen een andere man over mij sprak, alsof ik er niet was, was vreemd opwindend. De man zei niets, maar hij moest een of ander gebaar hebben gemaakt, want ik voelde twee paar handen op me, die mijn polsen en voeten losmaakten en ze stevig vasthielden.
Ik deed een korte poging om los te komen, maar omdat ik verzwakt was door het overdonderende genot, kon ik niet op tegen de twee mannen.
Ze tilden me snel op, draaiden me om, zodat ik met mijn gezicht op het bed kwam te liggen, mijn benen bungelend over de zijkant. Terwijl mijn armen werden uitgestrekt en mijn polsen weer werden vastgebonden, genoten mijn geslacht en dijen van het feit dat ze niet waren open gerekt, maar niet voor lang. Zodra mijn handen weer vastzaten, voelde ik dat mijn enkels uiteen werden getrokken, zelfs nog verder dan ervoor, waarna mijn benen weer aan het bed werden vastgebonden.
Ik was nu in een echt vernederende positie, gezicht tegen de matras gedrukt, benen wijd gespreid, en mijn poesje voor iedereen zichtbaar.
Ik was zo nat van opwinding dat ik mijn sappen in gedachten op de vloer zag druipen. Nu zou hij me gaan neuken, deze vreemde man die achter me stond, en hij zou me nemen als een dier. Ze noemden het de - werkmeid positie -, en zo voelde ik me ook, als een bediende die door de meester en de vrienden van de meester werd genomen.
Voor zover ik wist zouden er verscheidene mannen kunnen staan, zwijgend, kijkend naar mijn natte pijnlijke gat en wachtend op hun beurt om te genieten. Mijn poesje hunkerde naar een pik, verlangde naar een grote, stijve schacht die naar binnen ramde. Johan had gelijk, het kon me niets schelen wiens schacht het was. Ze namen er de tijd voor, wetend hoe gefrustreerd ik was, genietend van mijn aanblik, zo gedegradeerd en weerloos.
Wat ze ook met me van plan waren, ik kon ze niet tegenhouden. Ik wilde dat ze me neukten, een van hen of beiden, maar mijn hele lichaam was aan hun grillen overgeleverd. Door mijn hoofd op te tillen kon een van de twee mannen zijn penis in mijn mond duwen, zelfs terwijl de ander me neukte.
Of, in plaats van mijn kut te vullen, konden ze een pik in de nauwe ingang van mijn anus persen, de maagdelijke diepte penetreren.
Terwijl de beelden zich in mijn hoofd ontrolden, wilde ik bijna dat Johan het tafereel filmde, waardoor het een echte pornografische voorstelling zou worden.
 

Vlak achter me hoorde ik het gerammel van een riem alsof de tweede man zijn broek losmaakte. Het was absoluut Guido. In plaats van een penis werden er abrupt drie dikke vingers in me gestoken en ik probeerde me vergeefs om te draaien. Ze kwelden me door zich stil te houden, weigerden te doen alsof het harde stoten van een pik kwam en ik deed het weinige dat ik doen kon door tegen ze aan te wiegen en aan mijn behoefte te voldoen. Johan lachte zacht, nu achter me.
“Zie je? Ze kan niet wachten om je penis in zich te voelen.”
Het kraken van een stoel vertelde me dat hij was gaan zitten en ik stelde me voor dat hij het zich gemakkelijk maakte, zich voorbereidde om toe te kijken hoe de pik van die andere man me penetreerde.
De vingers trokken zich terug, en ik kon niet voorkomen dat een kreun aan mijn mond ontsnapte toen ik leeg werd achtergelaten. Maar slechts een seconde later werd ik gevuld door de erectie van de man. Hij drong in me, slechts een klein stukje en toen stopte hij weer. Hij kwelde me, wist ik, liet me wachten op mijn vervulling, genietend van de absolute macht die hij over me had. Hij bewoog zich behoedzaam in en uit me. Nooit helemaal uit me, maar nooit dieper dan een paar centimeter of zo. Tot ik me nauwelijks kon inhouden hem te smeken me goed te neuken.
Wat dacht Johan, vroeg ik me af, nu hij zag dat ik zo werd geplaagd?
Ik zag mezelf door zijn ogen, mijn opgeheven achterste toonde mijn natte, roze geslacht en mijn borsten prangden plat tegen de matras. Kon hij het punt zien waar de pik van de man in mij verdween?
Ik voelde mijn poesje samentrekken bij de gedachte, en toen hoorde ik hem zeggen.
“Ja, dat vindt ze lekker. Neuk haar langzaam makker, neem je tijd. Je kunt met haar doen wat je wilt, ze vindt alles lekker.”
En weer gaf het feit dat er over me werd gepraat alsof ik er niet echt bij was, me een soort schuldig opwindend gevoel.
De man achter me stootte een beetje dieper in me en stopte toen met bewegen, liet mij wanhopig onder hem kronkelen.
Johan lachte weer, maar de man bleef stil.
En weer begon hij zacht te stoten, trok zich af en toe terug zodat de kop van zijn penis over mijn gevoeligste plekje wreef.
Ik voelde dat ik zijn ritme volgde terwijl zich een volgend orgasme aankondigde. Woordeloos dwong ik hem het ritme te versnellen, maar in plaats daarvan bracht hij me op de rand van een climax en stopte helemaal. Ik snikte van onvervuld verlangen, mijn gezicht verzonken in de matras.

“0, ja,” zei Johan, “dat is geweldig. Het is prachtig om toe te kijken. Laat haar maar wachten.”
Ik wist dat hij zijn eigen pik in zijn hand moest hebben, hem langzaam strelend, terwijl de man me neukte, net zo genietend van de aanblik als Guido had genoten toen hij door het raam naar binnen had gekeken.
Plotseling stootte de man zijn hele lengte bij me binnen, vulde me en tegelijkertijd duwde hij zijn duim in mijn anus.
De dubbele penetratie leek zo diep in me door te dringen dat ik het gevoel had binnenstebuiten te worden gekeerd. Zijn pik bleef bewegingloos, pinde me vast, maar zijn duim wipte in me, zond elektrische vonken naar diepere punten dan ik ooit had gevoeld. Rond de twee stevige schachten brak mijn orgasme, als golven tegen twee rotsen in een storm. Ik voelde mijn kut en anus tegelijkertijd samentrekken rond duim en pik toen ik kwam.
“Dat is prachtig,” zei Johan schor van opwinding. “Kijk naar die strakke anus, hoe die van je duim geniet. Dit kunnen we delen, jij neukt haar kut en ik steek mijn pik in dat heerlijke gaatje.”
Het idee schokte me tot op het bot en de naschokken van mijn climax waren zo hevig dat ik in mijn gevoelens leek te verdrinken. Terwijl dat gebeurde, trok de man zijn duim uit me, pakte mijn heupen en stootte zich genadeloos in me, ramde me tegen de matras zodat mijn klit tegen de rand sloeg.
Niet in staat me te bewegen, liet ik me op het ritme meevoeren, de golven van mijn orgasme braken telkens weer door tot ik dacht dat ze nooit meer zouden ophouden. Zelfs nadat hij zijn eigen climax had bereikt, met kracht in me exploderend, beefde ik nog van genot.
Ik lag voorover op het bed, uitgeput en drijfnat van het zweet en onze vermengde sappen, zonder energie om me zelfs maar af te vragen wat er hierna zou gebeuren. Nog steeds zonder een woord te zeggen trok de andere man zich uit me terug, maar Johan mompelde.

“Kijk naar haar. Zie wat je met haar hebt gedaan. Ze wilde een goede beurt en ze heeft er een gekregen.”
Weer een stilte, maar in plaats van me in te spannen om te horen of ze nog steeds in de kamer waren, lag ik passief te wachten.
De voordeur ging dicht en ik hoorde Johan in de kamer terugkomen. Ik vroeg me af of hij zijn climax had bereikt door naar mij te kijken of naar de man, of dat hij nu zijn genot met mij zou bevredigen. Misschien zou hij me van achteren nemen, zoals hij had gezegd terwijl hij ons gadesloeg. Ik bleef slap liggen, wachtend om erachter te komen, maar ik voelde dat mijn enkels en polsen werden losgemaakt, de blinddoek werd verwijderd en hij ging naast me op het bed liggen, zijn armen om me heen.

We zeiden geen van beiden iets. Met mijn ogen nog gesloten liet ik mijn hoofd tegen zijn borst rusten. Ik had het gevoel alsof we beiden voor een beslissend gevecht hadden gestaan en beiden hadden gewonnen.
Er waren te veel dingen om te bepraten, maar dit was er niet het juiste moment voor.
In plaats daarvan knipperde ik met mijn oogleden tegen het scherpe licht en glimlachte naar hem. Hij glimlachte terug en streelde teder mijn rug, daarna omvatte hij mijn polsen en wreef zacht over de striemen die de touwen in mijn huid hadden achtergelaten.
 

Het Mechelse zonlicht scheen recht in mijn ogen. Ik verschoof mijn stoel aan tafel zodat ik Guido 's gezicht kon zien zonder te worden verblind.

Zijn sigarettenrook dreef omhoog, vermengde zich met het aroma van koffie en de stank van Dijle in de zomer, wat precies paste bij de decadente sfeer waar ik van hield. Guido keek naar de voorbijgangers, zijn snelle ogen namen alles op. Hun manier van lopen, hoe dicht ze bij hun partner liepen of afstand hielden, hun houding. Het was Guido die me dit tijdverdrijf had geleerd. “Oude ventjes straat TV” noemde hij het. Nu kon ik nooit meer op een terrasje zitten zonder de voorbijgangers te observeren, of zonder aan hem te denken. Hoewel ik hem vaak belde om ergens een kop koffie te drinken en een babbeltje te maken, hing er vandaag iets anders in de lucht. Sinds de avond dat hij en Johan hun vreemde en gevaarlijke spelletje met me hadden gespeeld, hadden we elkaar niet meer gezien of gebeld. We zaten cappuccino te drinken en genoten van de zon, wachtend op het juiste moment om erover te beginnen, ieder in de hoop dat de ander het onderwerp zou aansnijden. Uiteindelijk drukte Guido zijn sigaret uit, keek me aan en hief vragend zijn wenkbrauwen.

“Zo,” zei hij, “ vertel me over Johan.”

Ik vertelde hem vanaf het begin het hele verhaal, hoe we elkaar in de kerk hadden ontmoet, de vonk die oversprong, het weerzien en het spel dat we een paar vormden, tot en met het spelletje met de touwen. Guido was waarschijnlijk de enige persoon die ik zo’ n verhaal zou kunnen vertellen. Zelfs Tania had een enigszins bijgeschaafde versie te horen gekregen, waarbij ik natuurlijk beter uit de verf kwam.

Terwijl hij luisterde, zei hij niets, knikte alleen af en toe, rookte rustig verder en nipte van zijn koffie. Het enige waarover ik hem niets vertelde was dat vreemde gesprek in de vest, ‘s avonds laat, over niet bang zijn voor het leven. Dat was te persoonlijk en te buitenissig, maar al het andere kreeg hij te horen. Hij liet me uitpraten, knikte weer en vroeg me toen.

“Maar hoe zit het nu?”

Ik begreep de vraag niet. Hij vertrok zijn gezicht, leunde over tafel naar me toe.

“Wat we laatst deden,” zei hij, “wat betekent dat? Als Johan net zoiets is als ik, gewoon een vriendje die je af en toe neukt, dan betekent het niets, het is gewoon weer een spelletje. Maar dat is hij niet, hè?”

Guido keek me aan, zijn hoofd schuin, wachtend op een antwoord. Ik wilde hier niet over nadenken, nog niet. Ik kende Johan pas twee weken, afgezien van die eerste ontmoeting, en tot nu was het allemaal heel leuk, zonder onze relatie al te veel te ontleden.

“Als je bedoelt of ik verliefd op hem ben...” begon ik, maar hij schudde zijn hoofd met een cynisch lachje.

“Nee,” onderbrak hij me, “dat bedoel ik niet. Hoe dan ook, ik geloof niet dat liefde op het eerste gezicht erg goed samengaat met een kerel door je raam naar binnen te laten kijken terwijl je met je liefje ligt te neuken.”

“Wat is het probleem dan?”

Hij keek me aan, donkere schaduwen maakten zijn ogen triest.

“Het probleem is,” zei hij traag, alsof hij tegen een kind sprak, “als de dingen voor jou zijn veranderd, dan zijn ze voor ons veranderd. Wanneer ik je bezocht, waren we altijd samen. Hoe kan ik je nu bezoeken terwijl ik weet dat we dan met z’n drieën zijn?”

“Ik dacht dat je ervan had genoten,” zei ik zwakjes.

Guido grinnikte ondeugend. “Niet half zoveel als jij, smerige slet,” antwoordde hij grijnzend.

“ Wel dan...?”

“ Ja, ja, we hebben alle drie genoten, maar dat was een gelukkig toeval. Als wij samen zijn, doen we zoiets, we genieten ervan. De volgende keer dat we koffie drinken is er niets veranderd. Als jij en Johan zoiets doen, dan...” Hij zuchtte, zocht naar woorden. “De inzet is hoger. De ochtend erna waren de dingen voor jullie toch veranderd?”

Ik bleef stilletjes zitten, herinnerde me hoe behoedzaam Johan en ik hadden gepraat, samen liggend in mijn bed terwijl de zon door het raam scheen, niet alleen over Guido, maar over wat de ervaring voor ons had betekend. Het was waar, Guido en ik zouden nooit op die manier dingen hebben besproken, openlijk vertellen hoe de angst en de kracht onze verlangens had gevoed. Ik knikte, Guido onwillig bekennend dat Johan niet zo maar een vriendje was.

“ Je moet me vertellen hoe de dingen ervoor staan, Anja,” zei hij zacht. “Er is iets aan de hand. Ik weet niet wat het is, maar...” Hij leek naar woorden te zoeken. Hij stond abrupt op, kuste me liefdevol op mijn wang en trok zijn jack aan. “Je moet erachter komen, sexy rooie, en als je eruit bent, bel je me.” Voordat ik kon antwoorden liep hij weg, zijn lichte tred in tegenstelling tot zijn gespierde gestalte.

“Hij lijkt me trouwens een toffe gast,” riep hij nog over zijn schouder voordat hij de hoek om ging.

De drukte op straat ging langs me heen, vrachtwagens en brullende motoren en een gestage stroom voetgangers gingen aan mijn tafel voorbij. Mijn koffie was allang op, maar ik wilde niet weg. Guido had me duidelijk gemaakt wat ik had gevreesd op het moment dat hij me belde, dat niets meer hetzelfde was. Ik had mijn onafhankelijkheid niet willen verruilen voor een vaste relatie, en tot dusverre waren er van weerskanten geen eisen geweest om onze vrijheid op te geven. Desondanks was er een intensiteit tussen Johan en mij die ons samendreef. Hij had me niet gevraagd monogaam te blijven. Hij leek juist te genieten wanneer er anderen bij onze spelletjes werden betrokken, maar meer was er niet, het waren onze spelletjes. Met een schok besefte ik wat Guido bedoelde. Als ik doorging met hem te ontmoeten, zou hij niet alleen met mij te maken hebben, maar ook met Johan. Wilden we dat eigenlijk wel? En was het wel eerlijk om Guido erbij te betrekken? Zittend in die plakkerige middaghitte op de Vismarkt, besefte ik dat ik nu al alles wat ik deed met betrekking tot Johan deed. We hadden samen een reis uitgestippeld, en waar we ook zouden uitkomen, ik ging mee tot het eind.

Verontrust en opgewonden ging ik niet meteen terug naar mijn werk, maar ging langs bij Tania ’s studio. Ze was midden in een fotosessie met een jonge acteur en ik ging rustig in een hoekje zitten, terwijl zij hem met grapjes wat losser voor de camera probeerde te maken. Ik moest terwijl ze aan het werk was uit haar gezichtsveld blijven, anders zouden we elkaars blik vangen en gaan giechelen. Hij was een knappe jongeman, donker en enigszins mediterraans, ik wist dat er meer dan beroepsmatige aanmoediging achter haar flirten zat, maar hij had alleen oog voor de cameralens.

“0, och, hij is waarschijnlijk toch homo,” zei Tania, toen ze de deur achter hem had gesloten. “ En, wat heb je voor nieuws?”

“Ik heb net koffie met Guido gedronken,” zei ik, en ze lachte.

“ Dat is nieuws, zeg!” zei ze spottend. “Je bedoelt dat je hem net over Johan hebt verteld.”

“Zoiets?” Ik besloot niet in details te treden over hoe hij en Johan elkaar hadden ontmoet.

“Wat zei hij?” Riep Tania uit het keukentje, waar ze sinaasappelsap uit de koelkast haalde.

“Hij zei dat ik hem moest vertellen hoe de dingen ervoor staan.”

“En?” Ze kwam met twee glazen te voorschijn. “Hoe staan de dingen ervoor?”

Ik nam het glas aan en liep naar de lage bank in de hoek. Waarom was ik uitgerekend naar Tania gegaan. Zij zou gegarandeerd vragen stellen waarop ik geen antwoorden had.

“Ik weet het niet,” antwoordde ik knorrig. “Ik ken hem pas een paar weken. We hebben nog niet eens onze eerste ruzie gehad.” Tania plofte naast me neer. “Maar hoe is het met jou?” vroeg ik. “Heb je Mark onlangs nog gezien?”

Tania rolde ondeugend met haar ogen. “0, ja. Wat een schat! Veel en veel aardiger dan zijn grote broer.”

“Kneedbaarder, bedoel je,” zei ik beschuldigend.

Ze keek zedig. “Och, weet je,” zei ze met een sluw lachje, “neem ze jong en train ze, zou ik zeggen.”

Plotseling voelde ik me melancholisch, en keek naar het nep tijgerkleed onder onze voeten. Voor we naar Oostenrijk gingen was alles zo eenvoudig geweest. Nu was de eenvoudige regeling met Guido in de war gestuurd en ik kon met Tania niet meer over alles praten. De herinnering aan onze ontmoeting in de trein hing nog op de achtergrond. Ik moet hebben gezucht, wat Tania kneep in mijn hand.

“Maak je niet druk. Er komt vanzelf een oplossing. Die dingen hebben tijd nodig.” Ik kneep ook in haar hand en schonk haar een trieste blik, een beetje verward over het feit dat ik de giften van het leven niet genoeg waardeerde.

“Vertel me niet dat je er spijt van hebt,” vervolgde ze.

“Natuurlijk niet,” antwoordde ik. “Het is alleen een beetje... ingewikkelder dan ik gewend ben.”

“Ja, je leven werd veel te saai.” Ze kwam vastberaden recht. “Kom op, we gaan vandaag geen van beide nog aan het werk. Loop even met mee naar het lab en daarna gaan we een biertje drinken.”

Met Tania kon ik altijd om mezelf lachen, en als het betekende dat ze me in recordtijd vol bier zou gieten, met dezelfde snelheid waarmee ze zelf dronk, was dat een prijs die ik graag betaalde. Het was na middernacht toen ik mezelf uit een minitaxi hees en behoedzaam de trappen naar mijn voordeur beklom. De flat was donker en toen ik naar binnen stapte was er geen teken van Johan. Ergens was ik opgelucht. We hadden sinds onze terugkeer uit Oostenrijk nog maar weinig echt geslapen en ik moet bekennen dat ik tijd nodig had om wat na te denken. Trouwens, na een avondje drinken met Tania zou ik erg slecht gezelschap zijn. Ondanks de opluchting ervoer ik een vage onzekerheid. Dacht Johan dat ik de avond met Guido had doorgebracht? Erger nog, was hij naar een ander gegaan? Ik had het recht niet om trouw te verwachten, maar de gedachte dat hij met een andere vrouw was dreef een ijskoud mes in mijn maag. Ik zette het antwoordapparaat aan en hoorde Johan ’s stem.

“Hallo, Anja, met Johan,” zei hij met een stem die onmogelijk van een ander zou kunnen zijn. “Ik denk dat je nog steeds uit bent. Luister, ik ben gesloopt, dus ga ik zo naar bed. Bel me niet als je na elf uur thuiskomt, ik praat morgen met je. Dag.”

Ik ging in het donker zitten, luisterend naar de oorverdovende stilte toen het bericht ten einde was. Zo, hij sliep dus thuis. Vreemd, hoewel ik, onwillig, had geaccepteerd dat hij misschien met een ander sliep, wist ik dat hij nooit tegen me zou liegen. Wat was er aan de hand? Hoe was deze man me zo onder de huid gekropen? In de slaapkamer had Johan het bed opgemaakt voordat hij was vertrokken. Toen ik vroeg was weggegaan, had ik hem daar laten liggen en niet gedacht dat hij er niet zou zijn wanneer ik weer thuiskwam, hoewel ik wist dat hij zelf een flat had. Dat was het probleem, bedacht ik, terwijl ik dankbaar onder het dekbed schoof. Ik beschouwde hem te veel als vanzelfsprekend. We moesten proberen wat meer tijd zonder elkaar door te brengen, andere vrienden ontmoeten. Dat zou verstandig zijn. Terwijl ik in slaap sukkelde, stak ik automatisch een arm uit naar Johan ’s rug, voordat ik me met een schok herinnerde dat hij er niet was. “Zie je?” mompelde ik tegen mezelf. “Dat is nou precies wat ik bedoel.”

Johan belde me de volgende ochtend op het moment dat ik onder de douche vandaan kwam. Druipend op de keukenvloer stond ik met hem te praten. De toespraak die ik had gerepeteerd, over elkaar wat minder zien, leek belachelijk zodra ik zijn stem hoorde. Warm en levendig stelde hij voor me na het werk met de motor op te halen voor een maaltijd bij de rivier.

“Waarom maak ik het mezelf zo moeilijk? Dacht ik. Er was genoeg tijd om problemen op te lossen zodra ze zich voordeden. Johan vroeg me niet waar ik de vorige avond was geweest, en hij gaf me niet het gevoel dat ik het hem moest vertellen. Feitelijk had ik het zoveel over Tania dat het duidelijk moest zijn dat we de avond samen hadden doorgebracht, maar hij vroeg er niet naar. Voordat ik de tijd had om mezelf af te drogen, ging de telefoon weer. Ervan uitgaande dat het Johan was die nog iets wilde zeggen, nam ik op terwijl ik met mijn handdoek de slaapkamer binnenkam, maar niemand zei iets, en niemand antwoordde toen ik “hallo” zei.

Ik hoorde geluiden aan de andere kant, het ritselen van iets dat dicht bij de telefoon was en de gesmoorde stem van een vrouw.

“Tania?” vroeg ik, me herinnerend dat ze me een keer via haar mobieltje had gebeld toen haar sleutel per ongeluk op de herhaalknop had gedrukt. Het klonk alsof dat nu weer was gebeurd. “Tania!” probeerde ik nog eens, maar er kwam nog steeds geen reactie. Toen hoorde ik zonder twijfel Tania ’s stem zeggen.

“Mm…, ja, dat is lekker.” Een mannenstem zei iets dat ik niet verstond, en zij lachte en herhaalde. “Dat is lekker.”

Wat deed ze? Was het de jonge Mark, die zijn vervolgtraining onderging? Onwillekeurig luisterde ik, probeerde erachter te komen wat er aan de hand was. Het ritselen werd herhaald, en toen zei Tania tegen hem. “Strijk met je tong daarlangs. Dat is het, iets lager... 0!”

Hij had de plek gevonden. De herinnering aan mijn tong die over haar geslacht streek raakte me als een harde trap, en plotseling hunkerde ik naar hete seks. Ik zag Mark voor me, zijn frisse jonge gezicht begraven in Tania ’s blonde schaamhaar, zijn jongenshanden om haar borsten, en het beeld maakte me nat. Ik liet de handdoek vallen en plofte naakt en vochtig op het bed. Met mijn ene hand volgde ik het pad dat Mark ’s hand in gedachten maakte. Over mijn borsten, wrijvend over de gezwol­len tepels, en het volle gewicht ervan omhoogduwend naar mijn gezicht.

“Ja, ja, daar,” zei Tania aan de andere kant van de lijn tegen hem.

“Sneller met je tong, sneller.”

Ik likte aan mijn vinger en wreef mijn eigen klit, zag Mark ‘s hoofd in gedachten boven mijn geslacht hangen, maar tegelijkertijd herinnerde ik me de rijke smaak van Tania ’s lichaam, het gevoel van mijn tong op haar knopje. Ik wilde erbij zijn, Tania met mijn mond tot het toppunt van genot brengen, Mark tonen hoe hij het moest doen.

“Duw je vingers naar binnen,” hoorde ik haar zeggen, en ik deed het bij mezelf. Het waren Mark ’s dikke vingers die met de kracht van de jeugd in me drongen, maar het waren ook mijn vingers die in Tania stootten. In mijn verbeelding was het mijn hand die de juiste plek in haar vond die haar met de stoten naar adem deed snakken.

“Sneller,” dwong ik hem, “ze moet het sneller krijgen,” en mijn eigen hand pompte in me zoals ik wilde dat hij in Tania pompte. Er klonk een gesmoord geluid en toen zei Tania duidelijk verstaanbaar.

“Neuk me. Nu!”

Ik brandde van opwinding, mijn poesje was druipnat, mijn hand maakte soppende geluiden met iedere stoot. Tania ‘s bed begon te piepen, het oude ijzeren frame wiegde onder het gewicht van hun lichamen terwijl Mark deed wat hem was gezegd en haar neukte. Ik deed mijn ogen dicht en zag haar lange, slanke benen om hem heen geslagen, haar armen boven haar hoofd, haar handen van opwinding tot vuisten gebald. Zijn stevige, jonge lichaam ramde met dierlijke passie in haar, zijn gespierde armen ondersteunden hem, zodat hij op haar neer kon kijken, haar borsten met iedere beweging zien deinen, zien hoe zijn penis in haar kut verdween. Zijn gezicht was vertrokken van wellust, de wens haar genot te schenken was nu overgenomen door zijn eigen behoeften, het verlangen haar te bezitten, zijn climax in haar te vinden en haar met zijn sperma vol te spuiten. Hoewel ik op mijn rug lag, en mijn vingers in mijn kut ploegden terwijl Tania ‘s kut gevuld was met Mark ‘s pik, stelde ik me voor dat ik boven op Tania lag. Het was mijn lichaam op het hare dat het bed deed piepen door de kracht van mijn stoten, terwijl ik neerkeek op haar van opwinding hulpeloze gezicht. Ik verbeeldde me dat ik een penis had die in haar warme, glibberige poesje stootte, het poesje dat ik die nacht in het slaapcompartiment had geproefd. Ik was het die haar buiten zinnen dreef en haar in een gigantisch orgasme zag onderdompelen.

“ 0, o, ja,” hoorde ik haar snikken toen ze kwam, en ik voelde mijn orgasme met het hare rijzen. Mijn stotende vingers voelden de golven van mijn climax waardoor ze werden gegrepen, en tegelijkertijd hoorde ik Mark ‘s gesmoorde kreet toen hij zichzelf in haar ontlaadde. Het piepen van haar bed klonk langzamer en stopte, mijn genot kwam tot bedaren en ik hoorde het geluid van lakens die werden rechtgetrokken. Mark vroeg iets, maar zijn stem was onverstaanbaar door de telefoon, en Tania antwoordde.

“Niet slecht, helemaal niet slecht.” Er klonk intiem gelach, waardoor ik me plotseling meer een luistervink voelde dan tijdens de seksdaad. Ik verbrak de telefoonverbinding en bleef op bed liggen, weer alleen.

Had Tania dit soort fantasietjes over mij zoals ik over haar, vroeg ik me af. De ruwe handdoek op mijn huid bracht vage echo ‘s van de opwinding terug die ik had gevoeld. Ik wist dat Johan de gedachte aan Tania en mij opwindend zou vinden, maar ik wist niet zeker of ik mijn beste vriendin wilde laten deelnemen aan een situatie die toch al ingewikkeld was. Ik kon het beter zo laten, een fantasie die door een toeval was gevoed. Was het wel een toeval? Ik stopte met afdrogen en keek naar de telefoon. Het was gemakkelijk om zonder het te weten met een druk op een knop een telefoontje te plegen, dat was waar, maar dat betekende dat het ook gemakkelijk was om het bewust te doen. Had Tania me opzettelijk laten meeluisteren? Ik lachte voor me heen en begon me aan te kleden. Die vrouw had werkelijk geen beperkingen.

Deel I

Terwijl ik op de hoek van de straat op Johan stond te wachten rook ik voor het eerst iets van herfst in de lucht. De avond was nog steeds warm, maar een vleugje vorst voelde scherp aan in mijn neusgaten en de lichte bries bracht de geur van dode bladeren met zich mee. Hoewel het net zeven uur was, kleurde de ondergaande zon de lucht boven de schoorstenen en daken roze. Mijn blote benen in de koele lucht vertelden me dat de zomer bijna voorbij was. De hete lome middagen lagen voor een jaar achter ons.

Ik zag mijn auto om de bocht van de weg komen en sloeg Johan gade die hem enkele meters verderop parkeerde. We waren hard op weg het paar te worden dat we op Dirk ‘s bruiloft voorwendden te zijn. We gaven de voorkeur aan elkaars gezelschap en elkaars vervoermiddelen. Hoewel de motoren waarop ik de hele zomer had gereden meestal geleend waren en niet Johan ’s eigen, oude machine.

Ik verbaasde mij nog steeds, als ik mijn eigen stem dingen hoorde zeggen als. “Ik weet het niet, ik moet eerst vragen wat Johan doet.”

Gelukkig voor mij had Guido, kort na ons gesprek op de Vismarkt, een volgende filmaanbieding gekregen en ik moest hem geen verklaring geven tijdens zijn afwezigheid. We hadden nooit veel contact gehad wanneer hij aan het werk was, hoewel ik typische Guido ansichtkaarten ontving. Op de voorkant een foto van een of ander tropisch paradijs, op de achterkant een lijst van de explosies, vuurballen en etalages waar hij die week als stuntman doorheen was gegaan. Toen hij terugkwam wist ik dat de zaak vrij duidelijk was. Johan was een groot deel van mijn leven geworden. Het was niet alleen de gewoonte en kameraadschap, dacht ik, terwijl ik toekeek hoe Johan met het lastige slot aan de bestuurderskant worstelde. Er was nog steeds een aantrekkingskracht tussen ons die onweerstaanbaar was. Andere mannen hadden mijn lichaam in vuur en vlam gezet, zodat hun lichtste aanraking me dol van verlangen maakte, maar Johan was in mijn geest gekropen. Terwijl hij over de Mechelse kasseien naar me toe liep, voelde ik een steek van verwachting. Het zou nog uren duren voor ik alleen met hem zou zijn, maar ieder moment dat we samen doorbrachten, was een onderdeel van ons spel, een verkenning van onze uiterste grenzen.

Hij omvatte mijn hoofd met beide handen en kuste me zodra hij bij me was. Zijn gezicht was koud. Hij had met open raam gereden, wat hij prettig vond, waarschijnlijk omdat hij de wind op de motor wilde compenseren. Ik wilde hem meteen mee terug naar de auto nemen en thuis naar bed gaan, maar ik wist dat deze avond al moeilijk genoeg voor hem te regelen was geweest.

“Je bent vroeg,” zei hij met duidelijk genoegen.

“Je zult moeten wachten tot Eddie mijn haar heeft geknipt.”

“Vind ik niet erg. Ik kan toekijken. Ik was vroeg klaar en wilde meteen hierheen komen.”

De luiken voor de kapperszaak waren gesloten en op de deur hing een bord

- Gesloten - maar Johan klopte op de ruit.

“Doet Eddie na sluitingstijd wel vaker open?” vroeg ik, toen de lichten in de winkel aanfloepten.

“Hangt ervan af wie daar om vraagt,” zei Johan, tamelijk zelfgenoegzaam.

“Ik heb hem gezegd dat het een speciale gelegenheid was.”

Johan had het momenteel drukker dan ik. Hij werkte voor een tijdschrift over zwangerschapsverlof voor mannen, en hij had in drie weken tijd geen vrije dag gehad. Hij had dit weekend vrij kunnen krijgen om naar de bruiloft van zijn nicht te gaan, maar nog geen tijd gehad voor dingen als het kostuum en de kapper.

De deur ging open en Eddie glimlachte naar ons. “Alle twee?” vroeg hij.

“Nee, alleen ik,” antwoordde Johan, waarna we naar binnen liepen.

“Anja laat haar lokken niet door een barbaar als jij knippen.” Johan kwam al zo lang in Eddie ’s zaak dat ze elkaar als oude vrienden behandelden, met plagerijtjes en al.

“Nee, alleen barbaren zoals jij hebben een barbaars kapsel nodig,” zei Eddie, en hij knipoogde in de spiegel naar mij terwijl hij een kapmantel rond Johan ‘s schouders drapeerde. Hij was niet bijzonder knap, maar hij had iets dat hem op een ondeugende manier aantrekkelijk maakte. Vanaf mijn plaats achter Johan keek ik toe en luisterde terwijl Eddie met zijn kam en schaar aan de slag ging met Johan ‘s haar. Hier werden geen praatjes gehouden over waar je met vakantie naartoe ging. Eddie had altijd wel een verhaal over zijn familie, hetzij in Brussel, Mechelen of in Italië. Of over zijn duistere vrienden die een of andere deal hadden gesloten. Ik vond het heerlijk een toeschouwer te zijn in deze mannelijke wereld, Johan te midden van mannen te zien, hem te zien meedoen met hun grappen.Eddie had het deze keer over ongewone klanten.

“Eén man komt iedere week volkomen kaal.”

Ik opende mijn mond om te vragen wat een kale man bij de kapper kwam doen, maar hij vervolgde.

“Hij heeft een pruik. Brengt de pruik mee, die fatsoeneer ik en hij gaat blij naar huis. Het punt is…”

Eddie ging helemaal op in het verhaal en vergat verder te knippen. Hij liep om Johan heen zodat hij zijn gebaren kon zien.

“… dat hij niet hier blijft zitten terwijl ik met die pruik bezig ben. Hij wil niet dat iedereen zijn hoofd zonder pruik ziet, dus wacht hij in de voorraadkamer… ”

Nu had hij onze aandacht gevangen en hield ons in spanning door zorgvuldig en gespannen twee wilde wenkbrauwharen met de nodige precisie bij te knippen.

“… met een theedoek om zijn hoofd! Voor het geval er iemand per ongeluk binnenkomt. Arme stakker.”

Dit was waarom Eddie ‘s knipbeurten zo lang duurden. Voor een goed verhaal stopte hij met knippen. Maar het was de moeite waard. Niet zozeer wat hij vertelde maar vooral, hoe hij vertelde. Maar niet alleen dat. Eddie was zeker een vakman. Ik zag waarom Johan erop had gestaan zijn haar hier te laten knippen en nergens anders. Johan ‘s prachtige, chocoladebruine haar viel in laagjes in een schitterend model rond zijn schedel. Ik zag Johan ‘s gezicht in de spiegel en af en toe wierp hij me een brandende blik toe. Ik vroeg me af of hij van de knipbeurt genoot, van het gevoel van Eddie ‘s snelle vingers die door zijn haar gingen en over zijn schedel. In tegenstelling tot Johan ‘s opmerking had ik mijn haar een keer door Eddie laten knippen, en ik had de stevige, vastberaden aanraking van zijn hand een interessante afwisseling gevonden op de vrouwen die gewoonlijk mijn haar deden. Nadat Eddie de schaar voor een tondeuse had verruild, had ik het zoemen ervan in mijn nek gevoeld waar Eddie mijn korte kapsel afwerkte.

Nu ik zag dat Johan zijn hoofd naar voren boog om zijn nek uit te laten scheren, voelde ik weer een huivering langs mijn eigen nek lopen. Het koele plastic van het handvat vibreerde terwijl de mesjes knipten wat me een rilling door mijn hele lichaam had bezorgd, helemaal tot aan mijn geslacht, en met mijn handen onder de kapmantel had ik mezelf als reactie daarop aangeraakt.

“Er is nog een vent,” vervolgde Eddie, “die zich iedere zaterdag komt laten scheren."Hij schijnt zich de rest van de week niet te scheren. Hij heeft praktisch een volle baard wanneer hij binnenkomt. Iedere week hetzelfde. Helemaal scheren met een scheermes, hete handdoeken en alles. En dat was het dan tot de volgende zaterdag.”

“Misschien heeft hij een minnares,” opperde Johan, “die er niet van houdt dat hij pikkerig is.”

Eddie lachte. “Dat is het!” zei hij.

“Gaat de hele week naar zijn werk, waarbij hij eruitziet alsof hij zich nooit wast, en op zaterdag gaat hij helemaal opgepoetst naar zijn liefje. Dat vind ik mooi. Het is toch zo dat vrouwen het niet fijn vinden om hun huid open te halen?”

Hij sprak rechtstreeks tegen mij en ving mijn blik in de spiegel.

“Nee,” zei ik, “glad is absoluut beter.”

“Het is ook wel eerlijk,” ging Eddie verder. “Jullie scheren je benen toch ook voor ons?” Zijn blik dwaalde naar mijn gladde, bruine benen onder de leren stoel.

“Niet alleen voor jullie, ik wil zelf dat mijn benen glad zijn.”

“En je oksels,” voegde Johan eraan toe, waarbij hij me in de spiegel doordringend aankeek.

“Ja, benen en oksels,” antwoordde ik en vroeg me af waartoe dit leidde.

Johan wist dat ik mijn benen en oksels schoor en mijn bikinilijn waks. Hij wist ook dat we vluchtig hadden besproken of ik mijn schaamhaar helemaal zou afscheren en dat ik het idee niet helemaal had afgewezen.

“Krijg je ooit wel eens vrouwen hier die vragen of je hun benen wilt scheren?” vroeg Johan aan Eddie.

Ik stond op en ging op de rand van Eddie ‘s toonbank zitten vanwaar ik toekeek hoe hij Johan ‘s bakkebaarden bijknipte Eddie lachte ten antwoord, maar iets in zijn gezicht reageerde onwillekeurig.

“Je zou het doen, is het niet?” drong ik aan. Ik sloeg zelfbewust mijn benen over elkaar en streek met een hand over mijn gladde scheenbeen naar mijn knie.

“Als die van mij niet waren geschoren, zou je ze met een scheermes kunnen doen, toch?”

Door de manier waarop Eddie naar mijn benen keek, wist ik dat Johan en ik zijn belangstelling hadden gewekt.

“Ja..? Antwoordde hij aarzelend, “dat zou ik kunnen doen...”

“Het zou toch gemakkelijk te doen zijn?” merkte Johan op. “Ze zou op deze stoel kunnen zitten en haar benen op je schouders laten rusten. Of ik zou ze voor je ophouden.”

Ik zag dat ze een blik wisselden. Een blik die tegen Eddie zei, “het is goed, we kunnen op deze manier over mijn vriendin praten. Ik vind het niet erg.” Eddie ‘s ogen dwaalden weer over mijn benen, brutaler ditmaal.

“Ja,” zei hij, met een stem die zowel uitdagend als schertsend klonk. “Kom de volgende keer maar met harige benen en dan zal ik mijn scheermes erop loslaten.”

“Afgesproken,” zei ik en schoof naar achteren op de toonbank, mijn knieën iets uiteen zodat Eddie de beschaduwde holte eronder kon zien. Ik droeg een vleeskleurige Tanga, dus moest het eruitzien alsof mijn dijen in het duister vervaagden. Ik keek naar de mantel die Johan van zijn schouders tot zijn schoot bedekte en vroeg me af of hij net zo opgewonden was als ik. Eddie zette de tondeuse uit en reikte naar het scheermes. Staande achter Johan om zijn neklijn en bakkebaarden bij te knippen, keek hij mij via de spiegel aan, kennelijk zonder erg dat Johan hem ook in de spiegel kon zien.

“Je kunt dat scheermes dus voor van alles gebruiken?” Mijn vraag was niet zozeer een uitdaging als wel een uitnodiging.

Eddie knikte, zijn ogen bleven me aankijken terwijl hij de losse haartjes uit Johan ‘s nek borstelde.

“Wat ze je probeert te vragen is…” Zei Johan zacht, waarbij hij opstond en de lokjes van de kapmantel schudde.“…is, zou je haar helemaal willen scheren?”

Eddie keek Johan ongelovig aan.

“Het haar tussen haar benen, haar schaamhaar. Zou je het nu, terwijl ik toekijk willen afscheren?”

Ik bleef zwijgend zitten, kijkend naar het verlangen en de verwarring op Eddie ‘s gezicht en voelde mijn poesje bij de gedachte alleen al nat worden.

“We betalen er natuurlijk voor.” Vervolgde Johan, leunend tegen de toonbank, zodat we een driehoek vormden. Johan en ik tegen de toonbank, Eddie achter de stoel. Hij keek ons beiden aan, alsof hij bevestiging zocht, en toen gebaarde hij ten antwoord naar de stoel.Ik ging op het leer zitten, nog warm waar Johan had gezeten en leunde met mijn hoofd tegen de steun terwijl Eddie de stoel tot heuphoogte omhoog pompte en hem achterover kiepte zodat ik bijna gestrekt kwam te liggen. Ik legde mijn benen op de armleuningen, het chroom koud tegen mijn kuiten en trok mijn rok omhoog en opzij. Ik voelde me verrukkelijk opgewonden bij het idee dat deze man mijn haar zou afscheren waarna ik volkomen naakt en blootgesteld zou zijn, in deze winkel achter de gesloten luiken. Johan ging tussen mijn benen staan en legde een hand pal op mijn geslacht, waar mijn Tanga al helemaal vochtig was door mijn opwinding.

“Dit kan beter uit,” zei hij, en trok de Tanga uit, die hij vervolgens in zijn zak stopte. Hij staarde een ogenblik op me neer, naar mijn onbedekte geslacht, mijn gespreide benen en mijn achterover liggende lichaam op de stoel. Toen stapte hij opzij en zei tegen Eddie, “ga je gang.”

Eddie nam Johan ‘s plaats tussen mijn benen in. Hij had een scheerkwast van Marterharen in zijn hand en een kom met scheerzeep. Ook hij staarde enkele ogenblikken op me neer. Ik voelde me heerlijk kwetsbaar, keek naar hem op en sloeg mijn benen uitdagend verder uit elkaar over de metalen armleuningen. Langzaam, naar me kijkend, begon hij mijn geslacht in te zepen met de scheerkwast. De haren streelden zacht over mijn gevoelige huid en tussen de stugge krulletjes terwijl hij verderging. Toen de kwast over mijn klit ging, was het bijna pijnlijk door de indringende werking van de scheerzeep. Een scherp prikkelend maar zalig gevoel trok bij iedere streek door me heen. In de spiegel achter Eddie zag ik Johan ‘s gezicht, dat over mijn schouders naar Eddie ‘s werk keek.

Het duurde niet lang of al mijn schaamhaar was met scheerzeep bedekt waarna hij de scheerkwast neerlegde en een scheermes greep. Johan pakte mijn polsen, hield ze omhoog tegen de leren rugleuning terwijl Eddie aan mijn zijkant ging staan en ik naar mezelf in de spiegel keek. Benen gespreid en vastgehouden, klaar voor het scheermes.

Een intense kramp van opwinding deed me beven toen ik het glimmende blad zag naderen en ik me de kou ervan tegen mijn huid voorstelde. Met zijn vrije hand pakte Eddie een plukje haar op mijn venusheuvel, gaf er een rukje aan zodat ik mijn adem inhield en sneed het af. Heel mijn schaamstreek bewerkte hij op die manier. Rustig, beheerst en met onbetwistbaar vakmanschap tot het meeste haar afgesneden was en er alleen stoppels over bleven.

Tegen dat Eddy zo ver was begreep ik waarom Johan mijn polsen in een ijzeren greep hield. Zonder zijn steun zou ik mijzelf onmogelijk kunnen bedwingen en onstuitbaar met tien vingers mijn orgasme hebben opgewekt. Vervolgens legde Eddy een stomende handdoek in mijn lies waarmee hij het overgebleven schuim weg veegde. Alleen al die behandeling deed mijn bekken opwippen en ik moest mijzelf aanmanen om mijn kuiten op de leuning te houden. Daarna zeepte Eddy de overblijvende stoppels terug uitvoerig in met de prikkelende scheerzeep, de strelende kwast. Nog steeds zwijgend terwijl het zweet op zijn voorhoofd parelde, zette hij op de leren riem het scheermes aan, zodat het op zijn scherpst aan het vervolg kon beginnen.

Het metaal raakte nu voluit mijn huid. Het enige dat ik voelde was het korte beheerste schrapen van het mes op mijn tere huid terwijl de stoppels werden afgeschraapt. Ik keek gehypnotiseerd toe hoe Eddie ‘s snelle handen over me heen gleden, de huid glad trok en schoor, glad trok en schoor. Het witte schuim verdween snel, liet roze huid achter. Toen hij dichter bij mijn geslachtsdelen kwam deed Eddie langzamer, zijn behoedzame vingers vonden de randen van de tere huid en trokken ook daar de huid glad voor het scheermes zijn werk deed.

Zijn handen zwierven rondom mijn poesje, raakten me intiem aan, maar met een vreemd klinische benadering wat het nog opwindender maakte. Zijn vingers bewogen zich rond mijn klit. Omhoog en omlaag langs mijn schaamlippen, maar alleen lang genoeg om ook daar de pure zuiverheid achter te laten. Ik keek vol verbazing toe terwijl een compleet onbekend landschap zich onder het mes ontvouwde, mijn klit ontbloot, liggend tussen twee eenvoudige plooien van roze huid. De meesterhanden gingen naar beneden, uit mijn zicht, ik voelde dat ze aan weerskanten van mijn geslacht hun werk deden en bij het gevoelige plekje boven mijn anus eindigden.

Eddie stopte, bekeek zijn werk een ogenblik en wendde zich vervolgens tot Johan. Even verdween de vakman en veegde de getergde man het zweet van zijn voorhoofd.

“Johan, wil je me een hete handdoek aangeven?”

Het was de eerste keer dat iemand van ons had gesproken sinds hij mij was gaan scheren. Johan liet mijn polsen los en overhandigde Eddie een hete natte, flanellen handdoek, waarna hij zich vooroverboog om Eddie ‘s werk te bekijken. Terwijl Eddie de handdoek zachtjes over mijn geslacht wreef om de schuimresten weg te vegen, kon ik mij niet meer beheersen en drukte kermend en huilend van genot de hete handdoek in mijn kut, samen met Eddie ’s vingers.

Ik liet mijn beheersing een ogenblik varen om kreunend een van de meest intense orgasmen van mijn leven uit te laten woeden

Achteraf toen ik uitgeteld en weer bij zinnen was, voelde ik me naakter dan ik ooit was geweest. Er was absoluut niets tussen mijn huid en de natte handdoek en iedere millimeter van mijn lichaam was in direct contact met de wrijvende doek die als een grote, natte tong over mijn ontblote huid wreef.
Tegelijkertijd vertedert en vernederd veroorzaakte het een genot dat door me heen huiverde.Eddie stapte opzij en voor het eerst kreeg ik het volledige resultaat in de spiegel te zien. Elke spleet en alle plooien waren zichtbaar en zonder een enkel haartje zag het eruit als een exotische orchidee, niets verborgen, alles voor algemeen genot.
Ik keek op om Johan ‘s gezicht te zien, naar de opgewonden blik in zijn ogen. Ik zag dat Eddie gebiologeerd naar zijn handwerk stond te staren.

“Wel?” Vroeg Johan aan Eddie, “hoe voelt dat?”
Niet langer aarzelend stak Eddie zijn hand uit en legde hem plompverloren op mijn poesje, nu niet klinisch, maar verkennend.
Hij streek met zijn hele hand over mijn geslacht, glibberig van mijn opwinding en liet zijn vinger in me glippen. Het leek alsof er tussen binnen en buiten geen enkele grens bestond, alsof mijn diepste plooien zich voor zijn hand openden.
Terwijl Eddie ‘s vingers mijn klit plaagden had ik het gevoel dat mijn hele geslacht op zijn lichtste aanraking reageerde. Vanbinnen smolt ik toen Eddie ‘s hand mijn roze plooien masseerde alsof ik geolied werd.

“Ja, ze voelt geweldig,” antwoordde Eddie. “Ze voelt zo zacht als satijn en ze is drijfnat.”
Johan ‘s ogen waren op Eddie ‘s hand gefixeerd en zijn eigen handen lagen op mijn schouders, klaar om me neer te drukken als ik een poging zou doen om overeind te komen. Ik hoorde zijn schorre gefluister.

“Ik wed dat ze ook aangenaam en schoon smaakt.”
Ze wisselden weer een blik en ik ervoer een schok van opwinding toen ik besefte dat ook bij dit spelletje mijn mening niet zou worden gevraagd.
Terwijl Eddie tussen mijn benen ging staan trok hij mijn naakte geslacht naar zich toe, zodat het precies op de rand van de stoel rustte. Hij streek met zijn tong over mijn naakte venusheuvel, zijn ogen op Johan gericht.
Eddie likte zijn lippen af.

“Mm…, schoon en zacht,” zei hij.
Tergend langzaam streek Eddie ‘s tong over mijn pasgeschoren huid. Ik had daar nog nooit eerder zoiets intens gevoeld omdat de aanwezigheid van mijn schaamhaar een dergelijke tedere aanraking had belemmerd.
Hij was niet eens dicht bij mijn geslacht, maar ik smolt nu al van genot. Mijn handen grepen Johan ‘s polsen om mijn zelfbeheersing te bewaren. Als antwoord drukte hij mijn schouders neer, hield me stevig op de zitting.
Naar beneden kijkend zag ik Eddie ‘s tongpunt om mijn geslacht heen aan het werk. Zonder de stugge bedekking van schaamhaar leek het of het andermans geslacht was, maar de levendige gevoelens vertelden me dat het mijn eigen geslacht was.
Nu streek Eddie met zijn platte tong heen en weer over mijn poesje, drukte hem in alle intieme huidplooien. Ik was hulpeloos overgeleverd aan de opwinding, hield me aan Johan vast alsof hij een reddingsboei was, en keek in de spiegel over Eddie ‘s donkere hoofd naar Johan ‘s gezicht.
Johan ‘s blik was niet op mij, maar op Eddie ‘s verkennende tong gericht. Het was bijna een demonstratie, een verkoper die hem toonde wat het nieuwe model te bieden had aan de opmerkzame eigenaar.

Terwijl zijn tong me likte wist ik dat ik zou komen, dat ik Johan de show zou geven waar hij op wachtte.
Met zijn koele, harde handen op mijn dijen gesteund, versnelde Eddie zijn strelingen, genietend van zijn macht om mij naar een hoogtepunt te brengen, waarbij hij mijn naakte geslacht steeds sneller begon te likken. Toen ik snikkend klaarkwam, zag ik Johan ‘s ogen triomfantelijk stralen, kijkend naar elke trilling van mijn kut, nu opengelegd en zichtbaar voor iedereen.
Eddie ging rechtop staan. Zonder te pauzeren ritste hij zijn broek open, trok zijn penis te voorschijn en gleed naar binnen. Terwijl hij in me stootte trokken zijn vingers de plooien van mijn poesje opzij, spreidden me uit, rekten me wijd open. Hij keek naar beneden en ik wist dat hij en Johan beiden van de aanblik genoten. Zijn erectie pompte in mijn opening en er was niets wat de aanblik verhulde. Eddie ‘s krachtige ritme dreef me op, vanbinnen en vanbuiten. Tegen mijn gevoelige huid was het wrijven van zijn schaamhaar vreemd mannelijk en opwindend, de ruwheid ervan veroorzaakte een nieuw soort huivering van mijn naakte huid.

Er was iets anoniems aan mijn geschoren geslacht dat ik opwindend en ontaard vond. Alsof het ter bevrediging van de toeschouwer door een pik, elke pik, kon worden gepenetreerd. Ik wist dat Johan van de aanblik genoot, en ik wist ook dat hij zich zodra we thuis waren op me zou werpen, niet langer in staat zijn opwinding te beheersen.
Dat was deze keer echter niet genoeg voor mij.

“Geef me je pik,” fluisterde ik tegen hem. Hij keek me aan.

“Geef me je pik,” herhaalde ik, “ik wil hem zuigen.”

“Toe maar, Johan,” kwam Eddie ‘s stem, schor van opwinding, “één pik is niet genoeg voor haar." Ze wil je zuigen terwijl ik haar neuk.”

Ik draaide mijn gezicht zijwaarts tegen de hoofdsteun en meteen was Johan daar, zijn pik heet en stijf in zijn hand. Hij duwde hem in mijn open mond, een hand licht steunend op mijn hoofd terwijl hij in en uit glipte. Ik zoog hem niet af. Hij neukte me zoals Eddie me neukte, volgde Eddie ‘s ritme, vulde mijn mond zoals Eddie mijn kut vulde.
Beide mannen penetreerden me in hetzelfde ritme, mijn mond en mijn poesje ontvingen ze als één, dezelfde verrukkelijke volheid aan twee zijden van mijn lichaam, de ene pik weerspiegelde de andere.
Kijkend naar mijn gezicht in de spiegel, mijn lippen rondom Johan ‘s penis, had ik het plotselinge beeld van allerlei mannen die me omringden, die allen naar deze twee keken, genietend van de show, bezig met hun eigen pik terwijl ze op hun beurt wachtten.

“Dat vind je lekker, toch,” mompelde Johan, “twee mannen tegelijk? Ik wed dat je daar al jaren over hebt gefantaseerd, twee mannen die je tegelijkertijd neuken. Ik wed dat je er nog wel meer zou willen hebben. Hoeveel mannen kun je aan? Drie? Vier? We zouden nog een pik in je mond kunnen duwen, is het niet?”
Hij drong zijn duim tussen mijn lippen en stootte hem met zijn pik naar binnen.
Ik sloot mijn ogen en verbeeldde me dat er nog een man was, dicht tegen Johan aan, hun lichamen wrijvend tegen elkaar terwijl ze me tegelijk penetreerden.

Het was waar, ik had erover gefantaseerd door twee mannen te worden genomen, en deze fantasieën waren sterker en levendiger geworden sinds Johan en Guido mij hadden gedeeld, maar ik had nooit eerder de kans gehad ze waar te maken. Het was het idee een onderdeel te zijn van hun spel dat zo sexy was geweest, maar de echte ervaring was duizend keer heviger dan ik had kunnen dromen.
Mijn lichaam werd overweldigd door het gevoel van aan alle kanten te worden gepenetreerd en de nieuwe naaktheid van mijn geslacht verhoogde het gevoel dat ik overal werd aangeraakt, binnen en buiten.
Ik was bijna te opgewonden om klaar te komen. Ik scheen een niveau te hebben bereikt waarop ik dreef en de tijd leek niet meer te bestaan, dus elke actie voelde als slow motion.
Eddie ‘s duim drukte nu weer tegen mijn klit, hield hem tegen zijn schacht waardoor hij hem met iedere stoot wreef, mijn sappen bevochtigden hem.

Ik opende mijn ogen en zag dat Eddie ‘s blik Johan ‘s stoten volgde terwijl zijn staaf tussen mijn lippen in en uit glibberde. De twee mannen leken helemaal op te gaan in elkaars bewegingen en het feit dat ik de enige verbinding was tussen de ene pik en de andere, overspoelde me en duwde me over de rand in de stortvloed van mijn climax.
Terwijl ik klaarkwam was ik me ervan bewust dat ik in hetzelfde ritme aan Johan zoog als de contracties van mijn poesje om Eddie ‘s pik.

De aanblik van mijn overgave leek de twee mannen een nieuw niveau van opwinding te bezorgen. Eddie duwde mijn benen verder uiteen tegen de stoelleuningen en ramde in mijn geschoren geslacht, een wellustige blik in zijn ogen.
Johan was zachter met zijn stoten, maar zijn hand op mijn achterhoofd steunde me tegen zijn penis die diep in mijn mond ploegde en mijn keel raakte. Eddie pompte zijn sperma kreunend in me en weer ervoer ik een piek die mijn hele lichaam deed beven. Het volgende moment was mijn mond vol hete vloeistof, bereikte Johan zijn climax, terwijl ik aan zijn trillende lid zoog en zijn zaad tussen mijn lippen en over mijn gezicht voelde stromen.

De twee mannen stapten achteruit, hijgend, naar adem happend en ik lag in de spiegel naar mezelf te kijken. Mijn benen uit elkaar en mijn roze haarloze poesje letterlijk druipend van onze gemeenschappelijke sappen.
Mijn kleren waren gekreukeld en mijn gezicht was rood en glanzend van Johan ‘s sperma.
Ik voelde me verzadigd van sperma, de metalige smaak ervan in mijn mond, mijn hele lichaam rook ernaar alsof de denkbeeldige cirkel van mannen zich had verenigd in Johan en Eddie ‘s orgasme en me had overspoeld met hun zaad.
 

Ik kreunde van frustratie en steunde met mijn hoofd op het stuur. Na een half uur was het ons nog steeds niet gelukt Brussel te verlaten.

"Na het spitsuur vertrekken heeft dus ook geen zin," verzuchtte ik en Johan haalde berustend zijn schouders op.

"Vrijdagavond, altijd hetzelfde. Als je naar mij had geluisterd en we waren op de motor gegaan… Au!"

Ik stompte hem hard. Hij wist heel goed dat ik op de motor had willen gaan, omdat ik voorzag dat dit ons laatste mooie weekend zou zijn voordat de herfst zou beginnen en hij had erop gestaan met mijn auto te gaan. Voor één keer wilde hij een goede indruk op zijn familie maken door niet in een leren pak te verschijnen. Het had in feite onze eerste ruzie uitgelokt.

"Ik snap het. Het is dus best om mij bij mijn familie te schande te maken en ervoor te zorgen dat Sarah 's moeder nooit meer tegen me praat, maar op jouw familie moeten we een goede indruk maken, is het niet?" had ik geschreeuwd.

Hij had zich niet echt kunnen verdedigen, hoewel hij erop wees dat Sarah een verre nicht was, terwijl de vader van deze bruid zijn eigen oudere broer was. We trokken alle registers open voor we elkaar onze verontschuldigingen hadden aangeboden, bekenden wat ons eigenlijk dwarszat, weer excuses aanboden, om onszelf lachten en vervolgens meteen met hernieuwde hartstocht naar bed gingen.En nu zaten we na ons werk vast in Brussel, in een file die meter voor meter optrok en stilstond, waarbij elk kruispunt een kleine overwinning was. In het donker zagen de koplampen en achterlichten er kerstachtig uit, als guirlandes van feestverlichting die langs de weg waren opgehangen. We hadden gehoopt door laat te vertrekken binnen ongeveer een uur ons hotel voor de nacht te bereiken, een goede nachtrust te genieten en morgenochtend fris en uitgeslapen op de bruiloft van zijn nicht te arriveren. Met deze snelheid zouden we echter pas aankomen wanneer de bar allang gesloten was en wij gespannen en uitgeput naar bed moesten gaan. We hadden vannacht net zo goed in Brussel kunnen blijven om morgenochtend vroeg te vertrekken, dacht ik, toen er weer een verkeerslicht van groen naar rood sprong, zonder dat we een centimeter vooruit waren gekomen. Johan deed zijn best me te amuseren, vertelde grappen die hij op zijn werk had gehoord, maakte stomme liedjes over bestuurders die ons ergerden.

"0, ik rij in een oude, zilveren Bluebird," kweelde hij.

"Daarom rij ik zo langzaam, omdat ik weet dat rood stoppen betekent en groen... o, sorry, is het versprongen? Ik lette niet op. In welke versnelling sta ik nu...?"

Hij maakte me aan het lachen, maar na een hele dag werken, tassen inpakken, een gehaaste maaltijd en een bijna een uur durende enerverende rit, verlangde ik naar rust.

"Ik zal je wat vertellen, zodra we op de E19 zitten, stop ik voor een kop koffie."

De parkeerplaats voor het wegrestaurant was verrassend vol, gezien het feit dat het bijna acht uur was en de zaak was druk bevolkt met oververmoeide gezinnen die voor het weekend op weg waren Brussel te verlaten. Ik herinnerde me het wegrestaurant van reisjes uit mijn jeugd als een beetje kale maar niet ongezellige bedoening. Sindsdien was het echter gerenoveerd en het was bijna onherkenbaar door zijn nieuwe aanzien van glas en mat staal. Normaal gesproken zou ik van leer trekken over pseudomoderne architectuur, maar ik was te moe. In plaats daarvan betaalde ik mopperend voor een kop koffie, twee in plastic verpakte koeken, en staarde uit het raam naar de rijen voertuigen in het donker. Waarom leven wij?

"Ik zal wel een stukje rijden als je wilt," bood Johan aan en ik glimlachte dankbaar.

"Kijk," zei Johan wijzend, "daar gaat ruzie ontstaan."

Een man en een vrouw stonden bij een kleine witte auto. De man doorzocht zijn zakken en de vrouw stond met haar vingers op het dak van de auto te trommelen. We konden hun stemmen bijna horen.

"Ik weet dat ik ze ergens heb..."

"Natuurlijk zijn ze ergens, je hebt er de auto mee afgesloten, weet je nog?" beten ze elkaar toe.

De man zag er echt ontmoedigd uit en de vrouw werd steeds bozer.

"Wedden dat ze in haar handtas zitten?" zei Johan.

"Maar eerst zal ze hem alles naar het hoofd slingeren wat ze altijd al in hem heeft verafschuwd," antwoordde ik.

Nu we vandaag zelf onze eerste ruzie hadden gehad, waren we in staat met minzame toegeeflijkheid toe te kijken. We vergaten onze vermoeidheid terwijl we de stroom mensen in hun voertuigen gadesloegen. Sommigen waren net als wij weekendreizigers. Er kwamen een paar motorrijders de parkeerplaats op, hun tweewielers beladen met bagage. - Geen commentaar - stond op ons voorhoofd in neonletters te flitsen. Er waren ook nog enkele beroepschauffeurs, die uit hun vrachtwagen stapten om te pauzeren en de wekelijkse forenzen die huiswaarts keerden. Het werd ondertussen zo laat dat we al mensen zagen die onderweg waren voor een avondje uit en nu even binnenkwamen om iets te kopen en naar het toilet te gaan. Of die misschien naar huis belden en het verkeer de schuld gaven van hun oponthoud. Een groep jongemannen rolde uit een minibusje, hun uitgelaten grappen schalden in het rond terwijl de bestuurder de portieren afsloot.

"Vrijgezellenavond," zei Johan, terwijl ze in een uitgelaten stemming richting restaurant liepen.

"Wie van hen is de bruidegom?" vroeg ik, en probeerde degene eruit te pikken over wie de anderen grappen maakten.

"Daar." Johan wees naar de auto die naast het minibusje was gaan staan waar nu een jongeman uit stapte gekleed in serveersters pakje, geholpen door een paar vrienden. Dat was de bruidegom, zeker weten. We keken geamuseerd toe terwijl hij door de deuren naar het herentoilet werd geleid. Het ruziënde paar vond de sleutels, in de handtas van de vrouw, zoals we al hadden vermoed, en reed weg. We dronken onze koffie op en maakten aanstalten om te vertrekken. Op weg naar de uitgang kwamen we langs de foyer en moesten dwars door het vrijgezellenfeest. Ik wisselde een paar geestige opmerkingen met hen. Ze waren erg jong, amper hun tienertijd ontgroeit en vol bravoure.

"Hallo," riep een van hen me na, "ben je van nature roodharig?"

"Wil je erachter komen?" riep ik over mijn schouder.

We waren in het winkeltje toen de bruidegom weer te voorschijn kwam, luisterrijk in zijn kanten schortje. Terwijl Johan een weekendkrant kocht, slenterde ik naar de auto. Zo passeerde ik de voertuigen van de feestvierders. Ze schenen te bespreken wat ze vervolgens zouden gaan doen, met veel wijzen naar de bruidegom, die nu over de motorkap van de auto hing en groen zag. Tot duidelijke teleurstelling van de jongere leden werd de bruidegom in de auto geladen en weggereden, terwijl de rest van de groep bij de open portieren van het minibusje stond. Ik liep voor Johan uit die nog maar net betaald had en voelde gewoon dat hun aandacht zich op mij richtte, dus speelde ik ze in de kaart en liep recht op ze af zodat ze uiteen moesten gaan om me te laten passeren.

"Zo, schat," riep degene die me al eerder iets achterna had geroepen. "Kom je ons het bewijs leveren?"

Ik had een snijdend antwoord kunnen geven, maar ik besloot hun bluf te testen en bleef midden in de groep staan. Ik was gesterkt door de wetenschap dat ik nu geen schaamhaar had dat bij mijn hoofdhaar paste, en dat het deze groep jongelingen het zwijgen zou opleggen als ze het wisten.

"Heb je nog nooit de kut van een vrouw gezien?" vroeg ik aan de leider, een korte, blonde man in een poloshirt.

Zoals ik had gehoopt, barstten de anderen in lachen uit, genietend van de vernedering van hun vriend. Johan haalde me in. Toen de jongens hem zagen weken ze uiteen en wij liepen door. Johan sloeg een arm om mijn middel.

"Je vindt het leuk om de jongens te plagen, is het niet?" fluisterde hij. "Arme knullen, ze komen allemaal met een stijve thuis omdat jij ze zo hebt opgefokt."

Hij trok me tegen zich aan en kuste me stevig, duwde zijn hand aan de voorkant in mijn jeans. Ik droeg geen slipje en zijn koude hand veroorzaakte een huivering in mijn haarloze geslacht. Wetend hoe opgewonden hij was door de gedachte dat ik die jongens zou tarten, vond ik het idee nog verleidelijker.

"Je hebt gelijk," fluisterde ik tussen het kussen door, "het is niet eerlijk, toch? Misschien moet ik teruggaan en ze allemaal neuken."

Zijn hand kneep in mijn geslacht dat al nat werd door de opwinding.

"Goed idee," zei hij, waarna hij me omdraaide en me terug naar de minibus liet lopen. Nu was het mijn beurt om mijn bluf te testen. De deelnemers aan het vrijgezellenfeest waren nog steeds bezig in de minibus te stappen, mijnheer Blond ruziede met een van zijn vrienden om op de voorbank plaats te nemen. Ze stopten toen ze ons zagen naderen, keken een beetje bezorgd. Misschien bezorgd dat Johan mijn eer met zijn vuisten kwam verdedigen.

"Hallo, jongens," zei hij opgewekt, wat een veelvoud aan reacties opleverde.

"Vrijgezellenavondje? "

"Klopt," zei mijnheer Blond, zijn houding herstellend.

"Iets leuks gedaan?" vervolgde Johan. Ze keken hem achterdochtig aan, maar vonden niets om bezwaar tegen te maken.

"We zijn naar een feestje geweest," zei een van de anderen.

"En?" Johan wilde meer horen.

"Nick had te veel gedronken, nu brengen ze hem naar huis en is het afgelopen."

"Dat is jammer," zei Johan meelevend. "Niet echt de manier waarop jullie de avond wilden laten eindigen, toch?"

"Nee," klonk het koor van teleurgestelde jongemannen.

"Ik zal jullie wat vertellen," zei Johan, terwijl hij zijn pakje sigaretten rond liet gaan, "jullie mogen mijn vriendin neuken als jullie dat willen."

Ze keken elkaar aan, vroegen zich af of dit een val was om Johan een excuus te geven een van hen een dreun te verkopen. Johan duwde me naar voren in het midden van de kring en ik liet mijn ogen met een uitdagende blik ronddwalen.

"Wat is er aan de hand?" vroeg ik, terwijl ik mijnheer Blond aankeek. "Ben je niet mans genoeg voor mij?"

Als antwoord stapte hij naar voren, kuste me op mijn mond en kneep met zijn hand in mijn borst. Door de manier waarop zijn tong in mijn mond drong, wist ik dat er zowel oprechte opwinding als bluf in het spel was. Mijn hart klopte snel. Zou ik deze situatie echt aankunnen? Die knullen plagen was één ding, maar ik wist dat Johan me alles wilde zien doen. Mijnheer Blond liet me los en staarde me aan.

"Nog iemand?" nodigde Johan uit, terwijl hij nonchalant op de achterbumper van de minibus ging zitten.

Ze waren met hun zessen, de andere vijf deinsden nerveus achteruit. Op de bestuurdersplaats ontwaarde ik een oudere man, waarschijnlijk een beroepschauffeur die ze voor de avond hadden ingehuurd. Hij staarde nieuwsgierig in de achteruitkijkspiegel. Voor deze keer liet Johan het aan mij over om de show te leiden, en ik keek rond naar mijn toeschouwers, genietend van hun angst.

"Kom op," tartte ik hen. "Vertel me niet dat jullie nog nooit eerder een vrouw hebben gedeeld." Ze hielden zich nog steeds op de achtergrond, keken elkaar aan voor bemoediging.

"Jij." Ik wees naar de grootste van het stel, een magere jongen met kort zwart haar. "Kom hier." Hij gehoorzaamde, gadegeslagen door zijn vrienden, en ik trok hem met een arm om zijn middel naar me toe. Ik voelde dat hij trilde.

"Wees maar niet bang," fluisterde ik en ik drukte mijn lippen op de zijn. Hij bood geen weerstand, opende zijn mond voor mijn tong, maar bleef volkomen passief terwijl ik hem kuste. Alleen de hete zwelling van zijn erectie verraadde zijn opwinding. Ik wreef er met mijn hand overheen en hoorde zijn kreunende reactie.

"Mooie, stijve penis," zei ik, hardop, zodat de anderen het hoorde. "Mag ik hem eruit halen?"

Hij gaf geen antwoord, maar ik voelde een sprongetje onder de ruwe stof van zijn broek. Ik verwachtte grappen van zijn maten te horen te krijgen, maar ze zwegen verbaasd. Toen ik zijn rits naar beneden trok en mijn hand in zijn boxershort stak, voelde ik hun ogen op me branden, me dwingen om verder te gaan. Het kon me niet schelen dat Johan me gadesloeg. Vanavond speelde ik de hoofdrol. Ze hielden allemaal hun adem in toen ik de pik van mijnheer Groot vastpakte en naar buiten in de koele avondlucht trok. Mijnheer Groot zelf had zijn ogen dichtgedaan, een lichte frons op zijn voorhoofd, alsof hij er zichzelf van probeerde te overtuigen dat dit echt gebeurde. Zijn erectie was gigantisch, lang en dik, de voorhuid teruggetrokken, om een trotse ronde kop te onthullen, waaraan al een druppeltje vocht hing.

"Mooi, zou je die in mijn natte poesje willen steken?"

Ik voelde een kramp door hem heen gaan. Hij gebruikte al zijn zelfbeheersing om te voorkomen dat hij in een keer klaarkwam, en zijn zaad over de voorkant van mijn T-shirt spoot.

"Ga door, Andy," zei mijnheer Blond, in een poging te bewijzen dat hij de situatie beheerste. "Geef het haar, maat."

Met nog steeds zijn hete pik in mijn hand bewoog ik me achterwaarts naar de open achterportieren van de minibus. Johan ging uit de weg, bleef aan de zijkant staan terwijl ik Andy in het voertuig leidde. De anderen dromden om de open portieren, keken toe terwijl ik mijn jeans naar beneden trok en hem met mijn schoenen uit schopte. Achter hen zag ik Johan 's gezicht in het donker, hij hield een oogje op mij en een op de parkeerplaats. Nu hij niet op de motor was om zijn familie niet te schande te maken, wilde hij bepaald geen aandacht trekken wegens onfatsoenlijk gedrag in het openbaar. De minibus was een oud geval, met aan weerskanten een bank. Dus terwijl ik op een ervan ging liggen, wist ik dat alle jongemannen mijn geschoren poesje konden zien als ik mijn benen zou spreiden.

"Kom op dan, Andy," moedigde ik hem aan, "ik wil die pik in me voelen."

Hij wankelde naar me toe, zijn hoofd gebogen voor het lage dak en knielde tussen mijn benen. Ik pakte zijn penis weer en leidde hem bij me binnen. Nat en glad als hij was gleed hij gemakkelijk naar binnen, hij kreunde zacht terwijl zijn hete, jonge pik me verrukkelijk vulde. Over zijn schouders zag ik de gezichten van zijn vrienden, hun ongeloof en hun opwinding. Ik geloofde zelf amper dat dit echt gebeurde. Dat ik seks had met een volkomen vreemde in het bijzijn van zijn vrienden. Het was een fantasie die ik al zo lang had. Optreden voor zo'n publiek, maar ik had nooit verwacht dat het werkelijkheid zou worden. Met Johan in mijn leven scheen er geen beperking aan wat ik zou kunnen doen. Beseffend dat dit echt plaatsvond kropen de anderen ook naar binnen, sommigen gingen zitten, anderen bleven met gebogen hoofd onder het lage dak staan.

Andy miste techniek, maar zijn pure dierlijke enthousiasme was opwindend en hij ploegde wild met zijn gigantische pik in me zodat ik me aan de randen van de smalle bank moest vasthouden om te voorkomen dat ik eraf viel. Mijn ene been hing over de rand van de bank, en om mijn andere been uit de weg te krijgen hing ik hem over Andy 's schouder. Het gevoel van zijn ongecontroleerde stoten tegen mijn naakte geslacht en het besef dat we zijn vrienden een levende seksshow gaven, was buitengewoon opwindend. De uitdrukking op het gezicht van de anderen vertelde me dat ze openlijk genoten van de aanblik van Andy 's pik die in en uit mijn naakte kut schoof, en ik zag dat een paar van de toeschouwers hun penis uit hun broek haalden en zich begonnen af te trekken terwijl ze toekeken. Ik voelde mijn climax naderen, maar voordat ik die bereikte, gaf Andy een schreeuw en kwam klaar in me, zijn hele lichaam schokte. Toen zijn huiveringen afnamen, gleed hij uit me, stond op waarna hij vol verbazing op me neer keek alsof hij niet geloofde wat hij net had gedaan. Ik lag daar drijfnat en brandend van verlangen, wilde niets liever dan nog een pik in me om af te maken wat Andy was begonnen.

"Jouw beurt."

Ik richtte me tot een van de masturberende jongemannen en hij keek slechts een ogenblik naar zijn maten voor hij boven op me klom en stevig begon te pompen. Deze was zwaarder dan Andy, zijn lichaam bonkte zo hard tegen het mijn dat mijn hoofd tegen de wand van de minibus stootte, maar het kon me niet schelen. Hier was ik, terwijl er een rij jongemannen op me wachtte om me te neuken en het gevoel te worden begeerd, gemengd met ontaarding, was ongelooflijk sexy. Ik trok hem hard tegen me aan zodat zijn stoten mijn klit wreven en ik kwam bijna meteen zodra hij in me was, waarbij hij luid kreunde tijdens het pompen, alsof hij wilde zeggen. "Zo vind je het lekker, toch?" Hij had meer zelfvertrouwen dan Andy, zijn handen kneedden mijn borsten door het dunne T- shirt. Ik rolde mijn hoofd opzij en zag dat ze nu allemaal met hun erectie in de weer waren, behalve Andy, die tegen het beslagen raampje leunde, en Johan die in de portieropening stond, handen in zijn zakken. Ik wist dat deze nonchalance slechts een houding was, dat hij het hele spektakel net zo opwindend vond als ik, maar zijn schijnbare onverschilligheid verhoogde alleen maar mijn gevoel een slet te zijn. Nummer twee kwam klaar met de schreeuw: "Die is voor jou, kleine slet," en nummer drie stond al klaar om zijn plaats in te nemen.

De jongens waren opgewarmd door het spel en concurreerden met elkaar om me op de fraaiste manier te neuken. Nummer drie sloeg mijn benen over zijn schouders en drukte mijn dijen tegen zijn borst, dreef zijn penis dieper in me dan zijn voorgangers hadden gedaan en met zijn vrije hand hield hij zich in balans tegen de zijkant van de minibus. Hij scheen zijn stoten opzettelijk te vertragen, zijn climax uit te stellen tot hij zijn mannelijkheid kon bewijzen door mij eerst te laten komen.

"Kom op, slet!" Drong hij aan terwijl zijn vingers met mijn nog steeds gevoelige kut in de weer waren.

"Kom voor mij, kom dan, doe het voor mij."

De anderen voelden zich nu ook dapperder, en mijnheer Blond gilde naar hem.

"Wat is dat nou, kun je haar niet laten klaarkomen?"

"Ik kan haar laten klaarkomen," antwoordde hij door opeengeklemde kaken. Zijn ogen waren op de mijn gefixeerd en plotseling voelde ik een stekende pijn toen hij me een harde klap op mijn kont gaf. De klap veroorzaakte een contractie in mijn kut, bracht mijn orgasme en hij kwam tegelijkertijd, door zo hard in me te stoten dat het bijna pijn deed. Nummer vier trok me van de bank en op de vloer, waarna hij zo snel binnendrong dat de laatste trillingen van mijn orgasme nog door me heen golfden. Hij trok mijn benen ver uiteen en vingerde me terwijl hij in en uit me gleed. Alle jongemannen keken naar me, roze en blootgesteld, uitgespreid voor hun bevrediging als een centerfold. Nummer vier knielde tussen mijn benen, beheerste zijn stoten en varieerde de snelheid en diepte van zijn penetratie.

Ik bevond me nu in een soort achtbaan, mijn nieuwe orgasme begon voordat de laatste helemaal was verdwenen en de gezichten van de mannen die toekeken verhoogden mijn opwinding. Ik had het gevoel dat pik na pik bij me binnen kon dringen en dat ik daar zou liggen terwijl de ene climax na de andere af en aan rolde, mijn lichamelijke reactie volkomen buiten mijn controle om.

Johan 's ogen waren op me gericht en dronken het beeld in zich op dat ik hem bood.

Nummer vier bleef langer in me dan zijn voorgangers, maar ten slotte spoot ook hij zijn zaad in me en maakte plaats voor nummer vijf. Deze knul zag er zo jong uit dat ik haast niet kon geloven dat hij bij de groep hoorde, maar zijn techniek bewees dat hij van wanten wist. Hij zag er engelachtig uit met zijn blonde haar, maar hij was geen engel. Te oordelen naar de vakkundige manier waarmee hij me opwond voor hij binnendrong, mijn ene been tegen zijn schouder gesteund en het andere op de metalen vloer gedrukt. Terwijl hij zijn lange staaf in me ramde, voelde ik me oprekken toen hij mijn benen steeds verder uiteen duwde, hoewel de serene uitdrukking op zijn gezicht onveranderd bleef. Hij neukte me tot ik me voelde opensplijten, maar hij bleef mijn kut en klit strelen die nu glibberig waren van het sperma van de vier jongemannen voor hem en hij bleef me aanstaren. Ik was nog steeds hulpeloos overgeleverd aan mijn genot, naar adem snakkend, mijn wang tegen de koude smerige vloer van de minibus gedrukt. Dit leek eeuwig te duren, dit verrukkelijke geweld. Zelfs toen hij klaarkwam, nog een paar keer in me stootte en vervolgens opstond en op me neerkeek, duurde het enkele seconden voor ik mijn zelfbeheersing had herwonnen.

Ik lag daar, nat en trillend, opkijkend naar mijnheer Blond, de enige van de zes die me nog niet had laten genieten. Hij nam er de tijd voor, zich misschien bewust van zijn plaats als leider.

"Zo, zo, je was vastbesloten mij niet te laten ontdekken of je van nature roodharig bent, is het niet?"

Hij knielde op een knie en schoof twee vingers in mijn druipende poesje, zijn duim wreef over mijn klit. Een onwillekeurige huivering trok door mijn lichaam. Hij keek op naar de gezichten van zijn groep, toen naar mij. Johan was vergeten, stond geduldig buiten terwijl deze jongens hun machtsspelletje over mijn uitgestrekte lichaam uitspeelden.

"Het punt is," zei mijnheer Blond over me heen gebogen, "dat ik niet weet of ik mijn pik daarin wil steken waar jullie smerige beesten die van jullie hebben gestoken."

Ik voelde de spanning onder de jongelingen groeien. Zou hun leider afhaken? Hij keek weer naar mij en trok me in een zittende positie.

"Neen, ik denk dat ik het op een pijpbeurt houd," zei hij tegen zijn vrienden.

Gehoorzaam leunde ik tegen hem aan, opende mijn mond en mijnheer Blond duwde zijn penis erin. Ik bleef passief zitten terwijl hij in me stootte, zijn hand in mijn haar hield mijn hoofd stil terwijl ik niet meer deed dan een beetje zuigen aan zijn gladde, warme schacht die tussen mijn lippen gleed. Hij demonstreerde zijn vrienden hoe onderworpen ik was, wetend dat ze allen gebiologeerd waren door de aanblik van zijn penis die mijn mond penetreerde. Ik wilde dat Johan de volledige voorstelling kon zien, maar ik wist dat hij zich zou verbeelden wat hij niet kon zien. Ondanks de verzadiging van al dat neuken bleef de pure schandelijke ontaardheid van de situatie mijn opwinding voeden. Als mijnheer Blond hier de roedelleider was wilde ik dat hij dat bewees door mijn mond met zijn sperma te vullen, waardoor hij alleen zijn eigen lust bevredigde en daarmee de rest van de groep overtrof.

Johan 's uitdrukkingsloze gezicht staarde door het open achterportier, armen over elkaar geslagen, ontspannen alsof hij op een bus stond te wachten en niet op een volmaakte vreemde die in de mond van zijn vriendin klaarkwam. Mijnheer Blond keek om naar Johan, zonder een stoot te missen en zijn ogen vernauwden zich toen hij me toefluisterde.

"Krijgt je vriendje zijn kick op deze manier? Toekijken hoe jij de hoer speelt?"

Het woord raakte me als een explosie in mijn binnenste. Plots voelde ik me de ingehuurde prostituee op een vrijgezellenavondje en dat zond een steek van schuldig genot naar mijn geslacht. Mijn hand ging naar mijn klit op zoek naar ontlading, maar mijnheer Blond trapte mijn hand met zijn voet weg.

"0, nee, je gaat hier niet van jezelf genieten. Als je iets met je handen wilt doen, dan kun je mij aftrekken."

Ik deed wat me werd gezegd, legde een hand om de basis van zijn penis, kneep in het ritme van zijn stoten en streelde met mijn andere hand zijn ballen. Toen zijn bewegingen in snelheid toenamen, groeide ook mijn eigen opwinding, en ik verlangde naar iemand die me de dienst bewees zoals ik hem diende. Het ritme van mijnheer Blond werd heftiger, zijn penis gleed met iedere stoot dieper in mijn mond, hij wreef zijn bekken tegen mijn gezicht, zijn handen grepen in mijn haar en ik zat volkomen klem. Nog één keer stootte hij zo diep mogelijk. Zijn landing ontplofte achter in mijn keel en hoe hard ik ook mijn best deed, ik kreeg alles niet binnen. Enkele slierten spoten langs mijn mondhoeken de vrijheid tegemoet. Mijnheer Blond bleef mij klem houden. De laatste huivering was weg geëbd. Maar, hij bleef mij klemmen en dwong mij om zijn penis, scrotum, en heel zijn liesstreek schoon te likken.

Tot slot mocht ik zijn zaakje netjes opbergen, zijn broek toe ritsen en als beloning zijn riem gespen. 

Met de rug van mijn hand veegde ik het sperma weg dat langs mijn kin droop en keek op naar de zes jongemannen. Ze schenen onzeker over wat ze nu wilden doen, hun lust was bevredigd en hun gevoel voor werkelijkheid keerde terug. Mijn instinct vertelde me dat hoe langer ik hier bleef hoe meer zij het gevoel zouden hebben dat ze iets niet goed hadden gedaan, waar ik de schuld van zou krijgen.
Terwijl ik dat dacht, wierp Johan me mijn jeans toe, ik kwam wankelend overeind en trok hem aan.
De jongens weken uiteen om me te laten passeren, een beetje angstig eigenlijk en tegelijkertijd ook verbijsterd, alsof ik ze iets van henzelf had laten zien dat ze verafschuwden. Voor we bij mijn auto waren, hoorden we de minibus starten en wegrijden.

Ik was helemaal opgefokt en had een gevoel van onwerkelijkheid. Had ik echt seks gehad met een hele groep vrijgezellen, of was dit fantasie? Johan 's hand op mijn arm leidde me over de nu bijna verlaten parkeerplaats. Wat er ook was gebeurd, ik wist dat hij bij me was geweest. We bereikten de auto, maar in plaats van de portieren te ontsluiten duwde Johan me over de motorkap en kuste me hartstochtelijk. Ik reageerde net zo gretig, mijn handen worstelden met zijn broekriem op zoek naar het verlangen dat ons spel in hem had gewekt. Ruw drukte hij me tegen het koude metaal en trok mijn jeans naar beneden, ontblootte mijn poesje, dat naar hem was opgeheven. Hij stootte zijn schacht in mijn pijnlijke kut, bonkte tegen mijn klit zodat de hele auto door de kracht van zijn pompen op zijn wielen stond te deinen. We zeiden geen van beiden een woord, onze lichamelijke verlangens waren te dringend om aandacht aan iets anders te besteden. Binnen een paar seconden kwamen we beiden klaar. Ik schreeuwde mijn climax uit en Johan huiverde in me met een kracht die ik nog niet eerder had ervaren.
We bleven een paar minuten op de donkere parkeerplaats staan, onze armen om elkaar heen, kusten elkaar, deelden iets waar geen woorden voor waren. Uiteindelijk was ik de eerste die sprak.

"We moeten gaan. We hebben nog een lange rit voor de boeg."
Terwijl Johan over de nu verlaten weg reed, staarde ik naar de avondlucht. Het leek vreemd dat het Johan was, de man die me met de hele wereld wilde delen, die me zo in zijn ban had en ik hem.
Had hij gelijk? Was het de vrijheid van de angst die ons deze band gaf? En als hij gelijk had, hoe ver konden we dan werkelijk gaan voor we onze grens bereikten. En voor alles. Als we die bereikten wat zou de prijs dan zijn?
Gelukkig was het hotel een van die onpersoonlijke, zakelijke oorden waar je elk uur van de dag of nacht kon binnenvallen. Zodra we in de kamer waren kleedde ik me uit.
"Ik ga even douchen."
Johan blokkeerde mijn weg naar de badkamer.
"Nee," zei hij, "ik wil je zoals je bent, stinkend naar al die mannen en hun zaad."
Ik keek hem onzeker aan. Ik voelde me kwetsbaar, naakt en nogal plakkerig van aangekoekt sperma en mijn eigen sappen, terwijl hij nog volledig gekleed was. Johan streek met een hand over mijn mond, waar de smaak van mijnheer Blond nog hing. Ik voelde een nieuwe steek van opwinding toen ik de blik in zijn ogen zag.
"Je bent een heel vies meisje geweest, seks te hebben met al die mannen, is het niet?" Ik knikte onderdanig.
"Ik denk je dat je straf verdient." Ik knikte weer, deze keer overtuigender.
Johan keek de kamer rond. Voor het ingebouwde bureau stond een rechte stoel, zoals een eetkamerstoel.
"Breng me die," zei hij, en ik gehoorzaamde.
"Breng me nu de badjassen uit de badkamer," beval hij. Toen ik ze hem had gebracht trok hij de ceintuurs eruit en gooide de jassen zelf opzij.
"Buig je over deze stoel," zei hij.Ik bood geen weerstand toen hij mijn enkels aan de achterpoten van de stoel bond, mij voorover duwde zodat ik over de rugleuning hing en mijn polsen aan de voorpoten vastbond. Hij zorgde ervoor dat ik zijwaarts voor de passpiegel stond zodat ik mijn onderdanige positie kon zien, achterwerk naar achteren gestoken, hoofd voorover en handen en voeten onbeweeglijk vastgebonden.
"Zo," zei hij met een lichte dreiging in zijn stem, "dat is de juiste manier van staan voor een stout meisje, vind je ook niet?"

"Ja Johan." Antwoordde ik, en vrees en verwachting maakten mijn stem trillerig.
Ik verlangde ernaar dat Johan me aanraakte, mijn lichaam vibreerde van de elektriciteit van deze verrukkelijke vernedering, maar in plaats daarvan liep hij om me heen, taxeerde me alsof ik een dier voor de verkoop was. Waar hij ook was, ik zag hem in de spiegel, rondlopend met zijn handen in zijn zakken. Ik kon me bijna voorstellen dat hij me hier alleen liet, zelfs iets in de bar ging drinken, me strafte door me te laten wachten. Hij zou op een van de lage banken gaan zitten, een glas wijn drinken en een krantje doorbladeren, terwijl hij al die tijd wist dat ik hier was, niet in staat me te bewegen, in afwachting van zijn bestraffing.
Leunend over mijn schouder zodat ik zijn regelmatige ademhaling kon horen, streek hij met een hand over de ronding van mijn bil, maakte me aan het huiveren en toen, zonder waarschuwing, gaf hij me een harde klap.
Het voelde alsof mijn huid in brand stond, alle zenuwuiteinden gierden van schrik, maar Johan streelde nu een paar ogenblikken zacht over de plek tot de hitte eruit was. In de spiegel zag ik de rode handafdruk waar de klap was terechtgekomen.
"Lekker?"
"Ja," fluisterde ik. De klap had mijn huid tot leven gewekt, zodat de lichtste aanraking daarna kleine vlammetjes van opwinding veroorzaakte.
Johan ging door met zachtjes strelen, zijn hand dwaalde over mijn billen, naar de holte van mijn rug en langs de spleet naar beneden tot waar mijn dijen begonnen. Ik was bijna gehypnotiseerd door de tedere aanraking toen een volgende klap me naar adem deed snakken.
Hij ging door met strelen en slaan, wachtte iedere keer tot ik me had ontspannen voor hij me verraste met een volgende klap, waarmee hij me liet weten dat ik aan zijn grillige genade was overgeleverd. Met iedere klap verspreidde de tinteling zich verder tot ik overal gevoelig was, opgewonden en wachtend tot hij mijn weerloze kut zou binnendringen, al opgerekt omdat ik gedwongen voorover stond.
Johan trok zijn kleren uit, vouwde ze zorgvuldig op en hing ze in de kleerkast, nam er de tijd voor. Toen hij naakt was zag ik dat hij een grote erectie had, maar geen aanstalten maakte mij ermee te beroeren. Ik stond te huiveren van verwachting, hij ging op bed liggen en zette de tv in de hoek van de kamer aan.
"Laten we eens even kijken wat ze op het betaalde net hebben," zei hij, zappend langs de kanalen tot hij een pornofilm vond.

Een blondje met onmogelijk glanzende lippen lag naast een zwembad terwijl twee mannen haar borsten betastten en eraan zogen. Johan streek aandachtig over zijn pik terwijl hij toekeek.
"Kijk, liefje, daar is nog een smerige slet die denkt dat ze niet genoeg heeft aan één man," zei hij tegen me.
Hij tartte me, negeerde me terwijl hij naar de actie op het beeldscherm keek, zijn hand heen en weer over zijn schacht wreef, terwijl ik niet in staat was mezelf aan te raken om de groeiende behoefte in me te ontladen. Terwijl ik zag dat de vrouw als speeltje voor de twee mannen fungeerde, verlangden mijn borsten naar Johan 's aanraking. Uiteindelijk stond hij op, mijn hoop groeide, maar hij liep langs me heen naar de badkamer.
"Ik heb wat glijmiddel nodig," was het enige dat hij zei. Zou hij me hier de hele nacht laten staan terwijl hij alleen genoot? Was dit de straf die hij in gedachten had?
Hij ging echter niet op het bed liggen, maar bleef naast me staan, smeerde crème op zijn pik, zo dicht bij mijn hoofd dat ik de schone, frisse geur ervan rook, vermengd met zijn eigen mannelijke geur van zweet en aftershave.
"Ruikt lekker, hè?" zei hij spottend, terwijl zijn hand langs de glibberige schacht wreef zodat ik de sompige geluidjes van de crème hoorde.
"Anders dan jij, ruikend naar al die mannen." Hij liep om me heen, snuffelend.
"Laat me eens kijken... poesje — absoluut kleverig van sperma... Mond..."
Hij boog zijn hoofd en likte mijn lippen en in mijn mond. "Mm…, smaakt naar sperma..."
Hij ging voor me staan, zijn glibberige erectie op slechts een centimeter van mijn mond, maar net buiten bereik.
"Tut, tut, tut," zei hij hoofdschuddend en zogenaamd triest, "is er dan nergens een schoon plekje voor een aardige knaap om zijn pik in te stoppen?"
Hij keek me aan. We wisten beiden wat hij bedoelde, maar hij liet het in de lucht hangen voor hij de tv uitzette en weer traag naar me toe liep. Hij pakte de fles lotion, goot een hoeveelheid in zijn handpalm.
"Ik geloof dat er nog maar een plaatsje over is," fluisterde hij, terwijl de koude lotion op mijn anus werd gesmeerd en in reactie samentrok.

Hij werkte het rond de kleine opening en stak toen een ingesmeerde vinger naar binnen. Toen hij nieuwe, verborgen maar gevoelige plekjes aanraakte, kreunde ik van genot, de strakke ring van kringspieren ontspande toen hij zijn vinger in me bewoog. Johan duwde nog een vinger naar binnen, en een derde, vulde me op een manier die ik nooit eerder had meegemaakt, rekte me open.
Ik zag hem in de spiegel, een blik van concentratie op zijn gezicht, zijn hand verdween glibberig door de lotion in mijn achterste. Met zijn andere hand streek hij nog meer glijmiddel op zijn penis.
Ik was vastgebonden aan de stoel, niet in staat me te bewegen, noch zijn penetratie te weerstaan of te verhaasten. Johan trok zijn vingers eruit en spreidde mijn billen met zijn handen, een duim omcirkelde de rand van mijn kleinste opening. Ik verlangde ernaar te weten hoe zijn pik zou aanvoelen, dat hij binnendrong waar zijn vingers net waren geweest, maar een vleugje angst liep door mijn verlangen, angst dat hij me pijn zou doen wanneer hij naar binnen drong.

Gesteund door de stoel voelde ik de kop van zijn pik tegen mijn anus drukken, die zich onwillekeurig samentrok om hem buiten te houden. Johan hield de rugleuning van de stoel vast, trok hem langzaam maar met gelijkmatige druk naar zich toe waarmee hij de glibberige kop in mijn strakke kringspier duwde. Ik sloeg hem gade in de spiegel, zijn armspieren gespannen terwijl hij moeite deed om in me te komen. De de lengte van zijn pik vormde de uitdaging. Zou hij me werkelijk zo diep kunnen penetreren? Centimeter voor centimeter drong zijn dikke schacht bij me binnen, veroorzaakte een buitengewoon gevoel van te worden geopend, een intens bevredigende volheid van penetratie, en ook een gevoel van vernedering. Ik had nu het gevoel dat er geen plekje aan mijn lichaam was dat Johan niet kon bezitten en tarten.
Ik kreeg weer een klap en voelde mijn poesje samentrekken en huiveren, en mijn anus trok zich na de klap scherp samen, rond Johan 's dikke penis. Een ogenblik later verslapte hij als reactie zijn greep en Johan nam zijn kans om helemaal naar binnen te glijden.
Ik keek in de spiegel en zag tot mijn verbazing dat zijn hele lengte diep in me verdwenen was. Hij was in me, bij mijn kern, het automatische samenknijpen van mijn anus diende alleen om hem steviger vast te grijpen en zijn aanwezigheid in mijn intiemste holte te bevestigen.

Langzaam en teder schoof Johan in en uit, één hand steunend op de stoel en met de andere van voren mijn poesje strelend. Onder zijn hand, nog glibberig van de lotion, klopte mijn klit heftig, en diep vanbinnen voelde ik het kloppen als reactie op het ritme van Johan 's pik terwijl hij in me wiegde. Het leek alsof hij een hand in het centrum van mijn lichaam had geplaatst en nu de wortel van mijn genot had gevonden.
Ik snikte van opwinding en hij bleef me tarten, waarbij ik vergeefs probeerde tegen zijn stoten in te duwen, en zijn handen gleden vrijelijk over mijn haarloze poesje, zijn vingers bewerkten mijn klit en gleden in mijn kut.
Zijn opwinding groeide. Zijn bewegingen werden minder beheerst terwijl hij zijn lengte in en uit me pompte, tussen de strakke kringspier van mijn anus.
Nu voelde ik scherpe pijnscheuten toen Johan zijn zachtheid liet varen, maar het kon me niet meer schelen. Terwijl ik in de spiegel naar ons keek en Johan me brutaler nam dan ooit tevoren, kwam ik met een heftigheid die me slap over de stoelleuning deed belanden.
Ik had nog nooit een orgasme zo diep vanbinnen voelen komen en iedere golf van mijn climax deed mijn anus strakker om zijn penis knijpen, dwong hem tot zijn climax. Grommend als een dier ramde hij met een paar krachtige stoten in me en ik voelde zijn zaad in me stromen.
Johan trok zich uit me terug, liet me vreemd leeg achter en een beetje pijnlijk. Ik beefde nog steeds, steunde met mijn handen op de stoelzitting, probeerde op adem te komen terwijl Johan me losmaakte.

Onder de douche leunde ik tegen hem aan terwijl hij me waste, mijn hele lichaam inzeepte en met de douchekop afspoelde. Eenmaal afgedroogd tilde hij me op en droeg me naar het bed, waar hij me zachtjes neerlegde en me onder het zachte dekbed in zijn armen trok zodat ik in een warme, koesterende cocon in slaap viel.

 

We leken slechts een paar minuten te hebben geslapen toen roomservice ons met een ontbijt wekte. Ik dwong mezelf naar de deur te gaan en het blad aan te nemen. Johan bleef op zijn buik in bed liggen. De geur van koffie deed wonderen voor me, maar hij had nog steeds geen beweging gemaakt.

"Kom op, het heeft geen zin om keurig gekleed te verschijnen als we te laat aankomen."

Hij kreunde en trok de dekens over zijn hoofd. Zelfs na al mijn opjutten bevonden de meeste gasten zich al voor de trouwzaal tegen de tijd dat we ons aan het eind van de rij voegden. Johan zwaaide over mijn schouder naar zijn broer die met de bruid vooraan stond, alsof hij wilde zeggen.

"Kijk, op tijd hier en in een keurig pak!"

Ik stak mijn hand uit en… pakte die van de ceremoniemeester. Het was mijnheer Blond. Onze ogen ontmoetten elkaar een ogenblik, toen keken we beiden weg en deden net of we elkaar nog nooit hadden ontmoet. Johan had het niet gemerkt en leidde me opgewekt door het middenpad om bij zijn familie te gaan zitten. Zijn nichtje, Miranda, was een klein donker meisje, haar elfachtige uiterlijk maakte dat ze er veel te jong uitzag om te trouwen. Haar vader, Johan 's oudere broer, boog zich voorover om me een hand te geven en zich voor te stellen.

"Bruno," zei hij, met diezelfde lage stem. "Jij moet een goede invloed op hem hebben. Ik heb hem nog nooit zo keurig gezien."

Niet alleen een goede invloed op zijn uiterlijk, dacht ik terwijl ik naar hem glimlachte. Of hoorde het bij de plichten van de oom van de bruid om zijn vriendin aan het vrijgezellenfeestje van de bruidegom uit te lenen?

"Waar is de gelukkige?" vroeg Johan aan Miranda. "Ik dacht dat jij hem hoort te laten wachten."

"Hij komt eraan," antwoordde ze droog. "Waarschijnlijk is hij een uur geleden op zijn vloer wakker geworden in een serveersterkostuumpje."

Ik zag dat de cent bij Johan viel, maar hij slaagde erin zijn gezicht in de plooi te houden.

"Klinkt alsof hij een geweldige avond heeft gehad," was het enige dat hij zei.

De verlate bruidegom maakte zijn entree. Het kanten schortje vervangen voor een net pak. We merkten tot onze opluchting dat noch de bruidsjonker noch de getuige zich de vorige avond bij het feestje in de minibus had bevonden. Het huwelijk werd met de snelheid voltrokken die me bij een burgerlijk huwelijk altijd verbaasde en voor we het wisten stonden we weer buiten. Johan en ik stonden bij de rest van de familie van de bruid en probeerden er niet op te letten dat alle zes van de groep aanwezig waren, getransformeerd door nette kleren en goed gedrag, maar duidelijk dezelfde kerels. Tot mijn opluchting vermeden ze het mij aan te kijken.

"Wedden," zei Johan, "dat ze meer in hun piepzak zitten dan wij."

Nadat de foto"s waren genomen, leidden Miranda en haar nieuwe man, Luc, ons naar een hotel aan de overkant van de weg, waar het middagmaal werd gegeven. Het was een imposant stenen gebouw, met een bloemrijke façade, wel heel iets anders dan waar wij logeerden. Ik keek automatisch om naar het station, een belichaming van stedelijke trots, en ontworpen om indruk te maken en de treinreiziger te verwelkomen. Alle provinciale steden hadden er gedurende de tijd van de stoomtrein waarschijnlijk een gebouwd om het nieuwe belang van een stad te markeren, die nu met ongekende snelheid kon worden bereikt. De ijzeren rails die het landschap doorsneden moeten de supersonische snelweg van die tijd hebben gevormd. De ontvangstruimte scheen sindsdien nauwelijks te zijn veranderd, behalve dat de koperen lichtfittingen aan de muren nu elektrisch waren, geen gas. Elegant personeel voerde ons over het donkerrode vloerkleed naar de eetzaal, een lange ruimte met hoge ramen die uitkeken op een terras met een fontein. Een lange tafel was gedekt met wit linnen en glanzend bestek, waarlangs de onberispelijk geklede obers stonden opgesteld, met een wit servet over hun arm. Nu zag ik waarom Johan zich zo druk had gemaakt over zijn uiterlijk. Zijn familie wilde de dingen duidelijk goed doen. We zochten onze naamkaartjes op en gingen achter onze stoelen staan, wachtend tot alle gasten er waren. Toen iedereen zijn plaatsje had gevonden, lieten de heren de dames plaatsnemen, waarna de bruidsjonker een toost op het bruidspaar uitbracht.

"Op het bruidspaar," riepen we allemaal en hieven het champagneglas naar Miranda en Luc die stralend aan het hoofd van de tafel zaten.

Ik was blij dat ze ons bij elkaar hadden gezet. Niet alleen omdat het de kans op lastige ontmoetingen verkleinde, maar ook omdat ik een beetje onder de indruk was van Johan 's familie. Zijn moeder, een ernstig uitziende vrouw met grijs haar in een strenge knot, was bezig een van haar jongere aangetrouwde verwanten over de huidige trends in de luchtvaart te ondervragen. Haar stem droeg over de hele tafel.

"Waar zijn de echt innovatieve ontwerpen van vandaag?" vroeg ze aan de jongeman. "Zelfs een ruimteschip ziet eruit als een conventioneel vliegtuig. We bevinden ons verdomme in de eenentwintigste eeuw!"

Geen wonder dat Johan normale vrouwen een slap aftreksel vond. Johan trok een zogenaamd angstig gezicht naar me. "Sorry," fluisterde hij, "we zijn in deze familie allemaal benzinekoppen. Vroeger, voor haar trouwen, vloog ze tweedekkers."

Ik deed mijn uiterste best om me zo charmant mogelijk te gedragen, deed rustig met de drank, vastbesloten om mijn reputatie van "goede invloed" zeker tot het eind van de dag vol te houden, tenzij natuurlijk een van de jonge vrienden van de bruidegom dronken werd en besloot te gaan opscheppen. De luxueuze sfeer was verleidelijk. Ik was er niet aan gewend zo attent op mijn wenken te worden bediend, maar ik dacht dat ik er best aan zou kunnen wennen. Iedere keer dat mijn glas bijna leeg was verscheen de fles bij mijn schouder en mijn lege borden werden zo geruisloos weggehaald dat ik het nauwelijks merkte. Alle obers waren jong en knap, maar er was er een die eruit sprong. Hij was oogverblindend. Zijn handen waren lang en slank en zijn gelaatstrekken verfijnd, maar hij bewoog zich met een erg mannelijke gratie. In het licht van de herfstzon glansde zijn huid donker mahonie op, zo donker dat het leek of hij met chocoladepoeder was gematteerd. Hij liep met een armvol vaatwerk naar de keukens en ik kon mijn ogen niet van zijn gladde nek af houden. Johan zag dat mijn ogen de jongeman volgden en kneep onder tafel in mijn dij.

"Verspil je tijd niet," fluisterde hij. "Hij is duidelijk gay."

"Waarom duidelijk?" Om je de waarheid te zeggen had de jonge ober iets langer bij mijn schouder gestaan dan strikt noodzakelijk was en ik had zijn zachte bruine ogen over me heen zien dwalen terwijl hij mijn wijn inschonk.

"Heb je het niet gemerkt?" vervolgde Johan, nogal zelfingenomen. "Hij flirt met mij." Ik was geamuseerd, maar mijn concurrerende geest was gewekt.

"Waar wedden we om?" tartte ik.

"Hm..." Hij kneep zijn ogen toe, dacht na.

"Ik weet het. Als hij hetero is, mag je in het hotel met me doen wat je wilt, en als hij gay is mag ik hetzelfde met jou doen."

Dit was onweerstaanbaar, een wedstrijd met een seksueel spel aan het eind. We gaven elkaar een hand op de weddenschap.

"De wedstrijd gaat beginnen," zei hij triomfantelijk.

De rest van de maaltijd was een stuk opwindender nu we alle twee elke beweging van de jonge ober volgden en we beiden met hem flirtten wanneer hij ons passeerde. Het was ideaal. Al die lol, terwijl we wisten dat er aan het eind een nieuw spel voor Johan en mij wachtte.

"Dank je... hoe heet je?" vroeg ik de ober toen hij mijn glas weer vulde.

"Alex," mompelde hij met een bedeesd lachje. En terwijl Alex zijn lange wimpers naar beneden sloeg was ik al bezig te bedenken wat ik met Johan zou doen wanneer mijn overwinning een feit was.

De toespraken waren, net als de rest van het feest, onberispelijk, en de toespraak van de bruidsjonker was een voorbeeld van goede smaak. Als je hem zo hoorde, zou je denken dat de bruidegom zich sinds zijn achtste jaar nooit meer had misdragen, hoewel er even aandacht werd geschonken aan zijn ontwaken in een serveersterkostuum. Johan en ik riskeerden een veelbetekenende blik over wat er nog meer op de vrijgezellenavond was gebeurd. Na de toespraken en het aansnijden van de taart glipte Johan even weg naar het herentoilet en ik maakte kennis met zijn neef, een verlegen maar aardige man die rechts van me zat. Johan had gelijk met zijn benzinekoppen. Deze man bleek een ingenieur te zijn die zich aan motoren van sportwagens wijdde. Hij vertelde interessant over zijn werk aan zuigers, maar niet zo interessant dat ik niet blij was met de welkome onderbreking door de komst van koffie.

"Excuseer me," zei ik, en stond op toen de ober de kopjes voor ons neerzette. Deze keer was het niet Alex die me bediende. Ik wierp een snelle blik door het vertrek en zag dat Alex er niet was. Alex ontbrak, evenals Johan. Ik was van plan geweest even weg te glippen om meer praatjes over benzineleidingen en V-snaren te ontlopen, maar nu wist ik dat ik tegen de klok in moest rennen. In de ontvangstruimte keek ik zoekend rond naar de herentoiletten. Brutaal, hier was geen tijd voor beleefdheden, liep ik naar binnen en verraste een van de oudere ooms bij het urinoir.

"Sorry, verkeerde deur," riep ik terwijl ik wegliep. Geen hoekje te zien waar Johan met Alex in de weer had kunnen zijn. Waar konden ze zijn?

Ik probeerde Johan 's gedachten te lezen om erachter te komen waar ze naartoe waren gegaan. Hij zou natuurlijk nooit naar de herentoiletten zijn gegaan waar ik ze had kunnen vinden… En toch…

Tenzij ik ze samen betrapte, kon hij nooit bewijzen dat hij had gewonnen. Dus... Waar zou ik volgens hem gaan zoeken? Adrenaline stroomde door mijn aderen. Ergens dichtbij riskeerde Johan een familieschandaal door iemand van het personeel te verleiden en op mij te wachten om hen op heterdaad te betrappen. Mijn poesje huiverde alleen al bij het idee. Ik was er nog steeds niet van overtuigd dat Alex belangstelling voor Johan had, maar ik moest het met eigen ogen zien om het zeker te weten. De geluiden van potten en pannen vertelden me dat de keuken vlakbij was, en ik vond de deur naar die ruimte achter de receptie.

"Sorry, verkeerde deur!" zei ik meteen, het was een open ruimte en er was geen hoekje waar twee mannen zich onfatsoenlijk konden gedragen. Naast de keuken was echter nog een deur met een bordje - ALLEEN PERSONEEL -, die eruitzag alsof hij misschien naar de tuin leidde. Ik opende de deur en stapte erdoor.

Daar was Alex, staande met zijn rug naar de deur, een arm steunend tegen de muur, zijn broek rond zijn knieën. En daar was ook Johan, geknield voor hem. Bij het geluid van de deur draaide Alex zich naar me om en keek me schuldig aan. Johan 's gezicht veranderde van schrik naar tevredenheid toen hij zag dat ik het was.

"Alex, dit is Anja," zei hij, ervoor zorgend dat ik de stijve pik van Alex in zijn hand zag.

"0, we hebben elkaar al ontmoet," zei ik luchtig. Ik was nog niet verslagen.

In het besef dat ik niet onmiddellijk een beroerte kreeg, keek Alex onzeker toe terwijl ik de deur achter me afsloot en behoedzaam tussen de planken met blikken naar hen toe liep.

"Alex, je leent zomaar mijn vriendje en begint doodleuk zonder mij!"

Johan zat nog steeds geknield, zijn gezicht vlak bij de pik die trots omhoog wees. Ik vond een zak rijst, ging erop zitten en kruiste mijn armen over elkaar

"Mooi zo. Ga nu maar door lieverds."

Johan was maar al te bereid om te gehoorzamen, boog zijn hoofd en sloot zijn lippen over Alex' s erectie. Het bezorgde me een vreemde huivering van opwinding om dat bekende gezicht te zien dat door andermans pik werd gepenetreerd, die lippen die de mijn zo vaak hadden gekust nu rond die lange, bruine schacht te zien. Alex leunde tegen de planken achter hem, armen aan weerskanten uitgestrekt om op de onderste te steunen. Neerkijkend om te zien wat Johan's mond met hem deed, zag hij eruit als een engel die op aarde was gekomen. Toen hief hij zijn blik naar mij en hij bevochtigde zijn lippen met het puntje van zijn tong. Er schoot een huivering van verlangen door me heen.

Met mijn ogen op Alex gefixeerd, streek ik met mijn hand over mijn eigen lippen en langs mijn hals, langzaam dalend naar mijn borsten. Toen ik het vuur in zijn ogen zag, bracht ik mijn vingers langzaam naar het bovenste knoopje van mijn blouse en maakte het los. Knoopje voor knoopje onthulde ik centimeter na centimeter mijn gladde, gebruinde huid. Toen de blouse helemaal open was opende ik de panden als de omslagen van een boek, gaf Alex ruim zicht op mijn borsten, die door de ivoorkleurige, kanten beha omhoog werden gedrukt. Hij reageerde door een lange, slanke hand tegen Johan 's achterhoofd te plaatsen en zichzelf dieper in Johan 's mond te duwen, waarbij hij niet naar de zachte lippen keek die zijn stoten ontvingen, maar naar mijn ontblote hals en inkijk. De blouse viel opzij en ik plaatste mijn handen onder de kanten cups, duwde ze omhoog zodat mijn borsten erbovenuit puilden. Ik boog mijn hoofd naar voren en liet mijn tong over de strakke rondingen gaan. Ik zag aan Alex 's ogen dat hij zich voorstelde dat zijn tong hetzelfde deed, het zout van mijn verse zweet proefde. Mijn vingers trokken aan mijn tepels, knepen erin tot ze roze en stijf waren. Zijn ogen verzwolgen me, zijn bewegingen werden sneller door zijn groeiende opwinding. Ik wist dat hij door mij opgewonden raakte, maar ik wist ook dat als hij in Johan 's mond klaarkwam, ik de weddenschap had verloren. Abrupt stapte ik op Alex toe en kuste hem heftig op de mond. Hij greep mijn borsten, kneedde en streelde ze. Johan verdubbelde zijn pogingen, vastbesloten zijn voordeel vast te houden, maar toen ik mijn rok omhoogtrok, reageerde Alex onmiddellijk. Zijn lange vingers waren meteen in mijn tanga, gleden over mijn glibberige, natte geslacht en in mijn poesje.

"Neuk me," fluisterde ik terwijl ik zijn hals kuste.

Hij gehoorzaamde.

Zijn pik, nat van Johan 's speeksel, gleed langs mijn ondergoed en in mijn kut. Ik werd hard achteruit tegen de scherpe randen van de stalen planken geduwd terwijl hij in me stootte. Triomfantelijk, verrukt, trok ik hem dichter naar me toe voor een diepere penetratie en ving achter hem een glimp op van Johan 's verbouwereerde gezicht. Alex had zijn handen onder mijn billen, kneedde ze, trok me tegen zich aan terwijl zijn stoten in snelheid toenamen. Ik voelde mijn naderende climax. Het extra element van de wedstrijd maakte het des te heerlijker. Alex voelde het ook en hij scheen zich even in te houden, wachtend op mij om klaar te komen. Mijn naakte dijen voelden de koele aanraking van een tweede paar handen toen Johan zijn armen van achteren rond Alex sloeg. Een van zijn vingers vond mijn verlangende klit en volgde het ritme van Alex's stoten. Tegelijkertijd voelde ik een scherpe ruk aan mijn dijen en een ongecontroleerde stoot van Alex toen zijn ruggengraat verstijfde. Hij leek overvallen te zijn door een plotselinge drift, zijn heupen bonkten wild toen hij kreunend van genot in me stootte. Over zijn schouder straalde Johan 's gezicht van triomf en opwinding.

"Dat wilde je, is het niet?" mompelde hij tegen Alex. "Haar neuken terwijl ik jou neuk."

Toen ik begreep wat er gebeurde. Alex was de vulling van onze sandwich. Johan neukte mij onrechtstreeks door Alex te neuken. Zijn finale stoten werden weerspiegeld door de pik van Alex in mij. Daardoor kwam ik met een intensiteit klaar die mijn hele lichaam deed beven. Johan ploegde in Alex 's anus en ik zag de ogen van de jongere man in overgave wegdraaien toen hij op zijn beurt met heet sperma werd gevuld. Zijn dubbele genot echode zowel terug op Johan als op mij. Onze ogen ontmoetten elkaar over zijn trillende schouder. Ons spel was uitgespeeld door het extatische lichaam van Alex.

Johan en ik slaagden erin als een overtuigend verliefd paar terug te keren naar het feest, hand en hand en bedeesd glimlachend. Bruno grinnikte toegeeflijk toen hij ons ieder een glas champagne aanreikte.

"Van de fonteinen genoten?" vroeg hij met een twinkeling in zijn ogen.

Ik probeerde me niet te verslikken toen Johan met een uitgestreken gezicht antwoordde.

"Ja, heel indrukwekkend."

Het was nog steeds vroeg toen we naar onze hotelkamer terugkeerden, omdat we het avondfeest waren ontvlucht. Afgezien van de oudere familieleden die naar Johan 's werk informeerden en veelbetekenende blikken naar mij wierpen, waren de zes jongens de enige andere mensen die we kenden en we verlangden er bepaald niet naar hun geheugen op te frissen. Bovendien lag onze weddenschap tussen ons en de onuitgesproken prijs. Johan deed de deur dicht en op slot.

"En," begon hij, "ben je bereid mijn prijs te betalen?"

Ik kon de schaamteloosheid van de man niet geloven. Zijn prijs? Terwijl Alex zo duidelijk de voorkeur aan mijn poesje had gegeven in plaats van aan Johan 's open mond?

"Verwacht je echt van me dat ik accepteer dat hij gay is terwijl hij niet kon wachten zijn penis in mijn kut te steken?"

Onder het praten begon ik mijn blouse los te knopen, "Of wil je zeggen dat ik geen vrouw ben?"

Johan ging op de rechte stoel zitten, en de herinnering aan mezelf, vastgebonden voor zijn genot, zond een rilling door mijn geslacht.

"Ik geloof niet dat daar twijfel over bestaat," zei hij zacht en zijn ogen dronken koel mijn ontkleding in.

Ik plaagde hem opzettelijk, herinnerde hem door zijn eigen vreugde aan de manier waarop Alex 's blik op mijn half ontklede lichaam had gebrand, zelfs terwijl Johan aan zijn pik zoog.

"Het feit is," zei Johan peinzend,"dat hij jou neukte, maar hij kwam klaar omdat mijn penis in zijn anus zat. Toch?"

In Johan 's broek zag ik de bobbel van zijn erectie groeien toen hij zich de strakke anus van de jonge man herinnerde die meegaf toen zijn schacht binnendrong. Ik was nu helemaal naakt, maar Johan deed of hij geen belangstelling voor me had, alsof de gedachte aan Alex 's lichaam het enige was dat hem opwond.

"Hm… toen ik mijn pik in dat nauwe gaatje wrong, kwam hij klaar als een brandslang, nietwaar? Dat strakke kontje begon te stoten zodra hij voelde dat ik hem vulde. Maar ja," vervolgde hij, waarbij hij zijn ogen opende en me met een arrogante, uitdagende uitdrukking aankeek, "hij is niet de enige die het lekker vindt om me daar te voelen, toch?"

Ik voelde hoe mijn gezicht brandde. De herinnering aan die schaamteloze, verrukkelijke penetratie stond me levendig en heet voor de geest.

"Och… en?" zei ik luchtig. "Veel mannen houden van experimenteren. Daarom zijn ze nog geen homo. Jij was degene die aan zijn pik zoog."

En ik liep naar hem toe tot ik tussen zijn dijen stond. Mijn blote borsten wreven langs zijn gezicht.

"Maakt dat een homo van jou?"

Als antwoord sloeg hij zijn armen om me heen en trok me naar zich toe zodat mijn naakte geslacht tegen de zwellende bobbel in zijn broek wreef. Hij nam een tepel in zijn mond en zoog zacht, zond een huivering recht naar mijn klit.

"Misschien heb je gelijk," mompelde hij. "Ik durf te wedden dat je dat kleine kattentongetje van je ook op een paar meisjes uitgeprobeerd hebt."

Ik beefde door de plotselinge herinnering aan Tania 's zachte, sappige poesje onder mijn likkende tong.

"Dacht ik al," zei Johan en streek met een vinger plagend langs mijn vochtige spleet.

"Dus, zullen we het gelijkspel noemen?"

Mijn brein protesteerde, en ik vroeg me af hoe we van mijn theorie over experimenteren tot het idee van gelijkspel gekomen waren, maar mijn lichaam smolt onder Johan 's aanraking. Ik knikte.

"Brave meid," zei hij, en kuste me plotseling met een passie die zowel een bedankje als een belofte inhield.

"Mag ik eerst?"

Ik lag in het donker, het beddengoed koel tegen mijn warme huid. Zoals opgedragen had ik een lang, heet bad genomen en was alleen en meteen naar bed gegaan, gekleed in het korte zijden nachthemd dat ik altijd inpakte en zelden droeg. Johan was naar de bar gegaan

"Wat ik ook doe," had Johan gezegd. "Ik wil dat je slaapt. Beweeg je niet en reageer op geen enkele manier."

De warmte van het bad had zijn werk gedaan en ondanks de verwachting van Johan 's nieuwe spel viel ik daadwerkelijk in slaap, uitgeput van de avonturen van de afgelopen avond. Het geluid van de kamerdeur die zachtjes openging wekte me en instinctief opende ik mijn ogen voor ik me de opdracht herinnerde om ze gesloten te houden. Ik had echter niets gezien, behalve een smalle streep licht van de gang die op mijn kleren op de stoel scheen. Terwijl ik mijn ogen weer sloot en de deur hoorde dichtgaan, suste ik mijn onrust met de wetenschap dat Johan de enige was die de sleutel van onze kamer had. Hij bewoog zich zo zacht dat ik zijn voetstappen op het kleed niet hoorde en alleen de koele luchtvlaag op mijn rug vertelde me dat hij de dekens ophief en naar me keek. Het korte nachthemd was vanzelf tot mijn middel opgestroopt en hij kon mijn naakte billen en benen zien. Ik slaagde erin mijn ademhaling diep en gelijkmatig te houden, ook toen de kille tocht over mijn naakte poesje blies en me deed huiveren.

Een volgende ademhaling over mijn geschoren huid deed me weer rillen, maar deze keer was de lucht warmer. Ik voelde vanbinnen een rilling toen ik me realiseerde dat het Johan 's ademhaling was, dat hij zacht onder het opgeheven laken blies. Ik deed mijn best me niet te bewegen, hem mijn achterste aan te bieden, en drukte in plaats daarvan mijn wang tegen het kussen. Er was een pauze, alsof hij wachtte om te zien of ik zou reageren en toen kwam de adem weer, dit keer iets harder, licht plagend op mijn gevoelige, haarloze huid. Mijn poesje reageerde met een automatische verkramping. Weer een pauze en weer een ademtocht, zo'n tedere stimulering, die telkens werd herhaald tot ik het vocht rond mijn onderste lippen voelde verkillen wanneer Johan 's adem eroverheen ging.

Ik was gespannen, verlangde naar de volgende ademhaling, toen mijn geslacht onder de aanraking van een enkele vingertop samentrok. Een tartende, vederlichte streling langs de rand van een lip, zo licht als het vochtige schijnsel van het maanlicht. De vinger werd meteen teruggetrokken en keerde na enkele seconden terug toen ik geen beweging maakte. Deze keer dwaalde hij brutaler over me heen, volgde de bloemblaadjes van mijn geslacht en glipte toen snel, als een uitstekende tong, in het opwellende vocht van mijn gaatje. Het was een pure kwelling om slaap te veinzen met deze ingewikkelde aandacht die mijn kut in vuur en vlam zette. Ik wilde op zijn minst mijn benen spreiden, hem volledig toegang geven tot mijn gladde plooien, maar het was me verboden ook maar iets te doen om weerstand te bieden of hem te helpen. Dus bleef ik stil liggen.

Een tweede voegde zich bij de eerst vinger tijdens het intieme strelen. Toen een derde. Hun aanraking nog steeds licht en snel. Nu helemaal over mijn geslacht, in en uit me glippend. Ik wilde dat Johan zijn vingers diep in me stootte, enige druk op mijn klit uitoefende in plaats van deze vederlichte aanraking. Maar ik wachtte geduldig, bleef roerloos liggen als een slapende vrouw die niet weet dat een indringer haar zo intiem aanraakt. Een schuldig genot overspoelde me alsof ik deelnam aan een of andere geheime ontmoeting. De hand was weg waardoor alleen de koude avondlucht overbleef die over mijn natte poesje streek. Het bed bewoog, bijna onmerkbaar, en ik voelde de dekens zacht op mijn half naakte lichaam terug vallen. Iemand was achter me in het bed. Ik voelde een kussen van warme lucht tussen hem en mijn rug. Ik wachtte vol opwinding op wat er vervolgens zou gebeuren.

In de stilte hoorde ik het zachte geluid van een rits die openging en het volgende moment voelde ik een warme aanraking op mijn geslacht. Deze aanraking was zachter en tegelijkertijd toch steviger dan de strelende vingers. Een zachte maar aanhoudende druk, zijn weg zoekend tussen mijn onderste lippen. Mijn totale passiviteit gaf Johan 's bewegingen iets onhandigs. Er was iets stunteligs aan, wat de pret alleen maar verhoogde. Voorzichtig, alsof hij het zonder dat ik het zou merken probeerde te doen, duwde hij zijn paal in me, centimeter na centimeter, tot ik de ruwe stof van zijn broek tegen mijn geschoren huid voelde.

We lagen stil. Ik uiterlijk in een ontspannen toestand. Johan elektrisch geladen van spanning. Na zoveel tedere aanraking was mijn poesje een en al verlangen, trok onwillekeurig samen rond Johan 's hete, gladde schacht. Met oneindige traagheid begon hij zich te bewegen. Gleed hij in mij en terug uit me tot hij me nog nauwelijks aanraakte. En gleed daarna met hetzelfde geduld weer naar binnen. Ik wilde mijn heupen tegen zijn stoten opheffen, zijn hand grijpen en hem op mijn brandende klit leggen. Schreeuwen! "Neuk me nu!"

Maar dat hoorde niet bij de regels. Dit was Johan 's fantasie, en in zijn fantasie was ik een slapende vreemde in een anonieme hotelkamer. Dit was hoe Herman zich had gevoeld, besefte ik, toen hij wakker werd in zijn slaapcompartiment en merkte dat Tania aan zijn penis zoog. Hoe zou het zijn wanneer het echt een vreemde was, en niet Johan, wanneer ik uit mijn slaap ontwaakte en een onverwachte pik me vulde? Misschien zou ik wakker worden uit een seksdroom waarin een gefantaseerde vreemde me aan zijn wil onderwierp en ontdekken dat de hitte in mijn buik meer was dan alleen verbeelding. Ik verbeeldde me dat ik wakker was geworden uit mijn slaap en merkte dat een vreemde me gebruikte, me zonder mijn toestemming penetreerde en voelde een vreemde steek van opwinding door me heen gaan.  Ik ben te bang om hem te laten weten dat ik wakker ben, hield ik mezelf voor. Ik rechtvaardigde in gedachten de passiviteit die Johan had gewild. Ik ben bang dat hij, als hij weet dat ik wakker ben, gewelddadig zal worden. Dus doe ik of ik nog steeds slaap, dacht ik. Ik zag de indringer bijna voor me. Op zijn beurt doodsbang te worden ontdekt, waarop hij in zijn opwinding zijn hand over mijn mond zou slaan om me het zwijgen op te leggen. Hij zou bedreigingen in mijn oor fluisteren terwijl hij voortmaakte om zijn bevrediging te bereiken. Hij zei me dat ik er nooit met een iemand over mocht praten, of het zou niet goed met me aflopen. Hij gebruikte alle bedreigingen die ik me herinnerde van slechteriken uit mijn jeugdboeken. Dit beeld voegde iets extra toe aan mijn passieve toestand.

Terwijl Johan steeds meer opgewonden raakte en minder voorzichtig werd, wiegde mijn lichaam onder zijn stoten en ik voelde de nieuwe sensatie van deze complete inertie. Op een of andere manier versterkte dit het effect van zijn ritme. Mijn lichaam schokte ook toen de golven me overspoelden. Toen mijn klit de lichte aanraking van een vinger voelde, kon ik de verleiding niet weerstaan en kreunde van genot. Maar ik hield mijn ogen nog steeds gesloten en mijn lichaam roerloos. Toen ik met iedere stoot tegen zijn hand werd gedrukt voelde ik me een heimelijke deelnemer aan een niet te noemen daad. Zolang ik deed of ik sliep, konden we alles doen en het hoefde nooit te worden erkend. Ik voelde een golf van bevrijding, van anonimiteit, zoals ik had ervaren toen ik seks had met de zes jongens in de minibus. Ik speelde een rol en hoefde geen verantwoordelijkheid voor mijn lichamelijke reacties te nemen. Terwijl ik dit allemaal bedacht, verhevigde de stille indringer zijn stoten en - de vrouw die uit angst meedeed- werd overweldigd door een krachtige climax. Het volkomen ontbreken van spanning joeg orgastische golven door mijn hele lichaam.

De huiveringen waren nog aan het afnemen toen de indringer stilletjes uit bed kroop waarna ik de kamerdeur weer hoorde openen en sluiten.

Ik lag in het donker, weer alleen, het gevoel van een geheime ontmoeting gloeide nog in me na. Hoe had Johan geweten dat dit spel iets duisters in mezelf zou raken? Of was het echt slechts een fantasie van hem die toevallig mijn meest verborgen verlangens aansprak? Veel mannen hadden me lichamelijk opgewonden, maar Johan had ook sleutels naar de duistere, opwindende delen van mijn brein gevonden. Ik herinnerde me de droom die ik in Oostenrijk had gehad, dat Johan de duivel was, gekomen om mijn ziel te stelen. Misschien was hij het. Het enige dat ik wist was dat ik alles zou nemen wat hij me te bieden had, en als mijn ziel verbeurd was, was het een prijs die ik bereid was te betalen. Er werd op de deur geklopt en ik schudde mijn vreemde gedachten van me af terwijl ik opstond om open te doen. Johan glimlachte naar mijn gezwollen gezicht, knipperend met mijn ogen tegen het felle licht, en hij kuste me luchtig.

"Goed geslapen?" vroeg hij opgewekt. Ik knikte slaperig, met een innerlijke huivering bij het idee dat Johan werkelijk al die tijd in de bar was geweest, en niets wist van mijn slapende ontmoeting. Hij verdreef de stemming door op zijn rug op het bed te gaan liggen, nog steeds geheel gekleed.

"Jouw beurt," zei hij, met een vonk van verwachting in zijn goudbruine ogen.

"Kleed je uit en ga op het bed liggen."

Ik liet hem zich uitkleden en ging naar de badkamer. Nadat ik het verkreukelde nachthemd had uitgetrokken en koud water tegen mijn gezicht had gespat, opende ik de draagtas waarvan ik de inhoud onlangs op een middag in een seksshop in de Leopoldstraat had gekocht, terwijl Johan bij de afhaal Chinees in de rij stond. Wetend dat ik maar enkele minuten had voordat Johan zich weer bij me zou voegen, was ik naar binnen gegaan en had botweg gezegd wat ik wilde hebben, genietend van de verrassing op het gezicht van de verkoper. Waarschijnlijk waren er in Mechelen niet veel vrouwen die gewoon naar binnen kwamen, glimlachten en een serie van zijn dubbelzijdige dildo's te zien vroegen. Het werkte echter. Toen Johan er aan kwam, had ik er niet alleen een uitgekozen, maar ik had ook een tweedehands boek over ophaalbruggen uit de winkel ernaast gekocht om de bult van de doos te verhullen. Ik haalde hem uit zijn verpakking en onderzocht hem, liet een duim over de plastic ribbels gaan. Er was iets chirurgisch aan wat hem perverser maakte, alsof het een product was uit een fabriek voor kunstledematen. Ik plaatste de koude, stijve kop van de ene kant tegen mijn kut en duwde hem naar binnen. Zij was nog nat van ons laatste spelletje en de dildo gleed erin alsof hij ervoor op maat was gemaakt. Mijn binnenste plooien grepen hem instinctief vast. Ik bekeek mezelf in de badkamerspiegel. Een vreemde hermafrodiet staarde me aan, een grote, roze erectie boog omhoog onder volle borsten en vrouwelijke gelaatstrekken. Er was geen enkel haartje om de basis van de namaakpik te verhullen. Hij scheen als een oversized klit tussen de sekslippen te ontspringen. Ik was gefascineerd. Ik had er vaak over gefantaseerd een pik te hebben, waarbij ik me afvroeg hoe het zou voelen om al mijn gevoeligste delen aan de buitenkant te hebben, een andere persoon te penetreren of mijn vuist rond mijn geslacht te slaan en in de lucht te ejaculeren. En nu had ik het. Ik bewoog mijn vuist op en neer en ik voelde de reacties die vanbinnen vibreerde.

Johan lag naakt op zijn rug op het bed zoals ik hem had bevolen, met zijn armen langs zijn zijden. Toen hij me met mijn nieuwe pik zag binnenkomen, klemden zijn vuisten zich onwillekeurig ineen, maar hij protesteerde niet. Zijn ogen stelden allerlei vragen, maar het enige dat ik tegen hem zei was.

"Draai je om."

Johan gehoorzaamde, zijn gezicht in het kussen en zijn handen in een gebaar van overgave tegen de achterkant van zijn hoofd. De kwetsbaarheid van zijn omgekeerde kont was zeer opwindend voor mijn nieuwe identiteit, mijn ontuchtige zelf. Ik voelde de wellust in me omhoogrijzen. Ik zou hem lang achteren nemen, ja, maar dat was niet genoeg.Johan 's broek met de leren riem lag op de grond. Ik bukte me en raapte hem op, waarbij ik de dildo tegen mijn inwendige plooien voelde drukken. Johan lag bewegingloos op bed. Maar, toen ik de riem uit de broek had getrokken en er een klap mee tegen mijn handpalm gaf, schrok hij. Mijn hand stak van een brandende hitte, die hevig was maar snel verdween. Ik zag de spanning in zijn lichaam terwijl hij in afwachting was van de eerste klap op zijn huid, maar hij maakte geen geluid, geen beweging.

"Ja," siste ik tegen hem, "heel gehoorzaam nu. Maar vanmiddag hebben we ons niet zo best gedragen, toch? In de provisiekamer aan de pik van een ober zuigen. Is dat wat een goed opgevoede jongeman op het huwelijk van zijn nichtje doet?"

Johan gaf geen antwoord. Mijn zwaai met dezelfde kracht richtend als waarmee ik mijn hand had geraakt, liet ik het leer tegen zijn huid kletsen. Zijn hele lichaam huiverde en ik zag een rode zwelling ontstaan op de plek waar de riem was terechtgekomen.

"Geef antwoord. Is dat wat een nette jongen doet?"

"Nee," antwoordde hij zacht, geobsedeerd door de pijn of de opwinding, dat wist ik niet precies.

"Ik denk dat je gestraft moet worden, denk je ook niet?"

"Ja," antwoordde hij.

Ik was in vervoering door het gevoel van macht en het feit dat Johan, die elk moment zou kunnen opstaan en de riem moeiteloos uit mijn hand rukken, gehoorzaam bleef liggen en zich overgaf aan mijn bevelen. Ik zwaaide de riem weer omhoog en hoorde de bevredigende klap toen ik hem sloeg. Hij knipperde met zijn ogen, maar zei niets. Twee rode striemen liepen nu over zijn billen. Ik streek er met een vinger over, zag dat zijn gevoelige huid onder mijn aanraking huiverde. Genoot Johan hiervan of dreef ik het te ver door?

"Sta op," beval ik. Met verrassende gratie en zijn handen nog steeds tegen zijn achterhoofd, ging hij met zijn gezicht naar me toe voor me staan. In de spiegel zag ik de rode striemen op zijn kont en aan de voorkant een erectie die mijn plastic lul evenaarde. Het scheen dat Johan er erg van genoot.

"Buig je over de stoel," zei ik, ervoor zorgend dat de vreugde die ik voelde niet zichtbaar was op mijn gezicht.

Hij boog zich voorover en steunde met zijn handen op de zitting van de stoel, zijn houding weerspiegelde de mijn van de avond ervoor. Ik zwaaide de riem weer omhoog, deze keer boven zijn schouders in het besef dat hij hem in de spiegel zag naderen en de pijn verwachtte. Zoals ik had verwacht was de schrik minder nu hij de klap zag aankomen. Ik liet de riem drie keer op zijn rug terechtkomen en zag de pijn en het genot achter elkaar over zijn gezicht flitsen. Drie keer voelde ik een steek van opwinding toen het leer zijn huid raakte. Er was een sprankje teleurstelling in Johan 's ogen toen ik de riem weg legde. Ik lachte spottend naar hem.

"Je dacht toch zeker niet dat dit je straf was? Nee, de riem is slechts iets om de eetlust op te wekken, hoor schat. Nu gaan we verder met het hoofdgerecht."

Ervoor zorgend dat hij elke beweging van me kon zien, pakte ik de fles lotion van de toilettafel waar Johan hem had laten staan en ik liet er wat van op Johan 's achterste druppelen, in de donkere spleet tussen zijn billen. Zijn anus trok samen toen de koele vloeistof eroverheen liep en ik zag zijn pik als reactie opwippen. Ik goot nog wat van de witte lotion in mijn handpalm en wreef het over de grote plastic pik, genietend van de manier waarop het bij iedere beweging tegen mijn innerlijke ribbels drukte. Mijn handen leken klein op Johan 's billen toen ik ze vaneen drukte en het eind van de dildo tegen de ster van zijn anus plaatste. Ik zag de angst en het verlangen over zijn gezicht flitsen.

"Wees maar niet bang," fluisterde ik, "het zal niet veel pijn doen. Ontspan je en onderga het als een man."

Ik greep zijn heupen stevig vast en duwde de dildo bij hem binnen. Aanvankelijk was de weerstand zo sterk dat ik dacht dat ik hem niet met zoiets groots kon penetreren en Johan 's ogen waren gesloten tegen de pijn. In plaats van dat het me tegenstond, deed het besef dat ik hem pijn deed en dat hij die pijn en de vernedering vrijwillig onderging een vurige vlam in me ontstaan. Ik duwde harder, het andere eind van de dildo ramde met dezelfde kracht in mij zodat ik tegelijkertijd de penetranter en de gepenetreerde was. Johan jammerde even toen ik in hem gleed, de plastic schacht rekte hem open terwijl ik toekeek. Zodra de dildo voorbij de kringspier bij zijn ingang gleed, was er minder weerstand. Het gladde plastic glipte in Johan 's achterste terwijl ik duwde, iedere ribbel voelbaar in mijn kut. Zijn knokkels waren wit toen hij de rand van de stoel greep, maar hij uitte geen klacht, zijn ogen waren gefixeerd op zijn spiegelbeeld, sloegen mij gade terwijl ik de penis in hem dreef, zijn hulpeloze vlees binnendrong. Kijkend naar zijn, naar mijn opgeheven billen, voelde ik een golf van macht en stootte mijn lengte brutaal dieper, voelde zijn anus vergeefs samentrekken tegen de binnendringende schacht. Ik kon nauwelijks geloven dat hij de volle lengte van de gigantische dildo in zich opnam, maar op een of andere manier lukte het. Tot mijn klit tegen de ronding van zijn achterkant perste, glibberig van de lotion. Mezelf steunend op de rugleuning van de stoel begon ik in en uit hem te bewegen, de weerstand van zijn nauwe doorgang veroorzaakte eenzelfde serie stoten in mijn kut. Johan beefde, zijn gezicht vertelde me duidelijk hoe hij overweldigd werd door de gevoelens.

"Ja," mompelde ik terwijl ik in hem pompte, "je vindt het lekker om te worden geneukt, is het niet? Ik wed dat je het lekker zou vinden wanneer Alex zijn pik in je kont zou rammen."

Johan kreunde ten antwoord en ik gaf hem een klap tegen zijn zijkant die maakte dat zijn anus in een reflex de dildo greep.

"Ja," hijgde hij, "ja, ik wil zijn pik in mijn kont!"

Toen kwam hij, huiverend door mijn stoten. Zijn pik stotend in het ijle terwijl zijn sperma in lange stralen naar buiten spoot. Dat ziende, voelde het voor mij alsof het werkelijk mijn pik in zijn anus was, alsof ik ook mijn sperma in zijn gat spoot en ik ramde genadeloos verder tot ik ook kwam, de dildo bonkte in me terwijl ik in hem pompte. Toen ik de dildo uit Johan 's anus trok zag ik vol ongeloof de witte lotion eruit druppelen alsof ik hem echt met zaad had gevuld. De dildo zag er nu hij zijn werk had gedaan ongerijmd uit, ik trok hem ook uit mezelf en gooide hem de badkamer in. Johan trok me in zijn armen en kuste me intens, wat hij vaak deed nadat we een van onze wat extremere spelletjes hadden gedaan, alsof hij me wilde verzekeren dat onze band van onderling vertrouwen er nog steeds was.

Hij viel op een knie en ik probeerde hem overeind te helpen, bezorgd dat ik hem deze keer echt pijn had gedaan. Hij wapperde me lachend weg.

"Jij sufferdje, zie je niet wat ik doe?"

Ik tastte in het duister en hij moest nog meer lachen waarbij hij mijn hand bleef vasthouden.

Toen werd zijn gezicht heel ernstig.

"Anja? Wil je met me trouwen?" 

Johan knielde voor me neer, zijn honingkleurige ogen keken met een openheid naar me op die me beangstigde.

"Trouw met me," herhaalde hij zacht.

Hij bracht mijn hand naar zijn lippen en drukte er een kus op die uit zijn ziel kwam. Onze ademhaling was het enige geluid dat ik in de stille hotelkamer hoorde. We leken ons in een cocon te bevinden, buiten de normale tijd en ruimte en terwijl ik naar zijn naakte lichaam keek, kleverig van zweet en onze liefdessappen, voelde ik een steek van tederheid. Misschien zouden we kunnen trouwen. Misschien waren de romantische dromen die Luc en Miranda vanavond met zich meenamen niet zo ver van ons om onze handen naar uit te ste­ken en ze aan te raken. Ik opende mijn mond om ja te zeggen, maar voordat ik iets kon zeggen, welden alle redenen waarom het onmogelijk was in mijn brein op.  Hoe zouden we kunnen trouwen? Hoe moesten we de eenvoudigste vragen van de familieleden, over hoe we elkaar hadden ontmoet, beantwoorden? Wie moest de bruids­jonker worden? Guido, die de gasten vermaakte met het verhaal over hoe hij Johan voor het eerst bij mijn geblinddoekte en vastgebonden lichaam had ontmoet? Nee, een huwelijk was voor normale mensen met conventionele relaties. Een soort mensen, bij wie een huwelijk sentimentele dromen van witte kant opriep. Geen duistere erotische beelden van ongeremde passie. Verdriet en opluchting vermengden zich in me terwijl ik mijn hoofd schudde, en in gedachten afscheid nam van de onschuldige vreugden die anderen in hun bruidsdagen ondervonden.

Johan bleef waar hij was, weigerde het moment voorbij te laten gaan.

"Waarom niet?" vroeg hij zacht.

Ik schudde weer mijn hoofd, ditmaal ongeduldig en verbaasde me over de tranen die langs mijn wangen stroomden. Plotseling was ik woedend. Boos op hem omdat hij me met mijn neus tegen het glas van een verlicht raam duwde. Een vitrine waarachter dingen lagen waarvan ik wist dat ze niet voor mij konden passen. Gedurende enkele seconden had hij me een beeld laten zien van wat had kunnen zijn. De erkenning van het feit dat ik niet het soort persoon was dat in dat soort plaatjes thuishoorde was bijna meer dan ik kon verdragen. Waarom had hij me niet met rust gelaten? Tot nu waren we gelukkig geweest, samen reizend naar de wildere regionen van ons lichaam en onze ziel zonder de troost van een normale relatie te missen.

Het enige dat ik op dat moment wilde was hem verlaten, naar buiten gaan, in de auto stappen en kilometers door de nacht rijden om alleen en weer vrij te zijn. Ik trok mijn hand uit de zijn en keek zoekend rond naar mijn kleren, met mijn oogleden knipperend tegen de tranen die maar steeds bleven komen. Ik dacht. Hij moet proberen me tegen te houden, zijn armen om me heen slaan en me daar houden. Misschien hoopte ik daarop. In plaats daarvan bleef hij waar hij was en praatte tegen me.

"Wat is er, Anja? Vroeg hij, "Wat is er aan de hand? Heb ik je gekwetst? Als dat zo is, dan spijt me dat, maar vertel me wat het is."

Ik kon niets zeggen, mijn keel zat dichtgeknepen van verdriet dus schudde ik mijn hoofd, worstelde me in mijn ondergoed en greep blindelings naar mijn blouse. Johan pakte hem op en gaf hem aan, terwijl hij vervolgde.

"Loop niet bij me weg. Als je niet met me wilt trouwen, best. Als je me hierna niet meer wilt zien, is dat prima, maar we moeten erover praten voor je vertrekt."

Ik snikte nu, hikkend door de tranen, amper in staat mijn rok aan te trekken. Ik verlangde nu naar Johan 's troostende armen, maar hij bleef daar staan, roerloos, alleen zijn zachte, lage stem bereikte me.

"Waarom ren je weg?" Vroeg hij. "Waar ben je bang voor?"

Toen ik hem dat hoorde zeggen, werd ik teruggevoerd naar de donkere slaapkamer in Oostenrijk, toen hij me had gevraagd of ik echt de enige vrouw was die hij had ontmoet die niet bang voor het leven was. Nu leek het of hij iets had gevonden dat me beangstigde, iets waarvoor ik in de nacht op de vlucht wilde slaan. Wat was het eigenlijk? Een paar minuten geleden maakten we onbevreesd een reis naar plaatsen waar de meeste paren zich niet waagden. Nu was ik in paniek en gekwetst. Ik keek naar zijn kalme, vriendelijke gezicht, naar het lichaam dat ik zo goed kende, naar de ogen die bezorgd naar me keken, maar vooral met een openheid die ik nog nooit eerder had gezien.

"Ik weet het niet," zei ik beverig, liep naar hem terug en verborg mijn gezicht tegen zijn borst.

Nu sloeg hij zijn armen om me heen, hield me tegen zich aan en legde zijn wang op mijn kruin. Eindelijk voelde zijn stem in zijn borst vibreren toen hij tegen me praatte.

"Ik denk dat je het wilt, maar dat je er bang voor bent. Je wilt bij me zijn, maar je bent bang dat er als je dat toegeeft iets mis kan gaan. Is dat het? Of denk je dat ik je voor de gek probeer te houden en je in iemand anders wil veranderen?"

Ik schudde mijn hoofd, mijn natte gezicht wreef tegen Johan 's borsthaar. Ik wist niet waar ik bang voor was, ik wist alleen dat onze avontuurlijke instelling ons tot hier had geleid en dat ik ten slotte in de wildernis was verdwaald. Met een schok besefte ik dat ik Guido miste, onze losse relatie die geen relatie was, zijn vriendelijke genegenheid die geen voorwaarden stelde. Met Guido waren de dingen zoveel eenvoudiger. Johan hield me vast terwijl ik daar stond te huilen, niets zei terwijl de snikken door mijn lichaam schokten. Ik voelde me rauw, liet hem mijn kwetsbaarheid zien, veel meer blootgesteld dan tijdens een van onze extreme seksuele spelletjes. Maar onder het verdriet was een warme gloed van intimiteit. Ik was blij dat hij dit in mij had onthuld en blij dat ik was gebleven om dit met hem te delen in plaats van blindelings in de nacht weg te vluchten.

Toen het huilen ten slotte was opgehouden veegde ik mijn ogen af met de zakdoek die Johan me gaf en liet hem een kop koffie maken met het elektrische keteltje. We gingen samen op het bed zitten waar ik mijn koffie dronk. Johan, ondertussen gekleed in een van de badjassen, sloeg zijn arm om me heen. Hij deed de tv aan, vond een zwart-wit film en we keken naar de detective die zijn zoektocht door donkere, regenachtige straten vervolgde. Johan wist altijd wanneer het beter was om te zwijgen, overpeinsde ik. Uitgeput door alle emoties overdacht ik ondertussen Johan 's aanzoek van alle kanten en mijn verrassende reactie erop.

De detective in de film had de femme fatale ontmoet, net als hij een wezen van de nacht, net als hij eeuwig zwervend door een amorele wereld van heftige hartstochten. Zag ik mezelf op die manier? Was dat de reden waarom ik het gevoel had dat de wereld van een doorsnee familie niets voor mij was? Maar dit was een film. In het echte leven schrijven we ons eigen script. In het echte leven kon ik iets volkomen onbekends proberen. De film was afgelopen. Johan pakte mijn lege kopje en zette de tv uit. Terwijl ik hem gadesloeg, had ik het gevoel dat ik hem voor het eerst echt zag. Net als ik was hij een persoon vol verlangens, angsten en nieuwsgierigheid. Hij was niet de duivel die met een bovennatuurlijk plan in mijn leven was gekomen om me te vangen, maar een man die in een wereld vol conventies op zoek was naar zijn eigen weg, net als ik. Waarom zouden we niet kunnen trouwen? We hadden al meer vertrouwen in elkaar getoond dan menig ander paar ooit zou vinden. Toen hij zich omdraaide ving ik hem op in mijn armen, trok hem op het bed, kuste zijn gezicht.

"Dat aanbod dat je deed, geldt dat nog steeds? Want als dat zo is, is het antwoord ja." 

De avondlucht van de Schelde beet door mijn dunne kousen heen, en even had ik spijt dat we niet op een zomerhuwelijk hadden gewacht. Ik had een geitenfuif kunnen hebben die in een warme avondzon begon, in plaats van hier in de kille donkerte, wachtend op Tania en de anderen die me ergens mee naartoe zouden nemen.
Ik keek zoekend naar haar om me heen, zoals altijd vol bewondering voor de lichtjes langs de wandelpaden die in het water weerspiegelden. Dit was mijn favoriete deel van Vlaanderen en Antwerpen, de Schelde die door het hart ervan sneed, en de dicht opeen staande gebouwen, die overdag leven in het stadscentrum brachten en bij avond hun lichten bij die van de sterren voegden.

Ik had het regelen van de avond geheel aan Tania overgelaten. Zij wist waar ik om elf uur de volgende ochtend moest zijn en wat ik zou dragen, en ik had me aan haar zorgen overgeleverd. Sommigen van mijn vrienden hadden verbaasd gereageerd over het feit dat Johan en ik de ouderwetse traditie van een vrijgezellenavond voor de dag van het huwelijk zouden vieren. Ze waren bang dat een van ons beiden niet zou komen opdagen, of lichamelijk niet in staat zou zijn het die laatste dag vol te houden.
"Waarom doen jullie het niet in het weekend ervoor?" Had een van hen geopperd. We waren echter vastbesloten om elke druppel traditie uit ons huwelijksfeest te persen. Bovendien wist ik dat elk avontuur dat ik vanavond zou beleven een extra tintje aan de ceremonie van morgen zou geven, en ik had alle vertrouwen in Tania "s belofte om me in perfecte conditie af te leveren.

Hier was ze, precies op tijd, met een groep vrouwen die allemaal piekfijn waren gekleed, net als ik. De opwinding van de avond stroomde door me heen. Mijn laatste avond als vrijgezel, uit met de meisjes voor een laatste roekeloze uitspatting. Ik wist natuurlijk dat de huwelijkse staat met Johan nooit een einde zou betekenen van experimenten en avonturen, maar de gelegenheid eiste een beetje slecht gedrag van ons, en ik wilde daar maar al te graag aan meedoen.
"Waar gaan we naartoe?" Vroeg ik aan Tania toen we tot mijn verbazing niet richting Zuiderkaai gingen, maar over de weg naar de rivier. Ze gaf geen antwoord, maar een van mijn vriendinnen wees naar de treden die naar de rivier leidden.
We liepen de stenen treden af naar de rivierboot waaruit al vrolijke discomuziek galmde. Gekleurde lichtjes langs de reling gaven de boot een sprookjesachtig aanzien en ik snoof de rokerige geur op van gegrild vlees.
"Een barbecue? Op een boot?" Ik kon het niet geloven. Tania schokschouderde.
"Waarom niet? Barbecue, bar, karaoke. Ik zei dat we alles zouden nemen wat ze hadden."

Toen ik de ruime kajuit binnenging, zag ik dat er al tientallen van mijn vrienden waren. Tania had voor deze avond alle registers opengetrokken.
Ik merkte nauwelijks dat de boot van de kademuur wegvoer, te druk met de cocktails die werden ingeschonken en met felicitaties in ontvangst nemen. Dit was zoals een geitenfuif moest zijn. Gewoon een groep goede vriendinnen die afgezonderd van andere mensen ongecompliceerd lol maakte. Ik vond het nu al heerlijk, schreef me in voor de karaoke, inspecteerde de worstjes en kruidige kip op de houtskoolgrill. Bevrijd van de druk om te flirten en op te scheppen, waren we in staat zo wild te dansen als we wilden, vroegen schaamteloos om alle stomme platen uit onze tienerjaren en zongen uit volle borst mee. Ik wist niet wat voor verrassingen Tania nog meer voor me in petto had, een mannelijke stripper misschien, of een nachtelijk bezoek aan een of andere besloten club, en het kon me niets schelen. De uren gingen als minuten voorbij. Hoewel de bries over de rivier koud was, was het op de dansvloer algauw heet en broeierig, en we waren blij dat we aan dek op de banken een beetje konden afkoelen.

Ik leunde over de reling, de damp sloeg van mijn lichaam, en ik keek naar de prachtige oevers die voorbijgleden. Terwijl we stroomopwaarts voeren maakten de kantoorpanden en openbare gebouwen plaats voor oudere huizen, en de rivier werd donkerder toen de gebouwen de straatlantaarns blokkeerden. De boot minderde vaart, draaide de boeg zijwaarts op de stroom, en ik besefte teleurgesteld dat we omdraaiden. De avond zou toch zeker niet al zo gauw voorbij zijn. Dit betekende dat we meer dan halverwege op weg naar huis waren, en ik wist dat de stroom ons sneller zou terugvoeren dan we waren gekomen.
Tania dook naast me op, keek over de reling naar de wegdraaiende oever die aan de andere kant van de boot terugkeerde.
"Geniet je ervan?" Vroeg ze.
"0, ja, ik wil niet dat het eindigt."
De donkere huizen gleden weer langs ons heen, en ze zei glimlachend.
"0, het is nog niet voorbij. Het beste moet nog komen. Althans, als je dat nog wilt."
"Allicht! Ik ben vanavond voor alles in."
"Goed," zei ze, en haalde ergens een sigaret vandaan die ze opstak. Ze hield de aansteker een ogenblik omhoog, keek naar mijn gezicht en kuste me luchtig op de lippen, waarna ze terugging naar de disco.

Ik wist dat ik haar moest volgen, naar mijn dansende vriendinnen, maar ik wachtte, genietend van het gevoel dat de oevers van de Schelde alleen voor mijn genot werden getoond. Ik hoorde een plof op het dek, alsof we tegen een drijvend voorwerp botsten, maar de schipper in het stuurhuis leek onbezorgd, dus stond ik er verder niet bij stil. Ik draaide me om en wilde naar de kajuit teruggaan, maar werd tegengehouden door een sterke arm rond mijn borst en een grote hand voor mijn mond.
"Geef geen kik," bromde een mannenstem in mijn oor.
Mijn hart bonkte en mijn brein tolde. Waren er overvallers aan boord gekomen? Die moesten dan toch eerst de kapitein hebben overmeesterd, anders zou hij alarm slaan.
Ik kon geen vin verroeren, mijn overvaller hield zijn arm als een stalen band om me heen en mijn hoofd werd achterover getrokken, zodat ik mijn evenwicht verloor en tegen zijn schouder werd gedrukt. Hij sleepte me in de schaduw van het stuurhuis, en een andere man, zijn gezicht verborgen onder een sjaal, trok een kap over mijn ogen. Voor ik besefte wat er gebeurde, of een plan kon bedenken, duwden ze een rubber prop in mijn mond, bonden mijn handen en voeten met een touw vast en tilden me op. Ik was volkomen de kluts kwijt, wist absoluut niet waar ik naartoe werd gebracht, en wist nog steeds niets over de identiteit of motieven van mijn overvallers. Hadden ze me per ongeluk aangezien voor een of andere rijke erfgename en was ik het slachtoffer geworden van een groep kidnappers?
De mannen deden niet ruw, maar de snelle meedogenloosheid van hun handelen vertelde me dat ik geen weerstand moest bieden. Ik verstijfde toen ik mijn lichaam voelde vallen, maar voordat ik uit de handen van mijn aanvallers was, werd ik door andere handen opgevangen en op een hard oppervlak gelegd.

Ik was nog steeds op een boot, dat wist ik door de beweging, en waarschijnlijk een veel kleinere boot, want het deinen was heftiger. Ik hoorde een buitenboordmotor aanslaan en werd op mijn zij geworpen toen de boot vooruitschoot. Maar een groep overvallers zou toch nooit de aandacht trekken door zoveel lawaai te maken? Angst bekoelde in me want er was me nog geen kwaad gedaan, en die angst veranderde in woede en verwarring.
Onze reis duurde slechts een minuut of twee voordat de motor sputterend afsloeg en toen voelde ik dat het bootje weer tegen iets aan botste. Vier sterke handen tilden me weer op. Ik hield me opzettelijk slap, bood de mannen geen hulp, maar het leek me onverstandig me te verzetten waarmee ik misschien zou bereiken dat ze me voor een snelle verdrinkingsdood in het ijskoude water zouden gooien.
Weer werd ik in andere handen overgegeven en wenste even dat ik geen feestjurk en kousen droeg, kleren die mijn lichaam weinig bescherming boden tegen deze anonieme mannenhanden. Niet dat ze zo wellustig leken. Het feit dat ze mijn dijen grepen alsof ik een pakket was, was op een of andere manier vernederender dan als ze misbruik hadden gemaakt van de gelegenheid om me te molesteren. Wie waren ze? Een soort slavenhandelaars? Ik voelde de afschuw bij die gedachte door me heen trekken.

Dit keer werd ik op mijn voeten op weer een ander dek gezet, met nog steeds een man achter me om me overeind te houden, aangezien mijn benen stevig bij elkaar waren gebonden om ontsnapping te voorkomen. Ik probeerde te luisteren, om enige aanwijzingen te krijgen over waar ik naartoe werd gebracht.
De kap belemmerde jammer genoeg zowel mijn gehoor als mijn gezicht. We konden echter niet ver hebben gereisd, want de gorgelende geluiden van de rivier en het verkeer in de verte waren er nog steeds. Het enige dat ik verder kon horen was mijn snelle ademhaling, daarna zware voetstappen op een houten trap, en de man die me vasthield zei.
"Hier is ze, kapitein."
Ik had dus gelijk. De kidnappers hadden me abusievelijk aangezien voor een rijke vrouw. Ik hoorde een diepe stem antwoorden.
"Goed. Breng haar naar mijn hut en laat haar alleen."
Mijn geslacht maakte een snelle buiteling van verlichting en opwinding.
Het was Guido.

Twee van de mannen tilden me weer op of ik een zak meel was, droegen me de treden af en legden me op een nogal bobbelige matras. Toen ze me achterlieten en de deur achter zich sloten, kon ik mezelf wel slaan. Waarom had ik niet vermoed dat dit een van Guido "s avontuurtjes was? Hij zou geen moeite hebben gehad om me met hulp van zijn dolle vrienden van de boot te ontvoeren, ongetwijfeld met medeweten van Tania, en me hierheen te brengen... waar dat ook was. Nooit eerder was ik zo aan zijn genade overgeleverd. Terwijl ik daar lag, gekneveld en vastgebonden, werd mijn poesje nat van verwachting. Deze keer had hij de leiding over het spel. Misschien was dit de laatste keer dat we zouden spelen, maar ik zou het helemaal uit spelen.

Ik probeerde de kap van mijn ogen te trekken door met mijn hoofd over het kussen te schuiven, maar het scheen door een stuk koord of elastiek op zijn plaats te worden gehouden. Er was geen enkel geluid in de hut, alleen het klotsen van de rivier tegen het hout, vlak bij mijn hoofd.
Verzet tegen de touwen rond mijn armen en benen had ook geen zin. Niet alleen mijn polsen, maar ook mijn ellebogen waren op mijn rug gebonden en het touw sneed in mijn huid. De rubberprop vulde mijn mond helemaal, hield mijn tong naar beneden en mijn kaak open. Het gevoel was tamelijk erotisch, alsof er een rubberpik in mijn mond was geduwd.
Het bijkomende gevoel van hulpeloosheid was, nu ik wist dat het Guido was die me gevangen hield, extra opwindend. Ik verlangde ernaar dat hij zou komen en genieten van de macht die hij over me had, om misbruik van me te maken als de piratenkapitein die hij voorstelde, maar ik genoot ook van mijn gedwongen afwachting.

Mijn gevoel voor tijd was in de war door het duister en de stilte. Het leek een uur te duren voor ik de deur van de hut hoorde opengaan en ik hief mijn hoofd om te luisteren. Degene die was binnengekomen, zei niets, maar deed de deur dicht en sloot hem af. Ik verwachtte dat mijn blinddoek eindelijk zou worden verwijderd om me het gezicht van mijn meester te tonen. In plaats daarvan werd mijn rok ruw omhooggetrokken en een koude, harde hand streek bewonderend over mijn billen. Liet hij me gebonden en geblinddoekt liggen terwijl hij mijn weerloze vlees verkende?
De gedachte deed een gesmoorde kreun van genot aan mijn geknevelde mond ontsnappen, en ik hoorde Guido "s onmiskenbare lach, maar hij zei nog steeds niets, duwde alleen zijn hand meedogenloos tussen mijn benen om de natheid daar te voelen. Zijn vingers streelden me ruw door het dunne satijn van mijn slipje, drongen zich tussen mijn benen die stevig door de touwen bijeen werden gehouden.
Ik verlangde er wanhopig naar hem in me te voelen. Maar ik kon niets zeggen of doen, alleen genieten van het gevoel dat ik aan zijn wil was overgeleverd. Ik voelde dat er aan mijn slipje werd getrokken en hoorde twee zachte kepen toen een mes door de dunne stof sneed. Guido rukte de restanten van mijn lichaam en toen was mijn poesje naakt voor hem. Ik wist wat hij zag. Mijn bleke kut omzoomt door donkere jarretels en kousen, mijn poesje in de schaduw, glinsterend van het vocht. De aanblik van mijn vastgebonden ledematen zou hem nog meer opwinden.

Guido verloor in ieder geval geen tijd meer, duwde mijn benen op, tot mijn knieën gebogen waren en draaide me toen om zodat ze onder me waren en mijn achterste de lucht in stak. Mijn gezicht werd in het kussen geduwd en de dunne bandjes van de jarretelgordel sneden in mijn billen. Ik jammerde van verlangen, dit beeld van mezelf als zijn prijs deed me hunkeren naar bezetting van zijn pik.
Het volgende moment zat hij schrijlings op me, de koele gladheid van zijn benen vertelde me dat hij zijn leren jeans droeg, en de bult van zijn erectie drukte tegen mijn naakte kut. Zijn benen grepen de mijn, hielden me vast. Ik hoorde de rits van zijn jeans opengaan en voelde de warme gladheid van zijn pik tegen mijn poesje.
Guido wreef zichzelf tegen me aan, de gladde schacht schoof in en uit de strakke natte gleuf tussen mijn vastgebonden benen, plaagde me door te weigeren mijn gretige kut te penetreren.
Ik probeerde mijn heupen tegen hem aan te drukken, maar de touwen belemmerden dat. Hij lachte weer, ketste een van de jarretels tegen mijn huid zodat het even stak, als het branden van een lucifer. Ik lag gehoorzaam stil.
Pas toen drukte hij zijn pik diep in mijn poesje, nam me met een geweld dat me meteen over de rand van een orgasme dreef. Ik hoorde mijn kreten, vreemd gesmoord door de rubberprop en het kussen. Ik voelde Guido "s heupen tegen mijn kut beuken, net zo opgewonden als ik.
Toen explodeerde hij in me.

Voordat ik zelfs maar was bijgekomen, voelde ik zijn snelle, sterke vingers rond mijn polsen en de zoete verlichting toen mijn armen werden bevrijd en de bloedstroom weer normaal vloeide.
Vervolgens werden mijn benen losgemaakt en ik ging uitgeput op mijn rug liggen terwijl hij de kap van mijn hoofd haalde. Ik knipperde met mijn ogen, duizelig van het licht na zo lang in het donker.
Guido keek op me neer. Een stormlamp zwaaide aan een spant achter zijn hoofd, veranderde hem in een donkere schaduw die boven me zweefde. Hij was naakt tot op zijn middel. Tatoeages bedekten zijn gespierde torso als een versierd T-shirt. Vanaf zijn middel naar beneden droeg hij zijn leren jeans waarvan de pijpen in rijlaarzen staken.
De hut was klein, de dubbele kooi waarop ik lag nam de helft in beslag en een kleine vouwtafel de andere helft. Patrijspoorten aan weerskanten vertoonden twinkelende lichtjes van de oevers in de verte, maar het scheepje zelf leek een eind van de wal te liggen. De hele hut was met donker hout gelambriseerd en om de kooi hingen gordijnen. Het was in elk opzicht de hut van een piratenkapitein en Guido was in elk opzicht de piratenkapitein.

Guido stond naar mij te kijken terwijl ik mijn omgeving bekeek.
"Ja, voor vanavond ben je mijn gevangene. Probeer je niet te verzetten, want mijn mannen staan voor de hut en aan dek op wacht. Ze zullen je alleen maar met plezier weer aan mijn macht overdragen. In feite," fluisterde hij, met een vinger over mijn naakte geslacht strelend, "zal ik ze plezier in meer dan dat geven wanneer je mij niet in alle dingen gehoorzaamt. Is dat duidelijk?"
Ik knikte, een felle steek van opwinding schoot door me heen bij de gedachte dat Guido "s handlangers toestemming hadden om van mijn gevangen gehouden lichaam te genieten terwijl Guido toekeek.
"Ik zal je knevel verwijderen onder voorwaarde dat je niet gaat gillen of praten, tenzij je aangesproken wordt. Begrepen?" Ik knikte weer. Guido lachte, een sinister, triomfantelijk lachje.
"Ik geloof dat die knevel je wel bevalt, is het niet?"
Ik knikte weer, beschaamd, maar gedwongen eerlijk antwoord te geven.
Guido lachte weer toen hij de band losmaakte en de prop uit mijn mond haalde.
"We moeten eens kijken wat we daaraan kunnen doen," zei hij, terwijl hij me hielp rechtop te gaan zitten.