BAMM
“BAMM”
“BAMM”
“BAMM”
Zijn
geklop op de deur klonk luider dan hij dacht. Het was dan ook met een
verschrikte blik dat Katrien de deur kort nadien opentrok.
“Wat
moet je?”
“Mag
ik niet binnen misschien?”
Hij
wachtte het antwoord niet af, duwde de deur verder open en stapte binnen. Hij
wandelde direct door naar de slaapkamer, ondertussen de verboden van Katrien
negerend.
“Aha!
Ik wist het wel!”
In
de slaapkamer vond hij Esther. Esther lag op bed, met haar hoofd net boven de
lakens, en was duidelijk druk bezig om zich zo ongezien mogelijk aan te kleden.
Hij sloeg de lakens weg en etaleerde zo haar naaktheid, op een snel
aangeschoten slipje na. Het was een mooie vrouw, dat wel, maar zij had hier in
dit bed geen zaken vond hij. Hij spotte Esther 's kleren voordat zij het gezien
had en zwierde ze de gang in. Het meisje spurtte uit bed om ze te gaan halen en
verdween dan uit het zicht.
Dan
kwam de donderpreek naar Katrien toe. Dat ze moest ophouden met dat gedoe met
vrouwen, dat zoiets niet natuurlijk was en dat er nooit iets goed van zou
komen. Dat vrouwen, en zeker zij, een lief moesten zoeken, trouwen, kindjes
misschien. Dat ze zo nooit het echte plezier zou beleven. Dat…
Hij
besefte plots dat ze hem wel aankeek maar eigenlijk ook straal negeerde. Hij
werd nu nog kwader en sloeg haar met de vlakke hand hard in het aanzicht.
“BAM”
Katrien
verloor haar evenwicht, hield zich nog even rechtopstaande terwijl ze over een
stoel struikelde maar ging uiteindelijk toch de grond op. De kamerjas die ze
tot dan toe krampachtig had toe gehouden vloog open. Het was duidelijk dat ze
er niets onderaan had. Ze sloeg de kamerjas quasi ogenblikkelijk weer toe, maar
het was te laat: hij had alles al gezien. Haar borsten, fier rechtop zoals
altijd, maar ook haar vagina die helemaal kaal geschoren was; nog zoiets dat
eigenlijk niet hoorde.
Met
twee grote stappen stond hij bij haar en greep haar bovenarm hard vast. Hij
siste in haar oor dat hij haar wel even zou tonen hoe het wel moest en gooide
haar daarna het bed op. De kamerjas vloog weer open, maar hij zal al op haar
nog voor ze haar lichaam kon bedekken. Haar gezicht was begraven door wat
omvallende knuffels en kussens. Hij keek naar haar lichaam, niet kwaad of geil
maar simpelweg meegesleurd door zijn eigen gelijk, en toen volgde alles in een
roes. Hij schoof wat verder op en plaatste zijn knieën op haar onderarmen
waardoor ze effectief vast kwam te zitten. Hij betastte zo haar borsten, die
stevige mooie borsten, kneedde ze, streelde ze en speelde met de tepel. Toen
hij met z'n lippen een tepel vast nam hoorde hij haar
voor de eerste keer die avond kreunen. Ze bracht haar borsten dichter naar hem
toe, zo hoog mogelijk, en hij aanvaardde het erotische aanbod. Z'n tong flikkerde nu over haar tepels, soms links, soms rechts,
soms gewoon rond het tepelhof en soms wel overal tegelijk. Met een hand nog
steeds om een borst gekneld boog hij wat voorover en kuste haar in de nek. Ze
gromde terug en hij vond het heerlijk.
Hij
bevrijdde haar van de kussens op haar gezicht. Ze liep wat rood aan en hijgde,
de mond open, klaar om iets te zeggen maar hij was haar voor. Terwijl hij z'n hand van haar borst haalde en tussen haar dijen
plaatste, drukte hij zijn mond op de hare. Eén, dan twee vingers gingen in
haar. Hij ademde haar adem, voelde hoe ze schokte toen hij naar binnenging en
even naar adem snakte. Ze wilde hem wel, zoveel was duidelijk. Hij gaf haar
armen wat meer ruimte door z'n benen meer naar onder
te plaatsen. Toen hij nog meer opschoof had hij in diezelfde beweging z'n broek al geopend en half uitgetrokken. Hij lag nu tussen
haar benen die hem vastklemden, zijn lul stond stokstijf klaar voor haar
ingang. Hij stootte toe.
Ze
gromde, neen schreeuwde, toen zijn eikel haar lipjes uit elkaar dreef en zijn
weg naar binnen baande. Het gebrek aan voorspel had haar misschien wat droog
gelaten, en hij stootte een paar keer vooraleer hij helemaal binnen zat. Ze
keek hem verwilderd aan, de ogen wijd open gesperd. Hij kuste haar. Z'n lul gleed nu soepel in en uit haar. Bij elk naar binnen
gaan voelde hij haar naar adem snakken. Hij ging wat rechtop zitten, z'n lul nog steeds in haar, genietend van zicht en gevoel. Z'n rug was nog niet gerecht of ze draaide zich al om. Haar
linkerbeen dat onder druk van zijn lichaam open geplooid was draaide over het rechter uit bed. Haar voet raakte de grond. Zijn lul
gleed door de wilde beweging uit haar.
Het
nieuwe aanzicht beviel hem wel: Katrien met een been uit bed en een been erin,
het achterwerk naar hem gekeerd. Het zicht op haar vagina, haar openstaande
vagina, deed hem verlekkeren. Met beide handen nam hij haar achterste stevig
vast en ramde zijn genotsknuppel weer in haar. Weer
schreeuwde ze van genot. De korte neuksessie van zonet had haar nat en soepel
gemaakt, hij gleed nu dan ook zonder problemen diep in haar door. Haar
achterste stevig vasthoudend duwde hij haar gezicht het bed op. Met lange halen
ging hij in en uit haar. Hij zag hoe haar lipjes meebewogen en hoe nauw ze zijn
lul omspanden. Maar het kon nog nauwer, nog spannender en nog lekkerder. Na
enkele stoten ging hij dan ook uit haar, om, met de handen haar achterste
opensperrend, zijn lul voor haar poepgaatje te positioneren. Hij stootte nogmaals toe. Katrien schreeuwde van pijn en genot. Hij
voelde z'n zaad langzaam opborrelen.
“BAM”
Hij
lag op de grond met een barstende koppijn. De pijnlijke plaats betastend met
zijn hand keek hij rond, zich afvragend wat er kon gebeurd zijn. In de
deuropening stond Esther, een zware pan in de hand. Haar andere arm had ze rond
Katrien geslagen, die snikkend in de deuropening stond, de handen tussen haar
benen gevouwen.
“Rotzak!”
De
roes van zonet was verdwenen. De pijnlijke realiteit daagde. Hij had zonet geen
liefde bedreven, maar zijn geilheid aan Katrien opgelegd. Ze had hem nooit
gewild, de kreunen die hij hoorde waren kreunen van
onwil, en de schreeuwen waren schreeuwen van pijn. Ze had zich niet omgedraaid
om zich zo nog beter aan hem aan te bieden, maar om weg te kunnen lopen. De
lakens op het bed waren bebloed. Hij ook. Zij ook. Wat nu?
Hij
protesteerde niet toen Esther Katrien wegvoerde, liet hen gaan, en schuifelde
richting balkon. Hij kwam tot tegen de gietijzeren leuning, de leuning waarvan
hij al zo vaak tegen Katrien had gezegd dat haar huisbaas die moest laten
repareren. De wind waaide hard hier op het vierde verdiep en hij voelde
zichzelf koud krijgen. Bloed, veel bloed, koekte aan rond zijn lul en dijbenen
en vormde kregelige korstjes. In de verte hoorde hij politiesirenes. Hij dacht
na over zijn leven. Zijn leven dat nu niet meer was. Hij had Katrien brutaalweg
verkracht, vanwege niks en voor niks, zijn eigen vlees
en bloed, zijn dochter die hij jarenlang had proberen te beschermen tegen het
onheil van de wereld. Hij had gefaald, en hij had het zelf veroorzaakt.
Zijn
leven was niet meer. Hoewel het eigenlijk niet meer kon, deed hij nog een
stapje vooruit. De leuning gaf mee en donderde naar beneden. Nog een stapje.
“BAM”.
Wim
Dank je Wim met liefs van
My
Terug
naar de lijstpagina (overige)
05/12/2011