Lichtinval
Ze zaten elkaar te schilderen, Betty en Sonja. In het grote atelier dat Sonja had ingericht viel het licht in grote banen naar binnen. Het L-vormige vertrek was gedeeltelijk bestemd als opbergkamer.
In dat gedeelte bevonden zich een grote kast en een gootsteen, waar je de kwasten kon uitspoelen. Het grootste gedeelte van de kamer, de dwarse poot van de L, was een min of meer vierkant ruimte waarin ze nu tegenover elkaar zaten.
Sonja was schaars gekleed.
"Dat is om mijn kleren niet al te vuil te maken", had ze uitgelegd. De grote witte jas die ze aanvankelijk aangehad had, was nu uitgetrokken en daaronder droeg ze alleen maar een korte spijkerbroek en een beha. Ze had een goedgebouwd lichaam, vond Betty, maar misschien was het hier en daar een beetje te vol. Waarschijnlijk had ze mooie borsten, het waren in elk geval volle borsten. Haar middel kon ermee door, maar in de heupen was ze weer een beetje te stevig. Koele, intelligente ogen keken haar onder gefronste wenkbrauwen aan en tussen de lippen van de vrouw speelde het puntje van haar tong, dat ingespannen naar buiten kwam turen. Het lange haar gaf Sonja op het eerste gezicht iets meisjesachtigs, maar dat werd door de harde trekken in haar gezicht teniet gedaan.
Was ze inderdaad hard en berekenend?
Betty had eerder het idee dat haar innerlijk in tegenspraak was met de buitenkant. Soms bleek dat Sonja ondanks haar iets hogere leeftijd wat naïef kon reageren en eerder enthousiast was dan de jongere, maar door de wol geverfde Betty. De gretigheid waarmee ze de belevenissen van Betty in het nachtleven van de hoofdstad aanhoorde en waar ze steeds om meer vroeg, deed het meisje vermoeden, dat onder de harde buitenkant het innerlijke van een verlegen en onervaren meisje schuilging. Soms echter deed de vrouw in Sonja door cynische opmerkingen deze hele indruk teniet.
Ze schilderde verder.
Betty was maar een beginneling, en het was met enige schroom, dat ze aan de uitnodiging van haar vriendin gehoor had gegeven.
Een schilderij van Sonja languit had ze niet durven maken, maar ze had nu toch spijt dat ze aan een portret was begonnen, want de gelijkenis was haar nu niet meer erg duidelijk. Ze opende een tube gele oker en begon aan de achtergrond te werken. Er was tussen de twee vrouwen een vreemde spanning ontstaan. Af en toe keek Sonja naar Betty, iets vaker keek Betty naar Sonja en soms deden ze het tegelijk, zodat hun blikken elkaar kruisten. Vooral dan leek het of er vonken uit hun ogen spatten, of het bijna elektrische contact tussen hun blikken leidde tot een geheel nieuwe relatie, die spannender was dan alleen maar vriendschap die ze voor elkaar voelden.
Het was waar dat voor het schilderen dergelijke momenten eigenlijk waardeloos waren, omdat ze juist in het opkijken van houding en uitdrukking veranderden, zodat hun uiterlijk niet meer met het schilderij van de ander overeenstemde. Bovendien had Betty de vrouw tegenover zich juist op het doek gezet met neergeslagen ogen, deels omdat ze het gemakkelijker vond om niet de lichtjes in de ogen van de ander te hoeven schilderen en deels omdat Sonja meestal naar beneden keek, naar het schilderij dat op haar schoot lag.
Maar, het kruisen van hun blikken gaf aan deze zitting een nieuwe intensiteit, alsof het een duel was, een gevecht van twee titanen, de wedstrijd van de eeuw.
In vervoering begon Betty grotere halen met haar penseel te maken, wat het effect van haar schilderwerk eigenlijk verbeterde.
De slanke Betty had een spijkerbroek en een wijde bloes aan. Haar lange, donkere haar had ze in een staart op de rug gebonden zodat het haar niet in de weg zou zitten. Anders droeg ze haar haren meestal los. De uitgesproken slanke structuur van haar hoofd maakte dat haar gezicht lang leek en artistiek. Dat was vreemd, want ze vond van zichzelf dat ze geen enkele kunstzinnige aanleg had. Haar grote, donkere ogen waren een rustpunt in een beweeglijk gezicht, dat overigens meestal ernstig keek. Ze was knap, de meeste mannen vonden haar zelfs heel mooi. Jammer dat ze zelf van de meeste mannen weinig wilde weten. Alleen Vigo, de man van Sonja zou... Ze kreeg het warm en deed een knoopje van haar bloes los.
Sonja was haar beste vriendin en ze mocht zulke gedachten niet verder ontwikkelen. Het waren onvolwassen fantasieën die niet bij haar pasten... zoiets deed men eenvoudigweg niet.
De blos op haar wangen bracht Sonja tot de gedachte dat ze de kleur van haar werk toch niet goed getroffen had.
Betty kreeg lust om een andere houding aan te nemen, maar ze wist dat dit het hele schilderij van Sonja in de war zou sturen.
Vigo opende de voordeur van het huis. De vrouwen hoorden hem niet binnenkomen.
Hij hing zijn jekker aan de kapstok en stak een sigaret op, dat was een gewoontegebaar van hem als hij het huis binnenkwam. In gedachten verzonken liep hij door de gang. De familie van een patiënt had hem veel last bezorgd.
Plots hoorde hij een zacht gekreun en zuchten. Hij keek op en gooide zijn uitgebrande lucifer op de grond.
Wie lag er daar zo te steunen dat hij het tot in de gang kon horen?
Langzaam liep hij naar de deur van het atelier, die nog gedeeltelijk openstond. Hij wilde iets zeggen, maar hield zich nog juist op tijd in.
De twee vrouwen waren dichtbij elkaar gaan zitten en omarmden elkaar. Daarbij zaten hun knieën een beetje in de weg, maar dat belette hen niet om elkaar heel stevig beet te houden. Sonja liet haar handen over de schouders van haar vriendin gaan, terwijl ze innig de nek van de ander zoende. Even lieten ze elkaar los en keken ze elkaar aan. En werden ze weer door hartstocht bevangen die het hen onmogelijk maakte om van elkaar af te blijven.
Op een tafeltje lag het kleinere schilderijtje dat Sonja zojuist van Betty had gemaakt. Het toonde het meisje ten voeten uit, werkend, gebogen over haar schilderij en naakt. In plaats van de kleren te schilderen, had Sonja ze gewoon weggelaten en een ideaal beeld van het lichaam van het slanke meisje gemaakt.
Sonja boog zich voorover en zoende Betty in de kloof, die tussen de twee panden van haar shirt zichtbaar was. Het rook er warm en sexy en er was ook een lichte geur van zeep aanwezig. De onderzoekende mond zocht een weg naar de borsten, maar een gebrek aan plaatsruimte maakte haar dat onmogelijk. Met één hand maakte ze een knoopje van de bloes los zodat ze er beter bij kon. Onder de flanellen stof droeg Betty niets.
Vigo keek toe en allerlei gedachten spookten door zijn hoofd.
Natuurlijk was hij een beetje jaloers dat zijn vrouw haar bevrediging niet bij hem alleen kon vinden, maar aan de andere kant vond hij dit tafereel op een vreemde manier prikkelend, alsof de twee vrouwen voor hem een seksshow opvoerden.
Zijn vingers vergaten de sigaret.
Nu schoven ze de kledingstukken van elkaars schouders af. Hij zag een glimp van de tepels van het slanke, donkere meisje, maar doordat de lichamen zich tegen elkaar aandrukten, kon hij er geen duidelijk indruk van krijgen.
Vreemd, dat hij zo graag die tepels wilde zien! Of was het eigenlijk heel normaal? Hij had de twee vrouwen vaak in badkleding gezien en dan had hij de prachtige vormen van Betty bewonderd. Daarbij bleef zelfs in de meest minieme bikini slechts een enkel plekje van het bovenlichaam verborgen: de tepels.
De vrouwen zoenden elkaars gezichten, maar doordat ze tegelijk de borsten tegen elkaar wilden drukken, was er daarvoor niet veel ruimte. Betty kuste de hals van haar vriendin en deze bewoog haar gezicht zoekend in de lange nek van de ander, zonder evenwel een plekje te kunnen vinden waaraan zij haar mond zou kunnen vastzuigen. Het was een ongemakkelijke houding zo samen op de bank, de benen evenwijdig aan elkaar, maar de lichamen naar elkaar toe gekeerd.
Sonja stond op en deed haar broek uit. Het was opvallend dat ze daarbij haar hoofd afgekeerd hield, alsof ze zich schaamde. Ze keek alsof het de normaalste zaak van de wereld was, maar aan haar zenuwachtige vingers kon je zien, dat ze het nog niet eerder had gedaan.
Ze ging op de bank zitten met de benen wijd uit elkaar, een uitnodigende houding.
Betty begreep dat de invitatie aan haar gericht was en ze bewoog haar vingers langzaam over de bovenbenen van haar buurvrouw. Haar lange, slanke handen gleden aarzelend over de lichte dijen van Sonja, streken dan weer naar boven over de onderbuik om vervolgens weer af te dalen in het schaamhaar.
Sonja maakte een hijgend geluid al voordat haar kittelaar werd aangeraakt. Met haar armen zocht ze steun achter zich tegen de rugleuning van de bank. Niettemin zwaaide haar hoofd heen en weer.
Vigo zag dat ze ook haar benen niet stil kon houden en het leek of haar billen zich samentrokken onder de strelingen van het meisje. Maar dit was nog maar het begin. Een wijsvinger raakte heel zacht de kittelaar, die als een bruinachtige verdikking tussen de gezwollen schaamlippen oprees. Buikspieren spanden zich en trokken samen om zich dan weer uit te zetten tot hun normale afmetingen.
Sonja's onderbuik werd als een golvend wateroppervlak, waarop de hand een bootje was.
Toen knielde het meisje voor haar neer. Haar mond zocht de venusheuvel en ze liet haar warme adem in de kloof tussen de stevige bovenbenen spelen. Met haar mond likte ze de dikke vacht van het schaamhaar, happend, alsof ze de goede plek niet kon vinden. De buik golfde nog heviger.
Teder maar beslist, liet ze haar mond de vochtige kittelaar aanraken en daar zoog ze zich aan vast. Een lange behaaglijke kreun weerklonk.
Vigo deed een trek aan zijn sigaret. Hij mompelde iets toen hij merkte dat er geen vuur meer inzat.
Later kleedde ook Betty zich uit. Languit achterover gezeten, haar benen wijd gespreid, ontving ze van Sonja dezelfde liefdesdienst die ze haar vriendin had bewezen. De lange puntige tong zocht een weg door het schaamhaar totdat hij beneden zijn bestemming vond. Zachte handen van het slanke meisje gleden over de schouders van haar vriendin en door het blonde haar. Toen, in een moment van passie drukte ze het hoofd tegen haar spleet en er ging een kramp door het lichaam heen.
Vigo had genoeg gezien. Hij schudde zijn hoofd en draaide zich om. Even wierp hij nog een blik over zijn schouders en liep weg.
Het was avond. Betty was bij Vigo en Sonja blijven logeren, of liever bij Sonja en Vigo, want ze had net als iedereen de gewoonte om eerst degene te noemen die gevoelsmatig het dichtst bij haar stond. Ze lag op het bed en probeerde te slapen, maar de slaap wilde niet komen. Het was ook zo warm! Ze had het dek al van haar bed afgegooid en nu deed ze ook nog haar nachthemd uit omdat het aan haar huid plakte. Ze zuchtte diep, maar het lukte niet. Ze nam een slaappil.
Soms dwaalden haar gedachten even af zodat ze net in dat geheimzinnige gebied tussen dromen en waken verkeerde. Dan speelden verwarrende en verhitte beelden voor haar ogen. Ze zag zichzelf met Sonja samen die middag, ze zag hoe hun lichamen elkaar raakten en in elkaar overvloeiden. Haar adem ging sneller en haar borstkas ging op en neer met het ritme van haar gedachten. Ook haar borsten bewogen zachtjes mee en de tepels werden hard.
Dan weer zag ze beelden uit haar jeugd, van de jongen, die ze gevraagd had te voelen of haar borsten al begonnen te groeien en die ook echt gevoeld had.
Hij was oud genoeg om te weten dat het niet mocht, maar hij wist nog niet waarom hij het eigenlijk lekker zou moeten vinden. Het leek wel alsof ze zijn kleine, zweterige handen weer over haar tepels voelde, maar het waren haar eigen vingers die zacht strelend over haar lichaam gingen. Ze droomde over Vigo, de aantrekkelijke man van haar vriendin. Ze dacht aan zijn ogen, die haar zo ironisch konden aankijken en aan zijn gevoelige handen. Haar eigen vingers dwaalden af naar haar onderbuik.
Waar was ze nu?
Om zich heen zag ze groen, veel groen en er scheen een donker oranje zon. Ze keek verwilderd om zich heen. Waar was ze?
De handen die haar omsloten waren die van een man, sterk, maar wel zacht. Was het die jongen uit haar jeugd weer? Ze draaide zich om en keek in de ogen van Vigo. De man van haar beste vriendin.
Dat kon toch niet goed zijn? Ze maakte zich los en rende weg. Haar adem ging sneller en sneller terwijl ze probeerde weg te rennen, maar haar benen wilden haar niet gehoorzamen, ze weigerden om haar te verplaatsen. Op het bed maaiden haar lange, gebruinde benen wat heen en weer, hulpeloos. Maar de man pakte haar weer beet. Haar hoofd bewoog heen en weer. Het trage neen schudde van iemand die zich tevergeefs verzet.
Ze voelde een hand op haar venusheuvel. Haar eigen hand was langzaam naar beneden gekropen en drukte nu zijdelings op haar gevoelige plekjes, heel stevig, maar wel indirect zodat het geen pijn kon doen. Ze zuchtte diep en haar lichaam rolde heen en weer op het brede bed. Naarmate ze langer wreef en drukte, werd de spanning en het verlangen groter, maar ze bleef half dromen. Vlak voor de klimaks wierp ze haar heupen omhoog, haar denkbeeldige minnaar tegemoet. Ze schokte. Toen plofte ze weer op bed.
Het maakte haar aan het schrikken, het bracht haar in verwarring, maar ze was niet echt wakker. Ze stond op, nog half slapend en zette een paar stappen.
Waar was ze en wat was er gebeurd?
Ze liep verder om een houvast te vinden en streek de haren uit haar gezicht. Wankelend merkte ze dat er een vast punt was, maar toen ze steun zocht, gaf het mee. De deur was opengegaan. Ze viel bijna en zocht haar evenwicht. Door de schok kwam ze weer bij haar positieven. Ze stond in de gang. Het meisje wreef de slaap uit haar ogen en keek om zich heen. Het was een vreemde omgeving, besefte ze, ze was niet thuis.
Maar natuurlijk, ze was bij Sonja!
Snel sloeg ze de handen voor haar borsten en schaamhaar, maar er was niemand die naar haar keek. Ze moest terug, terug naar haar kamer.
Maar, hoe was ze hier gekomen? Waar in het grote ouderwetse doktershuis met de vele kamers en gangen bevond ze zich?
Ze hoorde een opvallend geluid, als het kraken van hout en het grommen van een dier. Oplettend luisterde ze en ze merkte dat het uit een van de kamers kwam, die uitkwamen op de gang. Ze kon het duidelijk horen omdat de deur van de kamer open stond. Met aarzelende stappen liep ze naar de deuropening, waarbij ze oplette, dat men haar binnen niet kon zien. Ze bloosde, ze hoorde nu wat het was... daarbinnen lagen Sonja en Vigo te vrijen.
Terwijl ze naar het opgewonden geluid luisterde, werd ze zelf ook een beetje opgewonden en nieuwsgierig, al wilde ze dat voor zichzelf eigenlijk niet bekennen. Voorzichtig wierp ze een blik in de kamer. Meteen trok ze weer terug. Doordat één van de twee bedlampjes aan was, kon ze precies zien wat er gebeurde.
Vigo lag bovenop Sonja en speelde met haar het beest met de twee ruggen. Ze sloot de ogen en haalde diep adem, keek weer naar binnen.
De hand waarmee ze haar borsten beschermd had, begon nu zachtjes heen en weer te bewegen. Terwijl ze zichzelf streelde, zag ze dat Vigo zachtjes met zijn handpalm over de borst van zijn vrouw streek, zodat de stijve tepel tegen de muis van zijn hand kriebelde. Het hoofd van Sonja schokte in extase heen en weer onder het stoten van zijn lid.
Nu gleed zijn hand wat lager en de tepel werd tussen zijn wijsvinger en zijn middelvinger gevangen. Hij rolde zijn vingers heen en weer zodat het knobbeltje nog harder werd. Zijn heupen gingen zwoegend op en neer, terwijl zij met haar hand over zijn ribben streek als om hem dichter naar zich toe te trekken.
Hij bewoog stevig en regelmatig, als een machine, die op toeren is gekomen en nu zijn tempo had gevonden. Ze sloeg haar handen om zijn billen en bij iedere stoot die hij maakte, haalde ze hem nog dieper naar zich toe alsof ze hem in zich wilde trekken.
Betty liet onbewust haar smalle hand tussen haar benen glijden. De vingers verdwenen naar binnen terwijl haar duim op haar bovenbeen bleef liggen. De stoten in de kamer gingen nu sneller en Vigo trok een hoofdkussen naar zich toe om er met zijn voorhoofd op te steunen, zodat hij niet met al zijn gewicht op zijn vrouw kwam te rusten. Ze bonkten wild op het bed en het beddengoed gleed op de grond. Sonja opende haar mond in een geluidloze schreeuw. Zou ze zijn klaargekomen?
Terwijl Betty's hand nog over haar borst speelde, was de andere druk bezig met haar schaamspleet. Het samenspel van de twee handen gaf haar verrukkelijke rillingen, die nog intenser werden tegen de achtergrond van wat zich in de slaapkamer afspeelde. Ze wou wel dat zij daar lag, zij, Betty, met de man van haar beste vriendin.
Vigo's hoofd zakte langs de hals van zijn vrouw naar haar borst en zijn mond sloot zich om een tepel. Ze zag hem zuigen, maar Sonja wilde liever iets anders. Door hem omhoog te trekken maakte ze hem duidelijk dat hij weer verder moest neuken.
Zodra hij zich in beweging zette, klemde ze zich aan hem vast en hij trok haar billen omhoog om nog dieper in haar door te dringen.
Betty zag zichzelf al in Sonja's plaats. Ze voelde hoe de man haar hals zoende en zijn lichaam langs het hare liet schuiven.
Het was een vreemde sensatie en ze richtte zich half op en draaide haar bovenlichaam van hem af. Hij zoende haar schouders en opnieuw haar hals. Op haar borsten voelde ze zijn koele handen. Toen ze zich verlegen nog verder van hem afdraaide, voelde ze de druk van zijn lichaam van achteren tegen zich aan. Zijn warme lid lag in de gleuf tussen haar billen, kloppend en vochtig.
Ze voelde hoe hij naar binnen schoof tussen haar schaamlippen in haar warme vagina. Ze drukte haar billen naar achteren, diep in zijn buik, opdat hij nog verder in haar zou komen. Zijn lippen knabbelden aan haar sleutelbeen terwijl zij langzaam en bijna golvend begon te bewegen. Ze had nu al een tijdje op de gang staan dromen en ze merkte niet hoe Vigo uit het bed gestapt was.
Betty schrok toen ze zijn donkere stem hoorde.
"Betty, wat is er?"
Ze had de neiging om weg te vluchten toen ze opeens tegenover deze gespierde naakte man stond, maar ze was als verlamd. Erger werd het toen de gestalte van Sonja naast hem verscheen. Drie naakte mensen op de gang.
Ze was wat dat betreft in elk geval niet in het nadeel.
"Ik had het zo warm en kon niet slapen", zei ze. "Toen wilde ik beneden wat water gaan drinken, maar ik geloof dat ik vergeten ben om mijn nachtpon aan te trekken."
Alle drie wisten ze dat het niet waar was omdat Vigo haar op de gang had zien dromen, maar niemand had er behoefte aan om dat recht te zetten.
"Arm kind", ze Sonja. "Als je overstuur bent, kom dan maar bij ons."
Betty dacht aan de jaren dat ze nog een kleuter was, toen mocht ze ook bij haar ouders in bed als ze overstuur was.
Vigo was kennelijk door het idee verrast, maar het sprak hem wel aan.
"Kom maar", zei hij, terwijl hij haar bij de hand pakte. De drie mensen verdwenen in de slaapkamer en sloten de deur achter zich.
Weldra kraakten weer de planken van het bed...
Dank u 私の指.
Liefs
My
25-04-2010